II SAB/Kr 260/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę W. M. i P. M. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej szczepień ochronnych. Skarżący zarzucili organowi nieudzielenie informacji publicznej, twierdząc, że odpowiedzi były nikłe i niepełne. Organ w odpowiedzi na skargę argumentował, że nie wszystkie żądane informacje stanowią informację publiczną, a część pytań nie dotyczy jego kompetencji. Sąd, analizując akta sprawy, stwierdził, że organ udzielił odpowiedzi na większość pytań, a w przypadkach braku posiadania informacji lub gdy żądanie nie dotyczyło informacji publicznej, prawidłowo poinformował o tym skarżących. Sąd podkreślił, że samo uznanie odpowiedzi za niewystarczające przez skarżących nie jest podstawą do stwierdzenia bezczynności organu, zwłaszcza gdy nie wskazali oni konkretnie, jakie informacje organ posiadał, a których nie udzielił. Sąd uznał, że kwestie takie jak wypłata odszkodowań za NOP, uzasadnienie naukowe procedur medycznych, działania WHO, toksyczność substancji w szczepionkach czy ocena eksperymentu medycznego nie należą do kompetencji Inspektora Sanitarnego. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., uznając, że organ działał rzetelnie i zgodnie z prawem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie bezczynności organu w przypadku niepełnych lub nieadekwatnych odpowiedzi na wnioski o informację publiczną, a także kwestie zakresu kompetencji organów administracji.
Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o informację publiczną w zakresie szczepień i kompetencji Inspektora Sanitarnego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ administracji publicznej dopuszcza się bezczynności, jeśli udziela odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, ale skarżący uznaje te odpowiedzi za niewystarczające lub niepełne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, samo uznanie przez skarżącego odpowiedzi za niewystarczające nie stanowi podstawy do stwierdzenia bezczynności organu, jeśli organ udzielił informacji w zakresie posiadanych danych i prawidłowo zakwalifikował część żądań jako niebędące informacją publiczną lub dotyczące kwestii poza jego kompetencjami.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że organ ma obowiązek udzielić informacji publicznej w zakresie, w jakim ją posiada. Jeśli organ informuje o braku posiadania danych lub o tym, że żądanie nie dotyczy informacji publicznej, nie można mówić o bezczynności. Kluczowe jest, aby organ ustosunkował się do wszystkich żądań, a skarżący musi precyzyjnie wskazać, jakie informacje organ posiadał, a których nie udzielił.
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące kwestii wykraczających poza jego zakres kompetencji lub dotyczące informacji, których nie posiada?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie jest zobowiązany do udzielania odpowiedzi na pytania, które nie mieszczą się w jego kompetencjach lub dotyczą informacji, których nie posiada. W takich przypadkach powinien poinformować o braku posiadania danych lub o braku podstawy prawnej do udzielenia odpowiedzi.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że niektóre pytania skarżących dotyczyły kwestii, które nie leżą w kompetencjach Inspektora Sanitarnego, takich jak wypłata odszkodowań, uzasadnienie naukowe procedur medycznych, działania WHO, toksyczność substancji w szczepionkach czy ocena eksperymentu medycznego. W takich przypadkach organ prawidłowo poinformował o braku możliwości udzielenia odpowiedzi.
Przepisy (13)
Główne
u.d.i.p. art. 1 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 2 § ust. 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 3 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 4 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 13 § ust. 1 i 2
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
u.d.i.p. art. 16 § ust. 1
Ustawa o dostępie do informacji publicznej
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 119 § pkt 4
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 122
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Zdrowia art. z dnia 21 grudnia 2010 r.
w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania
Konstytucja RP art. 47
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ udzielił odpowiedzi na wniosek w zakresie posiadanych informacji. • Część żądanych informacji nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy. • Część żądanych informacji wykracza poza zakres kompetencji organu. • Samo uznanie odpowiedzi za niewystarczające przez skarżącego nie jest podstawą do stwierdzenia bezczynności organu.
Odrzucone argumenty
Organ dopuścił się bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. • Odpowiedzi organu były nikłe i niepełne.
Godne uwagi sformułowania
Okoliczność, iż skarżący uznali, że organ udzielił odpowiedzi w nikłym stopniu, która ich nie zadawala, nie może być sama w sobie podstawą do stwierdzenia bezczynności w zakresie zapewnienia skarżącym dostępu do informacji publicznej. • Samo zatem uznanie przez skarżących odpowiedzi organu za niewystarczające czy niewyczerpujące, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia bezczynności organu.
Skład orzekający
Joanna Tuszyńska
przewodniczący
Sebastian Pietrzyk
członek
Jacek Bursa
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie bezczynności organu w przypadku niepełnych lub nieadekwatnych odpowiedzi na wnioski o informację publiczną, a także kwestie zakresu kompetencji organów administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o informację publiczną w zakresie szczepień i kompetencji Inspektora Sanitarnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego prawa obywatelskiego do informacji publicznej, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na standardowej interpretacji przepisów dotyczących bezczynności organu i zakresu jego kompetencji.
“Czy organ milczy, gdy powinien odpowiadać? Sąd rozstrzyga o granicach bezczynności w dostępie do informacji.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Kr 260/22 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2023-02-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-12-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Jacek Bursa /sprawozdawca/ Joanna Tuszyńska /przewodniczący/ Sebastian Pietrzyk Symbol z opisem 6480 658 Hasła tematyczne Dostęp do informacji publicznej Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198 art 16 ust 1 Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Sentencja Dnia 27 lutego 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Sebastian Pietrzyk WSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. M. i P. M. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala Uzasadnienie W. M. oraz P. M. wnieśli w dniu 14 listopada 2022r. skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie w zakresie nieudzielenia jej informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 12 września 2022 r. w zakresie danych dotyczących szczepień ochronnych. W skardze podano, iż pismem z dnia 28 września 2022 r. PPIS udzielił odpowiedzi udzielając w nikłym stopniu odpowiedzi na pytania. Według PPIS m.in. część pytań nie dotyczyła informacji publicznej, co jest wg skarżących nieprawidłowe. Do chwili złożenia skargi nie udostępniono innych informacji poza zawartymi w piśmie z dnia 28 września 2022 r. mimo obowiązku. Przesłane przez Organ odpowiedzi są niewystarczające, aby móc mówić o zrealizowaniu obowiązku udzielenia skarżącym informacji publicznej. Skarżący zarzucili PPIS w Krakowie naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż nie wszystkie żądane przez skarżących informacje stanowią informację publiczną, a co za tym idzie nie mają do nich zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Treść żądanych przez skarżących informacji, zawartych w ich wniosku z dnia 12 września 2022 r. oraz wystosowanej przez PPIS w Krakowie do skarżących odpowiedzi z dnia 28 września 2022 r. wskazuje, że skarżący otrzymali żądane informacje w pełnym zakresie. PPIS w Krakowie w piśmie z dnia 28 września 2022 r. poinformował skarżących, że nie wszystkie żądane przez nich do udostępnienia informacje stanowią informację publiczną. PPIS w Krakowie wskazał skarżącym, że wobec informacji, które nie stanowią informacji publicznej nie mają zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. PPIS w Krakowie wyjaśnił skarżącym, że posiada przede wszystkim informacje, które zostały bezpośrednio przez tenże organ wytworzone oraz te, których używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań. PPIS w Krakowie odniósł się do wszystkich 26 pytań skarżących, a zatem także do tych, które nie stanowią informacji publicznej i z tego tytułu nie mają do nich zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, w tym z zakresu terminu udzielania informacji publicznej. Przy czym niektóre pytania skarżących zostały powtórzone w dwóch różnych punktach. Skarżący nie wskazali, na które pytania PPIS w Krakowie nie udzielił skarżącym odpowiedzi. PPIS w Krakowie w przypadkach, gdzie nie dysponował żądaną przez skarżących informacją poinformował skarżących, że nie posiada żądanej informacji, nie wydając przy tym decyzji administracyjnej. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że podmiot zobowiązany, gdy nie dysponuje informacją, o której udzielenie wnosi osoba zainteresowana, powinien ją o tym powiadomić, przy czym takie powiadomienie nie przyjmuje formy decyzji administracyjnej. Wedle poglądu panującego w literaturze oraz orzecznictwie sądowym odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Uwzględniając powyższe PPIS w Krakowie w piśmie z dnia 6 września 2022 r. powiadomił skarżących, których informacji nie posiada. PPIS w Krakowie wskazał także skarżącym, które informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Z kontrolowanych akt administracyjnych wynika, iż Skarżący wnieśli o udzielenie informacji publicznej: 1. Ile lat maksymalnie utrzymuje się odporność po podaniu szczepionki osobno dla każdej: przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, inwazyjnemu zakażeniu haemophilus influenzae, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby, odrze, śwince, różyczce oraz pneumokokom u osób szczepionych na terenie działania Państwa urzędu? 2. Czy Państwa urząd posiada listę osób dorosłych powyżej 19 roku życia uchylających się od szczepień i administracyjnym? Jaka to liczba za ostatnie 5 lat? Jeśli nie to dlaczego? czy są one obarczone przymusem 3. Według informacji od prof. I. P.