II SAB/Ke 13/09

II SAB/Ke 13/09 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2009-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-03-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Teresa Kobylecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6336 Pożyczki   na   sfinansowanie kosztów szkolenia, zorganizowanie   dodatkowych   miejsc  pracy oraz   podjęcie   działaln
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2008 nr 14 poz 92
art. 26e ust. 2
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy działającego z upoważnienia Starosty w przedmiocie refundacji kosztów wyposażenia stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę U. S.
Uzasadnienie
U. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w sprawie refundacji w ramach środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, poniesionych przez skarżącą kosztów wyposażenia stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych. Skarżąca zarzuciła organowi, że odmawia wydania decyzji administracyjnej w wyżej wymienionej sprawie.
W odpowiedzi na skargę, działający z upoważnienia Starosty, Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy uznał, że skarga jest nieuzasadniona, gdyż w rozpatrywanej sprawie nie ma podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej. Organ wskazał, że w dniu 19 maja 2008 r. zawarł z U. S. cywilnoprawną umowę Nr 03/2008 w sprawie zwrotu kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej. Zgodnie z § 13 umowy w razie powstania sporu wynikającego z zawartej umowy, strony poddają je pod rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego. Zdaniem organu, zapis ten jednoznacznie wskazuje na cywilnoprawny tryb dochodzenia roszczeń wynikających z umowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Regulacja ta prowadzi to do wniosku, że właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ powinien wydać decyzję, postanowienie lub podjąć czynność w sprawie indywidualnej, skierowaną do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczącą uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.
Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz. U.z 2008 r. Nr 14, poz. 92 z późn. zm.) zwrotu kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej zarejestrowanej w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotna albo poszukująca pracy niepozostającą w zatrudnieniu, dokonuje starosta na warunkach i w wysokości określonych umową zawartą z pracodawcą.
Źródłem praw i obowiązków dotyczących zwrotu kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej nie jest więc przepis prawa powszechnie obowiązującego, ale umowa zawarta pomiędzy pracodawcą a organem administracji publicznej. Jest zatem jednoznaczne, iż refundacja kosztów poniesionych przez pracodawcę z tytułu wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej nie jest sprawą, którą organ administracji publicznej zobowiązany jest rozstrzygnąć w formie decyzji administracyjnej.
W rozpatrywanej sprawie skarga U. S. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w przedmiocie zwrotu kosztów wyposażenia stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych uregulowanych umową z dnia 19 maja 2009 r. nie dotyczy działalności administracji publicznej wymienionej w art. 3 p.p.s.a, a zatem nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Rozpatrywanie roszczeń związanych z niewykonaniem umowy należy do właściwości sądów powszechnych. Wobec powyższego, jest niedopuszczalne wniesienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie refundacji kosztów wyposażenia stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.