II SAB/KR 227/22

II SAB/Kr 227/22 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2023-09-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-10-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel /sprawozdawca/
Jacek Bursa /przewodniczący/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
III OSK 505/24 - Postanowienie NSA z 2024-04-16
III OZ 267/23 - Postanowienie NSA z 2023-06-02
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jacek Bursa SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Sebastian Pietrzyk . po rozpoznaniu w dniu 22 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Burmistrza Piwnicznej - Zdrój ' w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 13 września 2022 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w wysokości 100 (sto) zł.
Uzasadnienie
II SAB/Kr 227/22
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 5 października 2022 r. J. M. (dalej: "skarżący") wywiódł skargę na bezczynność Burmistrza Piwnicznej-Zdroju (dalej: "organ") w przedmiocie wniosku z dnia 13 września 2022 r., w której zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: "u.d.i.p.") przez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek i wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że:
- wnioskiem z dnia 13 września 2022 r. zwrócił się za pośrednictwem e-PUAP o przesłanie elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi 293551K;
- pismem z dnia 30 września 2022 r. organ poinformował, że nie posiada elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla drogi 293551K;
- pismem z dnia 1 października 2022 r. skarżący wskazał, że organ pozostaje w bezczynności, a z odpowiedzi nie wynika, czy posiada projekt w innej formie;
- pismem z dnia 3 października 2022 r. organ wskazał, że nie posiada kompleksowego projektu organizacji ruchu dla drogi 293551K;
- pismem z dnia 3 października 2022 r. skarżący wskazał, że z odpowiedzi nie wynika, czy i jaki projekt posiada organ i wniósł o przesłanie projektu lub projektów niemieszczących się w sformułowaniu "kompleksowy" oraz -jeśli organ nie posiada żadnego projektu to o przesłanie ostatniego protokołu z okresowej kontroli tej drogi,
- pismem z dnia 5 października 2022 r. organ poinformował, że papierowa wersja PSOR dla drogi nr 293551K jest do wglądu w jego siedzibie po wcześniejszym uzgodnieniu terminu.
W świetle powyższego skarżący stwierdził, że ustawowy termin upłynął 27 września 2022 r., a ponieważ żadne z pism organu nie stanowiło załatwienia jego wniosku zgodnie z u.d.i.p., niezbędne jest sądowe uświadomienie organowi jego obowiązków. Na koniec skarżący wskazał, że organ jest zarządcą dróg gminnych, a projekt organizacji ruchu stanowi informację publiczną (II SAB/Lu 67/21, II SAB/Rz 34/21, II SAB/Ke 103/21, II SAB/Kr 68/22).
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Piwnicznej-Zdroju wniósł o umorzenie postępowania, względnie o oddalenie skargi w całości, względnie o oddalenie skargi w części (zobowiązanie organu do udzielenia odpowiedzi) i stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Po pierwsze, w żadnym swoim piśmie skarżący nie powołał się na u.d.i.p., a przecież organ nie ma obowiązku kwalifikowania każdego pisma jako wniosku o dostęp do informacji publicznej, bo podstawowym trybem rozpatrywania wpływających pism jest tryb kodeksowy (art. 35 k.p.a.; 30-dniowy termin rozpatrzenia, instytucja ponaglenia) i dlatego podania wnoszone do urzędu bez odwołania się do u.d.i.p. kwalifikowane są zgodnie z art. 63 k.p.a.
Po drugie, organ udzielił konkretnej odpowiedzi na konkretne pytanie, więc nie można twierdzić, że odpowiedź nie została udzielona.
Po trzecie, skarga została złożona w złej wierze i nosi znamiona nadużycia prawa, bo złożono ją już po otrzymaniu zarówno odpowiedzi na pierwotny wniosek (w 16 dni), jak i po uzyskaniu kolejnych informacji na kolejne pisma w sprawie w ciągu zaledwie kilku dni.
Po czwarte, nie można twierdzić, że odpowiedź jest niepełna, niewyczerpująca, wymijająca czy nie na temat. Skarżący zadał konkretne pytanie i uzyskał jednoznaczną odpowiedź. To wyczerpuje ustawowy obowiązek organu. Dalsza korespondencja pokazuje, że organ w żaden sposób nie unika korespondencji ze skarżącym i udziela mu odpowiedzi na kolejne pytania jeszcze w tym samym dniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. Jeśli bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności. Inaczej jest natomiast, gdy do udostępnienia informacji doszło jeszcze przed wniesieniem skargi.
W dniu 20 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, Naczelny Sąd Administracyjny podjął następującą uchwałę: "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Uchwała ta pozostaje wiążąca i znajduje swoje odpowiednie zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzielając informacji publicznej nie pozostaje w bezczynności, a jednocześnie w takiej sytuacji nie jest wydawana decyzja administracyjna (postanowienie NSA z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt III OSK 3789/21).
Zasadniczym celem wniesienia skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, tj. udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej. Stan bezczynności przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie (M. Bogusz, Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na "historyczną" bezczynność organu administracji publicznej. Glosa do uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, OSP 2021, nr 1, s. 5). Fakt dokonania przez organ odpowiedniej czynności materialno-technicznej, tj. udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, stanowi zatem przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na bezczynność przez sąd administracyjny.
Z akt sprawy wynika, że skargę wniesiono elektronicznie w dniu 5 października 2022 r. o godzinie 21.32 (k. 2 akt sądowych), pierwsza odpowiedź na wniosek z dnia 13 września 2022 r. została udzielona 30 września 2022 r., zaś ostatnia w dniu 5 października 2022 r. o godzinie 10.49 (k. 7 akt sadowych), zatem skarga została złożona już po udzieleniu ostatniej odpowiedzi na wniosek skarżącego. Wynika to zresztą z treści samej skargi. Stwierdzić należy, że organ nie pozostawał na chwilę wniesienia skargi do sądu w bezczynności w udzieleniu informacji publicznej.
Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), bowiem sprawa z wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej została załatwiona przez organ przed wniesieniem skargi. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono w pkt. II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.