II SAB/Wa 33/25

II SAB/Wa 33/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Góraj
Dorota Kozub-Marciniak
Ewa Marcinkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1 art. 6 ust. 2 art. 1 ust. 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 119 pkt 4 art. 120 art. 3 par. 2 pkt 8 art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
art. 61 ust. 1 i 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
art. 1 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] do rozpoznania wniosku A. Z. z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym żądania udostępnienia kopii decyzji Nadleśniczego o ostatecznym szacowaniu szkód łowieckich na gruntach rolnych za 2021 i 2022 rok wraz z fakturą za usługi szacowania ostatecznego przed wydaniem decyzji, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku A. Z. z dnia [...] czerwca 2024 r. w zakresie opisanym w punkcie 1 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2024 r. A. Z. (zwany dalej także: wnioskodawcą, skarżącym) zwrócił się do Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] (zwany dalej także: organem) o udostępnienie posiadanej informacji publicznej:
1. w postaci kopii decyzji Nadleśniczego o ostatecznym szacowaniu szkód łowieckich na gruntach rolnych za 2021 i 2022 rok wraz z fakturą za usługi szacowania ostatecznego przed wydaniem decyzji;
2. wskazanie, czy w 2023 roku były wydawane jakiekolwiek decyzje w przedmiocie szacowania ostatecznego;
3. podanie, czego dotyczyły wydane przez Nadleśnictwo decyzje o numerach od [...] do [...].
W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pismem z dnia [...] czerwca 2024 r., poinformował wnioskodawcę, że decyzje wydane przez Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] dotyczące szacowania szkód łowieckich w 2021 i 2022 r. nie stanowią informacji publicznej ( wyrok NSA z 12.07.2011 r., I OSK 610/11). Jednocześnie poinformował, że w 2023 r. nie została wydana decyzja dotycząca szacowania szkód łowieckich. Natomiast informacje o wydanych decyzjach od [...] do [...] znajdują się pod adresem: [...].
Pismem z dnia [...] października 2024 r. A. Z., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie skargę na bezczynność Nadleśniczego Nadleśnictwa [...]
w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, zarzucając organowi naruszenie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (zwana dalej: u.d.i.p.), przez nieudostępnienie informacji publicznej pomimo upływu terminu ustawowego.
Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, orzeczenie o jej charakterze i nakazanie organowi rozpoznania wniosku skarżącego oraz zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w odpowiedzi na jego wniosek organ w dniu [...] czerwca 2024 r. poinformował go, że decyzje dotyczące szacowania szkód łowieckich w 2021 r. i 2022 r. nie stanowią informacji publicznej, natomiast w pozostałym zakresie organ udzielił odpowiedzi na jego wniosek.
Zdaniem skarżącego, decyzje wydawane przez organ zobowiązany do udostępnienia informacji na wniosek, ściśle związane z wykonywanymi przez ten organ zadaniami publicznymi, stanowią informację podlegającą udostępnieniu. Za taką informację należy uznać decyzje o ostatecznym szacowaniu szkód łowieckich na gruntach rolnych, co potwierdził w swoim wyroku z dnia 11 lipca 2024 r. (sygn. III SAB/GI 383/24) WSA w Gliwicach (rozpatrując jawność protokołów szacowania szkód łowieckich) oraz WSA w Opolu w wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r. (sygn. II SAB/Op 16/15). Nie ulega ponadto wątpliwości, że również faktury, do których organ w swojej odpowiedzi w ogóle się nie odniósł, podlegają udostępnieniu na wniosek skarżącego.
Dodatkowo skarżący wskazał, że powołany przez organ w odpowiedzi na wniosek wyrok NSA z dnia 12 lipca 2011 r. I OSK 610/11, dotyczy zupełnie innej sprawy, a mianowicie przetargu we własnej sprawie. Organ nie wyjaśnił powodu jego powołania w odpowiedzi na wniosek, nie powołał się na żadną tezę wyroku, przywołując jedynie jego sygnaturę.
W konkluzji skarżący stwierdził, że przedmiotem złożonego przez niego wniosku było udostępnienie informacji podlegającej udostępnieniu, co bezpośrednio wynika z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wobec natomiast nieudostępnienia wnioskowanej informacji w ustawowym terminie, organ pozostaje w bezprawnej bezczynności do chwili obecnej.
Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podkreślając, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego w ustawowym terminie poinformowano go, iż decyzje wydane przez Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] dotyczące szacowania szkód łowieckich w 2021 r. i 2022 r. nie stanowią informacji publicznej.
Organ podniósł jednocześnie, że kopie i odpisy z akt poszczególnych postępowań, w których skarżący jest stroną, należy udostępniać w trybie art. 73 K.p.a. W latach 2021-2022 były wydawane decyzje, w których A. Z. był stroną. W 2023 r. nie były wydawane decyzje w zakresie szacowania szkód łowieckich. Wydane decyzje od numeru [...] do [...] nie dotyczyły natomiast szacowania szkód łowickich, dotyczyły pozostałej działalności organu zgodnie ze schematem organizacyjnym jednostki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl natomiast art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na względzie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 902), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania. Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p.
Jak stanowi art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowany akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (vide: T. Woś /w:/ T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).
Zaznaczyć jednocześnie należy, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.
W niniejszej sprawie nie było kwestią sporną, że Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jej posiadaniu. Jak stanowi bowiem art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 530 ze zm.), Lasy Państwowe jako państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej reprezentują Skarb Państwa w zakresie zarządzanego mienia. W skład Lasów Państwowych wchodzą m. in. nadleśnictwa (ust. 2 pkt 3). Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 1 ustawy o lasach, nadleśniczy prowadzi samodzielnie gospodarkę leśną w nadleśnictwie na podstawie planu urządzenia lasu oraz odpowiada za stan lasu. W szczególności nadleśniczy: reprezentuje Skarb Państwa w stosunkach cywilnoprawnych, w zakresie swojego działania (pkt 1); kieruje nadleśnictwem jako podstawową jednostką organizacyjną Lasów Państwowych (pkt 2); bezpośrednio zarządza lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa, pozostającymi w zarządzie Lasów Państwowych (pkt 2a).
Zarzut bezczynności w niniejszej sprawie dotyczy nieudostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej w postaci kopii decyzji Nadleśniczego o ostatecznym szacowaniu szkód łowieckich na gruntach rolnych za 2021 i 2022 rok wraz z fakturą za usługi szacowania ostatecznego przed wydaniem decyzji.
Organ odpowiadając na żądanie wniosku w tym zakresie poinformował skarżącego, że decyzje wydane przez Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] dotyczące szacowania szkód łowieckich w 2021 i 2022 r. nie stanowią informacji publicznej.
Ustosunkowując się do powyższego stanowiska organu zaznaczyć należy, że zakres prawa do informacji publicznej został określony w Konstytucji RP poprzez wskazanie przedmiotu informacji publicznej oraz form dostępu do tej informacji. Przedmiot informacji publicznej określa art. 61 ust. 1 Konstytucji RP wskazujący czego dotyczy informacja publiczna, a formy dostępu do tej informacji wskazuje art. 61 ust. 2 Konstytucji RP. Przepis art. 61 ust. 1 Konstytucji RP wiąże pojęcie "prawa do uzyskiwania informacji" z działalnością podmiotów wskazanych w Konstytucji, a nie wyłącznie z samymi podmiotami, w oderwaniu od wykonywanej przez nie działalności. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP "prawo do uzyskiwania informacji" to prawo do informacji o "działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne". Ponadto prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji "o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa". Z kolei art. 61 ust. 2 Konstytucji RP nie wskazuje czego dotyczy informacja publiczna, lecz określa formy dostępu do niej stanowiąc, że "Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu". Przepis ten odczytywany łącznie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP nie modyfikuje przedmiotu informacji publicznej, a prowadzi do wniosku, że zarówno dostęp do dokumentów, jak i wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów są formami uzyskiwania informacji o działalności podmiotów wskazanych w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.
Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca określił w przepisach art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p., Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej - państwa (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 2782/15, publ. CBOSA). Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. Wyliczenie to ma jedynie charakter przykładowy i przewiduje m.in., że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych (ust. 1 pkt 4 lit. a). Stosownie zaś do art. 6 ust. 2 u.d.i.p. dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów prawa karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.
Decyzja administracyjna, jest zatem niewątpliwie dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p., zawiera bowiem treść oświadczenia woli, utrwaloną i podpisaną przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowaną do innego podmiotu lub złożoną do akt sprawy.
W świetle powyższego nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że decyzje wydane przez Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] dotyczące szacowania szkód łowieckich w 2021 i 2022 r. nie stanowią informacji publicznej.
Ustawa o odstępie do informacji publicznej w art. 1 ust. 2 stanowi, że przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.
Jeżeli zatem, jak zasugerował organ w odpowiedzi na skargę, Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] w 2021 i 2022 r. wydał decyzje dotyczące szacowania szkód łowieckich tylko w sprawach, w których skarżący był stroną, to organ w odpowiedzi na wniosek powinien poinformować o tym skarżącego informując go jednocześnie, że w tym wypadku nie mają zastosowania przepisy u.d.i.p., gdyż ma zapewniony dostęp do tych decyzji w trybie przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).
Organ w piśmie z dnia [...] czerwca 2024 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie ustosunkował się natomiast w ogóle do żądania udostępnienia faktury za usługi szacowania ostatecznego szkód łowieckich przed wydaniem decyzji. Nie wiadomo więc, czy w ocenie organu żądana informacja w tym zakresie nie stanowi informacji publicznej, czy też, że wyłączone jest udostępnienie tej informacji w trybie u.d.i.p., gdyż skarżący ma zapewniony dostęp do tej informacji w innym trybie, jako strona postępowania.
Odnosząc się do żądania wniosku informacyjnego w tym zakresie należy podkreślić, że informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotów realizujących zadania publiczne i dotyczących tej sfery ich działalności. Bez znaczenia jest to, w jaki sposób dokumenty te znalazły się w ich posiadaniu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych (dotyczyły spraw publicznych). Faktura za usługę szacowania szkód łowieckich na potrzeby wydania decyzji przez organ stanowi zatem niewątpliwie informację publiczną, gdyż dotyczy wydatkowania środków publicznych.
W tej sytuacji, uznając, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania żądania wniosku dotyczącego udostępnienia kopii decyzji Nadleśniczego o ostatecznym szacowaniu szkód łowieckich na gruntach rolnych za 2021 i 2022 rok wraz z fakturą za usługi szacowania ostatecznego przed wydaniem decyzji, Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zobowiązał Nadleśniczego Nadleśnictwa [...] do rozpoznania wniosku A. Z. z dnia [...] czerwca 2024 r. w tym zakresie, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, publ. CBOSA). Jednocześnie słownikowe znaczenie słowa "rażący" oznacza "rzucający się w oczy, bardzo duży, oczywisty" (Mały słownik języka polskiego pod red. S. Skorupki, H. Auderskiej, Z. Łempickiej, PWN, Warszawa 1969).
Sąd w tym zakresie wziął pod uwagę okoliczność, że Nadleśniczy Nadleśnictwa [...] udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek, jednak rozpoznał sprawę niewłaściwie, z naruszeniem przepisów u.d.i.p.. Wadliwe stosowanie przepisów prawa nie daje podstaw do stwierdzenia, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej miała postać kwalifikowaną.
Z tych względów Sąd nie stwierdził przesłanek do wymierzenia organowi z urzędu grzywny w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a P.p.s.a., orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a., jak w punkcie 3 sentencji wyroku.