II SAB/Ke 81/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, ponieważ skarżący nie sprecyzował jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia.
Skarżący A.F. złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy, zarzucając naruszenia prawa związane z decyzjami dotyczącymi nieruchomości i dróg. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym wskazania konkretnego postępowania. Mimo uzupełnienia skargi, skarżący nie sprecyzował jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia, odwołując się do wielu różnych postępowań i dokumentów. W związku z tym, sąd, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę z powodu nieusunięcia braków formalnych.
Skarżący A.F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wójta Gminy. Skarga dotyczyła szeregu zarzutów związanych z prawomocnym postanowieniem Ministra Inwestycji i Rozwoju, decyzjami dotyczącymi nieruchomości i dróg, a także działań organów ścigania i sądów niższych instancji. Skarżący domagał się uchylenia orzeczeń organów obu instancji oraz stwierdzenia celowej bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy. Wójt Gminy, przekazując skargę, wskazał na brak określenia przez stronę, którego postępowania dotyczy zarzucana bezczynność. Przewodniczący Wydziału WSA wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym podania numeru PESEL i wskazania przedmiotu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący uzupełnił skargę, podając PESEL i wskazując na decyzje organów wyższego stopnia, jednak nadal nie sprecyzował jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia. Sąd uznał, że mimo wezwania, skarżący nie wyjaśnił w sposób umożliwiający identyfikację przedmiotu sprawy i kontrolę działalności administracji publicznej. Powołując się na art. 57 § 1 i art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz orzecznictwo, sąd stwierdził, że skarżący nie usunął braków formalnych poprzez brak wskazania przedmiotu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie sprecyzował jednoznacznie przedmiotu skargi, co uniemożliwiło sądowi identyfikację sprawy i kontrolę działalności administracji publicznej.
Uzasadnienie
Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych poprzez wskazanie konkretnego postępowania, którego dotyczy zarzucana bezczynność lub przewlekłe prowadzenie. Skarżący nie uczynił tego w sposób wystarczający, odwołując się do wielu różnych postępowań i dokumentów, co uniemożliwiło sądowi nadanie skardze dalszego biegu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 57 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
p.p.s.a. art. 3 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych.
Pomocnicze
k.p.a. art. 156 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Przywołany w kontekście wyroku TK P 46/13 dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Ustawa o gospodarce nieruchomościami art. 100
Przywołany przez skarżącego w kontekście podziału działki.
k.c. art. 415
Kodeks cywilny
Przywołany przez skarżącego w kontekście działań Wójta Gminy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niesprecyzowanie przez skarżącego przedmiotu skargi dotyczącej bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie może się domyślać, jaki konkretnie akt lub czynność (bądź jego brak) jest przedmiotem skargi, ani też sam dokonywać jego wyboru – gdyż to obowiązkiem skarżącego jest dokładne i jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia.
Skład orzekający
Sylwester Miziołek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, w szczególności wymogi formalne dotyczące precyzyjnego określenia przedmiotu zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarżący nie sprecyzował przedmiotu skargi, co doprowadziło do jej odrzucenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braków formalnych skargi. Nie zawiera przełomowych interpretacji prawnych ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Ke 81/19 - Postanowienie WSA w Kielcach Data orzeczenia 2020-02-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2019-12-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Sędziowie Sylwester Miziołek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wójt Gminy Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2019 poz 2325 art. 57 § 1 , art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wójta Gminy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Uzasadnienie A.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę (k. 4), datowaną na 12 września 2019 r. "w związku z prawomocnym postanowieniem Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...]z uwagi na okoliczność, iż w sprawie drogi gminnej o nr.ew. [...] nie byliśmy stroną albowiem absolutnie działka o nr.ew.48/1 [obecnie nr.ew.48] nie wchodziła w skład drogi rzekomo powiatowej i nie była zajęta pod drogę w żadnej jej części co skutkowało, iż działania Prokuratury Rejonowej pod sygn. akt 2 Ds.340/14/Sp oraz Sądu Rejonowego pod sygn. akt II W 894/13 i sygn. akt II K 759/13 w oparciu o fałszywe zeznanie byłego dyrektora ZDP okazały się nietrafne z wyraźnym naruszeniem prawa oraz Konstytucji RP". Wobec powyższego skarżący podał, że składa skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...], utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie "bezprawnego uznania mojej osoby za właściciela nieruchomości o nr. ew. [...] zlokalizowanej przy drodze gminnej relacji [...]" i wniósł o uchylenie orzeczeń organu obu instancji oraz stwierdzenie przez Sąd Administracyjny celowej bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Wójt Gminy, przekazując skargę, wskazał że strona nie określiła którego postępowania miałaby dotyczyć bezczynność i przewlekłe prowadzenie. Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie nr PESEL oraz wskazanie przedmiotu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono stronę o zakresie kognicji sądów administracyjnych, przytaczając w całości treść art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W wyznaczonym terminie A. F. złożył pismo z dnia 17 stycznia 2020 r., w którym podał swój nr PESEL i wskazał, że "przedmiot bezczynności Wójta Gminy oraz przewlekłego prowadzenia postępowania wynika z decyzji Urzędu Gminy w z dnia [...] tj. rozpoznanej sprawy przez organ Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją ostateczną z dnia [...] oraz orzeczenia organu administracji publicznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Niniejsze orzeczenia organów administracji publicznej wyższego stopnia nad Wójtem Gminy w stanowią, że: a) decyzją z dnia [...] Wojewoda odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy z dnia [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej ... pozwolenia na budowę budynku gospodarczego oraz ogrodzenia od strony drogi gminnej na działce nr 48 w msc. [...]) w części dot. pozwolenia na budowę ogrodzenia od strony drogi gminnej. Wyżej wymieniony organ GINB badając decyzję Wójta Gminy wyjaśnił, że zatwierdzony kontrolowaną decyzją projekt zagospodarowania terenu został wykonany na kopii aktualnej mapy zasadniczej do celów projektowych, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego w dniu 10 lipca 1996r. [...]. Z urzędu jest wiadomo, iż ww. korektę wprowadził Starosta w dniu [...] w oparciu o art. 22 ustawy P.g.k. oraz wydany w dniu 27 listopada 2014 r. wypis z rejestru gruntów i budynków na podstawie § 49 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Projektant planu zagospodarowania terenu dla działki o nr. ew. 48 w miesiącu grudniu 1996r. sporządził szkic – schemat projektowanych przęseł ogrodzenia tylko dla strony północnej projektowanego ogrodzenia działki nr 48. Natomiast od strony wschodniej i częściowo od strony północno-wschodniej przy drodze gminnej o nr [...] pozostawiła i zaniechała wykonania projektu. Ubocznie, organ Głównego Nadzoru Inspekcji Budowlanej zauważył, że kontrolowana decyzja Wójta Gminy [...] z dnia 21 kwietnia 1997 r. znak: GPiB/7351/13/97 została wydana ponad 20 lat temu, natomiast wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015r. sygn. akt P 46/13 uznano za niezgodny z art. 2 ustawy zasadniczej art.156 § 2 k.p.a. w zakresie, w jakim nie wyłącza dopuszczalności stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Powyższe oznaczało, że organy administracji publicznej związane są bezpośrednio Konstytucją, a w konsekwencji miały obowiązek odmówić stosowania przepisów prawa, które stały w sprzeczności z ustawą zasadniczą. b) postanowieniem z dnia [...] w sprawie prowadzonego postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 14 czerwca 1996 r. dot. wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...], odmawiając wszczęcia postępowania z uwagi na okoliczność, iż na postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczeniu nieruchomości nie służy zażalenie. W związku z tym, iż organ - Wójt Gminy [...] pismem dnia 31 lipca 1996 r. znak: G.7425-1/96 wniósł po terminie ok. 46 dni o sprostowanie w postanowieniu Kierownika Urzędu Rejonowego w przedmiocie działki o nr 54 (droga gminna) i podanej drogi relacji [...] okazało się żądaniem bezprawnym i nieskutecznym z uwagi na okoliczność, iż podział działki nr. ew. 48 został przeprowadzony w dniu 17 czerwca 1996 r. ze zlecenia Wójta Gminy [...] z wniosku mieszkańca [...] wnoszącego do Wójta Gminy [...] o m.in. rzekome rozbieżności przebiegu pasa drogowego drogi gminnej o nr 47 niepublicznej-ślepej". Końcowo skarżący podniósł, że "Wójt Gminy [...] notorycznie utrzymuje swoje stanowisko w przedmiocie drogi gminnej o nr [...] pokazanej w szczególności z błędem w piśmie z dnia 4 lutego 2016 r. znak: G.7410.1.2016 tj. prowadzonej sprawy dla potrzeb Komisariatu Policji III działającej na potrzeby Prokuratury Rejonowej w (sygn. akt 1 Ds. 924/15) stanowi o braku kompetencji Wójta i inne. Kolejne działania jakie zostały podjęte w dniu 11 czerwca 2013 r. znak: IiGK.7021.25.2013 przez Wójta Gminy [...] w sprawie dot. skrzyżowania drogi powiatowej nr 0611 T z drogą gminną w mjsc. [...] tj. ujawnionego wniosku po terminie ok. 700 dni, w dniu 18 sierpnia 2015 r. jest objawem przekroczenia wszelkich norm i przepisów prawa ustawy o KPA oraz art. 415 K.c., w tym Konstytucji RP. Kolejne bezprawne działania podziałowe działki nr. ew.48 które zostały przeprowadzone w dniu 9 2015r. na gruncie działki o nr ew. 48 z udziałem m.in. Wójta Gminy [...] działającego z up. geodety gminnego w oparciu o art. 100 ustawy z dnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami stanowi pogwałceniem wszelkich zasad niepojętych, a określonych w Konstytucji RP itd.". Do pisma skarżący załączył kserokopie szeregu dokumentów, wydanych przez różne organy (przykładowo pisma Wójta Gminy [...], decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stenogram Komendy Powiatowej Policji, pismo ze Starostwa Powiatowego, protokół podziałowy działki nr ewid. 48). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Pomimo że skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu ostatecznie sprecyzował, że skarga dotyczy bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy [...], to jednak trudno na podstawie pisma strony z dnia 17 stycznia 2020 r. oraz przedstawionych w załączeniu pism i załączników ustalić, czego (jakiego postępowania) faktycznie dotyczy zakwestionowana bezczynność, czy też przewlekłe prowadzenie postępowania. Za niewystarczające w tym względzie należy uznać odesłanie przez stronę do załączonych decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] oraz postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] – które dotyczą różniących się między sobą rozstrzygnięć Wójta Gminy [...] wydanych w odmiennych przedmiotowo sprawach. Mianowicie, decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczy odmowy stwierdzenia przez Wojewodę nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 21 kwietnia 1997 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. i C. F. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego gospodarczego oraz ogrodzenia od strony drogi gminnej na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...]. Z kolei postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy odmowy wszczęcia na wniosek S. i A. F. postępowania o stwierdzenie nieważności Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 14 czerwca 1996 r. znak: GOŚ.I-6011-16/96 w sprawie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Z kolei w dalszej części pisma z dnia 17 stycznia 2020 r. skarżący opisał jedynie szereg rozmaitych postępowań, w których był stroną, a które prowadziły różne organy administracji oraz przytoczył okoliczności związane z wymianą jego korespondencji. Tym samym, pomimo wezwania do uzupełnienia skargi poprzez wskazanie przedmiotu zarzucanej bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania autor skargi powyższego nie wyjaśnił w sposób jednoznaczny, umożliwiający Sądowi zidentyfikowanie przedmiotu sprawy, a następnie dokonanie kontroli działalności administracji publicznej zgodnie z kognicją sądów administracyjnych określoną w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. W rezultacie treść pisma A. F. z dnia 17 stycznia 2020 r. nie pozwala na oznaczenie przedmiotu skargi – wobec czego nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu. Należy przy tym podzielić pogląd wyrażany już w orzecznictwie, że Sąd nie może się domyślać, jaki konkretnie akt lub czynność (bądź jego brak) jest przedmiotem skargi, ani też sam dokonywać jego wyboru – gdyż to obowiązkiem skarżącego jest dokładne i jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 maja 2012 r. o sygn. akt II SAB/Op 12/12, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do przytoczonego przez stronę szeregu rozmaitych postępowań prowadzonych na przestrzeni ostatnich 24 lat przed różnymi organami (Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Wójt Gminy [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, Wojewoda, Starosta, Prokuratura Rejonowa) należy podkreślić, że sądy administracyjne nie są właściwe do tego, aby "kompleksowo", w jednym postępowaniu sądowym, rozstrzygać wszystkie kwestie sporne pomiędzy obywatelem a organem (organami) administracji publicznej, u podstaw których leży niekorzystny dla strony sposób załatwienia jej sprawy przez organ w ramach różnych postępowań administracyjnych. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, także w zakresie bezczynności bądź przewlekłego prowadzenia postępowania, może być bowiem tylko jedno, konkretne postępowanie administracyjne – w którym organ w ustawowo określonym terminie nie podejmuje czynności i nie załatwia sprawy w formie procesowej przewidzianej prawem (mamy wówczas do czynienia z bezczynnością) lub też czynności podejmuje, jednak mają one charakter pozorny i nie zmierzają do załatwienia sprawy (przewlekłe prowadzenie postępowania). Obowiązek zindywidualizowania takiego postępowania – w sposób umożliwiający kontrolę sądowoadministracyjną leży jednak po stronie skarżącego, gdyż Sąd nie może decydować za stronę o przedmiocie sprawy ani o zakresie zaskarżenia. Wszystkie przytoczone wyżej okoliczności uzasadniały odrzucenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., to jest z uwagi na nieusunięcie przez skarżącego braków formalnych poprzez brak wskazania – w odpowiedni sposób – przedmiotu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI