II SAB/Go 100/24

II SAB/Go 100/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2024-11-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski /przewodniczący/
Kamila Karwatowicz
Krzysztof Rogalski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 119 pkt 4, art. 120, art. 149 § 1 pkt 1 i 3, art. 149 § 1a, art. 151, art. 200, art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi P. H. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza [...] do załatwienia pkt 3 wniosku skarżącej P. H. z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, II. stwierdza, że w zakresie objętym pkt I wyroku Burmistrz [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. w pozostałym zakresie oddala skargę, IV. zasądza od Burmistrza [...] na rzecz skarżącej P. H. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2024 r. P. H. zwróciła się do Burmistrza [...] o udostępnienie w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm., dalej u.d.i.p.) następujących informacji:
1) wszystkich dokumentów wraz ze wszystkimi załącznikami otrzymanych od Z. sp. z o.o. [...] dot. wydania decyzji środowiskowej na budowę kompostowni w [...];
2) wszystkich dokumentów wraz ze wszystkimi załącznikami przesłanych do Z. sp. z o.o. [...] dot. wydania decyzji środowiskowej na budowę kompostowni w [...];
3) decyzji środowiskowej wydanej firmie Z. sp. z oo. [...] na budowę kompostowni w [...];
4) do jakich instytucji opiniodawczych zwrócił się Urząd Miejski w [...] celem wydania decyzji środowiskowej firmie Z. sp. z o b. [...] na budowę kompostowni w [...]?
5) wszystkich dokumentów wraz z załącznikami dotyczące pozyskania pełnej procedury zmierzającej do wydania decyzji środowiskowej budowy kompostowni przez firmę w [...] przeprowadzone przez geologa wojewódzkiego lub przez inną instytucję w zakresie środowiska gruntowo – wodnego;
6) czy na dzień złożenia wniosku został rozpatrzony wniosek Zakładu Usług Wodno-Ściekowych w [...] przez "Wody Polskie" dot. wyznaczenia strefy ochrony pośredniej ujęcia wody "L" w [...]?
Jako sposób i formę udostępnienia wnioskowanych informacji wnioskodawczyni wskazała przesłanie zeskanowanych dokumentów na podany we wniosku adres e-mail.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. Burmistrz [...] poinformował wnioskodawczynię, iż całość dokumentacji znajduje się w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Ponadto zgodnie z obwieszczeniem SKO w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r., opublikowanym na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w [...], możliwe jest zapoznanie się z całą dokumentacją sprawy w siedzibie Kolegium. W kwestii rozpatrzenia wniosku dotyczącego Zakładu Usług Wodno-Ściekowych w [...], Burmistrz [...] powiadomił wnioskodawczynię o braku posiadania informacji w wnioskowanym zakresie, wskazując jako właściwego adresata odrębny organ Wód Polskich.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2024 r. wnioskodawczyni podtrzymała swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej wskazując jednocześnie, iż organ pozostaje w bezczynności. Z kolei pismem z dnia [...] września 2024 r. Burmistrz [...] podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2024 r.
Dnia [...] września 2024 r. P. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2024 r., zarzucając naruszenie:
1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji;
2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek;
3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji wskutek udostępnienia informacji innych od objętych zakresem wniosku.
Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Uzasadniając skargę wywiodła m.in., iż wątpliwy jest fakt, że organ nie posiada skanów wnioskowanych dokumentów, czym może narazić się na paraliż w swej działalności. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji upłynął zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek, nie przekazał żądanej informacji, wyjaśnił jedynie, że wszystkie wnioskowane dokumenty znajdują się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym. W związku z tym organ nie zrealizował w sposób prawidłowy wniosku co sprawia, że pozostaje on w bezczynności w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej oddalenie wskazując, iż w przypadku gdy informacja, o jaką ubiega się wnioskodawca, nie ma charakteru informacji publicznej bądź organ nie posiada żądnej informacji publicznej, organ ten nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz powinien pisemnie, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.i.d.p., powiadomić o tym wnioskodawcę, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Organ skutecznie poinformował stronę o braku żądanych dokumentów pismami z [...] sierpnia oraz [...] września 2024 r.
Informacje publiczne udostępniają podmioty, o ile są w ich posiadaniu. Z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. wynika, że adresat wniosku jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, jeżeli ją posiada, bez względu na to czy wiąże się ona z zakresem jego kompetencji i została przez niego wytworzona, czy też jest informacją uzyskaną od innych podmiotów. W rozpatrywanej sprawie organ nie posiadał dokumentacji w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zatem nie mógł udostępnić wnioskodawcy informacji publicznej w żądanym zakresie. Powiadomiono natomiast wnioskodawcę o braku posiadanych dokumentów, zatem nie można mówić o bezczynności organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie w zakresie pkt 3 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w pozostałym natomiast zakresie okazała się niezasadna.
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a.
Skarżąca kierując pod adresem organu wniosek z dnia [...] sierpnia 2024 r., wniosła o udostępnienie informacji w trybie u.d.i.p. Ustawa ta reguluje zakres podmiotowy, przedmiotowy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.).
Tytułem wstępu należy zaznaczyć, iż dla dopuszczalności skargi w opisywanym przedmiocie nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, tzn. nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej, stanowiąca rozwinięcie prawa określonego w art. 61 Konstytucji RP, reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, procedurę oraz tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W orzecznictwie sądowym za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa Charakter informacji publicznej mają również informacje niewytworzone przez wskazane podmioty, lecz do nich się odnoszące. Informację publiczną stanowi zatem treść wszelkiego rodzaju dokumentów nie tylko bezpośrednio zredagowanych i wytworzonych przez wskazany podmiot. Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej zawiera art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
Z kolei podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji w świetle u.d.i.p. są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnym z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W sytuacji powiadomienia wnioskodawcy w terminie 14 dni od złożenia wniosku o wysokości opłaty związanej z udostępnieniem informacji, udostępnienie następuje w terminie 14 dni od powiadomienia (art. 15 ust. 2 u.d.i.p.). Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Ponadto organ może poprzestać na pisemnym zawiadomieniu wnioskodawcy, gdy nie jest podmiotem zobowiązanym w świetle art. 4 u.d.i.p., gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, gdy nie dysponuje on przedmiotową informacją albo wnioskowane dane są dostępne w publikatorze oraz gdy w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa wprowadzają odrębny tryb dostępu.
W świetle przytoczonych przepisów bezczynność organu ma miejsce, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w terminie 14 dni w postaci udostępnienia tej informacji (art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie informuje o wydłużeniu terminu do rozpoznania wniosku, nie wzywa do wykazania istotności udostępnienia żądanej informacji dla interesu publicznego – w przypadku uznania żądanej informacji za informację przetworzoną, nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia lub umorzeniu (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że nie jest w posiadaniu informacji, że informacja dostępna jest na BIP lub że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.)
W sprawie niesporne pozostaje, że Burmistrz [...] jest organem administracji publicznej wykonującym zadania publiczne, a tym samym jest co do zasady podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Odnosząc się do wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r. należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż sposób sformułowania poszczególnych punktów tego wniosku, a w szczególności pkt 1, 2, 4 i 5 powoduje, że żądaniem udostępnienia w trybie u.d.i.p. została w praktyce objęta całość akt sprawy zakończonej wydaniem decyzji środowiskowej (a niewątpliwie zasadnicza, przeważająca część akt tej sprawy). W orzecznictwie sądowym wskazuje się natomiast, iż żądanie udostępnienia akt sprawy, jako zbioru materiałów zakończonego postępowania administracyjnego, sądowego lub przygotowawczego nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 u.d.i.p. (por. m.in. wyrok NSA z 11 lipca 2024 r., III OSK 2449/23, orzeczenia.nsa.gov.pl). Akta sprawy (postępowania) są zbiorem różnego rodzaju dokumentów. Mogą to być dokumenty, które stanowią informację publiczną i które jej nie stanowią. Ponadto w aktach mogą znajdować się materiały, które nie zostały wytworzone przez organ władzy publicznej lub inne podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej. Wnioskodawca ma prawo uzyskania informacji publicznej, a nie prawo dostępu do zbioru, w którym tylko niektóre dokumenty mają walor takiej informacji. Uznanie, że akta administracyjne jako zbiór dokumentów i informacji nie stanowią w całości informacji publicznej, nie ogranicza prawa do wystąpienia o udostępnienie takiej informacji. Konieczne jednak w takich okolicznościach jest wskazanie we wniosku konkretnej informacji publicznej, zawartej w określonym dokumencie (por. wyrok WSA w Szczecinie z 29 kwietnia 2021 r., II SAB/Sz 141/20). Zatem już tylko z tego względu wniosek skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r., zgłoszony w trybie art. 10 ust. 1 u.d.i.p., nie mógł zostać uwzględniony w całości. Innymi słowy uznanie, że akta sądowe czy administracyjne jako zbiór pewnych dokumentów czy informacji nie stanowią informacji publicznej w całości, nie ogranicza prawa do informacji w sytuacji, gdy wnioskodawca chce uzyskać jedynie ich skonkretyzowaną część, którą może wskazać i określić we wniosku (por. wyrok WSA w Poznaniu z 6 czerwca 2024 r., IV SAB/Po 36/24).
Niezależnie jednak od powyższej okoliczności, z odpowiedzi udzielonej skarżącej przez organ pismami z [...] sierpnia oraz [...] września 2024 r. wynika, iż całość dokumentacji znajduje się w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Ponadto zgodnie z obwieszczeniem SKO w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r., opublikowanym na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w [...], możliwe jest zapoznanie się z całą dokumentacją sprawy w siedzibie Kolegium.
Brak posiadania żądanych informacji wypełnia przesłankę negatywną rozpatrzenia żądania. Powiadomienie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanych danych uwalnia adresata wniosku od zarzutu bezczynności w sprawie. Nie można bowiem oczekiwać od podmiotu zobowiązanego udostępnienia informacji niebędącej w jego dyspozycji (wyrok WSA w Łodzi z 21 lipca 2022 r., II SAB/Łd 60/22).
Odnosząc się w tym miejscu do podnoszonych przez skarżącą wątpliwości co do prawdziwości udzielonej przez organ odpowiedzi o nieposiadaniu objętych wnioskiem opisywanych akt bądź ich kopii (np. skanów) wskazać należy, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych (Dz.U. z 2011 r. Nr 14, poz. 67), którego adresatami są m.in. organy gmin, czynności kancelaryjne są wykonywane w systemie tradycyjnym lub w systemie EZD, tzn. elektronicznego zarządzania dokumentacją (Załącznik nr I: § 1 ust. 2). Z treści § 8 i § 9 tego rozporządzenia wynika przy tym, iż akta spraw mogą być tworzone w systemie tradycyjnym – w postaci papierowej lub EZD. Skoro zatem akta sprawy objętej wnioskiem skarżącej o udostępnienie informacji publicznej są prowadzone w postaci papierowej, to Burmistrz [...] nie miał obowiązku jednoczesnego prowadzenia ich w postaci elektronicznej.
Ponadto rolą sądu nie jest badanie i weryfikacja twierdzeń organu co do okoliczności dysponowania wnioskowaną informacją publiczną, gdyż dopiero wykazanie przez stronę przeciwną, że twierdzenia organu są w tym względzie błędne, obliguje sąd do zajęcia umotywowanego stanowiska w sprawie (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 16 stycznia 2019 r., II SAB/Go 62/18). Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje rozwiązania prawnego, przy pomocy którego sąd administracyjny mógłby prowadzić postępowanie wyjaśniające zmierzające do weryfikacji prawdziwości, czy też rzetelności informacji udostępnionej wnioskodawcy. Stąd też brak jest przekonujących podstaw do zakwestionowania odpowiedzi udzielonej przez organ skarżącej co do nieposiadania akt sprawy objętej wnioskiem – po przekazaniu ich Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.
Jednocześnie Sądowi w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę wiadomym jest z urzędu, iż decyzją z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] Burmistrz [...] określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia p.n. "budowa kompostowni odpadów biodegradowalnych dla Z. Sp. z o.o." przeznaczonej do realizacji na działce o numerze ewid. [...] obręb [...]. Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w całości w mocy zaskarżoną odwołaniem powyższą decyzję Burmistrza [...]. Z kolei dnia [...] października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga na powyższą decyzję SKO w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. Do daty wydania wyroku w sprawie niniejszej postępowanie to nie zostało zakończone.
Niezależnie od oceny wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r. jako całości, pkt 3 tego wniosku zawierał żądanie udostępnienia opisanej w tym punkcie decyzji środowiskowej. O ile, jak wskazano wyżej, akta sądowe lub administracyjne jako zbiór dokumentów czy informacji nie stanowią informacji publicznej w całości, to decyzje rozstrzygające sprawy administracyjne, jako akty administracyjne o charakterze indywidualnym, są dokumentami urzędowymi w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. – stanowią zatem informację publiczną (wyrok WSA w Warszawie z 28 maja 2014 r., II SAB/Wa 161/14).
Co do zasady, jak wynika z treści art. 10 ust. 1 u.d.i.p., na wniosek jest udostępniana taka informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych. Na tle tej regulacji w orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż adresat wniosku – organ – zwolniony jest z obowiązku udostępnienia informacji, jeżeli została ona ujawniona w BIP lub centralnym repozytorium. W tej sytuacji w przypadku złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, podmiot zobowiązany zawiadamia wnioskodawcę o ujawnieniu żądanej informacji w BIP. Podmiot zobowiązany nie ma więc obowiązku udostępniać informacji publicznej w formie i sposób wskazany we wniosku, gdy znajduje się ona w BIP (por. m.in. wyroki NSA z 11 lipca 2023 r. III OSK 979/22, a także WSA w Opolu z 8 lipca 2021 r., II SAB/Op 21/21 oraz WSA we Wrocławiu z 29 kwietnia 2021 r., IV SAB/Wr 447/20). W przypadku informacji udostępnionej w BIP na dysponencie tej informacji nie spoczywa wówczas obowiązek dokonywania wydruków z Biuletynu Informacji Publicznej i przesyłania ich wnioskodawcy (wyrok NSA z 25 września 2008 r., I OSK 416/08). W takiej sytuacji podmiot zobowiązany zawiadamia natomiast wnioskodawcę o braku możliwości zastosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP. W orzecznictwie sądowym można jednakże spotkać się również z poglądem doprecyzowującym powyższą regułę, a mianowicie przesłanki udostępnienia żądanej informacji publicznej w BIP są spełnione wówczas, gdy informacja ta jest dostępna w BIP w dniu zawiadomienia wnioskodawcy przez organ, a jednocześnie przed upływem terminu na udzielenie informacji wynikającego z ustawy (por. wyroki WSA W Łodzi z 10 marca 2021 r., II SAB/Łd 96/20 oraz WSA w Lublinie z 12 sierpnia 2021 r., II SAB/Lu 61/21).
W okolicznościach rozpatrywanej sprawy analiza Biuletynu Informacji Publicznej Gminy [...] wykazała, iż w dacie wydania niniejszego wyroku na stronach tego Biuletynu nie widniała objęta pkt 3 wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r. decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację opisanego wyżej przedsięwzięcia. Jednakże nawet w sytuacji, gdyby treść tej decyzji w istocie nadal znajdowała się w BIP Gminy [...], orzecznictwo sądowe wskazuje, iż nie jest wystarczające samo powiadomienie, iż żądane informacje zostały udostępnione w BIP lub centralnym repozytorium, lecz organ zobowiązany jest wskazać, gdzie dokładnie zamieszczono określone dane tak, aby strona mogła bez problemu je odnaleźć. W tym celu organ powinien ujawnić nie tylko adres strony BIP, ale także oznaczyć dokładnie zakładki, czy też podać dokładny adres internetowy podstron, na których umieszczono poszczególne informacje, a także ścieżkę dostępu do informacji (por. m.in. wyroki WSA we Wrocławiu z 9 listopada 2023 r., IV SAB/Wr 263/23 oraz z 13 czerwca 2023 r., IV SAB/Wr 1073/22, a także WSA w Olsztynie z 5 października 2023 r., II SAB/Ol 65/23).
Jednakże takiego odesłania do BIP, ze wskazaniem podstron czy zakładek – w zakresie publikacji decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] – udzielona skarżącej odpowiedź organu z dnia [...] sierpnia 2024 r. nie zawierała. Znajdowało się tam jedynie wskazanie, iż na stronie BIP Urzędu Miejskiego w [...] można zapoznać się z obwieszczeniem SKO w [...] na temat wydania przez ten organ decyzji z dnia [...] sierpnia 2024 r. Jednocześnie analiza akt administracyjnych sprawy zakończonej wspomnianą wyżej decyzją SKO w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. wskazuje, iż decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] po jej wydaniu była opublikowana na stronie internetowej BIP Gminy [...]. Stąd wniosek, że pomimo prowadzenia akt sprawy w postaci papierowej, treść samej decyzji, co najmniej w wersji elektronicznej znajduje się w posiadaniu organu, przez co nie ma przeszkód, by punktowi 3 wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r. nadać bieg przewidziany przepisami u.d.i.p. W konsekwencji przyjąć należy, iż w niniejszej sprawie organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku strony w zakresie udostępnienia decyzji środowiskowej, o której mowa w pkt 3 tego wniosku, począwszy od upływu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14-dniowego terminu na rozpoznanie w/w wniosku.
Z tej przyczyny Sąd w tym zakresie uwzględnił skargę na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązując Burmistrza [...] do załatwienia pkt 3 wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku.
Jednocześnie stwierdzony stan bezczynności w załatwieniu pkt 3 przedmiotowego wniosku nie miał charakteru rażącego naruszenia prawa. Określenie to oznacza bowiem wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wnioskodawcy, jaskrawego braku woli załatwienia sprawy, ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Innymi słowy, rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (B. Adamiak, J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest również wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie nie zachodził przypadek oczywistego lekceważenia wniosku skarżącej bądź złej woli organu, które można byłoby rozpatrywać jako wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, jak również celowego działania czy uporczywego zaniechania. W ocenie Sądu stwierdzona bezczynność w rozpoznaniu pkt 3 wniosku takich cech nie nosiła. Z tego względu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a., orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku.
W pozostałym zakresie, z przyczyn wcześniej omówionych, skarga została oddalona. Dodać przy tym należy, iż przedstawiona we wcześniejszej części uzasadnienia argumentacja, iż brak posiadania żądanych informacji wypełnia przesłankę negatywną rozpatrzenia żądania, powiadomienie o tym wnioskodawcy uwalnia adresata wniosku od zarzutu bezczynności, gdyż nie można oczekiwać od podmiotu zobowiązanego udzielenia informacji niebędącej w jego dyspozycji – odnosi się również do pkt 6 wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r. W tym zakresie organ poinformował bowiem skarżącą, iż nie posiada objętej tym punktem informacji, przy czym należy się o nią zwrócić do właściwego organu Wód Polskich bądź Spółki Wodnej w [...]. Organ wskazał zatem stronie podmioty właściwe do rozpoznania jej wniosku w części objętej punktem 6. W konsekwencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt III sentencji wyroku.
Jeśli chodzi natomiast o zawarte w pkt IV sentencji rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, na podstawie art. 200, art. 205 § 1 w związku z art. 206 p.p.s.a. zasądzono od organu na rzecz skarżącej połowę uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wynoszącego [...] zł (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535), tzn. kwotę [...] zł. Wynikało to z faktu uwzględnienia skargi jedynie częściowo, tzn. okazała się ona zasadna w zakresie tylko jednego punktu wniosku na sześć, zaś w pozostałej części żądania skarga została oddalona. Art. 206 p.p.s.a. pozwala przy tym sądowi rozpoznającemu sprawę na odstąpienie w uzasadnionych przypadkach od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, przy czym w niniejszej sprawie, z uwagi na jedynie częściowe uwzględnienie skargi, taki uzasadniony przypadek miał miejsce.