III SAB/Gd 132/24

III SAB/Gd 132/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-08-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Adam Osik
Alina Dominiak
Janina Guść /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 350
art. 27
Ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych t.j.
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1-2, art. 4 ust. 1, art. 6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Asesor WSA Adam Osik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi W. z siedzibą w W. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Do Wojewody Pomorskiego w dniu 10 kwietnia 2024 r. wpłynął, za pośrednictwem poczty elektronicznej, wniosek Stowarzyszenia W. z siedzibą w W. następującej treści: "W związku z prowadzonymi czynnościami dot. braku reakcji ze strony W. na wezwanie do udzielenia pomocy w dniu 13 lipca 20223 uprzejmie prosimy o spowodowanie przekazania wszelkich materiałów pomocnych przy ustaleniu winnych zaistniałej sytuacji - w tym godziny przekazania zgłoszenia, na jaki numer przekazano, kto odebrał, jakiej treści było zgłoszenie i ewentualnie jak przebiegała dalsza korespondencja".
W reakcji na przedmiotowy wniosek Wojewoda Pomorski wystosował w dniu 11 kwietnia 2024 r. do Stowarzyszenia pismo (oznaczone nr BZK-X.6311.73.2024.MB), w którym wskazał, że: " (...) w odpowiedzi na korespondencję elektroniczną z dnia 10 kwietnia br., dotyczącej udostępnienia danych pochodzących z Systemu Teleinformatycznego Centrum Powiadamiania Ratunkowego informuję, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego wojewoda udostępnia dane dotyczące treści zgłoszeń alarmowych, przetwarzanie w systemie teleinformatycznym, na wniosek sądu, prokuratury lub policji. W związku z tym, że treść art. 10 ust. 14 ww. ustawy ma charakter katalogu zamkniętego, brak jest podstaw do udostępnienia danych w przedmiotowym zakresie".
Następnie, w dniu 28 maja 2024 r. Wojewoda Pomorski otrzymał z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zobowiązanie do przekazania całości akt sprawy wszczętej wnioskiem Stowarzyszenia z dnia 10 kwietnia 2024 r. wraz z odpowiedzią na skargę (z uwagi na wadliwe wniesienie pisma bezpośrednio do Sądu). Do wezwania załączono pismo Stowarzyszenia, które zakwalifikowano jako skargę.
Skarga, datowana na 23 maja 2024 r., zawierała w swoim petitum następujące żądanie: "(...) wnoszę o wydanie postanowienia o udostępnieniu danych dotyczących treści zgłoszeń alarmowych dotyczących zdarzeń na akwenach województwa pomorskiego, przetwarzanych w systemie teleinformatycznym w dniu 13 lipca 2023 oraz reakcji i ewentualnej korespondencji telefonicznej w sprawie tych zdarzeń - bez ujawniania danych osobowych osób poszkodowanych i ewentualnych innych danych wrażliwych zarejestrowanych przez System Teleinformatyczny Centrum Powiadamiania Ratunkowego w G., podlegający Wojewodzie pomorskiemu".
W uzasadnieniu skargi podano natomiast, że: "Komisja Rewizyjna W. prowadzi czynności sprawdzające dotyczące Informacji przekazanej z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o przeprowadzeniu w dniu 13 lipca 2023 roku eksperymentu mającego na celu sprawdzenie gotowości do wykonywania ratownictwa wodnego przez W. Jak poinformowano podmiot kontrolowany odebrał zgłoszenie o wypadku, lecz działań ratowniczych nie podjął z powodu - jak podał dyspozytorowi - awarii łodzi motorowej. Zgłoszenie - jak ustalono w rozmowie telefonicznej z pracownicą MSWiA - miało pochodzić z CPR w G. Powyższego nie potwierdzają koordynatorzy ratownictwa wodnego W., pełniący tego dnia służbę i przyjmujący radiowe i telefoniczne zgłoszenia alarmowe. Brak jest również zapisów o połączeniach w tym dniu z CPR w G. W odpowiedzi na prośbę o udostępnienie danych, skierowaną do Wojewody Pomorskiego zawiadującego CPR, uzyskano odmowę i pouczenie, iż dane mogą być udostępnione na wniosek sądu, prokuratury lub policji - w oparciu o art. 10 ust. 14 ustawy z 22 listopada 2013 o systemie powiadamiania ratunkowego (skan w załączeniu).
W dniu 5 czerwca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła odpowiedź Wojewody Pomorskiego na skargę Stowarzyszenia, w której organ zawnioskował o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie, jak również zawnioskował o obciążenie kosztami postępowania strony skarżącej.
Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że wniosek o udostępnienie danych z dnia 10 kwietnia 2024 r. został wystosowany za pośrednictwem poczty elektronicznej i nie został opatrzony kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Był on nadany z adresu poczty elektronicznej "[...]", a jako jego nadawca (podpis w treści wiadomości) wskazany został "J. K., Zarząd W.". Nie ulega wątpliwości, że wnioski o udostępnienie informacji publicznej mogą być skutecznie wnoszone także za pośrednictwem poczty elektronicznej, jednak brak jest tożsamości podmiotu składającego wniosek oraz podmiotu wnoszącego skargę. Zdaniem organu, pierwotny wniosek został złożony przez osobę fizyczną, która - zgodnie z KRS Stowarzyszenia - nie jest uprawniona do samodzielnej reprezentacji Stowarzyszenia, jako wiceprezes zarządu. Zatem nie można uznać, że autor wniosku działał w danej sprawie w imieniu lub interesie Stowarzyszenia - jako że nie posługiwał upoważnieniem od prezesa zarządu Stowarzyszenia. Oznacza to, że nie zachodzi tożsamość wnioskodawcy oraz podmiotu, który złożył skargę, ergo skarżący nie posiada legitymacji do wniesienia przedmiotowej skargi opisanej w art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadniając natomiast wniosek o oddalenie skargi organ wskazał, że - w jego ocenie - wniosek J. K. z dnia 10 kwietnia 2024 r. powinien zostać zakwalifikowany jako wniosek złożony w trybie z art. 10 ust. 14 lub ust. 15 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego (Dz. U. z 2023 r. poz. 748 ze zm.), względnie w trybie z art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 714 ze zm.). Przedmiotowy wniosek dotyczy bowiem konkretnego zbioru danych zawartych w systemie teleinformatycznym z ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego oraz został złożony w związku z prowadzoną (przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, nie przez Wojewodę Pomorskiego) kontrolą z ustawy o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje ogólne zasady postępowania w sprawach dotyczących informacji publicznej i jej przepisy w tym zakresie powinny być stosowane. Przepisów tej ustawy nie stosuje się wtedy, gdy ustawy szczególne w sposób odmienny regulują zasady i tryb dostępu do informacji publicznej. Adresat wniosku, jeżeli nie może udostępnić informacji ze względu na konieczność zastosowania przepisów ustawy szczególnej, powinien o tym fakcie powiadomić wnioskodawcę pismem. W przedmiotowej sprawie, skoro dostęp do ww. systemu teleinformatycznego został uregulowany w art. 10 ust. 14 i 15 ustawy o systemie powiadamiania ratunkowego - uznać należy, że działanie Wojewody Pomorskiego, poczytywane przez skarżącego za bezczynność lub zaniechanie, były prawidłowe i zgodne z prawem. Wojewoda Pomorski zawiadomił bowiem wnioskodawcę o tym, że w sprawie stosuje się tryb szczególny, niewynikający z ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Problematyka dostępu do informacji publicznej, której dotyczył wniosek, została unormowana w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej powoływanej jako u.d.i.p.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (art. 1 ust. 2 ustawy). Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia zaś przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (por. wyrok NSA z 7 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 2445/11).
Wskazać należy, że ze złożonego przez stronę wniosku winno wynikać, że składa ona wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
W szeregu kategorii spraw, w sytuacji braku innych konkurencyjnych trybów żądania udostępnienia informacji, przyjęcie, że strona wnosi o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej będzie stanowiło naturalną konsekwencję braku innych możliwości wnioskowania o udostępnienie informacji. Taka kwalifikacja wniosku będzie mogła być wówczas przyjęta w sposób dorozumiany.
Natomiast w przypadku zaistniałym w niniejszej sprawie udzielanie informacji przewidują także inne akty prawne. Skarżący Stowarzyszenie W. domagał się informacji związanych z przeprowadzonymi działaniami kontrolnymi dotyczącymi przedmiotu jego działalności. Kwestie z tym związane reguluje także:
- ustawa z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego - art.10 ust. 14 tej ustawy przewiduje bowiem, że Wojewoda lub podmiot, o którym mowa w art. 7 ust. 2, udostępnia dane przetwarzane w systemie teleinformatycznym, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, na wniosek sądu, prokuratury lub Policji; przepis art. 8 ust. 1 pkt 2 stanowi natomiast, że do zadań centrum należy wprowadzanie do systemu teleinformatycznego i ewidencjonowanie w tym systemie danych dotyczących treści zgłoszeń alarmowych, w tym nagrań rozmów telefonicznych obejmujących całość zgłoszenia alarmowego, danych osób zgłaszających i innych osób wskazanych w trakcie przyjmowania zgłoszenia, pozycji geograficznych, informacji o miejscu zdarzenia i jego rodzaju oraz skróconego opisu zdarzenia;
- oraz ustawa z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych - art. 27 tej ustawy stanowi, że ustalenia kontroli przedstawia się w protokole kontroli, który zawiera opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli, w tym ustalone nieprawidłowości, osoby za nie odpowiedzialne oraz ocenę kontrolowanej działalności; przypadku stwierdzenia nieprawidłowości protokół kontroli zawiera wnioski i zalecenia pokontrolne wraz ze wskazaniem sposobu usunięcia nieprawidłowości; protokół kontroli sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, podpisanych przez kontrolującego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli podmiot uprawniony do wykonywania ratownictwa wodnego objęty kontrolą może wnieść do kontrolującego na piśmie umotywowane zastrzeżenia do protokołu kontroli, w tym do sformułowanych wniosków i zaleceń, lub podpisuje protokół kontroli; zgłoszone zastrzeżenia kontrolujący może uznać za zasadne, zmieniając lub uzupełniając protokół kontroli, albo uznać je za niezasadne i przekazać stanowisko podmiotowi uprawnionemu do wykonywania ratownictwa wodnego objętemu kontrolą. Zastrzeżenia wniesione po terminie, przez osobę nieuprawnioną lub bez zachowania formy pisemnej pozostawia się bez rozpatrzenia; w przypadku uznania zasadności zastrzeżeń zmieniony lub uzupełniony protokół kontroli zostaje przekazany ponownie do podpisania podmiotowi uprawnionemu do wykonywania ratownictwa wodnego objętemu kontrolą; przepis art. 23 stosuje się odpowiednio; przepis art. 23 stanowi, że nadzór nad ratownictwem wodnym sprawuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, który w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, ma prawo żądać od podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa wodnego udostępnienia dokumentów oraz udzielania pisemnych wyjaśnień dotyczących ich działalności związanej z wykonywaniem ratownictwa wodnego i dokonywać kontroli podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa wodnego dotyczącej prawidłowości realizacji zadań, o których mowa w art. 13 i art. 14 ust. 1, przy czym oceny kontrolowanej działalności dokonuje się pod względem legalności, gospodarności, celowości i rzetelności.
W przypadku istnienia kilku aktów prawnych regulujących kwestię informowania o szczegółach dotyczących kontroli w zakresie ratownictwa wodnego, brak było podstaw do identyfikowania wniosku skarżącego jako wniosku złożonego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W tej sytuacji organowi nie można zarzuć bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. Skarżący składając wniosek nie wskazał bowiem, że domaga się udostępnienia takiej informacji.
Skarżący nie wykazał, by organ pozostawał w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, jako niezasadną.