II SAB/Ke 79/21

II SAB/Ke 79/21 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2021-08-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Banach /sprawozdawca/
Beata Ziomek /przewodniczący/
Dorota Pędziwilk-Moskal
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 25/22 - Wyrok NSA z 2023-04-25
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Stwierdzono bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art 149 par. 1a ustawy PoPPSA)
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 149, art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 2176
art. 10 ust. 1, art. 13, art. 16 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi D. D. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Bodzentyn w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy Bodzentyn do rozpoznania wniosku D. D. z dnia [...] stycznia 2021 r. w zakresie punktu 4 - w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala skargę w pozostałej części; IV. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny; V. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy Bodzentyn na rzecz D. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 5 stycznia 2021 r., działając na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.) dalej "u.d.i.p.", "ustawa" oraz o art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 713), zwanej dalej "u.s.g.", D. D. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy Bodzentyn o udostępnienie następujących informacji publicznych:
1) Dlaczego do dnia 15 października 2020 r. nie zostały wykonane "roboty interwencyjne" ujęte w Ekspertyzie stanu technicznego mostu autorstwa projektanta P. K. z kwietnia 2017 r.? (prace zostały ujęte do wykonania w trybie pilnym) - jeżeli ww. prace zostały wykonane to wskazać, kiedy to zrobiono.
2) Dlaczego do dnia 15 października 2020 r. nie zostały wykonane roboty budowlane wykazane w ekspertyzie technicznej z listopada 2019 r., do których wykonania wzywał również Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji z dnia [...] lipca 2020 r.? - jeżeli prace zostały wykonane to wskazać, kiedy to zrobiono.
3) Dlaczego nie dokonywano kontroli okresowych przedmiotowego mostu pomimo takiego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego?
4) W związku z tym, że przedmiotowy most znajduje się na działce stanowiącej własność Skarbu Państwa, to czy przed rozpoczęciem inwestycji budowy mostu drewnianego wymagane było uzyskanie stosownej zgody od właściciela nieruchomości? - jeżeli tak, to przedstawić kopię zgody właściciela nieruchomości.
Wnioskodawca zwrócił się o przesłanie żądanych informacji na adres ul. [...], [...].
Burmistrz Miasta i Gminy Bodzentyn w odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 18 stycznia 2021 r. poinformował wnioskodawcę, że:
Ad. 1 Roboty interwencyjne ujęte w Ekspertyzie stanu technicznego mostu autorstwa P. K. z kwietnia 2017 roku nie zostały wykonane do dnia 15.10.2020 r. ze względów ekonomicznych. Zostały wykonane do dnia 04.11.2020 po opracowaniu szczegółowej "koncepcji zabezpieczenia elementów mostu na rzece Psarce".
Ad. 2 Roboty budowlane wykazane w ekspertyzie technicznej z listopada 2019 r. nie zostały wykonane do dnia 15.10.2020 r. ze względu na przedłużające się postępowanie w PINB, zostały wykonane do dnia 04.11.2020 r. po opracowaniu szczegółowej "koncepcji zabezpieczenia elementów mostu na rzece Psarce".
Ad. 3 W kwietniu 2017 następnie w listopadzie 2019 wykonano ekspertyzy stanu technicznego mostu a wreszcie w listopadzie 2020 przegląd szczegółowy obiektu mostowego.
Ad. 4 Nie prowadzono żadnej inwestycji budowy mostu drewnianego.
Następnie pismem z dnia 20 stycznia 2021 r. skarżący ponownie zwrócił się o udostępnienie informacji zawartych w jego wniosku z dnia 5 stycznia 2021 r. Doprecyzował, że w pytaniu zawartym w punktu 3 tego wniosku chodzi o kontrole okresowe mostu w ciągu ulicy [...] w B., które zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane winny odbywać się z częstotliwością "co najmniej raz w roku", wskazując, że w piśmie z dnia 18 stycznia 2021 r. nie wspomniano nic o kontrolach okresowych sprzed 2017 r., a wykazane kontrole dotyczyły już okresu w którym stan mostu nie pozwalał na jego normalne użytkowanie. W zakresie punktu 4 ww. wniosku skarżący wyjaśnił, że pytanie dotyczy budowy tymczasowego mostu drewnianego, którego zamiar wykonania zgłoszono do Starosty [...] pismem z dnia 12 czerwca 2017 r., w którym określono roboty polegające na: "wykonaniu tymczasowego mostu drewnianego". Wskazał, że nazewnictwo tego obiektu zmieniało się niejednokrotnie, stąd aby uniknąć wątpliwości dodał, że chodzi o obiekt/element drewniany usytuowany na działce nr ewid. [...] w B., który został wykonany przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowe F. M. i za wykonanie którego została wystawiona faktura nr [...] z dnia 29 czerwca 2017 r.
Pismem z dnia 11 lutego 2021 r. organ wyjaśnił skarżącemu, że odpowiedź na oba pytania zawarte w jego wniosku z dnia 20 stycznia 2021 r. została mu już udzielona pismem z dnia 18 stycznia 2021 r.
W dniu 8 czerwca 2021 r. D. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Bodzentyn w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej poprzez nie udzielenie odpowiedzi na pytania skierowane w trybie dostępu do informacji publicznej, tj. w oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zawarte w piśmie skarżącego z dnia 5 stycznia 2021 r. Autor skargi zarzucił, że nieudostępnienie żądanej informacji publicznej stanowi naruszenie art. 61 ust 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy.
W związku z powyższym skarżący wniósł o:
1) zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy;
2) zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych;
3) zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności;
4) orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
5) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 ppsa w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa.
W uzasadnieniu skargi jej autor przedstawił stan faktyczny sprawy, podnosząc w szczególności, że organ nie udzielił odpowiedzi na postawione przez niego pytania numer 3 i 4, ujęte w piśmie z dnia 5 stycznia 2021 r., które zostały szczegółowo opisane w piśmie z dnia 20 stycznia 2021 r., co czyni skargę uzasadnioną.
Zdaniem skarżącego, działanie organu jest próbą wykpienia obywatela, mieszkańca gminy. Skarżący nadmienił, że jest także Radnym Rady Miejskiej w B. i członkiem komisji rewizyjnej. Wskazał, że organ usiłuje nie udzielić odpowiedzi lub odwlekać w czasie jej udzielenie, na bardzo istotne dla lokalnego społeczeństwa pytania. Skarżący dodał, że z uwagi na obowiązujące przepisy prawa, jak również ważny interes społeczny związany m.in. z bezpieczeństwem i zdrowiem użytkowników mostu, uzyskanie odpowiedzi na postawione pytania jest zasadne.
Na potwierdzanie faktu, że organ czuje się bezkarny i unika odpowiedzi na stawiane pytania, skarżący wskazał na wypowiedź Burmistrza na Sesji Rady Miejskiej w B. z dnia 27 stycznia 2021 r. znajdującą się na 41 stronie załącznika nr 8 do skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w ustawowym terminie, tj. w dniu 18 stycznia 2021 r. udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 5 stycznia 2021 r. Wskazał, że w dniu 20 stycznia 2021 r. skarżący ponownie wystąpił do organu o udzielenie informacji publicznej w tym samym zakresie, w którym otrzymał odpowiedź dnia 18 stycznia 2021 r., dlatego też w dniu 11 lutego 2021 r. poinformowano wnioskodawcę, że odpowiedź została już udzielona. Organ podkreślił, że postąpił prawidłowo, bowiem skoro już raz udzielił odpowiedzi na pytanie, to nie był zobowiązany do udzielania kolejny raz odpowiedzi, a jedynie wskazania, że została ona już udzielona.
Organ stwierdził, że nie dopuścił się bezczynności, gdyż zajął stanowisko w sprawie.
Sprawa została rozpoznana na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej "p.p.s.a.") na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie także w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarga okazała się częściowo zasadna.
Zasady oraz tryb udostępniania informacji publicznej reguluje powołana wyżej ustawa o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta wprowadziła w art. 1 ust. 1 definicję legalną "informacji publicznej", przez którą to informację należy rozumieć "każdą informację o sprawach publicznych".
Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, przy czym informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., obowiązek wydania decyzji administracyjnej spoczywa na organie zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej - poza sytuacjami, gdy zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania - w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, bo istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (zob. art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Odpowiednio do okoliczności faktycznych rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej powinno polegać zatem zasadniczo na: udostępnieniu informacji publicznej będącej w dyspozycji organu w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku - w drodze dokonania czynności materialno-technicznej, odmowie jej udzielenia - w drodze decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy w przypadku uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy (brak spełnienia warunku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy lub ograniczenie dostępu do informacji stosownie do art. 5 ustawy), wydaniu decyzji o umorzeniu postępowania - w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy lub poinformowaniu wnioskodawcy, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach ustawy, a więc nie dotyczy informacji publicznej.
Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, m.in. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Dla stwierdzenia bezczynności nie mają przy tym znaczenia okoliczności, z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu.
W niniejszej sprawie co do zasady nie było sporu, że Burmistrz Miasta i Gminy Bodzentyn jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w kontekście żądanych informacji określonych we wniosku skarżącego z dnia 5 stycznia 2021 r., uzupełnionego dnia 20 stycznia 2021 r. (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).
Organ nie powziął również wątpliwości co do trybu, w jakim D. D. zwrócił się o żądane informacje, dlatego pismem z dnia 18 stycznia 2021 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia 5 stycznia 2021 r., na zasadzie regulacji zawartych w u.d.i.p., co oznacza, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został załatwiony przez organ w tym przypadku w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Niemniej analiza treści udzielonych skarżącemu odpowiedzi na zadane w przedmiotowym wniosku pytania doprowadziła Sąd do przekonania, że nie na wszystkie te pytania organ udzielił informacji. W skardze D. D. zarzucił, że nie uzyskał odpowiedzi na dwa z czterech pytań, tj. na zawarte w punktach 3 i 4 wniosku i doprecyzowując w piśmie z dnia 20 stycznia 2021 r. zadane pytania, wyjaśnił organowi, jakich informacji żąda.
Odnośnie pytania zawartego w punkcie 3 wniosku skarżącego z dnia 5 stycznia 2021 r. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że dotyczy ono udostępnienia informacji publicznej. Żądanie złożenia wyjaśnień przez organ dotyczących powodów niedokonania kontroli okresowych mostu nie może zostać uznane za wniosek o udostępnienie informacji publicznych, ale w istocie za wniosek o wydanie opinii, zajęcie stanowiska przez pytany organ w konkretnych kwestiach, co nie mieści się w definicji informacji publicznej - art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Pytania o udostępnienie informacji publicznej dotyczą bowiem jedynie sfery faktów, a nie ocen, planów czy zamierzeń dotyczących przyszłych działań organu. Informacją publiczną nie są również żądania wyjaśnienia treści aktów, w tym przepisów prawa. Takie też stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt II SAB/Gd 95/19, lex nr 2733295 i tam wyrok NSA z dnia 30 listopada 2018 r., sygn. akt I OSK 142/17, dost. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Właściwym sposobem załatwienia wniosku w powyższym zakresie było zatem pisemne poinformowanie skarżącego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Niemniej organ odpowiedział skarżącemu na to pytanie, wskazując, kiedy i jakie kontrole obejmujące most się odbyły. Ta odpowiedź nie może być przez Sąd kwestionowana.
Z tych powodów Sąd uznał, że skarga w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania wniosku z dnia 5 stycznia 2021 r. w zakresie punktu 3 tego wniosku podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a. (pkt III wyroku).
Co tyczy się zaś punktu 4 wniosku skarżącego to Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że informacje o tym, czy przed rozpoczęciem inwestycji budowy mostu drewnianego wymagane było uzyskanie stosownej zgody od właściciela nieruchomości, a ewentualnie także żądanie kopii zgody właściciela nieruchomości, na której znajduje się ten most, należy zakwalifikować jako żądanie udzielania informacji publicznej. Nie sposób jednak uznać, wobec wyjaśnienia przez skarżącego w piśmie z dnia 20 stycznia 2021 r. zakresu żądanej informacji publicznej, że zobowiązany organ informacji tej udzielił w piśmie z dnia 18 stycznia 2021 r., stwierdzając w tym zakresie jedynie, że cyt. "nie prowadzono żadnej inwestycji budowy mostu drewnianego". Poinformowanie skarżącego przez organ w piśmie z dnia 11 lutego 2021 r., że informacja dotycząca m.in. punktu 4 jego wniosku, tj. zgody właściciela nieruchomości na budowę określonego przez skarżącego mostu, została udzielona w piśmie z dnia 18 stycznia 2021 r. również nie stanowi o załatwieniu wniosku w omawianym zakresie. Lektura akt administracyjnych sprawy, w szczególności Projektu pn. "Koncepcji zabezpieczenia elementów mostu na rzece Psarce" z września 2020 r. dowodzi, że przęsło drewniane tego mostu zostało wykonane na podstawie projektu pn. "Projekt tymczasowego przęsła mostu nad rzeką Psarką w ciągu ul. [...] w B." autorstwa dr inż. W. N. z maja 2017 r. To oznacza, że organ dysponował informacjami dotyczącymi budowy mostu drewnianego nad rzeką Psarką. Pojęcie "budowy" należy tu definiować szeroko, jak to czyni Prawo budowlane, dlatego pytanie wskazane w pkt 4 wniosku o prace budowlane dotyczące budowy mostu drewnianego powinno być odczytywane przez organ jako żądanie udostępnienia informacji o pracach budowlanych w zakresie tego obiektu budowlanego odnośnie jakiejkolwiek jego części. Zatem co najmniej od dnia 20 stycznia 2021 r. organ pozostaje bezczynny w zakresie rozpoznania wniosku D. D. w części dotyczącej informacji wnioskowanych w punkcie 4 wniosku z dnia 5 stycznia 2021 r.
Wobec powyższego, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zobowiązał Burmistrza Miasta i Gminy Bodzentyn do rozpoznania wniosku D. D. z dnia 5 stycznia 2021 r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie pytania zawartego w punkcie 4 tego wniosku - w termie 14 dni od doręczenia organowi akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku (pkt I wyroku). Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku we wskazanym zakresie w zakreślonym terminie, uznając, że organ w dalszym ciągu pozostaje bezczynny w omawianym zakresie (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Organ będzie zobowiązany do uwzględnienia przedstawionej w uzasadnieniu wyroku oceny prawnej Sądu (art. 153 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, lecz nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku). Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być przy tym oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012r., sygn. akt I OSK 675/12, lex nr 1218894; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 468/13, lex nr 1299457). W niniejszej sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, ponieważ organ zareagował na wniosek skarżącego, odpowiadając na ten wniosek z zachowaniem terminu ustawowego, najpierw w dniu 18 stycznia 2021 r., a potem 11 lutego 2021 r. Brak odpowiedzi na wniosek skarżącego w części opisanej w pkt I wyroku został spowodowany błędną interpretacją przez organ pytania skarżącego, co automatycznie nie powoduje stwierdzenia, że doszło do rażącego naruszenia prawa. Nie można bowiem jednocześnie uznać, że działanie organu nacechowane było złą wolą, skoro na poostałe pytania zawarte we wniosku udzielono odpowiedzi w terminie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
Powyższe powody legły także u podstaw orzeczeń zawartych w punktach III i IV wyroku oddalających skargę także w części dotyczącej żądania wymierzenia organowi grzywny i zasądzenia od organu sumy pieniężnej na rzecz skarżącego. Zgodnie z dyspozycją art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd może orzec grzywnę lub zasądzić sumę pieniężną. W okolicznościach faktycznych tej sprawy Sąd uznał, że nie jest konieczne zastosowanie tych prewencyjno-represyjnych środków prawnych, skoro organ nie zlekceważył swoich obowiązków wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej i w przeważającej części odnośnie wniosku skarżącego z dnia 5 stycznia 2021 r. wywiązał się z tych obowiązków bez zarzutu. Zatem nie wynika z okoliczności sprawy, aby konieczne było dodatkowo orzeczenie wobec organu dolegliwości natury finansowej. Sąd nie nabrał wątpliwości, by organ w przyszłości miał nie realizować swoich obowiązków związanych z udostępnianiem informacji publicznych, nawet pomimo podnoszonych w skardze – a wyrażanych przez Burmistrza - wypowiedzi wobec skarżącego.
Sąd nie był władny orzec o konieczności ustalenia przez organ osób winnych bezczynności i zarządzenia wyjaśnienia jej przyczyn. Na tym polu Sąd dysponuje uprawnieniem z art. 155 § 1 p.p.s.a (tzw. sygnalizacja), ale w tej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw do podjęcia takich działań procesowych.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 §1 p.p.s.a., na które złożył się wpis od skargi - 100 zł (pkt V wyroku).
ZARZĄDZENIE
1. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć:
a) skarżącemu - D. D. wraz z odpisem odpowiedzi na skargę;
b) organowi - Burmistrzowi Miasta i Gminy.
2. Pouczyć strony o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.
Dnia 2 września 2021 r.
Sędzia sprawozdawca
Sędzia WSA Agnieszka Banach