II SAB/Go 218/25

II SAB/Go 218/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2026-01-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6052 Akty stanu cywilnego
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 46 § 2 pkt 1b, art. 52, 53 § 2b, art. 58 § 1 pkt 3 i 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 37
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na bezczynność i przewlekłość postępowania Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w przedmiocie wymiany odpisu aktu urodzenia postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
T.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w przedmiocie wymiany odpisu aktu urodzenia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 grudnia
2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Dodatkowo wezwano skarżącego do podania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego skierował do organu wyższego stopnia, tj. Wojewody ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako k.p.a.) i do jego ewentualnego nadesłania, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie takie nie zostało wystosowane.
Wezwania powyższe, skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 stycznia
2026 r., pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga do sądu powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.). Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych.
Mając na uwadze powyższe, pismem sądowym z dnia 22 grudnia 2025 r., wystosowanym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia
15 grudnia 2025 r., skarżący T.K. został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia braku formalnego złożonej do Sądu skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ponadto wezwano skarżącego do podania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego skierował do organu wyższego stopnia, tj. Wojewody ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako k.p.a.) i do jego ewentualnego nadesłania, pod rygorem przyjęcia, że ponaglenie takie nie zostało wystosowane. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W myśl natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Instytucja ponaglenia została uregulowana w przepisach k.p.a. I tak, zgodnie
z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl natomiast art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Przedmiotem skargi wniesionej przez T.K. jest bezczynność i przewlekłość postępowania Kierownika Urzędu Cywilnego w przedmiocie wymiany odpisu aktu urodzenia. Z treści cytowanych wyżej przepisów bezspornie wynika konieczność poprzedzenia takiej skargi do sądu ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 k.p.a. do właściwego organu.
Przesyłka zawierająca wskazane wyżej wezwania została przesłana na adres skarżącego podany przez niego w skardze. Po dwukrotnym awizowaniu przez pocztę została jednak zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie i na podstawie art. 73 p.p.s.a. uznana za skutecznie doręczoną w dniu 7 stycznia 2026 r.
Analiza akt sprawy wykazała, że do dnia wydania niniejszego postanowienia T.K. nie udzielił na wezwania Sądu żadnej odpowiedzi.
W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, orzeczono jak w sentencji.