-S. ogniska odry w Polsce związane są z migracjami (chorują osoby narodowości romskiej, czeczeńskiej i ukraińskiej). Jakie są statystyki wykonanych u takich osób szczepień za ostatnie 5 lat na terenie działania Państwa urzędu? 4. Ile szczepień zostało odroczonych przez lekarzy w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu i kto ustala listę przeciwwskazań do szczepień w Polsce? Kto ponosi odpowiedzialność za te ustalenia? 5. Ile nałożono grzywien na lekarzy, którzy nie wywiązali się z ustawowego obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego w ciągu ostatnich 5 lat na terenie działania Państwa urzędu? 6. Ile dzieci i dorosłych do 19 roku życia zmarło do 4 tygodni od szczepienia na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? 7. Ile odnotowano ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych na terenie działania Państwa urzędu w ciągu ostatnich 5 lat? Jakie to były niepożądane odczyny poszczepienne? 8. Za ile z tych niepożądanych odczynów poszczepiennych wypłacono odszkodowanie? 9. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania wyróżnia trzy rodzaje niepożądanych odczynów poszczepiennych: łagodne, poważne i ciężkie. Czy przymuszanie do szczepień, które mogą wywołać te odczyny nie jest sprzeczne z art. 47 Konstytucji RP, który gwarantuje każdemu prawo do ochrony życia prywatnego, rodzinnego oraz do decydowania o swoim życiu osobistym? 10. W jaki sposób możemy ubiegać się o odszkodowanie za śmierć lub uszczerbek na zdrowiu na skutek niepożądanych odczynów poszczepiennych wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia? 11. W jaki sposób lekarz może wykluczyć nadwrażliwość na składniki szczepionki przed szczepieniem? Proszę wymienić konkretne badania, które można wykonać w celu wykluczenia nadwrażliwości na składniki szczepionki lub niedoborów odporności. 12. Czy prawdą jest, że Światowa Organizacja Zdrowia zaleca szczepienia ochronne? Czy zaleca przymuszanie do szczepień? Jeśli tak, to w jakiej formie? 13. Proszę wymienić, które szczepionki stosowane w Polsce zawierają śladowe ilości związku rtęci (tiomersalu) używanego jako konserwant w pierwszym etapie produkcji oraz w ulotkach których preparatów został wymieniony? 14. Proszę o informacje, które szczepionki stosowane w Polsce zawierają związki aluminium, oraz o chorobach, których związek z narażeniem organizmu na działanie aluminium jest aktualnie znany? 15. Czy glin (aluminium) jest neurotoksyna? Jakie są dopuszczalne dawki glinu oraz dawki rtęci dla człowieka? Jakie dawki glinu i rtęci znajdują się w poszczególnych szczepionkach obowiązkowych? 16. Czy sanepid prowadzi badania nad toksycznością tych substancji (glin, rtęć)? 17. Czy Sanepid analizuje wpływ glinu i rtęci na rozwój mózgu i układu nerwowego szczepionych dzieci (z uwagi na zawarte w szczepionkach toksyczne związki glinu i rtęci)? 18. Które szczepionki dopuszczone do stosowania w Polsce, zostały wyprodukowane w oparciu o ludzkie linie komórkowe wyprowadzone z komórek pozyskanych w wyniku aborcji, oraz dla których z tych szczepionek jest dostępna etyczna alternatywa? 19. Czy w przypadku wystąpienia u dziecka powikłań zdrowotnych w zbieżności czasowej ze szczepieniem, są wykonywane konkretne badania i analizy laboratoryjne w celu obiektywnego stwierdzenia/wykluczenia związku ze szczepieniem i składnikami szczepionki? Jeśli tak proszę wymienić jakie badania i analizy laboratoryjne są wykonywane w przypadku wszystkich NOP wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia oraz ulotkach informacyjnych szczepionek, czy są wykonywane obligatoryjnie oraz proszę o udostępnienie procedur obowiązujących w tym zakresie lekarzy na terenie całej Polski. 20. Czy sanepid, lub inna instytucja związana z ochroną zdrowia w Polsce prowadzi własne badania nad: a) bezpieczeństwem szczepionek dopuszczonych w Polsce; jeżeli tak to wnosimy o udostępnienie wyników tych badań, b) bada składy szczepionek, które są dopuszczone w Polsce (w ramach obowiązkowych szczepień): prowadzi jakiekolwiek weryfikacje danych podanych przez producentów szczepionek? 21. Jeżeli sanepid nie prowadzi badań jak w pytaniu 17 -to z jakich przyczyn? 22. Jaka instytucja publiczna (nie chodzi nam o producentów szczepionek) kontroluje, bada bezpieczeństwo szczepionek i dopuszcza ich stosowanie? 23. Czy glin (aluminium) jest neurotoksyna? Jakie są dopuszczalne dawki glinu oraz dawki rtęci dla człowieka? Jakie dawki glinu i rtęci znajdują się w poszczególnych szczepionkach obowiązkowych? 24. Czy sanepid prowadzi badania nad toksycznością tych substancji glin, rtęć)? 25. Czy Sanepid analizuje wpływ glinu i rtęci na rozwój mózgu i układu nerwowego szczepionych dzieci (z uwagi na zawarte w szczepionkach toksyczne związki glinu i rtęci)? Czy Sanepid posiada badania nad bezpieczeństwem tych związków wprowadzanych bezpośrednio do krwioobiegu dziecka (zwłaszcza biorąc pod uwagę możliwość pokonywania bariery krew-mózg)? 26. A zatem skoro szczepienia objęte są IV fazą badań klinicznych, a co za tym idzie stanowią eksperyment medyczny wnosimy o wyjaśnienie na jakiej podstawie Sanepid stosuje przymus szczepień będących eksperymentem medycznym? Z kontrolowanych akt postepowania wynika, iż wniosek ten wpłynął do organu 16.09.2022r. a w dniu 28.09.2022r., a więc w wymaganym terminie przez ustawę o dostępie do informacji publicznej, organ udzielił skarżącym wnioskowanej informacji w zakresie pytań nr 1-2, 4-5, 7, 9-26 (por. k. 10-15 - kopia pisma organu z akt administracyjnych) zawierające odpowiedzi i informacje w zakresie wszystkich w/w punktów wniosku skarżących, przy czym w zakresie pytań 16, 17, 20, 24 i 25 organ poinformował, iż nie prowadzi badań i analiz o które zapytano we wniosku. Natomiast w zakresie pytań nr 3, 6 i 8 wniosku, tj. podania statystyk wykonanych szczepień u osób wskazanych narodowości szczepień za ostatnie 5 lat, liczby zgonów osób do 19 roku życia do 4 tygodni od szczepienia w ciągu ostatnich 5 lat oraz co do liczby wypłaconych odszkodowań za niepożądane odczyny poszczepienne, organ poinformował, iż nie posiada takich informacji. Z treści wniosku oraz w/w odpowiedzi na wniosek i treści udzielonej informacji, wynika wprost, iż organ udzielił terminowo informacji publicznej, w takim zakresie w jakim ją posiadał, natomiast w wypadku braku posiadania informacji wnioskowanej, wskazał precyzyjnie, iż jej nie posiada, w tym też że nie prowadzi badań i analiz w zakresie wnioskowanym. Zatem stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę o braku naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, iż w ocenie Sądu skarżony organ działał w postępowaniu w sposób rzetelny i zgodny z prawem. Okoliczność, iż skarżący uznali, że organ udzielił odpowiedzi w nikłym stopniu, która ich nie zadawala, nie może być sama w sobie podstawą do stwierdzenia bezczynności w zakresie zapewnienia skarżącym dostępu do informacji publicznej. Skarżący w piśmie z dnia 10.11.2022r. oraz w skardze, wskazali jedynie swój zarzut, że organ albo nie posiada danych albo nie prowadzi odpowiednich statystyk albo jest niekompetentny, lecz nie określili konkretnie, aby organ jednak dysponował informacjami, których niezgodnie z wymogami ustawy, nie udzielił. Samo zatem uznanie przez skarżących odpowiedzi organu za niewystarczające czy niewyczerpujące, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia bezczynności organu. Ponadto skarżący nie wskazali, na które konkretnie pytania organ nie udzielił informacji, a mógł bo nią dysponował, a zatem w jakim zakresie organ był bezczynny. W tych okolicznościach nie można podzielić stanowiska skarżących, iż miało miejsce udzielenie odpowiedzi niepełnej lub niejasnej, zwłaszcza iż skarżony organ dodatkowo pomimo, że nie wszystkie żądane informacje stanowiły informację publiczną, gdyż dotyczyły kwestii, które nie dotyczą kompetencji organu lub też nie dotyczą obszaru działania organu, udzielił przy tym odpowiedzi na zadane kwestie, w takim zakresie w jakim był w stanie, w ramach swojej wiedzy. Sąd podziela stanowisko, że w kwestii liczby wypłaconych odszkodowań, nie należy to do kompetencji skarżonego organu. Podobnie rzecz dotyczy uzasadnienia naukowego stosowanej procedury lekarskiej przy szczepieniach co do nadwrażliwości szczepiennej (pytanie nr 11), praktyk, przepisów i działań wdrażanych przez Światową Organizację Zdrowia (pytanie nr 12), działania na człowieka glinu i rtęci oraz ich zawartości w szczepionkach (pytanie 15), powikłań zdrowotnych u dzieci (pytanie 19), oceny eksperymentu medycznego (pytanie nr 26). Reasumując, skarżony organ udzielił informacji w takim zakresie w jakim nią dysponował, natomiast w przypadkach gdzie, nie dysponował żądaną przez skarżących informacją poinformował w wymaganym terminie, że nie posiada żądanej informacji, bądź także poinformował, że wnioskowane żądanie nie dotyczy informacji publicznej. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi, co prowadziło do jej oddalenia w oparciu o art. 151 p.p.s.a.