II SAB/Ke 77/25

II SAB/Ke 77/25 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2026-03-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Krzysztof Armański /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 50 § 1, art. 3 § 2 pkt 8, art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. W. i A. W. na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Świętokrzyskiego postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę we wznowionym postępowaniu p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę M. W.; 2. odrzucić skargę A. W.
Uzasadnienie
A. W. i M. W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – jednym pismem – skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Świętokrzyskiego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia nr 462/2019 na budowę na sąsiedniej działce, powołując się na wyrok tut. Sądu z 28 maja 2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 2/24 i argumentując, że po wydaniu tego orzeczenia w sprawie nic się nie wydarzyło.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, dodatkowo powołując się – w odniesieniu do M. W. – na prawomocny wyrok tut. Sądu z 7 sierpnia 2025 r. o sygn. akt II SA/Ke 158/25.
W odpowiedzi na zarządzenia z 5 marca 2026 r. i 26 lutego 2026 r. nadesłano akta administracyjne spraw:
- znak: B-I.6740.21.17.2019, dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Starosty Kieleckiego z 12 marca 2019 r. nr 462/2019 o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego i udzielającej J. K. i W. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami na ww. działce nr ewid. [...],
- znak: IR.1.7840.4.95.2024 (1 plik), dotyczące zażalenia na postanowienie Starosty Kieleckiego z 23 października 2024 r., zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne, wznowione postanowieniem z 28 czerwca 2019 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia J. K. i W. K. pozwolenia na budowę ww. inwestycji.
Wojewoda Świętokrzyski w piśmie z dnia 3 marca 2026 r. poinformował, że przed organem tym nie toczy się obecnie żadne postępowanie dotyczące przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga M. W. i A. W. podlegają odrzuceniu – z odrębnych jednak względów, przy czym na wstępie podkreślić trzeba, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi.
W odniesieniu do pierwszej z ww. skarżących należy wskazać, że zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 maja 2016 r., I OSK 94/15, LEX nr 2108380). Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności (por. postanowienie WSA w Wrocławiu z 26 sierpnia 2025 r. o sygn. akt VII SA/Wa 489/25).
Powołanym w skardze wyrokiem z 28 maja 2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 2/24 tut. Sąd, po rozpatrzeniu sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z 12 października 2023 r. znak: IR.I.7840.4.77.2023 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę we wznowionym postępowaniu, uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. Podkreślenia wymaga, że uprzednio w tej ostatniej sprawie prawomocnym postanowieniem z 23 lutego 2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 2/24 tut. Sąd odrzucił skargę M. W. na ww. decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z 12 października 2023 r. znak: IR.I.7840.4.77.2023. W uzasadnieniu Sąd zauważył cyt. "z akt administracyjnych nadto wynika, że stronami postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 12 marca 2019 r., a także postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej wydaniem tej decyzji byli inwestor oraz ustaleni przez organ pierwszej instancji właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze odziaływania projektowanej inwestycji. M. W. nie brała udziału w tym postępowaniu". W konsekwencji stwierdzono, że decyzja dotyczy jedynie A. W. i tylko A. W. jako stronie postępowania została doręczona. Natomiast M. W. nie była stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego w tej sprawie rozstrzygnięcia z 12 października 2023 r. i w rezultacie nie posiada ona interesu prawnego w jego zaskarżeniu.
Taka sama sytuacja zaistniała w obecnej sprawie, w której skarżące kwestionują dalsze, ich zdaniem – przewlekłe – prowadzenie postępowania przez Wojewodę Świętokrzyskiego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego
i udzielenia pozwolenia na budowę, toczące się po wydaniu przez tut. Sąd ww. wyroku z 28 maja 2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 2/24. Stroną tego postępowania jest bowiem A. W., gdyż dotyczy ono jej praw lub obowiązków i tylko A. W. ma interes prawny w zaskarżeniu ewentualnej przewlekłości tego postępowania do sądu administracyjnego. W konsekwencji A. W. jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie. Jeśli chodzi zaś o M. W., to nie jest stroną tego postępowania – czego również dowodzą nadesłane przez organ akta administracyjne znak: IR.I.7840.4.95.2024 oraz znak: B-I.6740.21.17.2019, dotyczące wznowienia postępowania w przedmiocie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku garażowo-gospodarczego na działce nr ewid. [...]– do którego odnosi się ww. wyrok. W konsekwencji M. W. nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu kwestionowanego w niniejszej sprawie przewlekłego prowadzenia przez Wojewodę Świętokrzyskiego postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Wobec powyższego, skoro M. W. nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, jej skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I postanowienia.
Co się zaś tyczy A. W. należy podkreślić, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Pojęcie przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a., jako sytuacja, gdy "postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy". Analizując treść złożonej skargi, zakwalifikowanej jako skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Świętokrzyskiego, należy stwierdzić, że dotyczy ona przewlekłego prowadzenia przez ten organ postępowania po wydaniu przez WSA w Kielcach wyroku z 28 maja 2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 2/24. Wyrokiem tym Sąd uchylił nie tylko zaskarżoną decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 12 października 2023 r. znak: IR.I.7840.4.77.2023, ale też decyzję organu I instancji, tj. decyzję Starosty Kieleckiego z dnia 8 maja 2023 r., wydaną w wyniku wznowienia postępowania i odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Starosty z 12 marca 2019 r. Z tego względu wznowione postępowanie toczy się obecnie przed Starostą Kieleckim, a nie przed Wojewodą Świętokrzyskim. Ten ostatni organ w piśmie z dnia 3 marca 2026 r. poinformował, że nie toczy się obecnie przed nim żadne postępowanie dotyczące przedmiotowej sprawy, a sprawa dotycząca wznowienia postępowania jest obecnie rozpatrywana przez Starostę Kieleckiego. Jak wynika z nadesłanych akt, tut. Sąd wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. II SA/Ke 158/25, oddalił skargę M. W. na postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego z 23 stycznia 2025 r. znak: IR.I.7840.4.95.2024, którym stwierdzono niedopuszczalność jej zażalenia na postanowienie Starosty Kieleckiego z 23 października 2024 r., zawieszające postępowanie administracyjne, wznowione postanowieniem z 28 czerwca 2019 r., znak: B-I.6740.21.17.2019, w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia J. i W. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi: wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania i elektryczną oraz budowę budynku garażowo-gospodarczego z instalacją elektryczną na działce nr ewid. [...], do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Kielcach pod sygn. I Ns 335/22. Po zwrocie akt przez Sąd Wojewoda Świętokrzyski pismem z 3 grudnia 2025 r. zwrócił akta organowi I instancji (dotyczące wznowienia postępowania) – celem podjęcia stosownych działań. Z uwagi zatem na fakt, że przed Wojewodą Świętokrzyskim nie toczy się obecnie postępowanie, którego miałaby dotyczyć przewlekłość, o jakiej mowa w skardze, Sąd uznał tę skargę za niedopuszczalną i podlegającą w związku z tym odrzuceniu, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono w pkt II sentencji postanowienia (por. też w tym zakresie postanowienie WSA w Białymstoku z 6 listopada 2025 r., sygn. II SAB/Bk 84/25).