II SAB/KR 157/25

II SAB/Kr 157/25 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-10-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa /przewodniczący/
Mirosław Bator
Monika Niedźwiedź /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
zobowiązano do wydania aktu lub dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art    1 ust 1 , art 5 ust 2 i art   13  ust 1 , art 16 ust 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2025 r. sprawy ze skargi W. I. na bezczynność Starosty Wadowickiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej I. Stwierdza, że Starosta Wadowicki dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego W. I. z dnia 30 czerwca 2025 r., II. Bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. Zobowiązuje Starostę Wadowickiego do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku z aktami sprawy, IV. Zasądza od Starosty na rzecz skarżącego W. I. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga W. I. na bezczynność Starosty Wadowickiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskutek bezczynności organu zarzucono naruszenie:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji,
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek,
3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji do publicznej (dalej jako: "UDIP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie.
Wobec powyższego w skardze wniesiono o:
1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,
2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się orzeczenia,
3) zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 30 czerwca 2025 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej o treści: “Zgodnie z artykułem 61 Konstytucji RP oraz ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej proszę o udostępnienie wyciągu z rejestru prac geodezyjnych zdefiniowanego w § 8 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia 2 państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W wyciągu proszę uwzględnić prace geodezyjne zgłoszone w okresie od 1.01.2022 r. do 30.06.2025 r. z następującymi informacjami: 1. ID pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 1) 2. Identyfikator wykonawcy pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 3 czyli nr NIP) 3. Nr uprawnień kierownika pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 4) 4. Powierzchnia obszaru objętego pracą geodezyjną (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. a) 5. Data wpływu zgłoszenia pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. b) 6. Data wpływu zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. f) 7. Data sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. g) Oczekiwane dane proszę przekazać w pliku XLS lub CSV (szablon pliku XLS w załączeniu) na adres: [...] Z dostępnych informacji wynika, że wszystkie firmy tworzące oprogramowanie do prowadzenia PZGiK udostępniły już swoim klientom możliwość automatycznego wygenerowania takiego zestawienia. Jednocześnie wyjaśniam, że gdyby były wątpliwości, co do udostępnienia takich danych, to informuję, że było to w 2024 r. przedmiotem mojego wystąpienia do WSA w Rzeszowie II SAB/Rz 215/24 i wyrok WSA w tej sprawie jest już prawomocny." (Zał. 1) W dniu 14 lipca 2025 r. otrzymałem w wiadomości e-mail od organu zestaw danych (Zał.2), w których nie zostały uzupełnione informacje w zakresie identyfikatora wykonawcy (NIP) i numeru uprawnień zawodowych kierownika prac. W dniu 15 lipca 2025 r. w odpowiedzi na wiadomość e-mail z dnia 14 lipca 2025 r. przesłałem wiadomość e-mail (Zał. 3) z prośbą o uzupełnienie danych wskazując jednocześnie wyrok WSA w Rzeszowie dotyczący identycznego zapytania z roku 2024, który jasno stwierdza, że oczekiwana informacja powinna być udostępniana w trybie ustawy o dostępu do informacji publicznej (Zał. 4)".
Następnie Skarżący za pomocą ePUAP dnia 23 lipca 2025 r. złożył wniosek, w którym ponowił prośbę o udostępnienie wyciągu z rejestru prac geodezyjnych (Zał. 5), W dniu 29 lipca 2025 r. otrzymał on odpowiedź przesłaną za pomocą ePUAP, w której ponownie przekazano dane z nieuzupełnionymi informacjami w zakresie identyfikatora wykonawcy (NIP) i numeru uprawnień zawodowych kierownika prac (Zał. 6) oraz pismo znak NGK.1431.5.2025 z dnia 29 lipca 2025 r. (Zał. 7), w którym Starosta odpowiedział, że "dane wykonawców/kierowników prac geodezyjnych zostały zanonimizowane z uwagi na to, iż dane te podlegają ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej na podstawie art. 5 ust. 2 ww. ustawy".
Skarżący wskazał, że przedmiotem złożonego wniosku jest informacja publiczna, która podlega udostępnieniu, co rozstrzygnął już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w uzasadnieniu do prawomocnego już wyroku w sprawie o sygnaturze II SAB/Rz 215/24 z dnia 27 marca 2025 r. Dodatkowo artykuł 61 ust. 1 Konstytucji RP stanowi normatywną podstawę prawa do informacji. Stanowi on o tym, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Informacje, o których udostępnienie się zwróciłem, stanowią przedmiot ustawowego uprawnienia, bowiem stanowią informacje o zasadach funkcjonowania podmiotów, w tym o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d UDIP), stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e UDIP), prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f UDIP).
Skarżący wskazał, że o podobne dane z rejestru publicznego, jakim jest rejestr prac geodezyjnych i kartograficznych, zwrócił się do wszystkich powiatów w Polsce i ponad 300 już je udostępniła. Służą one do sprawdzenia wypełnienia przez organ art. 7b ust. 1a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w tym równego traktowania wszystkich wykonawców prac geodezyjnych w zakresie weryfikacji wyników prac geodezyjnych oraz poprawności realizacji prac geodezyjnych polegającej na sprawdzeniu czy zgodnie z art. 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (PGiK) praca została zgłoszona przez przedsiębiorcę, a to jest działanie w interesie publicznym, które monitoruje właściwe stosowanie przepisów prawa. Analogicznie jest z numerem uprawnień kierownika pracy geodezyjnej, bo dzięki numerowi uprawnień można sprawdzić w rejestrze GUGiK, czy osoba realizująca prace geodezyjne posiada odpowiednie uprawnienia do kierowania tymi pracami (art. 42 ust. 1 i 2 i art. 48 ust. 1 pkt 7 PGiK), więc analogicznie jest to działanie w interesie publicznym. W związku z powyższym przedmiotem złożonego wniosku było udostępnienie informacji publicznej. Z powodu nieudostępnienia tych informacji zgodnie z wnioskiem organ pozostaje w bezczynności, co sprawia, że niniejsza skarga jest zasadna i konieczna.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, że w niniejszej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął w dniu 30.06.2025r. na elektronicznej adres mailowy [...] wraz z załączonym arkuszem kalkulacyjnym w formacie xlsx "Zesławienie_PracGeodezyjnych_2022_2025" (Zał. 1). Następnie w dniu 14.07.2025r. udzielono informacji publicznej poprzez przesłanie z adresu mailowego [...] wypełnionego arkusza kalkulacyjnego (Zał. 2). Zestawienie to dotyczyło informacji pochodzących z rejestru prac geodezyjnych i kartograficznych w zakresie: 1. identyfikatora zgłoszenia prac, 2. identyfikatora wykonawcy (NIP lub numer uprawnień dla biegłych sądowych), 3. numeru uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych, 4. powierzchni obszaru objętej pracą geodezyjną, 5. daty wpływu zgłoszenia, 6. daty wpływu pierwszego zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej, 7. daty sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji. za pośrednictwem poczty na Wypełniony arkusz kalkulacyjny został zanonimizowany w zakresie identyfikatora wykonawcy (NIP lub numer uprawnień dla biegłych sądowych) oraz numeru uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych. W dniu 15.07.2025r. na adres mailowy ewelina.zemla@powiatwadowicki.pl wpłynęła wiadomość od Skarżącego z prośbą o uzupełnienie informacji publicznej wraz z załączonym wyrokiem sądowym II SAB/Rz 215/24 WSA w Rzeszowie (Zał. 3). Następnie w dniu 23.07.2025r. od Skarżącego wpłynął wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej za pośrednictwem platformy EPUAP wraz z załącznikami: wyrokiem sądowym II SAB/Rz 215/24 WSA w Rzeszowie oraz arkuszem kalkulacyjnym w formacie xlsx "Zestamenie_PracGeodezyjnych_2022_2025" (Zał. 4). Starosta Wadowicki udzielił ponownie informacji publicznej poprzez przesłanie pisma znak NGK. 1431.5.2025 z dnia 29.07.2025r. zawierające wyjaśnienia wraz z wypełnionym arkuszem kalkulacyjnym, który również został zanonimizowany w zakresie identyfikatora wykonawcy (NIP lub numer uprawnień dla biegłych sądowych) oraz numeru uprawnień zawodowych kierownika prac geodezyjnych (Zał. 5). W dniu 30.07.2025r. wpłynęła do tutejszego organu skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Starosty Wadowickiego na bezczynność organu (Zał. 6).
W odpowiedzi na zarzuty przedstawione w skardze Starosta Wadowicki wyjaśnił, że Organ nie dopuścił się bezczynności, gdyż na pierwszy wniosek w trybie ustawy o udostępnienie informacji publicznej wysłany mailem (Zał.1) udzielił informacji publicznej w ustawowym terminie (Zał.2). Podobnie na drugi i trzeci wniosek w tym samym trybie (Zał.3 i Zał. 4) również udzielił łącznej informacji publicznej (Zał.5). Informacja publiczna została udzielona z pominięciem punktów 2 i 3 wskazanych we wnioskach, ponieważ w ocenie organu nie stanowią one informacji publicznej, zatem zostały one zanonimizowane. Jednocześnie Organ wyjaśnia, że dane wykonawców/kierowników prac geodezyjnych podlegają ochronie ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wykonawcy/kierownicy prac geodezyjnych nie są kontrahentami organu administracyjnego i nie otrzymują od organu żadnego wynagrodzenia, wobec czego zgodnie z obowiązującym orzecznictwem dane tych osób nie podlegają ujawnieniu w drodze ustawy o dostępie do informacji publicznych (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2025r., sygn. akt: II SA/Łd 141/25, LEX nr 3856663). Podkreślić należy, że dane wykonawców/kierowników prac geodezyjnych nie mają również charakteru informacji publicznej, bowiem dane tych osób nie mają żadnego wpływu na sprawy publiczne. Tak też wynika z orzecznictwa, które jest zgodne co do tego, iż nie mają charakteru informacji publicznej wnioski w sprawie indywidualnej oraz polemiki z dokonanymi ustaleniami (zob. wyrok NSA z 12 lipca 2011 r., I OSK 610/11, LEX nr 898000). Wykonawcy/kierownicy prac geodezyjnych nie należą także do organów samorządowych, ani nie pełnią władzy publicznej, zatem nie wykonują zadań publicznych. Wyjątki mogą stanowić wykonawcy/kierownicy pracy geodezyjnych wykonujący zadania publiczne na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z odpowiednimi organami publicznymi. Nadmienić należy, że to do zadań wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działającego w imieniu wojewody należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowanie przepisów ustawy, a w szczególności: zgodność wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy, posiadanie uprawnień zawodowych przez osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, a także kontrola działania administracji geodezyjnej i kartograficznej (art. 7b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne). Zatem w powiecie wadowickim to Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest organem kontrolującym. Skarżący jako uzasadnienie powołał przepisy art. 42 ust. 1 i 2 i art. 48 ust. 1 pkt 7 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, które nie nadają mu uprawnień nadzorczych, a tym samym Skarżący nie ma prawa realizowania w tym zakresie monitoringu działania organów publicznych i nie można mu przypisać działania w interesie publicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przedmiotowej sprawie Skarżący domagał się informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.
Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – u.d.i.p.), informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p.
Należy w tym miejscu wskazać, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych, a jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., na wniosek.
W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.
Mając na uwadze przytoczone regulacje prawne, przyjąć trzeba, że o bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można mówić wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, a organ nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Przy czym dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku.
W niniejszej sprawie nie jest sporne, że organ, do którego zwrócono się z wnioskiem o informację jest organem władzy publicznej.
Sporne natomiast jest to, czy żądaną informację można zakwalifikować jako informację publiczną. Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w analogicznej sprawie w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 27 marca 2025 r. sygn. akt II SAB/Rz 215/24 oraz w wyrokach tut. Sądu z dnia 21 października 2025 r. sygn. akt II SAB/Kr 161/25 oraz z dnia 24 października 2025 r. sygn. akt II SAB/Kr 164/25).
W w/w orzeczeniach wskazuje się, iż tworzenie ewidencji geodezyjnej jest uregulowane w przepisach ustawy z z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. 2024.1151 t.j ). Reguluje ona sprawy:
1)krajowego systemu informacji o terenie;
2)organizacji i zadań Służby Geodezyjnej i Kartograficznej;
3)wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych;
4)ewidencji gruntów i budynków;
5)zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach;
6)gleboznawczej klasyfikacji gruntów;
7)rozgraniczania nieruchomości;
8)geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz koordynacji sytuowania tych sieci;
9)państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
10)uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii;
11)ewidencji miejscowości, ulic i adresów.
Dotyczy ona zatem tej dziedziny prawa publicznego, które polega na tworzeniu, w interesie publicznym, ale także prywatnym ogólnodostępnego rejestru obejmującego mapę i informacje o gruntach i obiektach budowlanych na, lub w nich posadowionych. Działania poszczególnych organów, jak także osób prywatnych czy innych podmiotów są ścisłe określone, wskazane są także uprawnienia jakie dane osoby powinny posiadać aby dokonywać określonych prac. Procedura prowadzenia takich prac jest ścisłe sformalizowana.
Zadania z zakresu prowadzenia tego typu rejestrów powierzone zostały w ustawie o samorządzie powiatowym ( Dz. U. 2024.107 t.j ) w art. 4 ust.1 pkt 9,10, 11 , które stanowią, że powiat wykonuje zadania publiczne w zakresie:
9) geodezji, kartografii i katastru;
10)gospodarki nieruchomościami;
11)administracji architektoniczno-budowlanej.
Ustawa zatem definiuje prowadzenie tego typu rejestrów na potrzeby także innych zadań powiatu, jako zadanie publiczne. Informacja o sposobie wykonywania przez organ powiatu zadania publicznego jest w ocenie sądu informacją o sprawach publicznych. Za sprawę publiczną uznaje każdy przejaw aktywności władzy publicznej (jej organów), osób pełniących funkcje publiczne i samorządów oraz już tylko niektóre z działań innych osób, jednostek organizacyjnych, a to tylko takie, które wiążą się z wykonywaniem zadań publicznych przy jednoczesnym dysponowaniu majątkiem publicznym. Wszystkie pytania złożone w piśmie a dnia z 30 czerwca 2025 r. dotyczą wyciągu z prac geodezyjnych zdefiniowanego w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2021 poz. 820 ze zmianami).
Określając zakres wnioskowanych informacji Wnioskodawca odwołał się do zawartości rejestru określonego w § 8 ust. 2 w/w rozporządzenia.
Prawidłowość, kompletność czy terminowość składania takich informacji (czy też nie złożenia stosownego zgłoszenia) są sprawami publicznymi bowiem dotyczą prowadzenia rejestru, co należy do działań własnych samorządu powiatowego.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że skierowanie do Wnioskodawcy pisma stanowiącego jedynie częściowe uczynienie zadość wnioskowi wraz z uzasadnieniem, że pozostałe dane nie mają charakteru informacji publicznej i nie mogą podlegać udostępnieniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. uznać należy za nieprawidłowe. Nie jest to skuteczne załatwienie sprawy, zatem Organ, nie rozpoznając zgodnie z prawem wniosku w terminie o którym wyżej była mowa pozostaje w bezczynności. Podkreślenia wymaga, że stanowisko organu jest przy tym wewnętrznie sprzeczne, bowiem z jednej strony powołuje się on na przesłanki uzasadniające odmowę udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.), co powinno nastąpić w drodze decyzji. Z drugiej strony organ twierdzi, że informacje te nie stanowią informacji publicznej dlatego zostały zanonimizowane. Jak już wskazano, takie stanowisko jest nieprawidłowe i nie znajduje oparcia w przepisach prawa.
Sąd niniejszym przesądził, że wnioskowana informacja jest informacja publiczną. W tym miejscu godzi się przypomnieć, że jeśli organ uważa jednak, że istnieją przeszkody w udostępnieniu w pełni takiej informacji publicznej z uwagi na prawnie chroniony interes powinien wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji, ze wskazaniem podstawy prawnej i motywów uzasadniających ograniczenie dostępu do informacji publicznej.
W związku z tym Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku jako wniosku o informację publiczną, o czym orzeczono w pkt I i III sentencji.
Jednocześnie w pkt II sentencji Sąd stwierdził, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, nie nosiła bowiem cech celowego ignorowania przepisów prawa.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §1 p.p.s.a. zasądzając na rzecz W. I. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.