II SAB/PO 172/23

II SAB/Po 172/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Edyta Podrazik /przewodniczący sprawozdawca/
Paweł Daniel
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Oddalono skargę o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 2 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 września 2023 r., M. H. (dalej: skarżący) wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Wniosek wpłynął do organu w dniu 20 września 2023 r.
Wniosek zawierał następujące pytania: (1) Ile w każdym z ostatnich 5 pełnych lat i roku obecnym tutejszy Organ wystosował do organu egzekucyjnego wniosków o wszczęcie postępowań w zakresie przymuszania rodziców do wykonania szczepień ochronnych u dzieci?, (2) Ile wszczętych na wniosek tut. Organu postępowań egzekucyjnych w okresie wskazanym w punkcie 1 toczy się nadal, ile zostało zawieszonych, a ile zostało umorzonych?, (3) Ile z zakończonych w okresie wskazanym w punkcie 1 postępowań zakończyło się na skutek rozpoczęcia lub kontynuowania przez rodziców obowiązku szczepień, a ile w związku z zaistnieniem długotrwałych przeciwwskazań do szczepień lub wystąpienia niepożądanego odczynu poszczepiennego?, (4) Skąd tutejszy Organ pozyskuje informacje o braku realizacji przez rodziców szczepień obowiązkowych? Proszę wskazać jakie instytucje przekazały informacje o braku realizacji obowiązku szczepień w bieżącym roku?, (5) Ile upomnień tutejszy Organ w okresie wskazanym w punkcie 1 przesłał do rodziców, którzy nie wykonali wszystkich szczepień ochronnych?, (6) Jaka była skuteczność wysłanych upomnień? Ile rodziców po otrzymaniu upomnień rozpoczęło lub zaczęło kontynuować wykonywanie szczepień ochronnych?, (7) Czy we wskazanym w punkcie 1 okresie zdarzały się sytuacje, że wszczynano postępowanie egzekucyjne, a dziecko miało zaświadczenie odraczające szczepienia ochronne? Ile takich sytuacji było w każdym z ostatnich 5 lat i w roku obecnym, (8) Ile tutejszy organ w okresie wskazanym w punkcie 1 złożył do organu egzekucyjnego wniosków o umorzenie, lub zawieszenie postępowań egzekucyjnych i jakie były podstawy złożenia.
Pismem z dnia 29 września 2023 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego.
Na wstępie organ wskazał, że wykluczenie przeciwskazań do przeprowadzenia szczepienia ochronnego następuje w ramach przeprowadzonego lekarskiego badania kwalifikacyjnego poprzedzającego wykonanie szczepienia. W przypadku gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej. Organ wskazał, iż nie jest jednostką badawczą i nie zatrudnia lekarzy, w związku z czym nie przeprowadza badań pacjentów. W piśmie poinformowano również skarżącego, iż w ramach obowiązkowych szczepień ochronnych stosowane są wyłącznie szczepionki dopuszczone do obrotu i stosowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Profil bezpieczeństwa został określony w ulotce oraz charakterystyce produktu leczniczego. Dokumentacja dotycząca poszczególnych szczepionek jest dostępna na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych pod adresem: http://urpl.gov.pl. Powyższe dokumenty dostępne są w materiałach do pobrania. Organ wskazał również, iż nie odpowiada za dopuszczenie szczepionek do obrotu.
W dalszej kolejności organ udzielił następujących odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku skarżącego.
W odpowiedzi na pytanie pierwsze organ wskazał, iż do organu egzekucyjnego wystosował w poszczególnych latach następującą liczbę wniosków o wszczęcie postępowania egzekucyjnego zgodnie z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji: 2018 rok - 20; 2019 rok - 24; 2020 rok - 2; 2021 rok - 0; -2022 rok - 4; 2023 rok do dnia odpowiedzi na wniosek - 26.
Odnosząc się do pytania nr 2, organ wskazał, iż organ egzekucyjny we wskazanym wyżej okresie zawiesił 6 postępowań egzekucyjnych. Cztery zostały umorzone. Pozostałe postępowania egzekucyjne są w toku - 66.
