II SAB/Ke 5/17

II SAB/Ke 5/17 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2017-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-02-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Komisja Lekarska
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 3 par. 2 pkt 8 i par. 3, art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 187 poz 1567
art. 24 pkt 4, art. 34 pkt 4, art. 46b ust. 1
Ustawa z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych.- tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania dyscyplinarnego w Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej, wskazując, że od kwietnia 2014 r. nie otrzymał z tej Izby wiadomości dotyczącej niewłaściwego postępowania ze zwierzętami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie prowadzone jest postępowanie dyscyplinarne pod sygn. [...], w trybie Ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych oraz Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 29 lipca 1993 r. w sprawie postępowania dotyczącego odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii. Przywołując treść art. 62 ust. 1, art. 45a oraz art. 46-46b ww. ustawy stwierdzono, że postępowanie dyscyplinarne prowadzone w niniejszej sprawie nie należy do spraw wymienionych w art. 3 § 2 Ppsa. Właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie nie można również stwierdzić na podstawie art. 3 § 3 Ppsa. Na poparcie swojego stanowiska organ przywołał m.in. postanowienie NSA w sprawie I OSK 2951/14. Wskazał, że również art. 1 pkt 1 i 2 Kpa nie przewiduje stosowania przepisów Kpa do postępowania dyscyplinarnego toczącego się w niniejszej sprawie.
Ubocznie podano, że w dniu 12 października 2016 r., na skutek zawiadomienia złożonego przez J. W., nadany został bieg sprawie podejrzenia popełnienia przewinienia zawodowego przez lek. wet. D. A. podczas zabiegu sterylizacji psa należącego do skarżącego. W dniu 20 stycznia 2017 r. wszczęto zaś postępowanie dyscyplinarne. W sprawie nie doszło więc do naruszenia jakichkolwiek terminów określonych w art. 56 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii (...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "Ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).
Skarga na przewlekłość postępowania jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarżący w niniejszej sprawie zarzuca przewlekłość postępowania prowadzonego w Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej, w istocie przez Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej tej Izby w związku z przewinieniem podczas zabiegu sterylizacji psa. Kwestie odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii nie leżą jednak w kognicji sądu administracyjnego.
Odpowiedzialność zawodowa (dyscyplinarna) lekarzy weterynarii uregulowana została w Ustawie z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1479), w rozdziale 6. Sądami odpowiedzialności zawodowej (dyscyplinarnymi) są sądy okręgowe lekarsko-weterynaryjne i Krajowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny, będące organami odpowiednio okręgowych izb lekarsko-weterynaryjnych i Krajowej izby lekarsko-Weterynaryjnej (art. 24 pkt 4; art. 34 pkt 4 ustawy). Od prawomocnego orzeczenia wydanego przez Krajowy Sąd Lekarsko-Weterynaryjny w drugiej instancji, kończącego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego (art. 46b ust. 1 ustawy). Żaden przepis cytowanej ustawy nie wskazuje zaś właściwości sądu administracyjnego w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii. Skoro więc sąd administracyjny nie jest władny rozstrzygać tych kwestii, to tym bardziej nie może również orzekać w sprawie przewlekłości na gruncie odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa.