II SAB/Ke 2/13

II SAB/Ke 2/13 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2013-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-01-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Chobian /przewodniczący/
Jacek Kuza
Renata Detka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
art. 16 ust. 1, art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 4,
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Dz.U. 2012 poz 270
art. 161 par. 1 pkt 3, art. 54 par. 3, art. 149 par. 1, art. 201 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.P. na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe; II. stwierdzić, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądzić od Wójta Gminy B. na rzecz P.P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Dnia [...] do Urzędu Gminy w B. wpłynęła skarga P. P. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie wniosku o udzielenie informacji publicznej wnosząc o zobowiązanie organu do udzielenia wnioskowanej informacji, zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przepisanych, a w przypadku uwzględnienia skargi przez sam organ o umorzenie postępowania i zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pismem z 30 listopada 2012 r. wystąpił do Wójta Gminy B. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie wydanych przez ten organ decyzji administracyjnych ustalających wysokość opłat adiacenckich w latach 2011 i 2012. Ponadto wystąpił o wskazanie jaka
w poszczególnych decyzjach była wartość nieruchomości przed podziałem (w tym jakie było oznaczenie geodezyjne tych nieruchomości) oraz jaka była wartość tych nieruchomości po podziale (w tym na ile została podzielona działka). Wniósł
o udzielenie informacji przy użyciu poczty elektronicznej.
P. P. podniósł, że do dnia złożenia skargi ww. organ nie udzielił odpowiedzi na pytanie skarżącego co, w jego ocenie, czyni skargę zasadną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz stwierdził, iż jest ona przedwczesna. Wskazał, że zapytanie wpłynęło pocztą elektroniczną 30 listopada 2012r. o godzinie 15:25:54 czyli po godzinach pracy Urzędu Gminy B., który jest czynny od poniedziałku do piątku w godzinach 7:15 – 15:15, w związku z czym informacja faktycznie wpłynęła 3 grudnia 2012 r. Nadawca sprecyzował wprawdzie swoje żądanie, ale nie podał danych adresowych niezbędnych do jego identyfikacji, podając tylko swoje imię i nazwisko.
W ocenie organu zakres żądanych informacji budzi wątpliwość co do tego czy stanowią informację publiczną, a jeśli tak, to w jakim zakresie. Wskazał, iż zapytanie zostało skierowane w okresie świątecznym, kiedy pracownicy w większym stopniu korzystają z urlopów wypoczynkowych. Ponadto grudzień to koniec roku, co jest związane ze wzmożonymi pracami nad budżetem, który musiał być uchwalony do końca roku kalendarzowego. Trudności te spowodowały nieznaczne opóźnienie
w udzieleniu odpowiedzi na zapytanie skarżącego, która została wysłana pocztą elektroniczną w dniu 28 grudnia 2012 r. Organ nadmienił, że ww. Urząd nie pracował
w dniach od 24 do 26 grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej).
Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Podkreślić w tym miejscu należy, iż rozpatrując skargę na bezczynność wojewódzki sąd administracyjny ustala stan faktyczny na datę własnego orzekania
i w zależności od tego wydaje stosowne rozstrzygnięcie.
Pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej ustawą, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w 14-dniowym terminie wskazanym w art. 13 ustawy, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji
o odmowie jej udzielenia (art. 16 ust. 1 ustawy). Decyzja o odmowie udostępnienia informacji jest przewidziana dla sytuacji, gdy informacja publiczna istnieje, ale nie może być udostępniona na skutek ograniczeń prawa do informacji publicznej, określonych
w art. 5 ustawy.
Nie ma natomiast podstaw do wydania decyzji o odmowie udzielenia informacji w sytuacji, gdy organ żądanych informacji nie posiada. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowała się bowiem teza, że gdy organ administracyjny odmawia udostępnienia informacji publicznej, gdyż nie jest w jej posiadaniu, nie wydaje decyzji administracyjnej ale informuje jedynie podmiot uprawniony pismem (por. wyroki WSA w Białymstoku z 15 marca 2007 r. sygn. akt II SAB/Bk 69/06, WSA w Gdańsku
z 28 listopada 2012 r. sygn. akt II SAB/Gd 68/12, WSA w Poznaniu z 10 lipca 2012 r. sygn. akt II SAB/Po 32/12, postanowienie WSA w Warszawie sygn. akt II SAB/Wa 304/11 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie ulega wątpliwości, że informacja o jaką wnioskował skarżący stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust.1 pkt 4a ustawy.
Jak wynika z akt sprawy, już po złożeniu przez P. P. skargi w dniu 27 grudnia 2012 r., Wójt Gminy B. 28 grudnia 2012 r. drogą elektroniczną udzielił mu odpowiedzi, że nie wydaje decyzji, o jakich mowa we wniosku o udzielenie informacji publicznej ze względu na brak stosownej uchwały Rady Gminy określającej stawki opłat adiacenckich. W toku sprawy nie zostało zakwestionowane przez skarżącego, że organ nie jest w posiadaniu wnioskowanych informacji, a więc uznać należy, że odpowiedź udzielona została we właściwej formie, bez potrzeby wydawania odmownej decyzji administracyjnej.
Bezczynność organu ustała zatem w dniu 28 grudnia 2012 r., kiedy to przesłał skarżącemu wskazaną wyżej informację. Ponieważ celem skargi na bezczynność organu jest zobowiązanie do wydania określonego aktu lub dokonania czynności, stąd też udzielenie odpowiedzi na wniosek z 30 listopada 2012 r. uczyniło rozpoznanie niniejszej sprawy bezprzedmiotowym albowiem przedmiot postępowania sądowego - jakim jest bezczynność organu - przestał w dacie orzekania istnieć.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w pkt I sentencji wyroku.
W pkt II wyroku Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wziął przy tym pod uwagę, że Wójt Gminy B. co prawda uchybił 14-dniowemu terminowi przewidzianemu dla udzielenia wnioskowanej informacji, a tym samym pozostawał w
bezczynności, jednakże dać należy wiarę wyjaśnieniom organu, iż sytuacja ta była spowodowana trudnościami kadrowo-technicznymi związanymi z okresem świątecznym i trwającymi pracami nad budżetem gminy, a samo przekroczenie terminu nie było znaczne.
Orzekając o kosztach postępowania Sąd miał na uwadze przepis art. 201 § 1 p.p.s.a., w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także
w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. odnosi się zaś do sytuacji, gdy organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości lub w części do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na zasądzone koszty składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 240 zł, określone
w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz opłata od pełnomocnictwa – 17 zł.