II SAB/Kr 15/24

II SAB/Kr 15/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-03-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Mirosław Bator
Monika Niedźwiedź
Piotr Fronc /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędziowie WSA Monika Niedźwiedź WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność T. SA w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala.
Uzasadnienie
M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność T. D. Spółki Akcyjnej w K. zarzucając jej naruszenie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez nierozpoznanie wniosku z dnia 12 grudnia 2023r. o udzielenie informacji publicznej we właściwy sposób, albowiem przy udzieleniu w dniu 28 grudnia 2023r. odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej organ odpowiedział w sposób niepełny i nieadekwatny. W orzecznictwem sądowym ugruntowany jest pogląd, że organ dopuszcza się bezczynności, jeżeli udziela wnioskodawcy odpowiedzi niepełnej, wymijającej lub nieadekwatnej do zadanego pytania.
Uzasadniając skargę skarżący wskazał, iż w dniu 12 grudnia 2023r. za pomocą platformy ePuap złożył wniosek do T. D. Spółki Akcyjnej w K. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który zawierał dwa pytania:
1. Czy przed wprowadzeniem liczników energii elektrycznej do użytku w gospodarstwach domowych przeprowadzona zostaje legalizacja pierwotna?
2. Czy liczniki energii elektrycznej, o których mowa w punkcie 1, posiadają dowód legalizacji pierwotnej? Jeśli tak, proszę o udostępnienie informacji na temat rodzaju dokumentu stanowiącego ten dowód.
Dnia 28 grudnia 2023r. T. D. Spółka Akcyjna w K. udzieliła odpowiedzi na ten wniosek , lecz ta odpowiedź ta zdaniem skarżącego okazała się niepełna. Zgodnie z § 12. Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 7 stycznia 2008 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać liczniki energii elektrycznej czynnej prądu przemiennego, i szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych, w przypadku legalizacji pierwotnej i ponownej licznika, konieczne są dwie kluczowe procedury: oględziny zewnętrzne licznika oraz sprawdzenia potwierdzające spełnienie wymaganej charakterystyki metrologicznej licznika.
W treści udzielonej odpowiedzi przez T. organ wspomina o oznakowaniach CE i dodatkowych oznakowaniach metrologicznych, jednak brak jest informacji dotyczących procedury oględzin zewnętrznych licznika, co stanowi istotny element procesu legalizacji pierwotnej. Wskazuje to zdaniem skarżącego na niepełność odpowiedzi udzielonej przez Spółkę, która nie dostarcza pełnej informacji na zadanie pytanie.
Ponadto, T. odniósł się w odpowiedzi na wniosek do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26 lutego 2014 r., w której nie ma wzmianki o legalizacji pierwotnej liczników, co również czyni odpowiedź odpowiedzią niepełną, wymijającą, nieadekwatną do zadanego pytania.
Powyższe czyni skargę konieczną i uzasadnioną.
W odpowiedzi na skargę T. wniósł o jej oddalenie. Podmiot zobowiązany potwierdził, iż w dniu 16 (a nie jak wskazano w skardze 12) grudnia 2023r. wpłynął do niego wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej o zakresie jak wskazano w skardze, na który odpowiedział udzielając informacji za pismem z dnia 27 grudnia 2023r. – a więc w ustawowym terminie 14 dni. Pismem z dnia 27 grudnia 2023r. T. D. SA drogą elektroniczną udzieliło skarżącemu informacji, odpowiadając że liczniki energii elektrycznej wprowadzane są do obrotu i użytkowania, po wykonaniu oceny zgodności zgodnie z wymaganiami zawartymi w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26.02.2014 W sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku przyrządów pomiarowych Ponadto, w piśmie wskazano, że producent sporządza pisemną deklarację zgodności i przechowuje ją wraz z dokumentacją techniczną do dyspozycji organów krajowych przez okres dziesięciu lat od wprowadzenia przyrządu do obrotu.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi T. wskazał, iż odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej, którą skarżący otrzymał w grudniu 2023r., nie stanowi - wbrew twierdzeniom skarżącego - odpowiedzi niepełnej i nieadekwatnej do treści wniosku. Odpowiadając, przywołane przez skarżącego Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 7 stycznia 2008 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać liczniki energii elektrycznej czynnej prądu przemiennego, i szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych miało zastosowanie do liczników wprowadzonych do obrotu lub użytkowania na podstawie decyzji zatwierdzenia typu wydanych do dnia 7 stycznia 2007 r., a powyższe wynika z § 2 cyt. Rozporządzenia. T. zauważył, że wdrożenie Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26 lutego 2014 r. W sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku przyrządów pomiarowych odbyło się poprzez ogłoszenie Rozporządzenia Ministra Rozwoju z 2 czerwca 2016 r. W sprawie wymagań dla przyrządów pomiarowych (Dz.U z 2016 r.,poz 815). Wejście w życie nowych przepisów sprawiło, że legalizację pierwotną zastąpiono procedurami oceny zgodności, o których statuuje Załącznik nr 11 ww Rozporządzenia Ministra Rozwoju i na tej podstawie liczniki wprowadzane są do obrotu – a informacje powyższe, T. SA zawarła w doręczonej skarżącemu w grudniu 2023r. odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Stąd nie sposób uznać, że Spółka pozostała w bezczynności, czy udzieliła informacji niepełnej, czy nieadekwatnej do zadanego pytania. Powyższe procedury realizuje producent lub jednostka notyfikowana (nie OSD, którym jest T. D. SA). Podkreślić należy, że to producent sporządza pisemną deklarację zgodności UE dla danego modelu przyrządu i przechowuje ją wraz z dokumentacją techniczną do dyspozycji organów krajowych przez okres dziesięciu lat, od wprowadzenia przyrządu do obrotu. Deklaracja zgodności UE identyfikuje przyrząd, dla którego została sporządzona. Aktualny stan prawny, o którym mowa w zarzutach skargi i zastąpienie legalizacji pierwotnej - procedurą oceny zgodności skutkować winno ustaleniem, że odpowiedź udzielona przez T. D. SA jest pełna i zawiera odpowiedzi na zadane przez skarżącego pytania. Wobec powyższego, nie powinien skarżącego dziwić fakt, iż w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26.02.2014 W sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku przyrządów pomiarowych brak wzmianek o legalizacji pierwotnej liczników. T. wskazał , że w miejsce legalizacji pierwotnej, zgodność licznika energii elektrycznej z ww. Dyrektywą i Rozporządzeniem, potwierdzana jest aktualnie, przez obecność na tabliczce znamionowej oznakowania CE i dodatkowego oznakowania metrologicznego.
Oznakowanie CE oraz dodatkowe oznakowanie metrologiczne umieszcza się przed wprowadzeniem licznika do obrotu.
Wobec faktu, iż odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawierała powyższe informacje skarga na bezczynność w jej udzieleniu nie jest zasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 dalej określanej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).
Istotnym jest również wskazanie, że Sąd powinien skargę na bezczynność oddalić, jeżeli stwierdzi, że organ nie pozostawał w bezczynności w dniu wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast okoliczność wydania aktu lub podjęcia czynności po wniesieniu skargi powoduje, że bezprzedmiotowe jest orzekanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, ale uwzględnienie skargi może wówczas polegać na stwierdzeniu, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo naruszenie prawa nie było rażące (wyrok NSA z dnia 2 lutego 2018 roku, sygn. akt II OSK 2966/17). Sąd mając na względzie katalog możliwych rozstrzygnięć wymienionych w art. 149 p.p.s.a. - winien odnieść się do całości sprawy orzekając zarówno w zakresie bezczynności, jak i dokonując oceny, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa oraz rozważając, czy zachodzą podstawy do wymierzenia grzywny.
Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.
W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.).
Ustalenia w zakresie stanu faktycznego w niniejszej sprawie ograniczają się do następujących okoliczności:
- Skarżący w dniu w dniu 16 grudnia 2023r. złożył do T. D. Spółka Akcyjna w K. wniosek o udzielenie informacji publicznej, który zawierał dwa pytania:
1. Czy przed wprowadzeniem liczników energii elektrycznej do użytku w gospodarstwach domowych przeprowadzona zostaje legalizacja pierwotna?
2. Czy liczniki energii elektrycznej, o których mowa w punkcie 1, posiadają dowód legalizacji pierwotnej? Jeśli tak, proszę o udostępnienie informacji na temat rodzaju dokumentu stanowiącego ten dowód.
- Organ w odpowiedzi na powyższy wniosek za pismem z dnia 27 grudnia 2023r., uznając się za podmiot zobowiązany do udzielenia powyższej informacji mieszczącej się w zakresie przedmiotowym informacji publicznej - udzielił odpowiedzi , informując wnioskodawcę, że liczniki energii elektrycznej wprowadzane są do obrotu i użytkowania, po wykonaniu oceny zgodności zgodnie z wymaganiami zawartymi w "Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/32/UE z dnia 26.02.2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do udostępniania na rynku przyrządów pomiarowych".
Zgodność licznika energii elektrycznej z w/w Dyrektywą wskazana jest przez obecność na tabliczce znamionowej oznakowania CE i dodatkowego oznakowania metrologicznego. Oznakowanie CE oraz dodatkowe oznakowanie metrologiczne umieszcza się przed wprowadzeniem licznika do obrotu.
1. Oznakowanie CE podlega ogólnym zasadom określonym w art. 30 rozporządzenia (WE) nr 765/2008.
2. Dodatkowe oznakowanie metrologiczne składa się z dużej litery "M" i dwóch ostatnich cyfr roku jego naniesienia, otoczonych prostokątem. Wysokość prostokąta jest równa wysokości oznakowania CE.
Producent umieszcza oznakowanie CE, dodatkowe oznakowanie metrologiczne określone w ww Dyrektywie oraz, na odpowiedzialność jednostki notyfikowanej wykonującej ocenę zgodności, jej numer identyfikacyjny na każdym egzemplarzu przyrządu zgodnym z zatwierdzonym typem opisanym w certyfikacie badania typu UE i spełniającym mające zastosowanie wymagania ww Dyrektywy. Producent sporządza pisemną deklarację zgodności UE dla danego modelu przyrządu i przechowuje ją wraz z dokumentacją techniczną do dyspozycji organów krajowych przez okres dziesięciu lat od wprowadzenia przyrządu do obrotu. Deklaracja zgodności UE identyfikuje przyrząd, dla którego została sporządzona. Dodatkowo proces produkcji i kalibracji pierwotnej poszczególnych partii przyrządów pomiarowych podlega nadzorowi jednostki metrologicznej, której identyfikator znajduje się na tabliczce znamionowej przyrządu obok znaku legalizacji pierwotnej. Dokumentacja procesu produkcyjnego poszczególnych przyrządów przechowywana jest razem z dokumentacją techniczną przez producenta.
W sprawie jednoznacznie ustalić należało, czy wniosek z dnia 16 grudnia 2023r. mieści się w całości w zakresie przedmiotowym informacji publicznej, wynikającym z treści art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz czy T. D. Spółka Akcyjna z siedzibą w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia odpowiedzi na powyższy wniosek (zakres przedmiotowy i podmiotowy stosowania u.d.i.p.). Odpowiedź na powyższe pytania jest twierdząca i okoliczność ta jak wynika z akt jest bezsporna pomiędzy stronami. Podmiot zobowiązany bowiem uznając się za właściwego i zobowiązanego do odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej udzielił tej odpowiedzi za pismem z dnia 27 grudnia 2023r. Zauważyć też należy, że odpowiedzi udzielono w ustawowym czternastodniowym terminie przewidzianym w u.d.i.p na jej udzielenie ( skarżący w skardze wskazuje na datę otrzymania odpowiedzi – 28.12.2023r.).
Spór dotyczy jedynie kompletności udzielonej odpowiedzi. W ocenie skarżącego jest ona niepełna i nieadekwatna do złożonego wniosku. W ocenie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej – udzielona odpowiedź w pełni czyni zadość obowiązkowi udzielenia odpowiedzi na zadanie we wniosku z dnia 16 grudnia 2023r. pytania. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie rację w powyższym sporze przyznać należy podmiotowi zobowiązanemu do udzielenia informacji publicznej. Treść zadanych pytań we wniosku o udzielenie informacji publicznej brzmiała:
1. Czy przed wprowadzeniem liczników energii elektrycznej do użytku w gospodarstwach domowych przeprowadzona zostaje legalizacja pierwotna?
2. Czy liczniki energii elektrycznej, o których mowa w punkcie 1, posiadają dowód legalizacji pierwotnej? Jeśli tak, proszę o udostępnienie informacji na temat rodzaju dokumentu stanowiącego ten dowód.
Uważna lektura udzielonej za pismem z dnia 27 grudnia 2023r. odpowiedzi na powyższe pytania prowadzi do wniosku, iż odpowiedź nie tylko wyczerpuje zakres żądanej informacji publicznej, lecz nadto wskazuje źródła aktualnych obowiązujących w tym zakresie przepisów prawnych. W odpowiedzi na skargę problematykę legalizacji liczników energii elektrycznej podmiot zobowiązany rozwinął jeszcze bardziej, co nie zmienia faktu, iż udzielona w dniu 27.12.2023r. odpowiedź na wniosek o informacje publiczną była już wystarczająca i pełna.
Z kolei, z treści zarzutów skargi wysnuć można wniosek, iż przekonanie skarżącego o niepełnej informacji, jaką otrzymał w odpowiedzi na swój wniosek z dnia 16 grudnia 2023r. wynika zapewne z faktu, iż skarżący odnosi się i powołuje na treść przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 7 stycznia 2008r. odnoszącego się do liczników energii elektrycznej, które w zakresie dotyczących ich legalizacji z uwagi na uregulowania prawa unijnego i wydane w oparciu o nie uregulowania krajowe - na które wskazano w odpowiedzi na wniosek i w odpowiedzi na skargę – uległy dezaktualizacji, a samo rozporządzenie miało zastosowanie do liczników wprowadzonych do obrotu lub użytkowania na podstawie decyzji zatwierdzenia typu wydanych do dnia 7 stycznia 2007 r. W sytuacji zatem, gdy podmiot zobowiązany w reakcji na wniosek o udostępnienie informacji publicznej udzielił jej w ustawowym terminie zgodnie z zakresem wniosku – nie można mówić o bezczynności organu/podmiotu zobowiązanego w powyższym zakresie. Brak subiektywnej satysfakcji skarżącego z udzielonych odpowiedzi nie uzasadnia bezczynności organu w sytuacji, gdy informacja została udzielona zgodnie z wymogami prawa.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w wyroku.