II SAB/KE 2/23

II SAB/Ke 2/23 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2023-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Pędziwilk-Moskal
Jacek Kuza /sprawozdawca/
Renata Detka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 par. 1 pkt 6, art. 3 par. 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 479
art. 1a pkt 13, art. 5 par. 1 pkt 1, art. 6 par. 1a
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Sygn. [...] II SAB/Ke 2/23 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 marca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi L. W. i M. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu w przedmiocie wykonania nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym L. W. i M. W. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
L. W. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekle prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu postępowania egzekucyjnego w administracji toczącego się w związku z obowiązkiem nałożonym na E. i P. małż. S. przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach w decyzji z 2 lipca 2019 r. znak [...] Skarżący wnieśli o stwierdzenie, że:
1. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu w sposób przewlekły prowadził powyższe postępowanie egzekucyjne w administracji w okresach:
a. od 25 lipca 2019 r. do 8 listopada 2020 r. tj. od momentu, gdy powinien skierować do zobowiązanych pisemne upomnienie, do momentu gdy faktycznie wystosował upomnienie zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego,
b. od 5 stycznia 2021 r. do 6 kwietnia 2021 r., kiedy nie podejmował żadnych faktycznych czynności egzekucyjnych, a podejmowane czynności miały wyłącznie charakter iluzoryczny,
2. stwierdzenie, że do przewlekłości doszło wskutek rażącego naruszenia prawa;
3. zobowiązanie PINB w Sandomierzu do skutecznego przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji;
4. przyznanie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w łączne kwocie [...]zł.
W uzasadnieniu skargi, jej autor podniósł, że w sprawie egzekucyjnej, której dotyczy obowiązek wynikający z decyzji z 2 lipca 2019 r., zostało 10 listopada 2022 r. wniesione ponaglenie, wskutek którego ŚWINB postanowieniem z 4 grudnia 2020 r. stwierdził, że wierzyciel - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu dopuścił się bezczynności oraz wyznaczył temu organowi termin na załatwienie sprawy do 4 stycznia 2021 r. Wnoszący skargę także dodał, że skarżący posiadają interes prawny, gdyż brak wykonania obowiązku wynikającego z powyższej decyzji uniemożliwia nieograniczone korzystanie z ich nieruchomości. Ponadto skarżący posiadają przymiot wierzyciela faktycznego w zakresie złożenia wniosku o wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego w administracji.
Dalej w skardze wskazano, że decyzją z 2 lipca 2019 r., Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach uchylił w całości decyzję PINB w S. z 29 marca 2019 r. i nakazał E. i P. S. dokonać rozbiórki ogrodzenia działek nr ew. [...] oraz [...] od strony drogi wewnętrznej dojazdowej, wykonanego z siatki stalowej i bramy, zamontowanego na słupkach stalowych zabetonowanych w gruncie, znajdującego się w pasie terenu wyznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 21 listopada 2019 r. II SA/Ke 723/19 oddalił skargę na powyższą decyzję, a aktualnie sprawa czeka na rozpoznanie przez NSA. Nakazany decyzją z 2 lipca 2019 r. obowiązek rozbiórki podlega wykonaniu z dniem doręczenia odpisu decyzji zobowiązanym, tj. od 17 lipca 2019 r., gdyż nigdy nie orzeczono o wstrzymaniu jej wykonania, zaś decyzja jest ostateczna.
W niniejszej sprawie wierzyciel skierował do zobowiązanych upomnienie o wykonaniu nakazanego obowiązku dopiero 9 listopada 2020 r., a więc po blisko roku i czterech miesiącach, co świadczy o naruszeniu zasady szybkości postępowania. Ponadto, pomimo że postanowieniami z 4 grudnia 2020 r., 19 lutego 2021 r. i 27 maja 2021 r. ŚWINB w Kielcach orzekał o bezczynności organu I instancji, czynności wykonywane przez ten organ miały charakter wyłącznie iluzoryczny. Skarżący zauważyli, że PINB w Sandomierzu w lutym 2021 r. wystawił nieprawidłowo tytuły wykonawcze, co stało się podstawą do ich uchylenia i umorzenia postępowania egzekucyjnego, a następnie PINB wydał kolejny raz tytuły w sposób nieprawidłowy, ponownie doprowadzając do umorzenia postępowania egzekucyjnego, a więc już z tego powodu należy przyjąć, że w sprawie doszło do bezczynności, która następnie prowadzi do przewlekłego prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W dalszym toku tego postępowania wierzyciel również nie podjął żadnych skutecznych czynności egzekucyjnych. Na przestrzeni trzech lat PINB w Sandomierzu wydawał kolejne tytuły wykonawcze, jednak postępowania egzekucyjne były umarzane postanowieniami ŚWINB w Kielcach z powodu nieprawidłowego wypełnienia tytułów wykonawczych przez wierzyciela. W konsekwencji postępowanie egzekucyjne nadal nie zostało zakończone.
W ocenie skarżących, postępowanie egzekucyjne prowadzone przez organ powiatowy jest nieskuteczne, ale przede wszystkim organ ten się dopuścił rażącego naruszenia prawa. Nie dość, że przez blisko 1 rok i 4 miesiące z naruszeniem zasady trwałości decyzji administracyjnych, jako wierzyciel nie wszczął z urzędu postępowania egzekucyjnego w administracji, to na dalszym etapie postępowania kilkukrotnie nie ustrzegł się kardynalnych błędów, a nadto prowadził postępowanie w sposób wadliwy.
Odnośnie zasądzenia sumy pieniężnej, skarżący stwierdzili, że oceniając całokształt działań organu można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania załatwienia sprawy, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że prowadzi postępowanie egzekucyjne w zakresie wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym nałożonym decyzją ŚWINB znak: [...] dotyczącym rozbiórki ogrodzenia. Czynności w tym postępowaniu były podejmowane bez zbędnej zwłoki, jednak dłużnicy korzystali z wszelkich przysługujących im uprawnień (w tym prawa do zaskarżenia tytułów egzekucyjnych) w związku z czym czasu prowadzenia postępowania nie można skrócić. Na szybkość załatwienia sprawy wpływa również kwestia związana z obiegiem korespondencji (14 dni na odbiór kierowanych do stron pism), jak również analiza rozbudowanych stanowisk składanych przez dłużników w toku postępowania, czy także postępowania poboczne.
Organ podkreślił, że skarżący nie są stroną przedmiotowego postępowania egzekucyjnego. Są nimi jedynie dłużnicy i organ. Odnosząc się do kwestii żądania odszkodowania organ podał, że nie działał z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Skarżący nie wykazali, jaki ich interes miałby zostać naruszony przez prowadzenie postępowania w takim czasie, a sama subiektywna ocena, że do takiego naruszenia doszło, bez jego wykazania, nie jest wystarczająca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Obowiązkiem sądu administracyjnego poprzedzającym zbadanie merytorycznej zasadności skargi, jest ocena jej dopuszczalności.
Przedmiotem skargi była przewlekłość prowadzonego przez PINB w Sandomierzu postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji ŚWINB w Kielcach z dnia 2 lipca 2019 r., polegającego na rozbiórce ogrodzenia działek nr ew. [...] oraz [...] od strony drogi wewnętrznej dojazdowej, wykonanego z siatki stalowej i bramy, zamontowanego na słupkach stalowych zabetonowanych w gruncie, znajdującego się w pasie terenu wyznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod publiczny ciąg pieszo-jezdny oznaczony symbolem 2 CPD, a także bezczynność tego organu w toku tego samego postępowania w okresach 25 lipca 2019 r. – 8 listopada 2020 r. oraz 5 stycznia 2021 – 6 kwietnia 2021 r.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2023.259, dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Obowiązek nałożony wspomnianą decyzją ŚWINB w Kielcach z 2 lipca 2019 r. ma charakter niepieniężny i podlega egzekucji w trybie ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479, ze zm.; dalej u.p.e.a.). W ustawie tej został w szczególności uregulowany sposób postępowania wierzycieli w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków, a także prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania lub zabezpieczenia wykonania obowiązków. Zgodnie z art. 1a pkt 13 i art. 5 § 1 pkt 1 u.p.e.a. podmiotem uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązku wynikającego z decyzji lub postanowień organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego – jest właściwy do orzekania organ I instancji. W rozpatrywanym przypadku jest to więc Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sandomierzu, który jest tutaj jednocześnie organem egzekucyjnym (art. 20 § 1 pkt 4 u.p.e.a.). Stronami postępowania egzekucyjnego jest wierzyciel i zobowiązany. W świetle art. 6 § 1 u.p.e.a., jeżeli zobowiązany uchyla się od wykonania obowiązku wskazanego w decyzji, to wyłącznie wierzyciel może podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Oznacza to, że wszczęcie egzekucji administracyjnej może nastąpić tylko na wniosek wierzyciela, a jeżeli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje on z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego (art. 26 § 1 i 2 u.p.e.a.).
Podjęcie działań zmierzających do zastosowania wobec dłużnika stosownych czynności egzekucyjnych zmierzających do wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym nałożonego na dłużnika decyzją administracyjną, jest zatem obowiązkiem wierzyciela. Może się jednak zdarzyć tak, że wykonanie obowiązku nałożonego decyzją administracyjną leży w interesie prawnym podmiotu innego niż organ administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji (i który jest wierzycielem, w przypadku obowiązku o charakterze niepieniężnym). Ustawodawca przewidział szczególne środki ochrony prawnej przysługujące takiemu podmiotowi.
Zgodnie z art. 6 § 1a u.p.e.a. na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Oznacza to, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. na postanowienie to można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Podmioty wymienione w art. 6 § 1a u.p.e.a. nie są stronami postępowania egzekucyjnego i na mocy wymienionego przepisu służy im wyłącznie uprawnienie, w przypadku bezczynności wierzyciela, do wniesienia skargi do organu wyższego stopnia i tylko w tym wąskim zakresie podmioty te uczestniczą w postępowaniu obejmującym bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności nakierowanych na wyegzekwowanie od zobowiązanego nałożonego tytułem wykonawczym obowiązku.
Podobne środki prawne przysługują w razie przewlekłości organu egzekucyjnego już po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 54a u.p.e.a. zobowiązanemu, wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku, oraz organowi zainteresowanemu w wykonaniu obowiązku przysługuje skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Do skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego przepisy art. 54 § 4 i 5 stosuje się odpowiednio. Zgodnie natomiast z art. 54 § 4 i 5 u.p.e.a., który dotyczy skarg na czynności egzekucyjne, organ egzekucyjny wydaje postanowienie, w którym: 1) oddala skargę na czynność egzekucyjną; 2) uwzględnia skargę na czynność egzekucyjną: a) w całości, b) w części i w pozostałym zakresie oddala skargę. Na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie. Odpowiednie stosowanie art. 54 § 4 i 5 u.p.e.a. oznacza więc, że skargę na przewlekłość postępowania egzekucyjnego wnosi się do organu egzekucyjnego, który wydaje w tym przedmiocie postanowienie, zaskarżalne w drodze zażalenia (art. 54 § 4 i 5 w zw. z art. 54a § 2 u.p.e.a.), a następnie, na mocy art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., na postanowienie wydane na skutek rozpoznania zażalenia, można wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Szczególne środki prawne w postaci skargi na bezczynność wierzyciela i skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, całkowicie wyłączają stosowanie środków ochrony prawnej przed bezczynnością lub przewlekłym prowadzeniem postępowania administracyjnego jurysdykcyjnego, kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej. Wobec bezczynności wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, jak również wobec przewlekłego prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny, nie przysługuje zatem ani ponaglenie, przewidziane w art. 37 k.p.a., ani późniejsza skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, oparta na art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Jest to pogląd ugruntowany w orzecznictwie i w doktrynie (por. przykładowo: wyroki NSA z 22 marca 2007 r., II OSK 1588/06 i z 29 kwietnia 2014 r., II OSK 1018/14, postanowienia NSA z 26 czerwca 2019 r., II OSK 1616/18 i z 16 listopada 2022 r., III OSK 2628/21 oraz R. Hauser, W. Piątek, Komentarz do art. 6, pkt 8, w: Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, 10. wyd., Warszawa 2021, wer. el. SIP Legalis). Jego uzasadnieniem jest wzgląd na racjonalność ustawodawcy - nieracjonalne byłoby istnienie dwóch niezależnych dróg ochrony prawnej przysługującej podmiotowi trzeciemu, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej. Sięganie (poprzez odesłanie zawarte w art. 18 u.p.e.a.) do instrumentów ochrony przewidzianych w postępowaniu jurysdykcyjnym (zmierzającym do załatwienia sprawy poprzez - co do zasady - wydanie decyzji administracyjnej) jest całkowicie niecelowe i zbędne, wystarczającą ochronę prawną takiemu podmiotowi zapewniają szczególne środki uregulowane w ustawie egzekucyjnej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy nie można mieć wątpliwości co do tego, że skoro skarżący wywodzą naruszenie ich interesu prawnego i faktycznego z niewykonania nałożonego decyzją ŚWINB w Kielcach z 2 lipca 2019 r. obowiązku o charakterze niepieniężnym, polegającego na dokonaniu rozbiórki ogrodzenia działek dłużników nr [...] i [...] od strony drogi wewnętrznej dojazdowej znajdującej się na działkach nr [...], [...] i [...] przy ulicy [...] w S., stanowiących współwłasność między innymi skarżących, to przysługiwała im skarga na bezczynność wierzyciela PINB w Sandomierzu w zakresie wszczęcia postępowania egzekucyjnego w tej sprawie, a także skarga na przewlekłość postępowania prowadzonego w tej sprawie przez właściwy organ egzekucyjny, tj. również przez PINB w Sandomierzu, ale na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 6 § 1a i art. 54 a § 1 u.p.e.a.), nie zaś skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość PINB w Sandomierzu oparta na art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika przy tym, że skarżący już kilkakrotnie wnosili skargi na bezczynność PINB w Sandomierzu w niniejszej sprawie, w wyniku czego ŚWINB w Kielcach w dniu 6 kwietnia 2022 r. wydał postanowienie oddalające ich skargę, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie postanowieniem z 18 listopada 2022 r. utrzymał to postanowienie w mocy pouczając o możliwości jego zaskarżenia do WSA w Warszawie. Skarżący mieli więc wnosząc niniejszą skargę świadomość środków prawnych, jakie im w tej sprawie przysługiwały, zwłaszcza że do momentu wypowiedzenia pełnomocnictwa w dniu 27 lutego 2023 r., byli w niniejszej sprawie reprezentowani przez fachowego pełnomocnika.
Skarga wniesiona przez L. i M. W. w rozpoznawanej sprawie jest zatem niedopuszczalna. Oceny tej nie zmienia fakt, że skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi wnieśli w trybie art. 37 k.p.a. do ŚWINB w Kielcach ponaglenie i ponaglenie to poskutkowało wydaniem przez ŚWINB w Kielcach postanowienia z 4 grudnia 2020 r. stwierdzającego, że PINB w Sandomierzu dopuścił się bezczynności, która nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy. Działania skarżącej, jak i organu były błędne, co wynika z powyższych wywodów.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Podjęte rozstrzygnięcie powoduje, że bezprzedmiotowe było odnoszenie się do zarzutów i wywodów zawartych w skardze, w odpowiedzi na nią, a także w piśmie skarżących z 14 marca 2023 r.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (pkt 2 sentencji postanowienia), Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.