II SAB/KR 45/23

II SAB/Kr 45/23 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-02-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /przewodniczący sprawozdawca/
Mirosław Bator
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Sentencja
Dnia 21 kwietnia 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Organizacja M. " w Wojewódzkich Ośrodkach Ruchu Drogowego z siedzibą w Ł. na bezczynność [...] Ośrodka Ruchu Drogowego w K. w przedmiocie informacji publicznej skargę oddala
Uzasadnienie
Organizacja M. " w Wojewódzkich Ośrodkach Ruchu Drogowego z siedzibą w Ł., wniosła skargę na bezczynność [...] Ośrodka Ruchu Drogowego w K. w zakresie nieudzielenia jej informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 28 grudnia 2022r. co do ogólnej liczby kar porządkowych, z podziałem na liczbę upomnień i liczbę nagan, nałożonych przez dyrektora [...] Ośrodka Ruchu Drogowego w K. w latach 2021 i 2022 wg stanu na 31 grudnia 2022 r.
W skardze podano, iż skarżony organ pismem z dnia 10 stycznia 2023 r. znak: DK.105.16.2022 poinformował, iż objęte wnioskiem informacje nie stanowią informacji publicznej. Wg strony skarżącej zakres żądanej informacji dotyczy zadań wykonywanych przez MORD w K. związanych z organizacją pracy m.in. egzaminatorów, przeprowadzających egzaminy na prawo jazdy dla kandydatów na kierowców, tj. zadań nałożonych na ten podmiot ustawą o kierujących pojazdami oraz rozporządzeniem w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez egzaminatorów oraz wzorów dokumentów stosowanych w tych sprawach. Jest to zatem zakres spraw związanych z istotą uzyskiwania przez obywateli uprawnień do kierowania pojazdami. Jest to sfera bezpieczeństwa publicznego. Egzaminowanie kandydatów na kierowców jest fundamentalnym zadaniem stawianym Wojewódzkim Ośrodkom Ruchu Drogowego i sensem istnienia tychże instytucji publicznych. Bezspornym jest zatem stwierdzenie, iż sprawy związane z egzaminowaniem kandydatów na kierowców, w tym także liczbą kar porządkowych nałożonych na pracowników w tym egzaminatorów leży u podstaw interesu publicznego ważnego dla dużego kręgu odbiorców, nie tylko potencjalnych, ale także realnych. Szczególnie, iż wnioskodawcą jest organizacja związkowa, której zadania sprowadzają się przede wszystkim do dbania o interes społeczno - ekonomiczny pracowników. Ewentualne nieprawidłowości dotyczące przestrzegania prawa pracy oraz związany z tym proces egzaminowania kandydatów na kierowców, a przede wszystkim próba ukrycia tychże informacji pod pretekstem uznania braku publicznego charakteru wnioskowanych informacji, może zachwiać poczuciem sprawiedliwości, bezpieczeństwa i zaufania do organów władzy oraz wzbudzić poczucie niższości względem władzy. Może być to również potraktowane w dalszym toku sprawy jako wybieg prawny w celu nieudostępnienia informacji publicznej, do której dostęp przysługuje każdemu obywatelowi
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż żądane dane nie stanowią informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p."). Informacje w zakresie kar porządkowych nie dotyczą sfery informacji publicznej, lecz dotyczą stosunków pracodawca-pracownik. Podkreślono, iż stosownie do art.108 § 1 Kodeksu Pracy ustawodawca przewidział tylko i wyłącznie dla pracodawcy prawo stosowania kar porządkowych za nieprzestrzeganie ustalonego porządku, regulaminu pracy, przepisów bhp oraz przepisów przeciwpożarowych. Katalog kar porządkowych oraz naruszeń pracowniczych za które pracownicy mogą ponosić odpowiedzialność jest ściśle określony. Umieszczenie nadto odpisów wymierzonych kar porządkowych w aktach osobowych pracownika umacnia dodatkowo argumentację, iż nie są wytworzone przez organ administracji publicznej, a tym samym żądanie udostępnienia tych dokumentów wyłącza je z kręgu informacji, o której stanowi ari. 1 ust. 1 ustawy u.d.i.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.
W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny.
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Sporne w kontrolowanej sprawie było czy ze względu na charakteru żądanych we wniosku informacji są to informacje publiczne, w efekcie zatem czy skarżony organ pozostawał w bezczynności w załatwieniu spornego wniosku.
Wniosek dotyczył podania liczby kar porządkowych, z podziałem na liczbę upomnień i liczbę nagan, nałożonych przez dyrektora [...] Ośrodka Ruchu Drogowego w K. w latach 2021 i 2022 wg stanu na 31 grudnia 2022 r.
W ocenie Sądu sporne informacje dotyczące kar porządkowych nałożonych przez pracodawcę na pracowników nie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej. Sąd podziela w tej kwestii stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądowym, iż informacja o karach porządkowych nałożonych na pracowników nie jest wiadomością wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, lecz dotyczy li tylko sfery stosunków pracy: pracodawca - pracownik. Stosownie, bowiem do art. 108 § 1 Kodeksu Pracy ustawodawca przewidział tylko i wyłącznie dla pracodawcy prawo stosowania kar porządkowych za nieprzestrzeganie ustalonego porządku, regulaminu pracy, przepisów bhp oraz przepisów przeciwpożarowych. Katalog kar porządkowych oraz naruszeń pracowniczych za które pracownicy mogą ponosić odpowiedzialność jest ściśle określony. Umieszczenie nadto odpisów wymierzonych kar porządkowych w aktach osobowych pracownika umacnia dodatkowo argumentację, iż nie są wytworzone przez organ administracji publicznej, a tym samym żądanie udostępnienia tych dokumentów wyłącza je z kręgu informacji, o której stanowi art. 1 ust. 1 ustawy u.d.i.p. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2020 r. sygn. akt: II SAB/Wa 48/20). O ile pogląd ten dotyczył szczególnie informacji dotyczących wnoszonych na pracowników skarg i upomnień jako kar konkretnie nałożonych na danych pracowników, to także wnioskowana w niniejszej sprawie informacja dotycząca samej "liczby kar porządkowych" dotyczy sfery stosunków pracy: pracodawca – pracownik, stanowiąc kwestię prawa pracy. Zauważyć bowiem trzeba, że kary porządkowe dotyczą naruszenia prawa pracy w rozumieniu naruszenia pracowniczego tj. spóźnienia, przerwy czy wyjścia z pracy bez zgłoszenia pracodawcy itp., które nie mają bezpośredniego szczególnego znaczenia dla sfery jaką podkreślono w skardze to jest bezpieczeństwa publicznego w aspekcie poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego.
W ocenie Sądu w powyższym zakresie skarżony organ nie pozostawał zatem w bezczynności. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi, co prowadziło do jej oddalenia w oparciu o art. 151 p.p.s.a.