II SAB/Kr 168/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektora Nadzoru Budowlanego, przyznając skarżącej zadośćuczynienie.
Skarga E. K. dotyczyła bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie legalności robót budowlanych, które trwało od 2012 roku. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa, umorzył postępowanie w pozostałym zakresie i przyznał skarżącej sumę pieniężną oraz zwrot kosztów.
Skarżąca E. K. wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie legalności robót budowlanych, które trwało od 2012 roku. Postępowanie obejmowało liczne wnioski, postanowienia, decyzje, zażalenia i odwołania, a akta wielokrotnie wracały między instancjami. Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę wieloletnie opóźnienia i brak wystarczających usprawiedliwień ze strony organu, mimo uwzględnienia trudności kadrowych. W związku z tym, sąd stwierdził bezczynność i przewlekłość, umorzył postępowanie w pozostałym zakresie, przyznał skarżącej 500 zł tytułem zadośćuczynienia za przewlekłość oraz zasądził zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Sąd szczegółowo przeanalizował przebieg postępowania od 2012 roku, wskazując na liczne opóźnienia i brak wystarczających usprawiedliwień ze strony organu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności i przewlekłości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_bezczynnosc_i_przewleklosc
Przepisy (24)
Główne
p.p.s.a. art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § § 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § § 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 149
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 8
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 238 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 50 § ust. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 51
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 154 § § 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 200
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Pb art. 3 § pkt 7a
Prawo budowlane
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków
Argumenty
Skuteczne argumenty
Długotrwałość postępowania administracyjnego od 2012 roku. Brak wystarczających usprawiedliwień dla opóźnień ze strony organu. Naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywatela do administracji publicznej.
Odrzucone argumenty
Argumenty organu o obłożeniu sprawami i brakach kadrowych jako usprawiedliwienie opóźnień (uwzględnione częściowo przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia).
Godne uwagi sformułowania
organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, a bezczynność i przewlekłość ta miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa suma pieniężna zasądzona od organu powinna odpowiednio wpłynąć na sposób organizacji czasu pracy i ustalania priorytetów działania organu takie, zaś postępowanie niewątpliwie narusza zasadę pogłębiania zaufania obywatela do administracji publicznej
Skład orzekający
Anna Szkodzińska
przewodniczący
Beata Łomnicka
sprawozdawca
Małgorzata Łoboz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stwierdzenia bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego oraz przyznania zadośćuczynienia za przewlekłość."
Ograniczenia: Konkretne okoliczności sprawy, które doprowadziły do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak długo może trwać postępowanie administracyjne i jakie są konsekwencje dla obywatela, a także jakie narzędzia prawne może wykorzystać do dochodzenia swoich praw.
“5 lat czekania na decyzję: Sąd ukarał Inspektora Nadzoru Budowlanego za bezczynność!”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Kr 168/17 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2017-09-29 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2017-07-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Anna Szkodzińska /przewodniczący/ Beata Łomnicka /sprawozdawca/ Małgorzata Łoboz Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 658 Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Sygn. powiązane II OSK 240/18 - Wyrok NSA z 2018-05-10 Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, a przewlekłość i bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem pra w pozostałym zakresie umorzono postępowanie przyznano sumę pieniężną Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art 149 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szkodzińska Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Beata Łomnicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Inspektor Nadzoru Budowlanego w sprawie wykonanych robót budowlanych I. stwierdza, że Inspektor Nadzoru Budowlanego, dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, a bezczynność i przewlekłość ta miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; III. przyznaje od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E. K. sumę pieniężną w wysokości 500 (pięćset złotych) złotych; IV. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E. K. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga skarżącej E. K. na bezczynność i przewlekłość prowadzonego postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego N. T.. Skarżąca wniosła o: zobowiązanie do wydania decyzji kończącej postępowanie na podstawie art. 149 p.p.s.a. stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość Organu w prowadzeniu przedmiotowego postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie od Organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości [...] zł (5 lat x [...] zł) na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Skarżąca podniosła, iż postępowanie prowadzone na jej wniosek przez Inspektor Nadzoru Budowlanego dotyczące legalności robót budowlanych zrealizowanych w budynku mieszkalnym zlokalizowanym w R. Z. przy ul. [...] prowadzone jest od 2012r. Skarżąca przedstawiał dotychczasowy przebieg postępowania: wniosek do PINB w N. T. z 19.06.2012 r. (data wpływu 22.06.2012 r.); zawiadomienie z 25.01.2013 r. [...]; ponowny wniosek do PINB z 21.02.2013 r. (data wpływu 25.02.2013 r.); postanowienie PINB nr [...] z 03.04.2013 r. odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w ww. sprawie [...]; zażalenie z 12.04.2013 r. na ww. postanowienie; postanowienie WINB w K. z 13.09.2013 r. uchylające ww. postanowienie PINB [...]; Decyzja PINB z 15.10.2015 r. umarzająca postępowanie administracyjne [...]; Decyzja WINB z 29.03.2016 r. uchylająca ww. decyzję PINB [...]; Zawiadomienie o ponownym prowadzeniu postępowania administracyjnego [...] z 20.03.2017 r.; Postanowienie o wstrzymaniu robót nr [...] z 11.05.2017 r.; Skarżącą podkreśliła, iż do dnia dzisiejszego nie zakończono postępowania, a Inspektor Nadzoru Budowlanego przekroczył rażąco 2 miesięczny termin na załatwienie sprawy, wobec powyższego wniosek z pkt 2 petitum skargi jest w pełni uzasadniony. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego N. T. wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż postępowanie w sprawie robót budowlanych przeprowadzonych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym przy ul. [...] w R.-Z. zainicjowane zostało pismem E. K. z dnia 19.06.2012 r. które zakwalifikowane zostało przez PINB w N. T. jako skarga powszechna i zastosowany został do niej tryb uregulowany w dziale III Kodeksu postępowania administracyjnego "skargi i wnioski" oraz w Rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków z dnia 8 stycznia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. nr 5, poz. 46 ze zm.). W takim trybie czynności wyjaśniające prowadzone w związku ze skargą nie powodują automatycznego wszczęcia postępowania administracyjnego. Organ podkreślił, iż w toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że inwestor wykonał następujące roboty budowlane: wymiana stolarki zewnętrznej w istniejącej szerokości nadproży, montaż okna w miejscu drzwi balkonowych - bez poszerzenia otworu, wymiana grzejników żeliwnych na grzejniki aluminiowe. Po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. zawiadomieniem z dnia 25.01.2013 r. PINB w N. T. udzielił skarżącej odpowiedzi uznając jej skargę z dnia 19.06.2012 r. za bezzasadną. Następnie w dniu 25.02.2013 r. na dziennik podawczy PINB w N. T. wpłynęło pismo skarżącej, z treści którego wynikało żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego. Pismo o tej samej treści przekazane zostało do PINB w N. T., pismem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28.02.2013 r. Postanowieniem z dnia 03.04.2013 r. znak: [...] PINB w N. T. w trybie skargowym (pisma te potraktowane zostały jako ponowienie zarzutów w wyniku niezadowolenia z załatwienia skargi) odmówił wnioskodawcy wszczęcia postępowania administracyjnego. Na postanowienie zażalenie wniosła skarżąca. Postanowieniem z dnia 13.09.2013 r. [...], MWINB w K. po rozpatrzeniu zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Akta postępowania zwrócone zostały do PINB w N. T. w dniu 13.11.2013 r. Zawiadomieniem z dnia 31.03.2015 r. znak: [...] PINB w N. T. poinformował strony postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnej następnie na zasadnie art. 10 k.p.a. poinformował o jego zakończeniu. Decyzją z dnia 15.10.2015 r. znak: [...], PINB w N. T. umorzył postępowanie administracyjnej sprawie robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym w [...] jako bezprzedmiotowe. W wyniku rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji wniesionego przez skarżącą, decyzją z dnia 29.03.2016 r. [...], MWINB w K. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że częściowa likwidacja otworu drzwiowego (poprzez jego częściowe zamurowanie) stanowi przebudowę w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Akta postępowania zwrócone zostały do PINB w dniu 22.07.2016 r. Zawiadomieniem z dnia 20.03.2017 r. PINB w N. T. poinformował strony postępowania o ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w R. [...] wykonanych przez Inwestora: K. W., w wyniku których doszło jego przebudowy. W dniu 11.05.2017 r. PINB w N. T. wydał postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych i nałożył na inwestora K. W. obowiązek sporządzenia przedstawienia oceny technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Zgodnie z art. 51 ustawy Prawo budowlane przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o którym mowa w art. 50 ust. 1 (postanowienie z dnia 11.05.2017r.), decyzją z 26.06.2017 r. po analizie złożonej przez inwestora ekspertyzy technicznej, PINB w N. T. odstąpił od nałożenia na inwestora K. W. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia zrealizowanych robót do stanu zgodnego z prawem. Organ podniósł, że w sprawie podjęto szereg czynności wyjaśniających oraz zebrano materiał dowodowy. Działania w przedmiotowej sprawie podejmowane przez PINB w N. T. następowały w pewnych odstępach czasu powodując brak należytej staranności wynikającej z terminów określonych w k.p.a., co jest konsekwencją znacznego obłożenia sprawami administracyjnymi poszczególnych inspektorów, ich rotacją a także obiegiem dokumentacji pomiędzy instancjami w trybie postępowań zażaleniowych i odwoławczych. Wpływ na terminowość rozpoznania przedmiotowej sprawy ma także duża ilość postępowań mających na celu dopuszczenie obiektów budowlanych do użytkowania i spraw związanych z czynnościami wyjaśniającymi związanymi z licznymi skargami sąsiedzkimi z terenu Powiatu N.. Ze względów przedstawionych powyżej organ wniósł o oddalenie skargi. Ewentualnie gdyby Sąd jednak doszedł do przekonania, że bezczynność zaistniała w przedmiotowej sprawie, organ wnosi o uznanie, iż nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Długość trwania postępowania nie jest prymarną przesłanką przemawiającą za uznaniem, że rażąco narusza ono prawo. Działanie organu cechowała wola załatwienia sprawy, a czas trwania postępowania nie był wyrazem złej woli organu. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, że opóźnienia w podejmowanych przez PINB w N. T. czynnościach pozbawione były jakiegokolwiek racjonalnego usprawiedliwienia. Organ podkreślił ilość postępowań administracyjnych prowadzonych przez PINB w N. T. i związane z tym zadania organu. PINB w N. T. przy 4 posiadanych etatach na stanowiskach inspekcyjno kontrolnym, co przy corocznym wzroście liczby nowo wpływających spraw powoduje, że na koniec 2016 r. łącznie pozostało w toku 2242 spraw, przy równoczesnym wydaniu w tym roku 497 decyzji i postanowień, rozpoznaniu 356 postępowań skargowych i przeprowadzeniu 556 kontroli. Ta ilość realizacji zadań pokazuje, że inspektorat dokonuje starań, aby w toku prowadzonych postępowań nie dochodziło do opóźnień, jednakże wskazana wyżej liczba postępowań w stosunku obsady kadrowej ma niewątpliwy wpływ na terminowość załatwienia spraw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016.1066 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017.1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu obejmuje również orzekanie w sprawach spraw na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 p.p.s.a.) Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie, jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4 a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. § 1a. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. § 1b Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. § 2 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Co do zasady warunkiem dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest jak to wynika z przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej, przy czym dotyczy to także skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Przewidzianym zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016.23 ze zm.) zwany dalej k.p.a. środkiem zaskarżenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania było zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. (na dzień wniesienia zażalenie). Z takim zażaleniem na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania skarżąca wystąpił dnia 20 marca 2017 r. Postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r. MWINB w K. po rozpoznaniu powyższego zażalenia postanowił nie wyznaczać PINB w N. T. dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Biorąc pod uwagę ten fakt, uznać należy, że skarżąca wyczerpała tryb do wniesienia skargi, a skarga jest dopuszczalna. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że w p.p.s.a. przyjmuje się, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie podejmuje czynności, bądź podejmuje je, ale przekracza termin załatwienia sprawy, nie wykonując obowiązku zawiadomienia strony. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., IV SAB/Wa 109/07). Sąd wskazuje, iż pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania nie zostało zdefiniowane ustawowo. W judykaturze przyjmuje się, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy będzie można organowi skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. Za postępowanie prowadzone przewlekle uznać bowiem należy postępowanie prowadzone w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ jest bezczynny (zob. wyrok NSA z dnia 13 sierpnia 2013 r. II OSK 549/13). Artykuł 35 k.p.a. stanowi : § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. § 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. § 4. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3. § 5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Cytowana regulacja zawiera w art. 35 § 1 k.p.a. ogólną dyrektywą, w myśl której sprawy administracyjne powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki. W dalszej części tj. w § 2 i § 3 wprowadzono zróżnicowanie terminów załatwiania spraw w pierwszej instancji, przy czym o ile zaistnieją ku przesłanki, reguła niezwłocznego załatwiania spraw z § 2 będzie miała pierwszeństwo przed terminami wskazanymi w art. 35 § 3 k.p.a. W doktrynie podnosi się słusznie, że sformułowanie zawarte w art. 35 §1 k.p.a. oznacza , że organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, jeżeli w toku postępowania administracyjnego okaże się, że sprawa może być załatwiona przed upływem ustawowych terminów do jej załatwienia (komentarze do art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III. oraz G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007, wyd. II ). Należy przy tym zwrócić uwagę na treść art. 35 § 5 k.p.a. wskazującego, że do terminów załatwienia sprawy administracyjnej nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Wobec powyższego koniecznym było zbadanie czy bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku Inspektor Nadzoru Budowlanego miały miejsce. Wskazać należy, iż postępowanie w sprawie robót budowlanych przeprowadzonych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym przy ul. [...] w R.-Z. zainicjowane zostało pismem E. K. z dnia 19.06.2012 r. Po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. zawiadomieniem z dnia 25.01.2013 r. PINB w N. T. udzielił skarżącej odpowiedzi uznając jej skargę z dnia 19.06.2012 r. za bezzasadną. Następnie w dniu 25.02.2013 r. na dziennik podawczy PINB w N. T. wpłynęło pismo skarżącej, z treści którego wynikało żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego. Pismo o tej samej treści przekazane zostało do PINB w N. T., pismem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28.02.2013 r. Postanowieniem z dnia 03.04.2013 r. znak: [...] PINB w N. T. w trybie skargowym (pisma te potraktowane zostały jako ponowienie zarzutów w wyniku niezadowolenia z załatwienia skargi) odmówił wnioskodawcy wszczęcia postępowania administracyjnego. Na postanowienie zażalenie wniosła skarżąca. Postanowieniem z dnia 13.09.2013 r. [...], MWINB w K. po rozpatrzeniu zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Akta postępowania zwrócone zostały do PINB w N. T. w dniu 13.11.2013 r. Zawiadomieniem z dnia 31.03.2015 r. znak: [...] PINB w N. T. poinformował strony postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, następnie na zasadnie art. 10 k.p.a. poinformował o jego zakończeniu 21.04.2015 r. Przy czym z akt nie wynika by w okresie od zwrotu akt przez organ odwoławczy były podejmowane czynności zmierzające do wyjaśnienia i załatwienia sprawy, Dopiero decyzją z dnia 15.10.2015 r. znak: [...],czyli po upływie kolejnych kilku miesięcy, PINB w N. T. umorzył postępowanie administracyjnej sprawie robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym w [...] jako bezprzedmiotowe. W wyniku rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji wniesionego przez skarżącą, decyzją z dnia 29.03.2016 r. [...], MWINB w K. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Akta postępowania zwrócone zostały do PINB w dniu 22.07.2016 r. Zawiadomieniem z dnia 20.03.2017 r. PINB w N. T. poinformował strony postępowania o ponownie prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w R. [...] wykonanych przez Inwestora: K. W., w wyniku których doszło jego przebudowy. Po czym dopiero w dniu 11.05.2017 r. PINB w N. T., znowu po upływie 9,5 miesiąca od zwrotu akt, wydał postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych i nałożył na inwestora K. W. obowiązek sporządzenia przedstawienia oceny technicznej sporządzonej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Decyzją z 26.06.2017 r., po analizie złożonej przez inwestora ekspertyzy technicznej, PINB w N. T. odstąpił od nałożenia na inwestora K. W. obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia zrealizowanych robót do stanu zgodnego z prawem. Wskazać należy, że sprawa skarżącej po powrocie akt sprawy do PINB w N. T. powinna zostać załatwiona nie później niż w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy. Akta postępowania zwrócone zaś zostały dniu 22.07.2016 r. Sąd przytoczył szczegółowo przebieg całego postępowania aby uwidocznić, że można zarzucić organowi zarówno bezczynność jak i przewlekłe prowadzenie postępowania. Sąd, oceniając przebieg prowadzonego postępowania, doszedł do przekonania, biorąc pod uwagę przekroczenie terminów załatwienia sprawy, iż długotrwałego prowadzenia postępowania nie usprawiedliwiają w całości braki kadrowe organu oraz duży wpływ spraw. Nie mniej okoliczności te Sąd uwzględnił, przyznając sumę pieniężną w znacznie niższej wysokości niż domagała się skarżąca. Podkreślić przy tym należy, że suma pieniężna zasądzona od organu powinna odpowiednio wpłynąć na sposób organizacji czasu pracy i ustalania priorytetów działania organu w taki sposób, aby strony nie czekały przez wiele miesięcy na podjęcie jakichkolwiek czynności przez organ. Takie, zaś postępowanie niewątpliwie narusza zasadę pogłębiania zaufania obywatela do administracji publicznej wyrażonej w art. 8 k.p.a. Mając na uwadze zatem, że przez długi czas, nieusprawiedliwiony szczególnymi obiektywnymi okolicznościami, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. pozostawał w przewlekłości i bezczynności Sąd uznał, że kwota [...]zł przyznana skarżącej będzie w sposób wystarczający spełniała zarówno swą rolę prewencyjną, jak i kompensacyjną, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w pkt III wyroku. Zgodnie z art. 149 § 1 a w zw. z § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ustawa nie reguluje przesłanek takiego orzeczenia. Stwierdzenie zatem, czy bezczynność organu miała charakter rażący, stanowić musi wynik oceny sądowej, nawiązującej do okoliczności sprawy. Dlatego Sąd, oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, doszedł do przekonania, iż bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania noszą cechy rażącego naruszenia prawa o czym orzekł w pkt I wyroku. Za rażące naruszenie w/w przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08. 2011 r., II SAB/Gd 30/11). W przedmiotowej sprawie w dacie orzekania przez sąd organ nie pozostawał w stanie bezczynność, albowiem wydana została decyzja w dniu 26 czerwca 2017 r. Z tych przyczyn Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji, on czym orzekł w pkt II wyroku. Natomiast o kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącej od organu, który dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i zasądził od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę [...]złotych uiszczonego wpisu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI