II SAB/Ke 62/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie wniosku o wykup nieruchomości, uznając roszczenie za cywilnoprawne, a nie administracyjnoprawne.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Zarządu Województwa w sprawie wniosku o wykup nieruchomości, który złożyła w 2018 roku. Organ administracji publicznej wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że roszczenie o wykup ma charakter cywilnoprawny i powinno być dochodzone przed sądem powszechnym, a nie sądem administracyjnym. Sąd przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę.
Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność i przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Zarząd Województwa w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z 2 maja 2018 r. o wykup nieruchomości gruntowych. Wniosek dotyczył sytuacji, gdy przejęto część nieruchomości, a pozostała część nie nadawała się do prawidłowego wykorzystania. Skarżąca wskazała, że mimo upływu lat i zakończenia inwestycji drogowej, nie otrzymała merytorycznej odpowiedzi. Organ administracji publicznej wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, że roszczenie o wykup nieruchomości ma charakter cywilnoprawny i powinno być dochodzone przed sądem powszechnym, a nie sądem administracyjnym. Sąd administracyjny uznał, że wniosek o wykup nieruchomości w trybie art. 13 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie jest podstawą do załatwienia sprawy administracyjnej. Jest to roszczenie cywilnoprawne, które w razie sporu powinno być dochodzone przed sądem powszechnym. W związku z tym, że droga sądowoadministracyjna była niedopuszczalna, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taki wniosek ma charakter cywilnoprawny i powinien być dochodzony przed sądem powszechnym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wniosek o wykup nieruchomości w trybie art. 13 ust. 3 ustawy o drogach publicznych nie jest podstawą do załatwienia sprawy administracyjnej, lecz stanowi roszczenie cywilnoprawne, które w razie sporu powinno być dochodzone przed sądem powszechnym. W związku z tym droga sądowoadministracyjna jest niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
P.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Odrzucenie skargi w przypadku niedopuszczalności drogi sądowej.
Pomocnicze
u.s.z.p.i.r.i.w.d.p. art. 13 § 3
Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
Przepis określający obowiązek zarządcy drogi do nabycia pozostałej części nieruchomości, jeśli nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania.
P.p.s.a. art. 232 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwrot wpisu sądowego od pisma odrzuconego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenie o wykup nieruchomości ma charakter cywilnoprawny i powinno być dochodzone przed sądem powszechnym. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu w sprawie, która nie podlega jego właściwości rzeczowej.
Godne uwagi sformułowania
Roszczenie to może być zrealizowane w drodze zawarcia umowy cywilnej lub przed sądem cywilnym. Niezależnie więc od tego, że nabywcą tzw. resztówki na rzecz Skarbu Państwa jest organ administracji publicznej, roszczenia - w razie sporu - winny być dochodzone przed sądem powszechnym. Skoro bowiem brak jest stosownej regulacji w sferze prawa publicznego dającej podstawę do działania organu w formie władczej, to nie można tym samym mówić o przewlekłości lub bezczynności organu, objętej kontrolą sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Jacek Kuza
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach dotyczących wykupu nieruchomości w związku z inwestycjami drogowymi oraz granic kontroli sądów administracyjnych nad bezczynnością organów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wynikającej z art. 13 ust. 3 ustawy o drogach publicznych; interpretacja może być odmienna dla innych przepisów dotyczących wykupu nieruchomości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię rozgraniczenia między prawem administracyjnym a cywilnym oraz właściwości sądów. Jest to typowy problem proceduralny, ale istotny dla praktyków.
“Kiedy wniosek o wykup nieruchomości to sprawa dla sądu cywilnego, a nie administracyjnego?”
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Ke 62/22 - Postanowienie WSA w Kielcach Data orzeczenia 2022-07-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-06-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Sędziowie Jacek Kuza /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Zarząd Województwa Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 58 par. 1 pkt 1, art. 3 par. 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. 2022 poz 176 art. 13 ust. 3 Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - t.j. Sentencja II SAB[...] 62/22 POSTANOWIENIE Dnia 29 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na bezczynność i przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Zarząd Województwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o wykup działek postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Uzasadnienie I. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność i przewlekłość organu w przedmiocie rozpatrzenia jej wniosku z 2 maja 2018 r. o wykup nieruchomości gruntowych. W uzasadnieniu wskazała, że powyższy wniosek złożyła do Ś. Zarządu Dróg Wojewódzkich w maju 2018 r. Jedyną odpowiedź otrzymała we wrześniu 2018 r. Z jej treści wynikało, że wniosek zostanie rozpoznany niezwłocznie po oddaniu inwestycji drogowej, z realizacją której wiązała się potrzeba podziału działek. Jednak pomimo zakończenia tej inwestycji, nie otrzymała żadnej merytorycznej odpowiedzi. Skarżąca dodała, że pismem z 27 października 2021 r. zwróciła się do Ś. Zarządu Dróg Wojewódzkich o niezwłoczne rozpoznanie sprawy. Na pismo to również nie otrzymała odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ze względu na fakt, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wskazał, że nieruchomości, których wykupu domaga się skarżąca od Województwa Ś. powstały w wyniku podziału należących do skarżącej nieruchomości w związku z decyzją zezwalającą na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie obwodnicy. Zdaniem organu roszczenie o wykup ma charakter cywilnoprawny, którego zgłoszenia dokonuje dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty. Roszczenie to może być zrealizowane w drodze zawarcia umowy cywilnej lub przed sądem cywilnym. Oceny dopuszczalności jego zaspokojenia w drodze umowy dokonuje w tym przypadku organ lub podmiot wykonujący funkcję zarządcy przyszłej drogi publicznej. Efektem bowiem negatywnej ich oceny będzie odmowa zawarcia umowy, a wtedy właścicielowi pozostaje możliwość wystąpienia do sądu cywilnego o dokonanie przez ten sąd oceny spełnienia ustawowych przesłanek do skutecznego żądania nabycia nieruchomości przez organ lub podmiot wykonujący funkcję zarządcy przyszłej drogi publicznej. Zatem w niniejszej sprawie organ nie mógł wydać żadnej decyzji ani też żadnego aktu administracyjnego - nie prowadził bowiem żadnego postępowania administracyjnego w tej sprawie. Złożony przez skarżącą wniosek o wykup nieruchomości gruntowej jest propozycją zakupu nieruchomości na podstawie cywilnoprawnego roszczenia przysługującego skarżącej, które może być zrealizowane albo w drodze cywilnoprawnej umowy bądź też powództwa do sądu cywilnego. Niezależnie więc od tego, że nabywcą tzw. resztówki na rzecz Skarbu Państwa jest organ administracji publicznej, roszczenia - w razie sporu - winny być dochodzone przed sądem powszechnym. Organ powołał się przy tym na wyrok NSA z 8 listopada 2011 r., I OSK 1932/10. W tej sytuacji, w ocenie organu, nie doszło w ogóle do bezczynności czy też przewlekłości postępowania, bowiem Zarząd Województwa nie prowadził w ogóle żadnego postępowania administracyjnego w związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem o wykup nieruchomości gruntowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie obejmującym orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.) W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność i przewlekłość Zarządu Województwa w rozpatrzeniu jej wniosku z 2 maja 2018 r. o wykup nieruchomości. Jak wynika z tego wniosku jako jego podstawę skarżąca wskazała art. 13 ust. 3 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (aktualnie tekst jedn. Dz.U.2022.176), zgodnie z którym jeżeli przejęta jest część nieruchomości, a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, właściwy zarządca drogi jest obowiązany do nabycia, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego tej części nieruchomości. Tak sprecyzowane żądanie skarżącej nie podlega jednak rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym. Organ administracji publicznej nie prowadzi w tego typu sprawach postępowania administracyjnego i nie orzeka w formie decyzji administracyjnej. Wniosek złożony w trybie cytowanego wyżej art. 13 ust. 3 nie jest podstawą do załatwienia sprawy administracyjnej w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego. Jest to bowiem roszczenie cywilnoprawne, którego w razie sporu strona może dochodzić przed sądem powszechnym (por. postanowienie WSA w Lublinie z 15 listopada 2017 r., II SAB/Lu 154/17 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z 9 września 2014 r., IV SAB/Po 70/14, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Rację ma więc organ, że sprawa wykupu działek, tzw. "resztówek", ma charakter cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny. Wykup tych działek może nastąpić jedynie na zasadach określonych w kodeksie cywilnym. W przypadku, gdy do zawarcia stosownej umowy nie dojdzie, właściciel gruntu ma prawo domagać się wykonania tego obowiązku na drodze postępowania cywilnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 listopada 2011 r., I OSK 1351/11, LEX nr 1133458 i z 8 listopada 2011 r., I OSK 1932/10, LEX nr 1149273). Wskazać jednocześnie należy, że gdy niedopuszczalna jest droga sądowoadministracyjna w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 P.p.s.a., wyłączona jest również możliwość wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość w tych sprawach do sądu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z 2 lipca 2010 r., I OSK 958/2010, dostępne jw.). Skoro bowiem brak jest stosownej regulacji w sferze prawa publicznego dającej podstawę do działania organu w formie władczej, to nie można tym samym mówić o przewlekłości lub bezczynności organu, objętej kontrolą sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od pisma odrzuconego Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI