II SAB/Gl 71/22

II SAB/Gl 71/22 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Edyta Kędzierska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Kędzierska, , , po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza [...] P. w sprawie przekazania zażalenia w przedmiocie zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 maja 2022 r. S.B. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza [...] P. w związku z niewykonaniem w terminie czynności materialno-technicznej i nieprzekazaniem zażalenia skarżącego z dnia 20 maja 2022 r. na postanowienie organu z dnia 18 maja 2022 r.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że przekazał powyższe zażalenie do organu odwoławczego w ustawowym terminie, tj. w dniu 27 maja 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu.
Badanie przez sąd administracyjny dopuszczalności skargi polega w pierwszej kolejności na ocenie, czy istnieje jej przedmiot należący do zakresu kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. Badaniu sądu podlega więc na wstępie istnienie przedmiotowej przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenia czy na zaskarżoną formę działalności administracji publicznej lub jej zaniechania (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Ustalenie natomiast przez sąd, że w sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, czyni bezprzedmiotowym badanie przez sąd warunków formalnych dopuszczalności wniesienia skargi (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 136/21).
Sąd stoi na stanowisku, że skarżący wniósł skargę w sprawie objętej kognicją sądów administracyjnych. Dotyczy ona bowiem przewlekłości w prowadzeniu postępowania administracyjnego, w postaci czynności materialno-technicznej, tj. przekazania zażalenia do organu wyższej instancji. Dostrzec jednak trzeba, że już przed wniesieniem skargi, czynność ta została wykonana.
Wskazać w tym miejscu przyjdzie, że w uchwale z dnia 7 marca 2021 r., sygn. akt II OPS 1/21, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, wniesiona po jego zakończeniu, podlega odrzuceniu. Podstawą dla odrzucenia tego rodzaju skargi jest przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Za inną przyczynę niedopuszczalności skargi, należy bowiem uznać okoliczność braku przedmiotu skargi w chwili jej wniesienia rozumianego, jako przewlekłość nie dająca się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ w sposób kończący postępowanie administracyjne. Po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym, czyli takim, który istniejąc w przeszłości, nie może być uznany w procedurze sądowoadministracyjnej za nadal podlegający ocenie w kontekście celu tej procedury, tj. przeciwdziałania opieszałości organu. W powyższej uchwale podkreślono również, że za rozstrzygnięcie sprawy należy uznać nie tyle samo wydanie aktu administracyjnego, ale jego uzewnętrznienie wobec stron postępowania w postaci jego doręczenia. Samo wydanie aktu przez organ jest bowiem czynnością techniczną, która nabiera doniosłości prawnej w postaci rozstrzygnięcia sprawy dopiero w chwili, gdy zostanie skutecznie oświadczona stronom postępowania.
Sytuacja taka zdaniem Sądu ma miejsce w niniejszej sprawie.
Z akt administracyjnych wynika, że przedmiotowe zażalenie wpłynęło do organu w dniu 20 maja 2022 r. Organ ten w dniu 27 maja 2022 r. przekazał zażalenie do organu drugiej instancji, co potwierdza pieczęć na kopercie, w której korespondencja ta została przesłana. Skarga sądowa została natomiast złożona w dniu 29 maja 2022 r., a więc już po wykonaniu czynności materialno-technicznej, której niewykonanie jest przedmiotem skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.