II SAB/GO 75/25

II SAB/Go 75/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-07-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /sprawozdawca/
Kamila Karwatowicz
Krzysztof Rogalski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par 1, par 2 i 3, art 58 par 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 4
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 1465
art 15
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 lipca 2025 r. sprawy ze skargi S. w [...] na bezczynność Przewodniczącego [...] Rady Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2025 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...] wniosło skargę na bezczynność Przewodniczącego Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w [...] M. R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca wskazała, że w dniu [...] maja 2025 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej następującej treści: "(...) Przewodniczący Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w [...] ul. [...], WNIOSEK O UDOSTĘPNIEWNIOSEK O UDOSTĘPNIENIE INFORMAGI PUBLICZNEJ na podstawie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 2 ust. 1 i art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Szanowny Panie Przewodniczący, działając w imieniu Stowarzyszenia [...], niniejszym wnoszę o udostępnienie informacji publicznej związanej z posiedzeniem Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w [...], które odbyło się w dniu [...] maja 2025 r. o godz. 11:00 w sali posiedzeń Rady Miejskiej. W szczególności wnoszę o udostępnienie: 1. Protokołu z posiedzenia komisji z dnia [...] maja 2025 r., zawierającego pełny przebieg obrad oraz listę obecności członków komisji i ewentualnych gości, 2. Pełnych treści skarg będących przedmiotem rozpatrzenia, tj.: o skargi na działalność Burmistrza [...], o skargi na działalność Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji, 3. Korespondencji urzędowej związanej z ww. skargami, zarówno przychodzącej, jak i wychodzącej. 4. Opinii prawnych, ekspertyz oraz stanowisk prawników sporządzonych na potrzeby tego posiedzenia lub dotyczących rozpatrywanych skarg. 5. Wszelkich innych dokumentów, które były przedmiotem analizy lub odniesień podczas posiedzenia Komisji, 6. Informacji o wynikach posiedzenia komisji, w tym przyjętych stanowisk, rekomendacji oraz wniosków. Podkreślam, że wnioskowane dokumenty nie zostały dotychczas opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy [...], co stanowi naruszenie obowiązku wynikającego z art. 8 ust. 1 i ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wnoszę o udostępnienie powyższych informacji w formie elektronicznej na adres e-mail: [...] Na podstawie art. 13 ust. 1 ww. ustawy, wniosek powinien zostać rozpatrzony bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania (...)".
Pomimo upływu terminu organ zobowiązany nie udzielił żadnej odpowiedzi, nie poinformował o przedłużeniu terminu, ani nie wydał decyzji odmownej.
W odpowiedzi na skargę, w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r., Burmistrz [...] wniósł o jej odrzucenie.
Na wezwanie Sądu o ustosunkowanie się do treści skargi oraz wyjaśnienie kompetencji Przewodniczącego Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w [...], w piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2025 r. Przewodniczący Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji wskazał, że zasady i tryb działania Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w [...], w tym kompetencje i zadania Przewodniczącego Komisji, uregulowane zostały w Statucie Gminy [...] uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w sprawie Statutu Gminy [...]. W myśl przepisów Uchwały do kompetencji Przewodniczącego Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji należy; 1) organizowanie wspólnie z Przewodniczącym wszystkich Komisji wspólnego posiedzenia Komisji Rady, o którym mowa w § 65 ust. 1 Statutu, w tym wspólne ustalenie porządku posiedzenia i podpisania zawiadomienia o jego zwołaniu, wskazanie który z Przewodniczących będzie prowadził wspólnie posiedzenie (§ 66 ust. 1), 2) kierowanie pracami Komisji (§ 67 ust. 1), 3) powiadomienie radnych o terminie, miejscu i przedmiocie obrad Komisji (§ 68 ust. 3), 4) przedstawienie Przewodniczącemu Rady sprawozdania z działalności Komisji ( § 69 ust.1), 5) organizowanie pracy Komisji i prowadzenie jej obrad (§ 77 ust. 1 w zw. z § 68 ust. 2), 6) zwoływanie obrad Komisji (§ 94 ust. 1 w zw. z § 68 ust. 2), 7) zapraszanie na posiedzenia Komisji Radnych nie będących członkami Komisji lub innych osób (§ 94 ust. 4 pkt 1, 2 w zw. z § 68 ust. 2), 8) niezwłoczne poinformowanie Przewodniczącego Rady o tym, że Rada Miejska nie jest właściwa do rozpatrzenia skargi, wniosku lub petycji (§ 116), 9) przedłożenie Radzie w pierwszym kwartale roku kalendarzowego sprawozdania z działalności za rok ubiegły (§ 118).
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako -"p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-7 i § 3 p.p.s.a., a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, nie ma również znaczenia stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa.
W analizowanej sprawie skarżąca domagała się udzielenia informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, zgodnie z art. 10 u.d.i.p. Wniosek niewątpliwie wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zakreślając krąg podmiotów tego postępowania oraz jego przedmiot. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. Wobec powyższego w badanej sprawie należało w pierwszej kolejności przeanalizować i ustalić kto jest adresatem wniosku z [...] maja 2025 r. i czy adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p.
Wskazać należy, że wniosek został skierowany do podmiotu oznaczonego jako Przewodniczący Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w [...]. Kwestią wymagającą zbadania jest zatem ocena działalności Przewodniczącego Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w [...] pod kątem charakteru wykonywanych przez niego zadań, a dokładnie, czy zadania Przewodniczącego Komisji są nakierowane na realizację potrzeb społeczeństwa, czy też indywidualnych potrzeb danego podmiotu, a dalej czy Przewodniczący Komisji jest podmiotem wyposażonym w pewne samodzielne kompetencje oraz czy w ramach wykonywanych zadań mógł wytworzyć lub pozyskiwać dokumenty, które są nośnikiem informacji publicznej. Chodzi o to, czy podmiot do którego skarżąca skierowała swój wniosek z dnia [...] maja 2025 r. spełnia przesłanki do uznania go za podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. W wyroku z dnia 31 marca 2022 r. sygn. akt III OSK 647/22 NSA wskazał, że gdyby ustalono, iż zadania Przewodniczącego Komisji Skarg, Wniosków i Petycji nie są nakierowane na realizację potrzeb społeczeństwa, a jedynie na realizację indywidualnych potrzeb danego podmiotu - to w takiej sytuacji nie może on zostać uznany za podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej.
Zauważyć zatem trzeba, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465, dalej jako "u.s.g."), mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa lokalną wspólnotę samorządową. Na podstawie art. 11a ust. 1 u.s.g., organami gminy są: 1) rada gminy (jeżeli siedziba rady gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, rada nosi nazwę rady miejskiej -art. 15 ust. 2 u.s.g.), 2) wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Stosownie do art. 15 ust. 1 u.s.g., rada gminy (rada miejska), jest organem stanowiącym i kontrolnym gminy. Rada gminy (rada miejska) kontroluje działalność wójta (burmistrza, prezydenta miasta), gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy; w tym celu powołuje komisję rewizyjną (art. 18a ust. 1 u.s.g.). Rada gminy (rada miejska) rozpatruje skargi na działania wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i gminnych jednostek organizacyjnych; wnioski oraz petycje składane przez obywateli; w tym celu powołuje komisję skarg, wniosków i petycji. W skład komisji skarg, wniosków i petycji wchodzą radni, w tym przedstawiciele wszystkich klubów, z wyjątkiem radnych pełniących funkcje, o których mowa w art. 19 ust. 1. Zasady i tryb działania komisji skarg, wniosków i petycji określa statut gminy (art. 18b u.s.g.).
Organem wykonawczym gminy jest wójt. Burmistrz jest organem wykonawczym w gminie, w której siedziba władz znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy. W miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta (art. 26 u.s.g.). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31 u.s.g.).
Jak wynika z uregulowań obowiązujących w badanej sprawie - § 62 - Uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr XXXV/284/2014 w sprawie Statutu Gminy [...] - komisje stałe i doraźne, w tym komisja skarg, wniosków i petycji, powołane są przez Radę do pomocy w wykonywaniu zadań Rady Gminy. Przewodniczący KSWiP - zgodnie z § 67 ust. 1 Statutu kieruje pracami komisji. W myśl § 68 ust. 2 w zw. z § 77 ust. 1 Statutu Przewodniczący Komisji organizuje pracę Komisji i prowadzi jej obrady. Zgodnie z § 115 Statutu do zadań komisji skarg, wniosków i petycji, należy analiza i opiniowanie skierowanych do rady skarg na działalność burmistrza oraz gminnych jednostek organizacyjnych, wniosków oraz petycji. Jeżeli rada gminy nie jest właściwa do rozpatrzenia skargi, wniosku czy petycji przewodniczący komisji niezwłocznie informuje Przewodniczącego rady ( § 116.). W myśl § 117.ust. 1 komisja badając sprawę i prowadząc postepowanie wyjaśniające ma prawo: 1) wystąpić do burmistrza lub kierownika jednostki organizacyjnej z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie; 2) zbierać materiały, informacje i inne niezbędne wyjaśnienia.
Z uregulowań Statutu Gminy [...] wynika, że uprawnienia Przewodniczącego KSWP Rady Gminy [...] polegają na organizowaniu pracy komisji, powiadamianiu radnych o terminie, miejscu i przedmiocie posiedzeń Komisji, zwoływanie Komisji, kierowaniu jej pracami, prowadzeniu obrad komisji, zapraszanie na posiedzenia Komisji radnych nie będących członkami Komisji lub innych osób, niezwłoczne informowanie Przewodniczącego Rady o tym, że Rada Miejska nie jest właściwa do rozpatrzenia skargi, wniosku lub petycji oraz przedstawieniu Przewodniczącemu Rady raz do roku sprawozdania z działalności komisji. Kompetencje Przewodniczącego komisji są zatem związane z działaniami komisji, która jest organem pomocniczym Rady. Przewodniczący KSWiP w ramach swoich funkcji nie załatwia spraw, nie prowadzi akt, nie podejmuje decyzji w żadnych sprawach indywidualnych.
Zatem mając na względzie powyższe okoliczności należy stwierdzić, że zadania Przewodniczącego Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji nie są nakierowane na realizację potrzeb społeczeństwa, a jedynie na realizację indywidualnych potrzeb danego podmiotu, tj. Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji. Co równie istotne również zadania samej Komisji ds. Skarg, Wniosków i Petycji nie są nakierowane na realizację potrzeb społeczeństwa, a jedynie na realizację indywidualnych potrzeb danego podmiotu tj. Rady Miasta, co wynika z § 62 oraz § 115 Statutu.
Skarga w przedmiocie bezczynności, aby odniosła skutek na tle przepisów u.d.i.p., musi być skierowana do organu władzy publicznej, którym na gruncie u.s.g. i u.i.d.p. mogliby być jedynie Rada Miejska w [...] i Burmistrz [...]. Przewodniczący KSWiP nie jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. W ocenie Sądu, Przewodniczący KSWiP nie spełnia zatem przesłanek do uznania go za podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej.
Jako nietrafne należy uznać stanowisko skarżącej wyrażone w piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2025 r. Zauważyć należy, że z treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] maja 2025 r. wynika jednoznacznie, że wniosek ten został skierowany do Przewodniczącego KSWiP, a nie do Burmistrza [...], nadto również skarga na bezczynność w załatwieniu powyższego wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczy Przewodniczącego KSWiP, a nie Burmistrza [...]. Okoliczność, że w badanej sprawie wypowiedział się Burmistrz [...] (odpowiedź na skargę z dnia [...] czerwca 2025 r.) nie oznacza, że był on zobowiązany do załatwienia powyższego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zauważyć ponownie należy, że przedmiotowy wniosek został wprawdzie skierowany na adres elektroniczny Urzędu, jednak z wyraźnym wskazaniem na Przewodniczącego KSWiP. Nadto wymaga wyjaśnienia, że wniesienie skargi wszczyna procedurę sądową, której strony oraz przedmiot sprawy wyznacza treść skargi. W tej sytuacji wniosek skarżącej o zobowiązanie Burmistrza [...] do rozpoznania powyższego wniosku z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, zawarty w piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2025 r. należy uznać za bezzasadny, wniesiona w sprawie skarga na bezczynność dotyczyła bowiem Przewodniczącego Komisji do Spraw Wniosków i Petycji Rady Gminy [...].
W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że wniosek skarżącej z dnia [...] maja 2025 r. nie spełniał wymogu wynikającego z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie został bowiem skierowany do organu będącego władzą publiczną, bądź podmiotu wykonującego zadania publiczne, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p., skargę na bezczynność w załatwieniu tegoż wniosku należało uznać za niedopuszczalną.
Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z § 3 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.