II SAB/KE 5/06

II SAB/Ke 5/06 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-09-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Beata Ziomek
Dorota Pędziwilk-Moskal /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Wójt Gminy
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.58 par.1, art.161 par.1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.37 par.1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006 r. sprawy ze skarg U. F. i I. S. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie pozwolenia na budowę wodociągu p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę I. S. II. umorzyć postępowanie sądowe ze skargi U. F.
Uzasadnienie
U. F. i I. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargi na bezczynność urzędu administracji publicznej – Urzędu Gminy w Z. w przedmiocie pozwolenia na budowę wodociągu. Zdaniem skarżących bezczynność organu administracji trwa od 1995r. w związku z brakiem reakcji na złożoną 12 grudnia 1995r. skargę I. S.
Na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006r. pełnomocnik skarżącego I. S. wyjaśnił, że skarga dotyczy bezczynności Wójta Gminy Z., który do chwili obecnej nie wydał decyzji co do budowy wodociągu na działce nr 2335 należącej do skarżącego. Dodał, ze Wójt wybudował wodociąg nie powiadamiając o tym skarżącego jako współwłaściciela działki. Pełnomocnik sprecyzował skargę w ten sposób, że wniósł o "wydanie decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę przedmiotowego wodociągu, którą można by zaskarżyć do sądu". Wyjaśnił, że w trakcie budowy wodociągu w 1995r. złożył w dniu 12 grudnia 1995r. skargę do Urzędu Gminy w Z.. Na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006r. oświadczył nadto, że 10 kwietnia 1996r. składał skargę – zażalenie na bezczynność organu do Kierownika Urzędu Rejonowego w K., z tym iż nie posiada dowodu doręczenia pisma, z uwagi na to, że zostało przesłane pocztą, a dowód nadania zaginął. Zażalenie to składał w związku z niezałatwieniem wniosku I. S. z 12 grudnia 1995r.
Na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006r. skarżąca U. F. oświadczyła, że cofa skargę.
W odpowiedzi na skargę oraz w związku z jej sprecyzowaniem na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006r.organ wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że w związku z brakiem odnotowania numeru pod jakim zarejestrowano pismo skarżącego z dnia 12 grudnia 1995r. aktualnie nie jest możliwe ustalenie jakie prowadzono postępowanie i jak się ono zakończyło. Wszystkie pisma właścicieli nieruchomości, przez które przebiegał wodociąg były przekazywane Kierownikowi Urzędu Rejonowego w K., który był organem prowadzącym postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę wodociągu D. gm. Z.. Odnośnie pisma z dnia 10 kwietnia 1996r., stwierdził, że Urząd zawsze przesyłał wnioski właścicieli nieruchomości, przez które przebiegał wodociąg, Kierownikowi Urzędu Rejonowego. Jeżeli pismo byłoby złożone przez skarżących to Kierownik Urzędu Rejonowego by zareagował.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę ( w tym także skargę na bezczynność ) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia , jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37k.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium " wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Powyższą regulację prawną należy odnieść również do sytuacji, w której organ do którego wniesiono żądanie nie jest właściwy w sprawie i nie przekazuje niezwłocznie wniosku strony do organu właściwego zgodnie z dyspozycją art. 65 k.p.a.
W rozpoznawanej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w/w art. 52 p.p.s.a, nie został spełniony.
Jak wynika z akt sprawy skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżył bezczynności organu zażaleniem do organu wyższego stopnia. Przedłożonej sądowi kopi pisma z dnia 10 kwietnia1996r. którego adresatem jest Kierownik Urzędu Rejowego w Kielcach nie sposób uznać za zażalenie w rozumieniu art. 37 k.p.a.
Pomijając fakt iż przedłożone pismo jest niepotwierdzoną kopią, bez zaznaczonej daty wpływu do organu, jak również iż wnoszącym zażalenie jest W. S., a nie skarżący I. S. - to przede wszystkim należy podkreślić, iż Kierownik Urzędu Rejonowego nie był organem wyższego stopnia w stosunku do Wójta Gminy w rozumieniu art. 17 k.p.a., w tym również w sprawach objętych przedmiotową skargą.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że wymóg dopuszczalności skargi o jakim mowa wyżej nie został spełniony. Skarga wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia.
Na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2006r. skarżąca U. F. złożyła oświadczenie, że cofa skargę. Uznając iż cofnięcie skargi jest dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a orzeczono jak w pkt. II sentencji postanowienia.