II SAB/Go 230/21

II SAB/Go 230/21 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2022-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Krzysztof Rogalski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 52, art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 37
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Dnia 31 stycznia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.P. na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Uzasadnienie
K.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarżąca nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), tzn. przed jej wniesieniem nie wystąpiła z ponagleniem, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej w skrócie k.p.a.). W razie nieuwzględnienia tej okoliczności organ wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2021 r. skarżąca została wezwana do wykazania, iż przed wniesieniem skargi wniosła do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ ponaglenie, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie takie nie zostało wniesione.
Powyższe wezwanie zostało doręczone dnia 8 grudnia 2021 r., odebrał je D.P. jako pełnomocnik pocztowy skarżącej. Na powyższe wezwanie odpowiedź nie została udzielona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W myśl art. 52 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zastosowanie znajduje zatem art. 37 § 1 k.p.a., w myśl którego stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Z kolei w myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
W świetle powyższej regulacji dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej zależy każdorazowo od poprzedzenia jej opisanym wyżej ponagleniem. Organem wyższego stopnia wobec Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (przeciwko któremu została wniesiona skarga) jest Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, co wynika z treści art. 17 pkt 3 k.p.a. w związku z art. 98 ust. 1 pkt 2 i pkt 4 oraz art. 102 ust. 5 pkt 21 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1285 ze zm.). Ponaglenie to może być wniesione w każdym czasie, jednakże przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Przyjmuje się, iż ponaglenie wniesione na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. powinno zawierać wskazanie okoliczności świadczących w ocenie strony o bezczynności lub przewlekłości (por. P.M. Przybysz, Komentarz do art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, opubl. LEX/el. 2019), czy też żądanie stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości, ewentualnie także żądanie stwierdzenia, że bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z naruszeniem prawa (A. Wróbel, Komentarz do art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, opubl. LEX/el. 2019). Z akt niniejszej sprawy nie wynika jednak, aby skarżąca zadośćuczyniła powyższemu wymogowi. Za ponaglenie wniesione na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie można uznać również pisma skarżącej z dnia [...] września 2021 r., albowiem nie spełnia ono wskazanych wyżej wymogów.
Ponadto skarżąca na wezwanie do wykazania w terminie 7 dni, iż przed wniesieniem skargi wniosła do Prezesa NFZ za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ ponaglenie, o którym mowa w art. 53b p.p.s.a., nie udzieliła odpowiedzi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, (k. 37 akt sądowych) powyższe wezwanie zostało doręczone dnia 8 grudnia 2021 r., odebrał je D.P. jako pełnomocnik pocztowy skarżącej. Termin wyznaczony skarżącej rozpoczął swój bieg od dnia 9 grudnia 2021 r. i upłynął z dniem 15 grudnia 2021 r.
Z uwagi na tę okoliczność należało uznać, że warunek dopuszczalności skargi na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie został spełniony. Niewykorzystanie przez stronę tego środka prawnego, który w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. powinien poprzedzać wniesienie skargi powoduje, iż złożona skarga na bezczynność jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Dodać jednak należy, że niniejsze rozstrzygnięcie nie stoi na przeszkodzie, aby skarżąca, po ewentualnym spełnieniu tego wymogu, tzn. złożeniu opisanego wyżej ponaglenia, ponownie wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ, która wówczas, pod warunkiem zachowania wymogów jej dopuszczalności, podlegać będzie merytorycznemu rozpoznaniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.