II SAB/Kr 160/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2014-10-31
NSAAdministracyjneWysokawsa
informacja publicznaprzewlekłość postępowaniabezczynność organuprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiskarżącyorgan administracjiumorzenie postępowaniasąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie skargi na przewlekłość postępowania, uznając ją za bezprzedmiotową po tym, jak Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga na bezczynność i przewlekłość powinna być rozpatrywana jako jedna sprawa.

Skarżący M. W. K. złożył skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Sąd pierwszej instancji rozdzielił skargę na dwie odrębne sprawy i wezwał do uiszczenia podwójnego wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to zarządzenie, stwierdzając, że skarga na bezczynność i przewlekłość powinna być rozpoznana jako jedna sprawa. W konsekwencji, WSA w Krakowie umorzył postępowanie w sprawie skargi na przewlekłość jako bezprzedmiotowe, ponieważ sprawa została już rozpoznana w innej sygnaturze.

Skarżący M. W. K. wniósł skargę na bezczynność oraz przewlekłość postępowania Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Sąd pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozdzielił tę skargę na dwie odrębne sprawy, nadając im sygnatury II SAB/Kr 159/14 (bezczynność) i II SAB/Kr 160/14 (przewlekłość). Następnie, zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2014 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłość w kwocie 200 zł pod rygorem odrzucenia. Skarżący wniósł zażalenie, argumentując, że złożył jedną skargę i niezasadnie rozdzielono ją na dwa postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. (sygn. akt I OZ 871/14), uchylił zarządzenie WSA, stwierdzając, że skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania organu w tej samej sprawie nie stanowi skumulowania dwóch skarg i powinna być rozpoznana jako jedna sprawa sądowoadministracyjna. WSA w Krakowie, związany wykładnią prawa dokonaną przez NSA, uznał, że postępowanie w sprawie II SAB/Kr 160/14 stało się bezprzedmiotowe, ponieważ skarga została już rozpoznana wyrokiem z dnia 22 lipca 2014 r. pod sygn. akt II SAB/Kr 159/14. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność i przewlekłość postępowania organu w tej samej sprawie nie stanowi skumulowania dwóch skarg i powinna być rozpoznana jako jedna sprawa sądowoadministracyjna.

Uzasadnienie

Ustawodawca nie zróżnicował konsekwencji prawnych bezczynności i przewlekłości. Oba zarzuty dotyczą terminowości i sprawności postępowania w zakończeniu tej samej sprawy administracyjnej. W takiej sytuacji dopuszczalne jest objęcie jedną skargą obu form opieszałości organu, inicjując jedną sprawę, w której sąd rozstrzyga o legalności braku wydania aktu lub podjęcia czynności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (9)

Główne

p.p.s.a. art. 161 § § 1 pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

p.p.s.a. art. 149

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wskazuje skutki prawne uwzględnienia skarg na bezczynność lub przewlekłość.

p.p.s.a. art. 190 § zd. 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wspomniany w kontekście związania sądu wykładnią NSA.

p.p.s.a. art. 198

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wspomniany w kontekście związania sądu wykładnią NSA.

p.p.s.a. art. 199

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania.

p.p.s.a. art. 220 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd nie podejmie czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty.

p.p.s.a. art. 230 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Obowiązek uiszczenia wpisu od skargi spoczywa na skarżącym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga na bezczynność i przewlekłość powinna być rozpoznana jako jedna sprawa. Postępowanie w sprawie skargi na przewlekłość stało się bezprzedmiotowe po rozpoznaniu sprawy w innej sygnaturze.

Godne uwagi sformułowania

Zarządzenie z dnia 30 maja 2014r. rozłączono sprawy w ten sposób, że sprawa w zakresie dotyczącym skargi na przewlekłość postępowania Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. została wyłączona do odrębnego prowadzenia pod sygn. akt II SAB/Kr 160/14. Zgodnie ze stanowiskiem, wyrażonym w niniejszej sprawie przez Naczelnego Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2014r., sygn. akt I OZ 871/14, sprawa ze skargi M. W. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. nie powinna być rozdzielana. Należało ją rozpoznać jako jedną skargę, pod sygn. akt II SAB/Kr 159/14. Ponieważ skarga M. W. K. została już rozpoznana w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2014r., sygn. akt II SAB/Kr 159/14, postępowanie w niniejszej sprawie należało uznać za bezprzedmiotowe i umorzyć.

Skład orzekający

Aldona Gąsecka-Duda

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących rozdzielania skarg na bezczynność i przewlekłość oraz zasady związania sądu wykładnią prawa dokonaną przez NSA."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w sądach administracyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne w sądownictwie administracyjnym, dotyczące prawidłowego rozpoznawania skarg i związania sądu wykładnią prawa wyższej instancji, co jest kluczowe dla praktyków.

Sąd umarza sprawę przez błąd proceduralny: jak jedna skarga stała się dwiema i dlaczego to ważne dla Twojej sprawy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SAB/Kr 160/14 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2014-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-05-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Aldona Gąsecka-Duda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
659
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
I OZ 871/14 - Postanowienie NSA z 2014-10-16
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 161
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
sygn. akt II SAB/Kr 160/14 Kraków, dnia 31 października 2014 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. K. na przewlekłość postępowania Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.
Uzasadnienie
sygn. akt II SAB/Kr 160/14 Kraków, dnia 31 października 2014 r.
UZASADNIENIE
M. W. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz przewlekłość postępowania w tym przedmiocie.
Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Kr 159/14. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2014r. rozłączono sprawy w ten sposób, że sprawa w zakresie dotyczącym skargi na przewlekłość postępowania Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. została wyłączona do odrębnego prowadzenia pod sygn. akt II SAB/Kr 160/14.
Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 160/14, wezwano M. W. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłość postępowania Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K., w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe zarządzenie M. W. K. wniósł zażalenie podnosząc, że złożył jedną skargę w sprawie bezczynności i przewlekłości, która została niezasadnie rozdzielona na dwa postępowania (II SAB/Kr 159/14 oraz II SAB/Kr 160/14). Ponadto wskazał, że skarga o sygn. akt II SAB/Kr 159/14 została już opłacona.
Postanowieniem z dnia 16 października 2014r., sygn. akt I OZ 871/14, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie z dnia 2 czerwca 2014r.
Sąd odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a), strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, na skarżącym spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu (art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawując kontrolę administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Z kolei, w art. 149 p.p.s.a. wskazane zostały skutki prawne uwzględnienia tych skarg. Należy zauważyć, że ustawodawca nie zróżnicował konsekwencji prawnych bezczynności organu i przewlekłości postępowania organu. Zarówno w jednej, jak i w drugiej sprawie ustawodawca pozostawił tożsamy środek prawny. Zarzucenie w jednym piśmie bezczynności organu i przewlekłości prowadzonego przez niego postępowania nie stanowi skumulowania dwóch skarg, o ile kwestionowana jest terminowość i sprawność postępowania w zakończeniu tej samej sprawy administracyjnej. W takiej sytuacji dopuszczalność objęcia jedną skargą obu form opieszałości organu inicjuje jedną sprawę sądowoadministracyjną, w której sąd ma obowiązek rozpoznać i rozstrzygnąć spór o legalność braku wydania aktu lub podjęcia czynności. Pozostaje to w związku z zasadą, że przedmiotem zaskarżenia w konkretnym postępowaniu może być tylko jedna decyzja, postanowienie, inny akt lub podjęta czynność. Liczba zaskarżonych aktów lub czynności determinuje zatem liczbę spraw sądowoadministracyjnych. Przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi zarówno na bezczynność, jak i przewlekłość organu stanowi ustalenie, czy zachodzi potrzeba zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. W obu przypadkach sąd administracyjny dysponuje tymi samymi środkami prawnymi, ich zastosowanie jest zaś obowiązkowe w razie stwierdzenia jakiejkolwiek postaci niesprawnego funkcjonowania organu, niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów i wniosków oraz podstawy prawnej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie sąd pierwszej instancji nieprawidłowo potraktował skargę M. W. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w sprawie wniosku z dnia 31 marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, jako dwie odrębne skargi. W konsekwencji, nieprawidłowe było zarejestrowanie dwóch odrębnych spraw i wezwanie do uiszczenia odrębnego wpisu sądowego od każdej z tych skarg. Skarga M. W. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania organu w przedmiocie wniosku z dnia 31 marca 2014 r. winna być bowiem rozpoznana pod sygn. akt II SAB/Kr 159/14.
Wyrokiem z dnia 22 lipca 2014r., sygn. akt II SAB/Kr 159/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – w punkcie I – umorzył postępowanie w przedmiocie zobowiązania Dyrektora Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. do wydania aktu lub podjęcia czynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej; w punkcie II stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zaś w punkcie III wyroku zasądził od Dyrektora Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. na rzecz skarżącego M. W. K. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w pozostałym zakresie oddalając wniosek skarżącego o zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
Zgodnie ze stanowiskiem, wyrażonym w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2014r., sygn. akt I OZ 871/14, sprawa ze skargi M. W. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. nie powinna być rozdzielana. Należało ją rozpoznać jako jedną skargę, pod sygn. akt II SAB/Kr 159/14. Stosownie z art. 190 zd. 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198, sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Pogląd, wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Odwoławczego z dnia 16 października 2014r., sygn. akt I OZ 871/14 jest zatem w niniejszej sprawie wiążący.
Ponieważ skarga M. W. K. została już rozpoznana w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2014r., sygn. akt II SAB/Kr 159/14, postępowanie w niniejszej sprawie należało uznać za bezprzedmiotowe i umorzyć, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI