II SAB/Ke 13/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na bezczynność organu w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego, uznając działania organu za zgodne z prawem.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego, wskazując na brak decyzji mimo złożenia kompletnego wniosku. Organ administracji argumentował, że skarżący nie uzupełnił wymaganej dokumentacji mimo wielokrotnych wezwań. Sąd uznał działania organu za prawidłowe i zgodne z prawem, oddalając skargę.
Skarżący S.T. złożył skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego z dnia 28 września 2005 roku. Skarżący twierdził, że organ nie wydał decyzji, a jedynie wzywał do uzupełnienia wniosku, który uznał za kompletny. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarżący po otrzymaniu wezwań do uzupełnienia braków ograniczył się do polemiki pisemnej, w związku z czym wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu sprawy, oddalił skargę. Sąd uznał, że działania organu były zgodne z prawem, ponieważ skarżący był wielokrotnie informowany o konieczności uzupełnienia dokumentacji i konsekwencjach jej nieprzedłożenia. Sąd powołał się na art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym podanie pozostawia się bez rozpoznania, jeśli mimo wezwania nie zostanie uzupełnione. Sąd odwołał się również do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 roku, która potwierdza, że pozostawienie podania bez rozpoznania nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. Sąd uznał również, że stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w kwestii zażalenia było prawidłowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ postąpił zgodnie z prawem, ponieważ skarżący mimo wielokrotnych wezwań nie uzupełnił wymaganej dokumentacji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ prawidłowo zastosował art. 64 § 2 k.p.a., pozostawiając wniosek bez rozpoznania po bezskutecznym upływie terminu na uzupełnienie braków, mimo kwestionowania przez skarżącego zasadności wezwań.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 64 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
k.p.a. art. 37
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ prawidłowo pozostawił wniosek bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia wymaganej dokumentacji mimo wielokrotnych wezwań. Pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 KPA nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.
Odrzucone argumenty
Organ pozostawił wniosek bez rozpoznania mimo jego kompletności i bezpodstawnie wzywał do uzupełnienia dokumentacji.
Godne uwagi sformułowania
Skarżący ograniczył się do polemiki pisemnej co do zasadności wezwania. Organ po bezskutecznym upływie ostatecznie zakreślonego terminu poinformował skarżącego zgodnie z art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 KPA podania o wszczęcie postępowania nie wymaga wydania decyzji administracyjnej.
Skład orzekający
Beata Ziomek
przewodniczący
Renata Detka
członek
Sylwester Miziołek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących bezczynności organów administracji oraz procedury pozostawiania wniosków bez rozpoznania w przypadku nieuzupełnienia dokumentacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku uzupełnienia dokumentacji mimo wezwań i kwestionowania ich zasadności przez stronę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury administracyjnej i braku współpracy strony z organem, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności, ale istotną dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Ke 13/06 - Wyrok WSA w Kielcach Data orzeczenia 2006-09-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-05-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Sędziowie Beata Ziomek /przewodniczący/ Renata Detka Sylwester Miziołek /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Hasła tematyczne Pomoc społeczna Skarżony organ Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art.37, art.64 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 września 2006 r. sprawy ze skargi S.T. na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Uzasadnienie II SAB/ Ke 13/06 U z a s a d n i e n i e: S. T. w dniu 19 maja 2006 złożył skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. w przedmiocie braku wydania decyzji w sprawie jego wniosku z dnia 28 września 2005 roku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 28 września 2005 roku złożył wniosek do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. o przyznanie dodatku mieszkaniowego, który został przyjęty i uznany za kompletny, mimo tego organ I instancji nie wydał decyzji ani o przyznaniu dodatku ani o odmowie a pozostawił bez rozpoznania wniosek, wzywając kilkakrotnie skarżącego do uzupełnienia wniosku. Ponadto w uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż w dniu 20 grudnia 2005 roku zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismem nazwanym "odwołaniem" z prośbą o rozpatrzenie jego sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na w/w pismo stwierdziło, że nie stwierdziło uchybień w postępowaniu organu I instancji i poradziło skarżącemu uzupełnienie niezbędnych dokumentów tak aby umożliwić organowi I instancji ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie świadczenia. W dniu 8 marca 2006 roku skarżący S. T. złożył uzupełniony wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w K. wniósł o oddalenie skargi, podkreślając, iż skarżący po złożeniu wniosku i wezwaniu go do uzupełnienia brakujących dokumentów ograniczył się jedynie do polemiki pisemnej, w związku z powyższym organ po bezskutecznym upływie terminu pozostawił wniosek bez rozpoznania o czym poinformował skarżącego pismem z dnia 12 grudnia 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi działanie organu I instancji nie budzi zastrzeżeń ani co do terminowości podejmowanych czynności ani też z punktu widzenia ich legalności. Skarżący po złożeniu wniosku w dniu28 września 2005 roku został w dniu 17 października 2005 roku wezwany do uzupełnienia brakującej dokumentacji w postaci oryginału zaświadczenia o wysokości pobranego świadczenia, oryginału wydruku wysokości czynszu oraz zaświadczenia z uczelni dotyczącego córki E. odnośnie pobieranego stypendium. Skarżący ograniczył się do polemiki pisemnej co do zasadności wezwania. Ponownie w dniu 2 grudnia 2005 roku skarżący został wezwany do złożenia brakujących dokumentów w terminie 7 dni i mimo tego wezwania skarżący nie złożył brakujących dokumentów, kwestionując zasadność wezwania. Należy zauważyć, że skarżący S. T. był czterokrotnie w dniach 25.X.2005, 14.XI.2005, 15.XI.2005, 12.XII.2005 szczegółowo informowany o konsekwencjach nie uzupełnienia w odpowiednim czasie braków we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Organ I instancji prawidłowo po bezskutecznym upływie ostatecznie zakreślonego terminu poinformował skarżącego zgodnie z art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Rozstrzygnięcie takie znajduje również uzasadnienie w stanowisku Sądu Najwyższego wyrażone w uchwale z dnia 8 czerwca 2000 rok ( publikowane w OSNP 2000/19/702 ) która brzmi "Pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 KPA podania o wszczęcie postępowania nie wymaga wydania decyzji administracyjnej". Również Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zajęło swoje stanowisko rozpoznając zażalenie skarżącego, albowiem rozpoznanie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa nie powinno nastąpić ani w formie decyzji ani w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenia, ale w drodze czynności nadzorczej w przypadku stwierdzenia bezczynności organu pierwszej instancji. Na marginesie należy zauważyć, że skarżący w dniu 8 marca 2006 roku przedstawił wszystkie wymagane dokument w oryginałach jak żądał wcześniej organ I instancji. Z tych względów w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego działanie organu Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. było prawidłowe zgodne z prawem, wobec czego skarga jako nie zasadna na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu, o czym orzekł Sad w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI