II SAB/KE 24/06

II SAB/Ke 24/06 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-12-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Anna Żak
Danuta Kuchta /przewodniczący/
Dorota Chobian /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art.37 par.1, art,156, art.157
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia NSA Anna Żak,, Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Protokolant Referent stażysta Katarzyna Tuz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 grudnia 2006r. sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Wojewody oddala skargę.
Uzasadnienie
II SAB / Ke 24 / 06
Uzasadnienie
W skardze z dnia 15 września na bezczynność Wojewody K.M. wskazała, że "skarży Wojewodę z powodu nie uznania, iż nie doszło do wydania decyzji scaleniowej odnośnie gruntów Z. K., względnie nie unieważnienia tej decyzji i nie skorygowania zaświadczenia Urzędu Miasta w S. z dnia 24.02.1986r. i 08.06.1988 do PBN zgodnie z decyzją Wojewody T. z dnia [...] utrzymanej decyzją Ministra Rolnictwa z dn.[...]. - nie wykonania tej decyzji przez organ, nie wyegzekwowania jej wykonania przez Starostę". Nadto w skardze tej wskazała, że "uzasadnienie WSA w tej kwestii jest błędne".
W odpowiedzi na tę skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż nie prowadzi on aktualnie żadnego postępowania w sprawie scalenia w odniesieniu do gruntów Z. K. - matki K.M., bowiem nie wpłynął do niego żaden wniosek, który byłby podstawą do wszczęcia takiego postępowania, nie wszczęto również w tej sprawie postępowania z urzędu. Dalej organ przytoczył przebieg różnych postępowań, jakie toczyły się w związku z postępowaniem scaleniowym przeprowadzonym na obszarze "M.", które objęło grunty Z. K. i jej męża C. K.. Wskazał, że postępowanie scaleniowe zostało zakończone decyzją Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. z dnia [...] zatwierdzającej projekt scalenia gruntów. Ostateczną decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia w trybie odwoławczym podjęła Wojewódzka Komisja Ziemska przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] i ta decyzja jest obowiązująca w odniesieniu do gruntów należących do Z. K. i jej męża. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Wojewódzkiego w T. odmówił wznowienia postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian w projekcie scalenia gruntów obszaru "M." oraz pośrednio stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Wojewódzkiej Komisji Ziemskiej przy PWRN. Po rozpatrzeniu odwołania K.M. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej decyzją z dnia [...] utrzymał tę decyzję w mocy a następnie decyzją z dnia [...]. po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał swoją decyzję z dnia [...] Prawidłowość tych decyzji była badana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 18 maja 1999r. oddalił skargę K.M. na decyzję w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów. W 2005r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wszczął na wniosek K.M. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej z dnia [...] w odniesieniu do gruntów należących w toku scalenia do Z. i C. małżonków K.. Decyzją z dnia [...] organ ten umorzył postępowanie w tej sprawie a następnie decyzją z dnia [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek K.M., utrzymał w mocy swoją decyzję. Decyzja ta została zaskarżona przez K.M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 28 lutego 2006r. skargę oddalił. Wyrok ten nie jest prawomocny. Jednocześnie Wojewoda wskazał, że udzielał on K.M. odpowiedzi na pisma i skargi dotyczące scalenia gruntów, kierowane do niego przez skarżącą.
Na rozprawie przed Sądem K.M. sprecyzowała swoje zarzuty pod adresem Wojewody wskazując, iż organ ten pozostaje w bezczynności bowiem nie skorygował zaświadczenia wydanego przez Urząd Miejski w S. w dniu 24 lutego 1986r., w którym stwierdzono, że właścicielem działki nr 753 jest C. K. Ponadto wielokrotnie kierowała do Wojewody pisma, w których żądała stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej. Zdaniem skarżącej nie ma żadnej decyzji scaleniowej i w związku z tym Wojewoda powinien nakazać sprostowanie w ewidencji gruntów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie rozważenia wymagała kwestia dopuszczalności skargi pod kątem wyczerpania przez K.M. służących jej przed organem właściwym w sprawie środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej uppsa/ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym, przy czym przez wyczerpanie tych środków należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Co prawda skarżąca
w niniejszej sprawie nie przedstawiła dowodów złożenia takiego zażalenia na bezczynność Wojewody , jednakże jak to wynika z akt sprawy tut. sądu o sygnaturze II SAB / Ke 7/05 / również ze skargi K.M. na bezczynność Wojewody, która została przedstawiona przez organ jako skarga na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K./ znajduje się kserokopia pisma z dnia 18 marca 2005r. skierowanego do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na bezczynność Wojewody i z pisma tego wynika, że przedmiot zarzutu skarżącej jest taki sam jak w niniejszej sprawie. Uznając, iż skarżąca wyczerpała tryb o jakim mowa w art. 52 uppsa, złożoną przez nią skargę Sąd rozpoznał merytorycznie.
Skarga ta w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie.
Aby skutecznie zarzucić Wojewodzie bezczynność K.M. musiałaby wykazać, iż mimo ciążącego na tym organie obowiązku rozpatrzenia jakiejś sprawy i wydania stosownej decyzji czy też postanowienia, organ ten zwleka z zakończeniem toczącego się przed nim postępowania lub odmawia bezzasadnie jego wszczęcia. Otóż w niniejszej sprawie żadna z tych okoliczności nie zachodzi. Zarówno z dokumentów dołączonych do sprawy niniejszej jak i z akt spraw II SAB / Ke 7/05, IISAB / Ke 5 / 05 i II SA / Ke 1133 / 05, z których sąd przeprowadził dowód, wynika, iż skarżąca nie chce się pogodzić z tym, iż w wyniku scalenia zatwierdzonego ostateczną decyzją Wojewódzkiej Komisji Ziemskiej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. [...], w zamian za działkę nr 177 o powierzchni 1,20 ha, położoną w S., której wyłączną właścicielką była Z. K., otrzymała ona działkę 754 o pow. 0,5739 ha oraz działkę Nr 784/ aktualnie Nr 1081/ o pow. 0,4018 ha, stanowiącą jedynie część działki oznaczonej przed scaleniem Nr 177, zaś pozostała część działki Nr 177 o powierzchni 0,6241 ha została przyznana C. K. jako działka Nr 753/ później oznaczona Nr 1082/. Podejmowane przez K.M. próby wzruszenia ostatecznej decyzji scaleniowej zakończyły się nie po jej myśli bowiem właściwy Minister odmówił stwierdzenia nieważności decyzji scaleniowej a następnie umorzył postępowanie w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji scaleniowej. W tym miejscu podkreślić należy to, iż stosownie do art. 157 kpa właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Ponieważ postępowanie scaleniowe zakończyło się decyzją Wojewódzkiej Komisji Ziemskiej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej a więc organu II instancji, nie może budzić żadnych wątpliwości, iż Wojewoda nie jest uprawniony do wydawania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Nawet jeżeli skarżąca w tej sprawie kierowała do niego pisma, zostały one według właściwości przekazane organowi właściwemu o czym świadczy to, iż właściwy Minister prowadził w tej sprawie postępowania. Zgodnie z art. 16 kpa decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych. Wynikająca z tego przepisu zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych oznacza, iż Wojewoda nie może, tak jak tego domaga się skarżąca, uznać decyzji scaleniowej za nieistniejącą zwłaszcza w sytuacji, gdy przed organem tym nie toczy się żadne postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności, wznowienia czy też uchylenia tej decyzji.
Kolejnym zagadnieniem jest zarzucana przez skarżącą bezczynność dotycząca skorygowania zaświadczenia wydanego przez Urząd Miejski w S. w dniu 24 lutego 1986r.stwierdzającego, że właścicielem działki Nr 753 jest C. K.. Zdaniem skarżącej / co wynika z akt spraw II SAB / Ke 5 / 05 i II SAB / Ke 7 05/ zaświadczenie to powinno być skorygowane albowiem decyzją Głównego Geodety Wojewódzkiego Urzędu Wojewódzkiego w T. z dnia [...] stwierdzono nieważność AWZ z dnia [...] potwierdzającego nabycie z mocy prawa przez Z. i C. małżonków K. własności nieruchomości składającej się z działek nr 1081, 1082 i 1140 z uwagi m. in. na to, że działki nr 1081 i 1082 miały uregulowany na dzień 4.11.1971r. stan prawny aktem notarialnym z 1933r. Otóż odnośnie tego zarzutu również wskazać należy, iż Wojewoda nie jest właściwy do prostowania zaświadczenia wydanego przez organ zajmujący się prowadzeniem ewidencji gruntów ani też do wprowadzania do tej ewidencji zmian. Organem tym stosownie do przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989r.Prawo geodezyjne i kartograficzne jest w I instancji Starosta, który zresztą decyzją z dnia [...] odmówił wprowadzenia żądanych przez K.M. zmian w ewidencji gruntów / i jak wynika to z akt sprawy II SA / Ke 1133 / 05 decyzja ta stała się ostateczna/.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż kierowane pod adresem Wojewody zarzuty bezczynności nie zasługują na uwzględnienie i dlatego skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 uppsa