II SAB/Go 200/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczy skargi K. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wniosek o wydanie decyzji złożono we wrześniu 2021 r. Po kilku decyzjach organu pierwszej instancji i uchyleniach przez SKO, Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) wyrokiem z maja 2025 r. uchylił decyzję SKO, wskazując na niewłaściwe stosowanie przez organ odwoławczy art. 138 § 2 k.p.a. WSA podkreślił, że organ odwoławczy powinien zająć merytoryczne stanowisko, a nie uchylać decyzje organu pierwszej instancji bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Po zwrocie akt, SKO zleciło organowi pierwszej instancji sporządzenie projektu decyzji, jednakże projekt nie spełniał wymogów formalnych. Po kolejnych wezwaniach i ponagleniu skarżącego, WSA stwierdził bezczynność SKO, zobowiązując je do załatwienia sprawy w terminie 30 dni. Sąd uznał, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę skomplikowany charakter sprawy, rolę SKO jako organu odwoławczego oraz fakt, że organ podejmował czynności w celu załatwienia sprawy, choć z opóźnieniem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęć bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego, zasady stosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organy odwoławcze, ocena rażącego naruszenia prawa.
Sprawa dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego i bezczynności organu, co ogranicza jej bezpośrednie zastosowanie do podobnych sytuacji proceduralnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy nie załatwił sprawy w ustawowym terminie (miesiąc od doręczenia prawomocnego wyroku WSA), nie zawiadamiając stron o przyczynach zwłoki i nowym terminie. Pierwsza czynność organu po upływie terminu była próbą zlecenia dalszych czynności organowi pierwszej instancji.
Czy stwierdzona bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak jest cech kwalifikowanych wadliwości, takich jak oczywiste lekceważenie strony czy celowe unikanie załatwienia sprawy. Wskazano na skomplikowany charakter sprawy, rolę SKO jako organu odwoławczego oraz podejmowane przez organ czynności, choć z opóźnieniem.
Czy organ odwoławczy prawidłowo stosuje przepisy dotyczące uchylania decyzji organu pierwszej instancji (art. 138 § 2 k.p.a.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w poprzednim postępowaniu organ odwoławczy niewłaściwie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., uchylając decyzję organu pierwszej instancji bez uzasadnionych podstaw do prowadzenia postępowania wyjaśniającego.
Uzasadnienie
Sąd w poprzednim wyroku wskazał, że uchylenie decyzji organu pierwszej instancji jest wyjątkiem i powinno następować tylko w przypadkach, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub naruszył przepisy w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną. W tej sprawie chodziło o uzupełnienie argumentacji, a nie faktów.
Przepisy (19)
Główne
k.p.a. art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 149 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § 1a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 136
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 149 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 153
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 61 § 1-5
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 64 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
rozporządzenie z 2003 r. art. 4 § 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
rozporządzenie z 2003 r. art. 7 § 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
rozporządzenie z 2003 r. art. 9 § 1 i 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
rozporządzenie z 2003 r. art. 9 § 2, 3 i 4
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy dopuścił się bezczynności, nie załatwiając sprawy w terminie ustawowym po zwrocie akt przez sąd. • Poprzedni wyrok WSA wskazywał na potrzebę merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, a nie uchylania decyzji organu pierwszej instancji bez podstaw.
Odrzucone argumenty
Organ argumentował, że podejmowane czynności były konieczne i zasadne ze względu na skomplikowany charakter sprawy i wymogi dotyczące sporządzenia projektu decyzji. • Organ argumentował, że nie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania, a jedynie do koniecznych działań po zwrocie akt przez sąd.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy powinien zająć własne stanowisko co do meritum sprawy • bezczynność jest stanem obiektywnie sprawdzalnym, związanym tylko z upływem terminu • przewlekłość postępowania to stan, w którym postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne • rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość kwalifikowaną, kiedy zachowanie organu posiadałoby pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie
Skład orzekający
Grażyna Staniszewska
przewodniczący
Jacek Jaśkiewicz
członek
Kamila Karwatowicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęć bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego, zasady stosowania art. 138 § 2 k.p.a. przez organy odwoławcze, ocena rażącego naruszenia prawa."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyfiki postępowania administracyjnego i bezczynności organu, co ogranicza jej bezpośrednie zastosowanie do podobnych sytuacji proceduralnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje typowe problemy z bezczynnością organów administracji i pokazuje, jak sądy administracyjne reagują na takie sytuacje, podkreślając znaczenie terminowości i prawidłowego stosowania przepisów proceduralnych.
“Organ administracji zbyt długo zwlekał z decyzją? Sąd wskazuje, kiedy to jest bezczynność, a kiedy rażące naruszenie prawa.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.