Na pytanie trzecie organ odpowiedział, wskazując, iż we wskazanym wyżej okresie 8 postępowań egzekucyjnych zostało zawieszonych na skutek podjęcia obowiązku szczepień ochronnych przez opiekunów prawnych małoletnich dzieci, z czego dwa zawieszone postępowania zostały umorzone. W przypadku stwierdzenia przez lekarza przeciwwskazań do przeprowadzenia obowiązkowych szczepień ochronnych postępowanie egzekucyjne zostaje zawieszone.
W odpowiedzi na pytanie czwarte organ wskazał, iż do obowiązków osób przeprowadzających szczepienia ochronne należy prowadzenie dokumentacji medycznej dotyczącej obowiązkowych szczepień ochronnych, w tym przechowywania kart uodpornienia oraz dokonywanie wpisów potwierdzających wykonanie szczepienia (art. 17 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi). Na podstawie tych danych sporządzane są sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych oraz sprawozdania ze stanu zaszczepienia osób objętych profilaktyczną opieką zdrowotną które następnie są przekazywane państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu (art. 17 ust. 8 pkt. 2 ww. ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi). W 2017 roku Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zajął stanowisko, że podmioty lecznicze mają nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek przekazywania danych osobowych niezaszczepionych pacjentów. Stanowisko takie, po wejściu w życie przepisów Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych (RODO) podtrzymał Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (decyzja nr [...] z dnia 17 czerwca 2019 r.), wskazując, że przychodnia ma obowiązek przygotowania sprawozdania dotyczącego przeprowadzonych szczepień ochronnych 1 sporządzenia imiennego wykazu osób, które się od szczepień ochronnych uchylają by umożliwić Państwowej Inspekcji Sanitarnej sprawowanie nadzoru nad wypełnianiem tego obowiązku oraz jego efektywną egzekucję. W bieżącym roku informacje o braku realizacji obowiązku szczepień ochronnych przekazały podmioty lecznicze realizujące ten obowiązek w odniesieniu do osób zamieszkujących na terenie powiatu [...].
Ustosunkowując się do pytania piątego organ wskazał, że do rodziców/opiekunów prawnych małoletnich dzieci wysłano w poszczególnych latach następującą liczbę upomnień: 2018 rok - 24; 2019 rok - 15; 2020 rok - 2; 2021 rok - 0; 2022 rok - 20; 2023 rok do dnia odpowiedzi na wniosek - 29.
Odpowiadając na pytanie szóste organ wskazał, iż w wyniku tych upomnień 4 rodziców poddało swoje małoletnie dzieci obowiązkowym szczepieniom ochronnym.
Odnosząc się do pytania siódmego, organ poinformował, że we wskazanym okresie nie zdarzyły się sytuacje, aby tutejszy organ wystosował do organu egzekucyjnego wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego w sytuacji udokumentowania do tego momentu, że dziecko/osoba dorosła podlegająca obowiązkowym szczepieniom ochronnym ma stwierdzone przez lekarza przeciwwskazania do ich przeprowadzenia.
W odpowiedzi na pytanie ósme organ wskazał, iż we wskazanym we wniosku w pkt 1 okresie tutejszy organ złożył do organu egzekucyjnego 18 wniosków o umorzenie lub zawieszenie postępowań egzekucyjnych z powodu stwierdzonych przez lekarza okresowych przeciwwskazań do przeprowadzenia obowiązkowych szczepień ochronnych, poddania przez opiekunów prawnych swoich małoletnich dzieci obowiązkowym szczepieniom ochronnym, osiągnięcia pełnoletności przez małoletnie dziecko.
Pismem z dnia 15 października 2023 r. M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o (1) zobowiązanie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, (2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r., nr 34, poz. 173) w związku z art 149 P.p.s.a. orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, (3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 P.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., (4) zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż w odpowiedzi na wezwanie do wykonania obowiązku szczepień ochronnych złożył pismo z dnia 12 września 2023 r. o udostępnienie informacji dotyczących zarejestrowanych powikłań poszczepiennych, ciężkiego Nop, przypadków śmiertelnych. Skarżący podniósł, iż do dnia wniesienia skargi nie otrzymał wyczerpującej odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku – organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czym naruszył 14 dniowy termin zapisany art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, za uzasadnione w związku z tym należy uznać zobowiązanie organu do ukarania odpowiedzialnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie art. 38 K.p.a., gdyż wnioskowane informacje są niezbędne, aby móc świadomie podjąć decyzję dotyczącą szczepienia dziecka.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] wniósł o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, że w piśmie stanowiącym odpowiedź na wniosek skarżącego wyjaśnił m.in. że nie sporządza opinii medycznych lub innych opinii eksperckich, zaś wykluczenie przeciwskazań do przeprowadzenia szczepienia ochronnego następuje w ramach przeprowadzonego lekarskiego badania kwalifikacyjnego poprzedzającego wykonanie szczepienia. Organ wyjaśnił także skarżącemu, że w ramach obowiązkowych szczepień ochronnych stosowane są wyłącznie szczepionki dopuszczone do obrotu i stosowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a dokumentacja dotycząca poszczególnych szczepionek jest dostępna na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Organ podał również dane statystyczne zgodnie z wnioskiem, odpowiadając na każde z ośmiu pytań zadanych przez skarżącego. W tych okolicznościach zarzut bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest choćby w minimalnym zakresie uzasadniony, skoro żądana informacja została skarżącemu udzielona w całości, w terminie przewidzianym w ustawie. Co więcej, w żaden sposób organ nie dopuścił się również przewlekłości, albowiem żądana informacja została udzielona niezwłocznie po otrzymaniu wniosku, przy uwzględnieniu czasu potrzebnego na zebranie i opracowanie odpowiedzi na zadane pytania. Organ zwrócił również uwagę na nieścisłość, która wyłania się z treści skargi oraz złożonego przez skarżącego wniosku. Mianowicie pismem z dnia 12 września 2023 r. skarżący zwrócił się o udzielenie informacji w przedmiocie postępowań egzekucyjnych prowadzonych wobec osób zobowiązanych do wykonania obowiązku szczepienia w okresie poprzednich pięciu lat. Skarżący natomiast podnosi w skardze, że jego zapytania - na które organ miał nie udzielić odpowiedzi - dotyczyły zarejestrowanych powikłań poszczepiennych, ciężkiego NOP, przypadków śmiertelnych, co nie jest prawdą. Do organu nie wpłynęło pismo z skarżącego z dnia 12 września 2023 r., które dotyczyłoby żądania udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym w skardze. Z załączonych do skari dokumentów również nie wynika, aby pismo z dnia 12 września 2023 r. dotyczyło takiego zakresu. Na podstawie analizy dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy (które dotyczą szczepienia mał. S. H. i zawierają również korespondencję z matką dziecka, która kierowała do organu pisma o treści identycznej, jak skarżący), jednoznacznie należy wskazać, iż w dniu 20 września 2023 r. do organu wpłynął wniosek o udzielenie informacji publicznej w zakresie prowadzonych postępowań egzekucyjnych, na który to wniosek organ udzielił odpowiedzi w sposób wyczerpujący w terminie określonym ustawą. Do organu nigdy natomiast nie wpłynął wniosek skarżącego w przedmiocie danych dotyczących odczynów poszczepiennych, w rezultacie organ nie był zobowiązany do udzielenia takiej informacji. Organ zwrócił także uwagę na okoliczność, że treść pism skarżącego została zaczerpnięta ze strony internetowej pod adresem https://stopnop.com.pl/qrzvwna-za-qrzywne/., na której udziela się wsparcia osobom uchylającym się od obowiązku szczepień. Na stronie podane są wzory wniosków o udzielenie informacji publicznej czy też skarg na bezczynność. Skarżący skorzystał z jednego z powyższych wzorów skargi, nie zwracając uwagi, że jego wniosek dotyczył całkowicie innego zakresu informacji oraz że otrzymał on odpowiedź na złożony przez siebie wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).
W kontrolowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."). W tej sytuacji wyjaśnienia wymaga, że w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12; dostępny pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że M. H. był zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] jest zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Do organów władzy publicznej niewątpliwie zaś należą państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, którzy – jako organy rządowej administracji zespolonej w powiecie – wykonują zadania Państwowej Inspekcji Sanitarnej określone w rozdziale 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 195 ze zm., dalej: "u.p.i.s." - art. 10 ust. 1 pkt 3).
Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. – informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Należy również kierować się treścią art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w u.d.i.p. Zatem informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
W orzecznictwie przyjęto, że co do zasady stanowią informację publiczną informacje zbierane i wytwarzane przez organy inspekcji sanitarnej, zgodnie z art. 2 w zw. z art. 5 pkt 1, 2, 3 i 5 u.p.i.s., w ramach prowadzonego nadzoru sanitarnego, w tym sanitarnego zabezpieczania granic państwa, analiz i ocen epidemiologicznych, opracowywania programów i planów działalności zapobiegawczej i epidemiologicznej dla podmiotów leczniczych, ustalenia zakresu i terminów szczepień ochronnych oraz sprawowania nadzoru w tym zakresie (por. wyrok WSA w Poznaniu z 6 września 2017 r., sygn. akt II SAB/Po 96/17; wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt II SAB/Sz 119/18; opubl. w CBOSA). Informację publiczną stanowią więc przede wszystkim informacje dotyczące niepożądanych odczynów poszczepiennych, wynikające z prowadzonych przez państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych oraz wojewódzkich inspektorów sanitarnych rejestrów zgłoszeń niepożądanych odczynów poszczepiennych, o których mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2021 r. poz. 2069 ze zm., dalej jako "u.z.z.ch.z.") oraz § 8 i nast. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania (Dz.U. Nr 254, poz. 1711, dalej jako "r.n.o.p.").
Ponadto, zgodnie z art. 30 ust. 1 u.z.z.ch.z., państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni lub wskazane przez nich specjalistyczne jednostki, właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej, oraz Główny Inspektor Sanitarny lub wskazane przez niego krajowe specjalistyczne jednostki, właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej, prowadzą też rejestr zakażeń i zachorowań na chorobę zakaźną, zgonów z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej, ich podejrzeń oraz przypadków stwierdzenia dodatniego wyniku badania laboratoryjnego. Rejestr chorób zakaźnych zawiera wymienione enumeratywnie w ustawie dane osoby zakażonej, chorej lub zmarłej z powodu choroby zakaźnej, a także osób narażonych na chorobę zakaźną lub podejrzanych o zakażenie lub chorobę zakaźną (art. 30 ust. 2 u.z.z.ch.z.). Powyższe dane również stanowią więc informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p.
W zakresie obowiązkowych szczepień ochronnych, wskazać zaś należy, że z art. 17 u.z.z.ch.z. wynika, iż organy inspekcji sanitarnej nie przeprowadzają szczepień ochronnych, a jedynie sprawują nadzór w tym zakresie, co realizowane jest poprzez przekazywane im przez lekarzy sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych sporządzane na urzędowych formularzach, których wzory oraz tryb przekazywania określono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 753 ze zm.). Z kolei we wzorach tego rodzaju sprawozdań określonych w załącznikach nr 4 i 5 wskazanego rozporządzenia, jedynie zbiorczo wskazano liczbę osób poddanych szczepieniom w danym kwartale oraz liczbę osób, które uchyliły się w danym kwartale od obowiązku szczepień. Spośród informacji dotyczących nadzoru sprawowanego nad wykonywaniem obowiązkowych szczepień ochronnych, charakter informacji publicznej może mieć więc tylko tego rodzaju informacja, jaką organy inspekcji sanitarnej posiadają na podstawie przekazanych im sprawozdań.
Nadzór organów inspekcji sanitarnej w zakresie realizacji obowiązku szczepień ochronnych nie obejmuje kwestii odszkodowawczych. Zgodnie bowiem z art. 17a ust. 6 u.z.z.ch.z. właściwe w tym przypadku świadczenia kompensacyjne (w związku z wystąpieniem określonego rodzaju odczynów poszczepiennych) są przyznawane przez Rzecznika Praw Pacjenta, a nie przez organy inspekcji sanitarnej.
Dalej wyjaśnienia wymaga, że ustawodawca przewidział, iż jeżeli adresat wniosku dysponował żądaną informacją, winien on - zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. - udostępnić tę informację bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona, bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że żądana przez skarżącego w piśmie z dnia 12 września 2023 r. informacja miała charakter informacji publicznej, dotyczyła bowiem postępowań egzekucyjnych zainicjowanych przez PPIS [...], prowadzonych wobec osób zobowiązanych do wykonania obowiązku szczepienia w okresie poprzednich pięciu lat. Dalej należy stwierdzić, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] – w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 12 września 2023 r., który wpłynął do organu dnia 20 września 2023 r. – wystosował do skarżącego pismo z dnia 29 września 2023 r., w którym udzielił odpowiedzi na wszystkie zadane przez skarżącego pytania. Należy zatem przyjąć, iż organ zachował 14-dniowy termin odpowiedzi na wniosek. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do formułowania stanowiska o naruszeniu art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Skoro zobowiązany organ udzielił odpowiedzi w terminie 14 dni od wpływu wniosku, to nie można zasadnie stawiać zarzutu bezczynności czy opóźnienia w udzieleniu informacji publicznej.
Na gruncie okoliczności niniejszej sprawy należy dostrzegać, że organ udzielił odpowiedzi na każde z ośmiu pytań zadanych we wniosku, i to w przewidzianym w ustawie terminie 14 dni. Za bezprzedmiotowe uznać zatem należało zarzuty dotyczące naruszenia art. 13 ust. 1 i 2 1 u.d.i.p. Powodu do uwzględnienia skargi nie stanowi ogólnikowa argumentacja, że organ nie udzielił wyczerpującej odpowiedzi na zadane pytania.
Istotny w niniejszej sprawie jest fakt, iż poza zaprzeczeniem faktowi uzyskania wnioskowanej informacji publicznej, skarga nie zawiera indywidulanych, odnoszących się do okoliczności faktycznych tej konkretnej sprawy, zarzutów. Skarga nie wskazuje chociażby, z jakich powodów udzielona skarżącemu informacja nie wyczerpuje zakresu przedmiotowego wniosku. Sąd zauważa w tym kontekście, że treść pytań przywołanych przez skarżącego w skardze nie pokrywa się z treścią pytań faktycznie zadanych przez skarżącego we wniosku z dnia 12 września 2023 r. Jak trafnie zauważył organ, pismem z dnia 12 września 2023 r. skarżący zwrócił się o udzielenie informacji m.in. w przedmiocie postępowań egzekucyjnych prowadzonych wobec osób zobowiązanych do wykonania obowiązku szczepienia w okresie poprzednich pięciu lat. Odmienny zakres wniosku wskazywany w skardze przez M. H. nie znajduje żadnego potwierdzenia w aktach administracyjnych niniejszej sprawy. Powyższy fakt stanowi dodatkowe uzasadnienie dla twierdzenia, iż skarżący nie uzasadnił podnoszonego w skardze zarzutu, iż organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego.
Przypomnieć należy, że prawo dostępu do informacji publicznej jest prawem politycznym obywatela, mającym na celu realizację jego konstytucyjnego uprawnienia do kontroli władz publicznych. Charakter tego uprawnienia powoduje, że to wnioskodawca jest gospodarzem postępowania w sprawie udzielenia informacji publicznej, wyznaczając zakres swojego żądania, tj. jakie informacje i w jakiej formie chce otrzymać. Podmiot, do którego wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jest związany żądaniem wnioskodawcy.
Skoro skarżąca na żadnym etapie postępowania nie skonkretyzowała na czym polega niepełność lub niejasność udzielonej odpowiedzi to zarzut naruszenia art. 16 ust. 1 u.d.i.p. rozpoznać należało jako niezasadny.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.
Na mocy art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.