II SAB/GO 135/25

II SAB/Go 135/25 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2025-11-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Kamila Karwatowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 26, art. 34, art. 37, art. 74a, art. 220, art. 230
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2020 poz 2261
art. 40
Ustawa z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o Stowarzyszeniach (t. j.)
Dz.U. 2015 poz 1923
art. 10 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...] na bezczynność [...] w [...]. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
[...] w [...] (dalej jako skarżący lub PTK), reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. B. B., złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność [...] w [...]
w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lipca 2025 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 września 2025 r. pełnomocnik PTK wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi, w tym samym terminie i pod tym samym rygorem, poprzez: nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym w niniejszej sprawie oraz nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu w dniu [...] października 2025 r.
W dniu [...] października 2025 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego (złożone drogą elektroniczną), do którego załączone zostały następujące dokumenty:
- kopia zaświadczenia z [...] lipca 2023 r. [...], że w dniu [...] maja 2019 r. w trybie art. 40a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261, dalej jako u.P.s.), stowarzyszenie zwykłe pn. [...] - zostało wpisane do ewidencji stowarzyszeń zwykłych prowadzonej przez [...] pod numerem [...],
- regulamin stowarzyszenia zwykłego [...],
- kopia aktualizacji listy członków [...]z [...]czerwca 2013 r. (czterech członków, w tym B. B.),
- kopia pełnomocnictwa udzielonego r.pr. B. B., przez członków [...] (wymienionych w aktualizacji listy członków PTK) do reprezentowania [...] przed wszystkimi organami administracji i urzędami, a także sądami administracyjnymi oraz powszechnymi wszystkich instancji we wszystkich sprawach związanych z działalnością [...] (bez wskazania daty).
Jednocześnie pełnomocnik skarżącego dodał, iż identyczny komplet dokumentów Naczelny Sąd Administracyjny uznał za wystarczający do wykazania umocowania w trzech wskazanych przez niego sprawach.
W związku z treścią złożonych dokumentów, na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 15 października 2025 r., pełnomocnik PTK został ponownie wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie:
- oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w tej konkretnej sprawie, podpisanego przez wszystkie osoby będące członkami [...] w dacie udzielenia pełnomocnictwa,
- imiennej listy wszystkich członków [...] aktualnej w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika PTK, że z nadesłanych przez stronę na wezwanie Sądu dokumentów wynika, iż pełnomocnictwo ogólne nie jest opatrzone żadną datą, natomiast lista członków [...] nosi odległą datę
[...]czerwca 2013 r.
Przesyłka adresowana do pełnomocnika PTK zawierająca w/w wezwanie została mu skutecznie doręczona w dniu [...] października 2025 r. W piśmie z dnia [...] listopada 2025 r. pełnomocnik PTK przesłał do Sądu ponownie te same dokumenty, które złożone zostały do Sądu wraz z pismem z dnia [...] października 2025 r. Jednocześnie wyjaśnił, iż dokument "z którego wynika uprawnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej" to lista członków przekazana organowi nadzoru tj. [...], który to dokument został dołączony do akt sprawy. Dodał, iż z uwagi na nowelizację u.P.s. zmianie uległ numer, pod którym skarżący został wpisany do rejestru, zmiana nastąpiła po dacie pierwotnego wpisu skarżącego do rejestru stowarzyszeń w 2013 r. Pełnomocnik podkreślił, że [...]istnieje od 2013 r. i pierwotnie było wpisane w rejestrze prowadzonym przez [...] pod numerem [...], natomiast poza kontrolą skarżącego pozostaje, że [...] dokonał reorganizacji i wpisał [...] pod nowym numerem. Według pełnomocnika PTK lista członków [...] pochodząca z 2013 r. jest aktualna na datę wniesienia skargi w sprawie, podobnie jak i regulamin. Zdaniem pełnomocnika skarżącego pełnomocnictwo udzielne zostało mu w sposób ważny, jeszcze przed wniesieniem skarg i nie zostało cofnięte. Wskazane dokumenty pełnomocnik uznał za wystarczające do wykazania zdolności sądowej strony i prawidłowości reprezentacji we wszystkich sprawach wniesionych do tutejszego Sądu. Pełnomocnik ponownie zauważył, iż takie dokumenty NSA uznał za wystarczające do wykazania umocowania do reprezentowania skarżącego w trzech sprawach.
W terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie został uiszczony wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega kontroli pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy została prawidłowo wniesiona, przez podmiot do tego uprawniony i spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarga do Sądu złożona została przez [...] w [...], reprezentowane przez pełnomocnika r.pr. B. B. PTK to stowarzyszenie wpisane z dniem [...] maja 2019 r. do ewidencji stowarzyszeń zwykłych prowadzonej przez [...]pod numerem [...]. Stowarzyszenie zwykłe to uproszczona forma stowarzyszenia, nieposiadająca osobowości prawnej (art. 40 ust. 1). Stowarzyszenie zwykłe może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywane (art. 40 ust. 1a). Stowarzyszenie zwykłe stanowi tzw. ułomną osobę prawną (art. 331 k.c.), której przyznana została zdolność prawna, o ograniczonym zakresie (wynikającym z art. 42 u.P.s.).
Na gruncie procedury sądowo administracyjnej jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do jakich należy stowarzyszenie zwykłe, mają zdolność sądową, czyli zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów (art. 25 § 3 p.p.s.a.). Ustawodawca przyznał takim jednostkom organizacyjnym także zdolność procesową, czyli zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowo administracyjnych (art. 26 § 1 p.p.s.a.).
W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. jednostki organizacyjne mające zdolność sądową (o której mowa w art. 25 p.p.s.a.) dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym stosownie do treści
art. 29 p.p.s.a. osoby, o których mowa w cyt. art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Ustawodawca nie określił rodzaju dokumentu, jakim wykazać należy umocowanie do dokonywania czynności, zależy to niewątpliwie od podmiotu, którego obowiązek dotyczy, a ocena w tym zakresie należy do sądu.
Przy czym strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 p.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.).
Brak wykazania przez stronę umocowania oraz przez pełnomocnika strony należycie udzielonego pełnomocnictwa, przy pierwszej czynności w postępowaniu, stanowi brak formalny pisma procesowego. W takiej sytuacji nie może ono otrzymać prawidłowego biegu i wówczas zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga podpisana została przez pełnomocnika r.pr. B. B., przy czym do skargi nie zostały załączone żadne dokumenty wskazujące na umocowanie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego. W związku z powyższym pełnomocnik PTK wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym w niniejszej sprawie oraz nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej.
W tym miejscu należy wyjaśnić kwestie dotyczące reprezentacji stowarzyszenia zwykłego. Stowarzyszenie to powstaje i może rozpocząć działalność z chwilą wpisu do ewidencji prowadzonej przez organ nadzorujący (art. 40a u.P.s.), natomiast działa w oparciu o regulamin działalności, uchwalany przez osoby w liczbie co najmniej trzech, zamierzających założyć stowarzyszenie zwykłe (art. 40 ust. 2 u.P.s.).
Uchwalony regulamin działalności powinien określać, m.in. przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd. Stowarzyszenie zwykłe, które zamierza posiadać zarząd, określa w regulaminie działalności tryb jego wyboru oraz uzupełniania składu, kompetencje, warunki ważności jego uchwał oraz sposób reprezentowania stowarzyszenia zwykłego, w szczególności zaciągania zobowiązań majątkowych (ust. 3). Stowarzyszenie zwykłe reprezentuje przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe albo zarząd (art. 41a ust. 1 u.P.s.). Przy czym w myśl art. 41a ust. 2 u.P.s. podejmowanie przez przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie zwykłe albo zarząd czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga uprzedniej zgody wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego oraz udzielenia przez nich pełnomocnictwa do dokonania tych czynności. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 41a ust. 3 pkt 1-5 u.P.s. jedynie przykładowo wymienił czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu, a świadczy o tym użycie w przepisie sformułowania "w szczególności".
Ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że za czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu uznaje się wniesienie przez stowarzyszenie zwykłe skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA: z dnia 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt II OZ 390/24, z dnia 28 października 2025 r., III OZ 538/25, z dnia 15 października 2025 r., III OZ 512/25, z dnia 12 października 2022 r., III OZ 639/22). Zatem, przedstawiciel stowarzyszenia, może działać w sprawie sądowoadministracyjnej w imieniu stowarzyszenia, w tym wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez wszystkich członków stowarzyszenia, a nie tylko na podstawie funkcji przedstawiciela powierzonej mu w regulaminie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 105/17, sygn. akt II OZ 107/17).
W związku z powyższym stwierdzić należy, że choć stowarzyszeniu zwykłemu niewątpliwie przysługuje zdolność sądowa jako jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, to legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych, w tym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia. Oznacza to, że przedstawiciel wskazany w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1157/17). W konsekwencji należy uznać, iż w przypadku zamiaru udzielenia przez stowarzyszenie zwykłe pełnomocnictwa procesowego pełnomocnikowi profesjonalnemu, konieczne jest udzielenie go przez wszystkich członków stowarzyszenia.
Przy czym orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje dodatkowo, że wola wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego w zakresie wniesienia w imieniu stowarzyszenia skargi winna być wyrażona co do konkretnej sprawy, a nie ogólnie, abstrakcyjnie. Konkretna sprawa, dotycząca konkretnego rozstrzygnięcia może wiązać się z różnymi skutkami nie tylko faktycznymi, ale i prawnymi. Niektóre sprawy mogą powodować daleko idące skutki prawne. Jak stanowi art. 40 ust. 1b u.P.s., każdy członek stowarzyszenia zwykłego odpowiada za zobowiązania stowarzyszenia zwykłego bez ograniczeń całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi członkami oraz ze stowarzyszeniem. Odpowiedzialność ta powstaje z chwilą, gdy egzekucja z majątku stowarzyszenia zwykłego okaże się bezskuteczna. W tym stanie rzeczy w przypadku wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wymagana jest zatem uprzednia zgoda wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego, o jakiej mowa w art. 41a ust. 2 u.P.s. (por. orzeczenia NSA: wyrok z 16 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1650/18, postanowienie z dnia 28 października 2025r., III OZ 538/25 oraz z 15 października 2025 r., III OZ 512/25 i z 27 sierpnia 2025 r., III OZ 408/25).
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należało, że z nadesłanych przez pełnomocnika skarżącego, na wezwanie Sądu do usunięcia braków formalnych skargi, dokumentów wymienionych na str. 1 uzasadnienia, nie wynika prawidłowe umocowanie pełnomocnika udzielone przez wszystkich członków [...] do reprezentowania PTK w przedmiotowej sprawie. Z powyższych względów Sąd uznał zatem za uzasadnione ponowne (doprecyzowane) wezwanie pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie:
- oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego [...] przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w tej konkretnej sprawie, podpisanego przez wszystkie osoby będące członkami [...] w dacie udzielenia pełnomocnictwa,
- imiennej listy wszystkich członków [...] aktualnej w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika PTK, że z nadesłanych przez stronę na wezwanie Sądu dokumentów wynika, iż pełnomocnictwo ogólne nie jest opatrzone żadną datą, natomiast lista członków [...] nosi odległą datę
[...] czerwca 2013 r.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu [...] października 2025 r. Tym samym termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem [...] listopada 2025 r. W terminie pełnomocnik jedynie w piśmie z dnia [...] listopada 2025 r. nadesłał ponownie te same dokumenty, które uprzednio nadesłane zostały w piśmie z 11 października 2025 r. Natomiast dodatkowo pełnomocnik wyraził swoje stanowisko co do prawidłowości w jego ocenie złożonych w sprawie dokumentów, z których wynika prawidłowe jego zdaniem umocowanie do reprezentowania skarżącego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż pełnomocnik skarżącego nie usunął
w terminie braków formalnych skargi, tj. nie został złożony dokument, w którym wszyscy członkowie [...] udzieliliby pełnomocnikowi r. pr. B. B. umocowania do reprezentowania skarżącego [...] przed wojewódzkim sadem administracyjnym lub sądami administracyjnymi w niniejszej sprawie (tej konkretnej sprawie). Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia.
Niezależnie od powyższego Sąd wziął także pod uwagę, że PTK zostało wpisane do ewidencji stowarzyszeń zwykłych przez [...] pod numerem [...] w dniu [...] maja 2019 r. na podstawie art. 40a ust. 2 pkt 1 u.P.s. (zob. zaświadczenie z [...] lipca 2023 r.). Jednocześnie pełnomocnik przedłożył listę członków stowarzyszenia na dzień [...] czerwca 2013 r. oraz kopię pełnomocnictwa udzielonego przez członków PTK (bez daty), a także regulamin [...] (dwie strony). Powyższe budzi istotne zastrzeżenia z punktu widzenia prawidłowego umocowania pełnomocnika do działania w imieniu PTK, biorąc pod uwagę, że [...] to znajduje się w wykazie stowarzyszeń zwykłych rozwiązanych z mocy prawa z dniem 21 maja 2018 r. na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1923) sporządzonym przez [...] (https://bip.warszawa.pl/web/biuro-administracji-i-spraw-obywatelskich/-/wydzial-spraw-obywatelskich). Z wpisu pod poz. 981 w ww. wykazie wynika, że PTK z siedzibą
[...] nr ewidencyjny [...] (data rejestracji [...] listopada 2012 r.) zostało rozwiązane z mocy prawa z dniem 21 maja 2018 r., co było skutkiem wejścia
w życie zmiany przepisów u.P.s.
Mianowicie na podstawie art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach oraz niektórych innych ustaw, w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stowarzyszenia zwykłe działające na podstawie przepisów dotychczasowych są obowiązane dokonać wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 40 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1. Brak wpisu skutkuje rozwiązaniem stowarzyszenia zwykłego z mocy prawa. Do dnia dokonania wpisu do ewidencji, o którym mowa w ust. 1, stowarzyszenia zwykłe działają na podstawie przepisów dotychczasowych.
Z powyższego wynika, wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego, że PTK (uprzednio z siedzibą [...]) i PTK z siedzibą [...] są odrębnymi podmiotami, mimo zbieżności nazwy.
W świetle powyższego nie jest to ten sam podmiot, w istocie bowiem PTK z siedzibą
[...] rozpoczęło swój byt z momentem wpisu do rejestru w dniu [...] maja 2019 r., po ponad roku od rozwiązania poprzedniego PTK, tj. 21 maja 2018 r., a zatem nie doszło tylko do zmiany numeru w ewidencji stowarzyszeń zwykłych.
Tymczasem pełnomocnik, pomimo wezwania Sądu nie przedstawił pełnomocnictwa pochodzącego od członków obecnego PTK, ani też listy jego członków. Zauważyć należy, że pełnomocnictwo załączone do akt sprawy nie zawiera daty jego sporządzenia, co nie jest co do zasady uchybieniem, jednakże na gruncie niniejszej sprawy nieopatrzenie pełnomocnictwa datą uniemożliwia stwierdzenie, czy zostało udzielone w imieniu członków poprzednio, czy też obecnie istniejącego [...], a z kolei w połączeniu z załączoną do pełnomocnictwa listą członków z [...] czerwca
2013 r. i na tle wcześniejszych okoliczności i rozważań doprowadziło to do uzasadnionych wątpliwości, co do prawidłowości umocowania pełnomocnika skarżącego w niniejszym postępowaniu, które pomimo wezwania Sądu nie zostały usunięte przez pełnomocnika skarżącego.
Odnosząc się w tym zakresie do stanowiska pełnomocnika skarżącego Sąd wyjaśnia, iż na dokonaną w przedmiotowej sprawie analizę i ocenę, bez wpływu pozostaje podniesiona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność niekwestionowania przez NSA w trzech ze spraw złożonych tam dokumentów.
Analiza akt sprawy wykazała również, że pomimo skutecznego doręczenia pełnomocnikowi w dniu [...] października 2025 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, wymagana kwota nie została przez stronę wpłacona. Tymczasem zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż pełnomocnik skarżącego nie usunął braków formalnych skargi w zakresie wykazania umocowania do działania w imieniu skarżącego, ani nie uiścił wpisu sądowego, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.