II SAB/KR 60/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na bezczynność Wojewody w sprawie stwierdzenia nieważności oświadczenia Starosty, uznając, że przedmiotowe oświadczenie nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.
Skarżąca J.B. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty z dnia 22.03.2004 r. Skarżąca zarzuciła, że oświadczenie to, stwierdzające własność Skarbu Państwa, zostało wydane z naruszeniem prawa. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wskazując na zawieszenie postępowania komunalizacyjnego. Sąd uznał jednak, że oświadczenie Starosty nie jest decyzją ani postanowieniem, ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność, w związku z czym skargę odrzucił.
Sprawa dotyczyła skargi J. B. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty z dnia 22.03.2004 r. Skarżąca twierdziła, że oświadczenie to, stwierdzające własność Skarbu Państwa spornych działek, zostało wydane z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż Starosta wydał je sam dla siebie, w swoim interesie. W trybie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżąca wezwała Wojewodę do wydania postanowienia lub decyzji w terminie 14 dni. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że postępowanie komunalizacyjne zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny. Sąd administracyjny, analizując przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w ściśle określonych przypadkach, takich jak skargi na decyzje, postanowienia czy inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd uznał, że oświadczenie Starosty z dnia 22.03.2004 r. nie jest ani decyzją, ani postanowieniem, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które mogłyby być przedmiotem skargi na bezczynność w rozumieniu przepisów. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.o.p.s.a., Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty nie jest dopuszczalna, ponieważ oświadczenie to nie jest decyzją, postanowieniem ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny badał, czy przedmiotowe oświadczenie Starosty mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność. Stwierdzono, że oświadczenie to nie jest decyzją ani postanowieniem, ani innym aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co czyni skargę niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.o.p.s.a. art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.o.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 217 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 52 § § 3
u.g.n. art. 11 § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oświadczenie Starosty z dnia 22.03.2004 r. nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które mogą być przedmiotem skargi na bezczynność w rozumieniu art. 3 § 2 p.o.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Oświadczenie Starosty z dnia 22.03.2004r nie jest ani decyzją, ani postanowieniem, ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Skład orzekający
Joanna Tuszyńska
przewodniczący sprawozdawca
Andrzej Niecikowski
sędzia
Anna Szkodzińska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na bezczynność organu w przypadku kwestionowania oświadczeń, które nie są aktami administracyjnymi w ścisłym tego słowa znaczeniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący kwestionuje oświadczenie Starosty, a nie decyzję czy postanowienie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne rozróżnienie między aktami podlegającymi kontroli sądu administracyjnego a innymi formami działań organów, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej.
“Kiedy skarga na bezczynność nie działa? Sąd administracyjny wyjaśnia granice swojej kognicji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Kr 60/05 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2006-02-23 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2005-09-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Andrzej Niecikowski Anna Szkodzińska Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Sygn. powiązane I OSK 1167/06 - Postanowienie NSA z 2006-09-20 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszynska (spr.) Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski NSA Anna Szkodzińska Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Wojewody - postanawia - skargę odrzucić Uzasadnienie II SAB/Kr 60/05 UZASADNIENIE W skardze na bezczynność Wojewody [...] z dnia 17.08.2005r (prezentata kancelarii Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia 29.08.2005r) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J.B. – B. domagała się polecenia Urzędowi Wojewódzkiemu w K. rozpoznania w formie właściwego orzeczenia wniosku skarżącej z dnia 17.12.2004r. W uzasadnieniu skargi podała, że pismem z dnia 17.12.2004r skierowanym do Wojewody [...] wniosła o stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego jakim było oświadczenie Starosty Powiatowego z dnia 22.03.2004r. W piśmie z dnia 17.12.2005r. zarzuciła, że akt z dnia 22.03.2004r narusza przepis art.217 § l pkt l kpa, gdyż bez żadnej podstawy stwierdza własność spornych działek przysługującą Skarbowi Państwa. Starosta, będąc zainteresowanym stwierdzeniem własności działek na rzecz Skarbu Państwa, sam dla siebie wydał w swoim interesie zaświadczenie, użyte następnie jako dowód w postępowaniu wieczystoksięgowym. W dniu 1.08.2005r skarżąca, w trybie art.52 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwała Wojewodę [...] aby w terminie 14 dni wydał postanowienie lub decyzję dotyczącą stwierdzenia nieważności oświadczenia starosty z dnia 22.03.2004r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł ojej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę stwierdził, że skarżąca zarzuca Wojewodzie bezczynność w postępowaniu komunalizacyjnym dotyczącym przedmiotowych działek. Podał, że postępowanie to zostało zawieszone postanowieniem z dnia 10 grudnia 2004r , do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny - ustalenia stanu prawnego przedmiotowej nieruchomości. W piśmie z dnia 30.01.2006r skarżąca zarzuciła , że odpowiedź na skargę nie dotyczy przedmiotu skargi. Skarga nie dotyczy bowiem postępowania komunalizacyjnego lecz bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty z dnia 22.03.2004r. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.3 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 1992r Nr 153 poz. 1270 z późn.zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu, czyli w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W razie stwierdzenia, że bezczynność organu nie dotyczy sytuacji wymienionych wyżej , na podstawie przepisu art.58 § l pkt l p.o p.s.a. Sąd odrzuca skargę. Dlatego też w pierwszym rzędzie należało odpowiedzieć na pytanie, czy skarga na bezczynność organu, polegającą na nie załatwieniu wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności oświadczenia Starosty z dnia 22.03.2004r., jest przypadkiem wymienionym w punktach 1-4 art. 3 § 2 ustawy. W przedłożonych aktach administracyjnych znajduje się kserokopia faksu z dnia 13.04.2005r., zawierającego dokument zatytułowany"Oświadczenie," o treści: "Starosta Krakowski , działający na podstawie art. 11 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 46 z 7 czerwca 2000 roku poz. 543 - tekst jednolity z późniejszymi zmianami) jako organ właściwy w zakresie gospodarki nieruchomościami Skarbu Państwa oświadcza, że: działki ewidencyjne nr "1" i "2" położone w miejscowości S. gm. S. stanowią własność Skarbu Państwa, nie jest wiadomo o istnieniu jakichkolwiek ograniczonych praw rzeczowych lub ograniczenia w rozporządzeniu nieruchomością, której dotyczy oświadczenie, nie jest wiadomo o istnieniu księgi wieczystej lub zbioru dokumentów, który obejmowałby w/w działki". Dokument nie zawiera informacji do kogo oświadczenie to było skierowane. Z odpisu z księgi wieczystej Nr[...] wynika, że dokument ten, nazwany "zaświadczeniem" , był m.in. podstawą wpisu własności Skarbu Państwa działek nr "1" i "2", dokonanym na wniosek z dnia 26.03.2004r, a w księdze uczyniono wzmiankę o wniesieniu apelacji od tego wpisu. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, jeśli w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzekania, organ pozostaje w bezczynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Oświadczenie Starosty z dnia 22.03.2004r nie jest ani decyzją, ani postanowieniem, ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z powyższym skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI