II SAB/Go 81/25

II SAB/Go 81/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1465
art. 7 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. i R. C. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie bezpieczeństwa komunikacyjnego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym K. B. i R. C. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę po 100 zł (słownie: sto złotych) każdemu ze skarżących tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2025 r. K. B. i R. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie bezpieczeństwa komunikacyjnego.
W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucili organowi bezczynność w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa komunikacyjnego mieszkańcom w pasie gminnej działki obejmującej ulice [...] w [...] oraz w zakresie wykonania bezpiecznych wyjść pieszo-rowerowych z osiedla oznaczonych wskazanymi numerami.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości sądu administracyjnego.
W dniach 21 i 22 lipca 2025 r. na rachunek bankowy Sądu wpłynęły wpisy sądowe od złożonej skargi uiszczone przez skarżących w wysokości po 100 zł każdy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy
z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, organ pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest dopuszczalna w przypadkach, gdy jej przedmiot mieści się w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (tzn. w przypadkach określonych
w art. 3 § 2 pkt 1-4a), jak również w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.,
a więc niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi, co wynika z treści art. 3 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA
z 15 kwietnia 2008 r., II OSK 496/08, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie skarżący zarzucają Wójtowi Gminy [...] bezczynność w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa komunikacyjnego mieszkańcom w pasie gminnej działki obejmującej ulice [...]
w [...] oraz w zakresie wykonania bezpiecznych wyjść pieszo-rowerowych z osiedla oznaczonych wskazanymi przez skarżących numerami.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1153) sprawy dotyczące gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego należą do zadań własnych gminy, jednakże wśród obecnie obowiązujących przepisów prawa brak jest przepisu prawnego, obligującego organ gminy do podjęcia w powyższym zakresie władczego rozstrzygnięcia. Uznać zatem trzeba, że w zakresie objętym treścią skargi skarżący nie mogą skutecznie domagać się wydania decyzji administracyjnej, (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.), podobnie jak również żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt od 4 do 7 p.p.s.a. Brak jest też przepisów szczególnych, dopuszczających kontrolę sądów administracyjnych w tego rodzaju sprawach.
W świetle powyższego należało uznać, że zaskarżona bezczynność nie należy do żadnej kategorii spraw mieszczących się w zakresie objętym kognicją sądu administracyjnego, gdyż brak jest przepisu prawa zobowiązującego organ do wydania określonego aktu (decyzji, postanowienia) lub podjęcia czynności administracyjnej
w sprawie indywidualnej.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Sąd postanowił jak w sentencji.
Gorzów Wlkp., dnia września 2025 r.
ZARZĄDZENIE
1. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem i pouczeniem
o skardze kasacyjnej doręczyć skarżącym oraz organowi.
2. Odpis postanowienia o odmowie połączenia spraw do wspólnego rozpoznania
i rozstrzygnięcia doręczyć stronom wraz z informacją o jego niezaskarżalności.
3. Z akt niniejszej sprawy wyłączyć pismo K. B. i R. C. z dnia [...] sierpnia 2025 r. wraz z załącznikami i zarejestrować
w repertorium SA jako skargę na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 24 lipca 2025 r. nr XVI.125/2025 w sprawie przedłużenia terminu rozpatrzenia skargi. Kserokopie powyższych pism pozostawić w aktach niniejszej sprawy.
4. Akta przedłożyć wraz z wpływem lub po upływie 35 dni.
.............................
S. WSA Grażyna Staniszewska