II SAB/Wa 138/05

II SAB/Wa 138/05 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Eugeniusz Wasilewski
Iwona Dąbrowska /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Kube
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska (spr.) Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski Sędzia WSA - Joanna Kube Protokolant - Małgorzata Płodzicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej T. K. kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Stan sprawy przedstawiał się następująco. W dniu 10 maja 2005 r. T. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzupełnioną następnie pismem z dnia 20 maja 2005 r., na bezczynność Prezydenta [...]. W skardze skarżąca wskazała, że w dniu 22 lutego 2005 r. wystąpiła z wnioskiem do Burmistrza Dzielnicy [...] o wydanie jej poświadczonej kopii pisma Urzędu Dzielnicy [...] o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r. skierowanego do p. H. S., a dotyczącego części nieruchomości wspólnej [...] oraz o wydanie jej poświadczonej kopii pisma z dnia [...] września 2005 r. o numerze [...].
Wnioski w tej sprawie skarżąca ponawiała jeszcze w dniu 24 lutego, 2 marca i 7 marca 2005 r. Skarżąca wniosła o przekazanie jej tych informacji na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Pismem z dnia [...] maja 2005 r. o numerze [...] zostało przesłane skarżącej pismo z dnia [...] września 2004 r. o numerze [...] oraz pismo z tej samej daty, a więc z dnia [...] września 2005 r., o numerze [...]. Oba przesłane skarżącej pisma zostały pozbawione danych osobowych osób, w stosunku do których pisma te były kierowane.
Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. o numerze [...], kierowanym wprawdzie do Biura Prezydialnego [...], ale przesłanym również T. K. do wiadomości, skarżąca otrzymała żądane przez siebie pismo o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r. oraz pismo z dnia [...] września 2005 r. o numerze [...].
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że żądania skarżącej dotyczyły dwóch pism: pierwsze o numerze [...] zawierało wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który to wypis był przesłany L. S. i J. S. na ich wniosek, drugie zaś dotyczyło pisma o numerze [...], które skierowane było do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (korespondencja między urzędami) w sprawie planu ogólnego zagospodarowania [...]. Organ poinformował, że przygotowane przez urząd dokumenty nie były przez skarżącą odbierane, mimo częstych wizyt w urzędzie. Dlatego pismem z dnia [...] maja 2005 r. zostały one przesłane na adres domowy skarżącej i odebrane przez nią w dniu 20 maja 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) udzielenie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni. W wyjątkowych sytuacjach przewidzianych w przepisach termin ten może być przedłużony, o czym zgodnie z art. 13 ust. 2 należy strony poinformować.
Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej czynności takiej nie podejmuje. Innymi słowy z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji. Od "milczenia" organu trzeba odróżnić sytuację, w której organ administracji odpowiada na wniosek o udzielenie informacji publicznej, lecz nie może podać żadnych informacji bo ich po prostu nie ma. W takiej sytuacji odpowiedź organu na wniosek zainteresowanego podmiotu trzeba potraktować jako udzielenie informacji, choć oczywiście takie stanowisko może nie zadawalać zainteresowanego. Natomiast stanowisko organu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji publicznej przybiera formę decyzji administracyjnej.
W rozpoznawanej sprawie T. K. przedmiotem swojej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła bezczynność Prezydenta [...] polegającą na nieudzielaniu jej informacji publicznej poprzez nieudostępnienie jej poświadczonej kopii pisma o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r., skierowanego do p. H. S., a dotyczącym części nieruchomości wspólnej [...] oraz kopii pisma z dnia [...] września 2005 r. o numerze [...].
Zarzut bezczynności organu zawsze musi być rozpatrywany na gruncie konkretnej regulacji prawnej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) odnosi się jedynie do udzielania informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy.
Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 powołanej ustawy). Informacje publiczne można podzielić na dwie grupy. Z uwagi na treść art. 1 ust. 2 ustawy można wyodrębnić informacje, które podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie zawartym w omawianej ustawie, bądź na takie, które podlegają udostępnieniu na zasadach i w trybie przewidzianym w ustawach szczególnych. Dotyczy to również art. 6 ustawy, w którym mogą znaleźć się oba wymienione tryby unormowań. Informację publiczną stanowi więc treść dokumentów wytwarzanych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informacja publiczna dotyczy więc sfery faktów.
Niewątpliwie Prezydent [...] jest organem mieszczącym się w pojęciu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie o informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Żądanie zaś skarżącej dotyczyło korespondencji prowadzonej przez ten organ. Korespondencja prowadzona w imieniu organu nie tylko stanowi informację o sprawach publicznych, zgodnie z art. 1 ustawy, ale dodatkowo wymieniona została w jej art. 6 ust. 1 pkt 4a jako rodzaj informacji, który podlega udostępnieniu w tym trybie. Ustawodawca zaznacza przy tym wyraźnie, że udostępnieniu podlega treść i postać dokumentów urzędowych wskazując dalej jedynie przykłady takich dokumentów.
W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek w ramach informacji publicznej w dniu 22 lutego 2005 r., uzupełniony następnie pismem z dnia 7 marca 2005 r.
We wniosku z dnia 22 lutego 2005 r. skarżąca wystąpiła z żądaniem wydania jej poświadczonej kopii pisma Urzędu Dzielnicy [...] o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r., skierowanego do p. H. S. Pismem zaś z dnia 7 marca 2005 r. skarżąca wniosła o wydanie jej pisma o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r.
Organ pismem z dnia [...] maja 2005 r. o numerze [...] przesłał skarżącej pismo z dnia [...] września 2004 r. o numerze [...] oraz pismo z tej samej daty, a więc z dnia [...] września 2005 r. o numerze [...]. Pisma te zostały pozbawione danych osobowych w nich zawartych. Natomiast pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. o nr [...] skarżąca otrzymała, żądaną przez siebie kopię pisma o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r.
Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. o numerze [...] skarżąca otrzymała, żądane przez siebie pismo o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r. (zawierające tym razem wskazanie adresata tego pisma). Pismo to, kierowane było wprawdzie do Biura Prezydialnego [...], ale przesłane zostało również do wiadomości T. K.
Bezczynność organu ustała zatem w dniu 23 czerwca 2005 r., kiedy to organ przesłał skarżącej kopię pisma o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r. oraz pismo o numerze [...] z dnia [...] września 2004 r.
Bezczynność ta ustała już po wniesieniu przez skarżącą skargi do sądu, jednakże jeszcze przed jej rozpoznaniem.
Ponieważ celem skargi na bezczynność organu jest zobowiązanie do wydania określonego aktu lub dokonania czynności, udzielenie informacji w dniu 23 czerwca 2005 r., uczyniło rozpoznanie sprawy bezprzedmiotowym.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i 209 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.