II SAB/Kr 63/06

II SAB/Kr 63/06 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-11-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Szkodzińska /przewodniczący/
Janusz Kasprzycki /sprawozdawca/
Joanna Tuszyńska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Zobowiązano do wydania aktu
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska AWSA Janusz Kasprzycki / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. sprawy ze skargi I. S.- P. na bezczynność Starosty Powiatu B. I. zobowiązuje Starostę Powiatu B. do wydania w terminie 1 miesiąca aktu administracyjnego w sprawie z wniosku I. S.-P. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę II. zasądza od Starosty Powiatu B. na rzecz skarżącej I. S.-P. kwotę 100 /sto/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania WSA/wyr.l -sentencjawyroku
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 17 maja 2005 r. I. S. - P. wystąpiła do Starostwa Powiatowego w B. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie "budynku mieszkalno-usługowego, pierwszy etap, część podziemna, położonego w B. na działce nr "1" wraz z infrastrukturą.
Pismem z dnia 29 czerwca 2005 r., znak:[...], Starostwo Powiatowe w B., Wydział Architektury i Budownictwa, na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) wezwało, I. S.- P., do uzupełnienia braków złożonego przez nią w dniu 1 czerwca 2005 r. wniosku w sprawie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.
Wnioskodawczynię wezwano do uzupełnienia o:
1. uściślenie wniosku o pozwolenie na budowę (wniosek nie pokrywa się z przedłożoną dokumentacją projektową)
2. przedłożenie 4 egzemplarzy kompletnego projektu budowlanego na obiekt budowlany mogący samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem (w myśl art. 33 ustawy Prawo budowlane)
3. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane na całe zamierzenie inwestycyjne
4. brakujące zaświadczenia o przynależności do izb wszystkich projektantów (zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane)
5. warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej
6. przedłożenie 4 egzemplarzy dokumentacji projektowej branży elektrycznej oraz instalacji piorunochronnej
7. przedłożenie 4 egzemplarzy dokumentacji projektowej - rozwiązań technicznych odprowadzenia wód opadowych
8. ekspertyzę techniczną (zgodnie z § 206 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz. U. Nr 75 z 2002 r., poz. 690 z późn. zm./
9. ostateczną decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. na wykonanie prac budowlanych (zgodnie z pkt 10 decyzji Burmistrza Miasta B. o warunkach zabudowy, znak: [...] z dnia [...]sierpnia 2004r.)
10. ostateczną decyzję PWIS w K., znak:[...]
11. oryginały przedłożonych dokumentów (do wglądu)
w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, mąż wnioskodawczyni - K.P. -w piśmie dnia 11 lipca 2005 r. stwierdził odnośnie pkt 1 wezwania, iż nie wynika z niego jasno, o jakie uściślenie chodzi. Podał, że dowiedział się z rozmowy z urzędnikiem, iż ma uzupełnić dane dotyczące infrastruktury. Poinformował, więc, że przyłącz wody i gazu przewidywany jest z dz. nr "2" od ul. R., przyłącz kanalizacji przewidziany jest od kanału przy ul. K. poprzez istniejący budynek, przyłącz prądu przewidziany jest do rozbudowanego złącza na istniejącym budynku na dz."1" przy ul. K.
W odniesieniu natomiast do pkt 2 wezwania oświadczył, że obiekt, którego projekt budowlany został złożony spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 ust. 1 zdanie drugie Prawa budowlanego, gdyż może on funkcjonować samodzielnie zgodnie z przeznaczeniem. Podniósł, że ustawodawca nie zawęził konfiguracji przestrzennej, w jakiej mają pozostawać względem siebie samodzielne elementy (obiekty) zamierzenia budowlanego. Skoro tak, to, jego zdaniem, obiekty mogą zarówno być od siebie oddalone, jak też przylegać do siebie na większej lub mniejszej przestrzeni i na różnych płaszczyznach. Decydujące jest to, czy taki obiekt może funkcjonować samodzielnie zgodnie z przeznaczeniem. W przypadku planowanego obiektu tak właśnie jest. Obiekt ten może samodzielnie spełniać funkcję usługową. Jest wyposażony w sposób kompletny w media, posiada fundamenty, ściany i stropodach. Jest, zatem budynkiem w rozumieniu Prawa budowlanego.
Odnośnie, pkt 3 wezwania oświadczył, że dokument wykazujący prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane został złożony wraz z całością dokumentacji. Na tym etapie żądanie uzgodnień przyłączy jest bezpodstawne, co więcej, z art. 29 ust. 1 pkt 20 jasno wynika, że nie wymagają one pozwolenia na budowę. Stwierdził, że mimo to doręcza żądane oświadczenie i składa pismo z dnia 4 lipca 2005 r. Burmistrza Miasta B. o zezwoleniu na wejście w teren działki nr "2" (ul. R.) uznając w dalszym ciągu, że żądanie tego dokumentu nie było prawidłowe.
Ponadto dołączył ponownie aktualny odpis z księgi wieczystej, oświadczenie właścicieli nieruchomości przy ul. R., a także brakujące zaświadczenia o przynależności do izb samorządu zawodowego projektantów E.M.-B., J.B.-C., K. J., K.K., cztery egzemplarze dokumentacji projektowej branży elektrycznej wraz z warunkami przyłącza do sieci elektroenergetycznej, zezwolenie na powierzchniowe odprowadzenie wód opadowych wydane przez Urząd Miasta B., cztery egzemplarze ekspertyzy technicznej budynków sąsiednich, ostateczną decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na realizację pierwszego etapu inwestycji, ostateczną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. oraz oryginały wyszczególnionych dokumentów do wglądu. Złożył także cztery egzemplarze projektu budowlanego obejmującego całe zamierzenie inwestycyjne w wersji bez okiem w ścianie granicznej.
Pismem z dnia 2 sierpnia 2005 r., znak:[...] Starosta B. poinformował I. S.- P., że jej wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę pozostawia bez rozpoznania. W piśmie tym dodał, że złożone w piśmie z dnia 11 lipca 2005 r. wyjaśnienia męża wnioskodawczyni, uznanego słusznie jako jej pełnomocnika, nie spełniają wymogów nałożonych w wezwaniu.
Pismem z dnia 27 października 2005 r. I.S.-P. wniosła skargę do Wojewody [...] na przekroczenie 65 dniowego terminu na wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na to pismo I.S.-P. otrzymała od Wojewody [...] odpowiedź w formie pisma z dnia 5 stycznia 2006 r., znak:[...], w którym nie uznano za zasadne podniesionych przez nią zarzutów. Stwierdzono, że zarzut zastosowania art. 64 § 2 jako rażącego naruszenia prawa jest częściowo nieprawdziwy. Przyznano jednakże, że zastosowanie przez Starostwo art. 64 § 2 k.p.a. było nieprawidłowe, gdyż w trybie tym powinno się wzywać jedynie o uzupełnienie braków formalnych. Wezwanie w trybie art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników. W tym przypadku organ winien ocenić kompletność wniosku o pozwolenie na budowę na podstawie art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego. Wskazano, że, zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia inwestycyjnego. W przypadku zamierzenia obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie może dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów mogących funkcjonować samodzielnie zgodnie z przeznaczeniem. Wynika z tego, ze nie można dzielić na etapy jednego obiektu, jakim jest samodzielny budynek mieszkalno-usługowy.
Jak wynika z akt I.S.-P. złożyła również skargę, w której wyraziła swoje niezadowolenie ze sposobu załatwienia jej skargi z dnia 27 października 2005 r. przez pracowników Wydziału Rozwoju Regionalnego Oddziału Zamiejscowego w T.
W odpowiedzi na tą z kolei skargę Wojewoda [...] w piśmie z dnia 8 lutego 2006 r. stwierdził, że zarzuty przez nią podniesione nie zasługują na uwzględnienie.
Podtrzymał stanowisko wyrażone uprzednio w piśmie z dnia 5 stycznia 2006 r. znak: [...]. Stwierdził, że nie wykazała ona prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przez którą przebiegać mają przyłącza. Ponownie podkreślił, ze zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę nie może obejmować części budynku handlowo-usługowego, jakimi są piwnice, jako etapu planowanego zamierzenia inwestycyjnego. W takiej sytuacji wniosek winien dotyczyć obiektu budowlanego - budynku mogącego samodzielnie funkcjonować, bez wskazania, że jest to etap większego zamierzenia inwestycyjnego.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie I.S.-P. zarzuciła bezczynność Staroście B. w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, zainicjowanej jej wnioskiem złożonym w dniu 1 czerwca 2005 r. Skarżąca polemizuje w skardze ze stanowiskiem organów. Podkreśliła, że z analizy "tytułów prawnych wyliczonych w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego (...)" wynika, że ustawodawca przewidział składanie oświadczeń o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla takich sytuacji, gdy inwestorowi przysługuje prawo podmiotowe, rzeczowe lub obligacyjne do nieruchomości, na której zamierza prowadzić roboty budowlane, a jej do ulicy i chodnika prawo nie służy. Instytucja oświadczenia ma, więc charakter deklaratywny. Potwierdza jedynie prawo, które obiektywnie istnieje. Wprowadzenie, zatem przez ustawodawcę instytucji oświadczenia miało na celu odformalizowanie procesu inwestycyjnego i jego przyspieszenie. W przypadku zezwolenia nie może nastąpić sytuacja jego "zastępowania" oświadczeniem. Zezwolenie ma charakter konstytutywny - rodzi, bowiem uprawnienia do prac budowlanych. Zmuszanie jej do złożenia oświadczenia uważa za naruszenie jej interesów. Nie uznanie udzielonego jej zezwolenia było jedynie pretekstem do nie załatwienia sprawy. Nawet uznając, że zezwolenie nie jest w katalogu tytułów wymienionych w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego można było sprawę bez przeszkód załatwić.
W odpowiedzi na skargę Starosta B. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, iż skargi I.S.-P. pozbawione są podstaw i nie zasługują na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś w: T. Woś (red.), H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005, s. 86.).
W rozpatrywanej sprawie decydujące znaczenie ma ustalenie, czy prawnie dopuszczalnym było pozostawienie bez rozpoznania wniosku skarżącej o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.
Instytucja pozostawienia podania bez rozpoznania związana jest z brakami, co do treści podania. Przewidziana jest ona w art. 64 k.p.a. i dotyczy dwóch postaci.
Pierwsza występuje wówczas, gdy w podaniu nie wskazano adresu wnoszącego. Jeżeli organ nie ma możności jego ustalenia na podstawie posiadanych danych, to pozostawia podanie bez rozpoznania (§ 1).
W drugim wypadku, tj., gdy podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, organ ma obowiązek wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nie usunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania (§ 2).
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z tym drugim przypadkiem.
Starosta B. uznał, bowiem, że pomimo uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków wniosku skarżącej o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, wniosek ten w dalszym ciągu nie spełnia wymogów stawianych przepisami prawa tego typu podaniom. Jego uzupełnienie przez męża skarżącej uznał za niewystarczające do tego, by wniosek ten mógł rozpoznać i wydać stosowną decyzję administracyjną.
Ze stanowiskiem tym nie sposób się zgodzić.
Podkreślić należy, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., jak to uczynił Starosta B., wymaga łącznego zaistnienia trzech następujących przesłanek: 1) podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, 2) organ administracji publicznej wezwał wnoszącego podanie o usunięcie braków, określając termin do ich usunięcia oraz pouczając o skutkach nieusunięcia braków, 3) upłynął bezskutecznie 7 dniowy termin do usunięcia braków (G. Łaszczyca w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, tom l i II, Zakamycze 2005.).
Zgodnie z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć:
1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu, tj. zaświadczeniem wydanym przez właściwą izbę samorządu zawodowego o wpisie na listę jej członków,
2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Analiza akt wskazuje, że w takim zakresie w jakim braki formalne we wniosku zostały w wezwaniu o ich uzupełnienie określone, zostały przez skarżącą uzupełnione.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła przy piśmie z dnia 11 lipca 2005r. cztery egzemplarze projektu budowlanego, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego. Ponadto przedłożyła brakujące zaświadczenia o przynależności do izb wymienionych projektantów. Dodatkowo, do złożonego pierwotnie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w odniesieniu do działki nr "1", złożyła pismo z dnia 4 lipca 2005 r., znak:[...] Burmistrza Miasta B., z którego wynika, że Gmina Miasta B. jako właściciel działki nr "2" (ul. R.) po zapoznaniu się z trasą przyłączy wody i gazu do budynku usługowo-mieszkalnego na działce nr "3" w B. zezwala na wejście w teren działki nr "2" w celu realizacji zadania - wykonania tych przyłączy. Wyrażono w nim również zgodę na powierzchniowe odprowadzenie wód opadowych ze względu na brak w tym rejonie kanalizacji deszczowej. Dostarczyła także ostateczną decyzję o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowaniu terenu dla przedmiotowej inwestycji.
W takim stanie rzeczy nie zaistniała pierwsza z przesłanek warunkujących skuteczne pozostawienie podania bez rozpoznania.
Dodać przy tym należy, że w ocenie Sądu, samo wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych złożonego przez nią wniosku nie zostało przez organ zredagowane w sposób poprawny.
W wezwaniu tym, oprócz żądania uzupełnienia braków formalnych, o które to w trybie art. 64 k.p.a. organ administracji może się zwracać do wnoszącego podanie, znalazły się także żądania uzupełnienia braków merytorycznych.
Zwrócić, bowiem należy uwagę, że takie kwestie jak zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadkach braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń projektu, wykonanie i sprawdzenie tego projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się stosownym zaświadczeniem należą do tych, które organ administracji bada przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego.
Zgodnie z ust. 3 art. 35 Prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1 tego artykułu, tj. dotyczącym właśnie wyżej zaznaczonych kwestii, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia stwierdzonych naruszeń w określonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
W żadnym, więc wypadku nie może to prowadzić do pozostawienia podania bez rozpoznania, gdyż te kwestie sprawdzane są na innym etapie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę - na etapie postępowania wyjaśniającego poprzedzającego wydanie decyzji, co do istoty tej sprawy, a nie w fazie wstępnej postępowania, do którego uruchomienia w ogóle może jeszcze nie dojść, gdy podanie nie jest w stanie go uruchomić. Z tej też racji nie powinny się one znaleźć w samym wezwaniu opartym na art. 64 k.p.a.
Z odpowiedzi udzielonych skarżącej na jej pisma - skargi zarzucające nie załatwienie przez Starostę B. sprawy w terminie - wynika, że, zdaniem organów, wnioskodawczyni nie przedłożyła ustawowo wymaganego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do terenu, na którym realizowane będą przyłącza. Nadto, że wniosek skarżącej winien był dotyczyć obiektu budowlanego mogącego samodzielnie funkcjonować.
Jak słusznie zauważył w odpowiedzi na skargę I.S -P. Wojewoda [...] powołanie się przez organ administracji na art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów a nie zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku i jego załączników (por. wyrok NSA z 30 września 1999 r., l SAB 89/99, LEX nr 48727).
Pamiętać należy, że cel regulacji zawartej w art. 64 k.p.a. rozpatrywany musi być z uwzględnieniem zasad ogólnych, o których mowa w art. 8 i art. 9 k.p.a.
Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.) jak i zasada obowiązku organów udzielania informacji faktycznej i prawnej (art. 9 k.p.a. nakładały na organy obowiązek sformułowania wezwania w sposób precyzyjny, jasny i niedwuznaczny oraz taki, aby obywatel nie znający przepisów prawnych mógł skutecznie zaspokoić swój interes poprzez właściwe określenie żądania, czego konsekwencją jest następnie poprawnie wyznaczony przedmiot postępowania, a co za tym idzie i konkretyzacja w decyzji administracyjnej lub innym akcie administracyjnym przewidzianym przez prawo.
W wezwaniu do uzupełnienia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę z dnia 29 czerwca 2005 r. organ powinien był sprecyzować, na czym polegały braki wniosku i jakiego zachowania oczekuje od wnioskodawczyni. Jeżeli oczekiwał w uzupełnieniu wniosku otrzymania oświadczenia złożonego na odrębnym druku, to powinien to jasno w wezwaniu wyartykułować, wyjaśniając przy tym, że taka forma jest konieczna i wynika z określonego przepisu prawa powszechnie obowiązującego.
Zwrócić także należy uwagę, że pkt 1 wzmiankowanego wezwania nie miał takiej treści, która by pozwalała na określenie zakresu obowiązków nałożonych na wnioskodawczynię. Nie pozwalał on, bowiem na stwierdzenie, na czym uściślenie treści wniosku o pozwolenie na budowę ma polegać ani też, na czym polegały, zdaniem organu, rozbieżności pomiędzy treścią wniosku a przedłożoną dokumentacją projektową.
W wezwaniu nie określono również, których to dokumentów wymaganych określonymi przepisami jako elementów formalnych podania (wniosku o pozwolenie na budowę) brakuje i w związku z tym zachodzi konieczność ich uzupełnienia.
Oceniając zachowanie wymogów formalnych podania nie można tracić z pola widzenia celu instytucji wezwania z konsekwencją pozostawienia podania bez rozpoznania w przypadku jego nie uzupełnienia.
Powyższe obrazuje, że wezwanie do uzupełnienia braków wniosku było w swej istocie pozorne. Nie nadano mu, bowiem takiej treści, która by w sposób dokładny pozwalała na realizację obowiązków koniecznych do wykonania i nadania wezwaniu określonego rygoru. Nie można, zatem uznać, że organ wezwał skarżącego do usunięcia braków podania. Nie wyczerpana, więc została i druga z przesłanek pozwalających na pozostawienie podania bez rozpoznania.
Wezwanie ma, bowiem służyć w wyjaśnieniu treści danego podania, a nie stanowić swoistego pretekstu do tamowania dalszego biegu postępowania i nie wydawania decyzji administracyjnej lub innego aktu administracyjnego. "Jakkolwiek organ administracji państwowej jest jedną ze stron stosunku administracyjnoprawnego, nie wolno mu ograniczać się do ochrony interesów państwa. Jest on, bowiem zarazem piastunem administracji państwowej, podmiotem działalności zmierzającej do dobra powszechnego, jako do ostatecznego celu, a więc i dobra jednostki, której sprawę załatwia."(S. Rozmaryn, O zasadach ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego, PiP 1961, Nr 12, s. 894).
Konkludując stwierdzić należy, ze nie zaistniały przesłanki do pozostawienia wniosku skarżącej o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę bez rozpoznania.
Tym samym uzasadniony jest zarzut skarżącej pozostawania Starosty B. w stanie bezczynności. Do dnia wyrokowania nie wydał on w niniejszej sprawie żadnego aktu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznając skargę za uzasadnioną, orzekł jak w pkt l wyroku, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a o kosztach postępowania jak w pkt II wyroku na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).