II SAB/Gl 7/26
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na bezczynność ZUS z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia poprzez brak wniesienia ponaglenia.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wypłaty świadczenia "aktywni rodzice w pracy". Sąd administracyjny stwierdził, że skarga nie została poprzedzona wymaganym ponagleniem do organu wyższego stopnia, co stanowi naruszenie art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pomimo wezwania, skarżąca nie wykazała, że złożyła ponaglenie. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę A. G. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wypłaty świadczenia "aktywni rodzice w pracy". Sąd ustalił, że skarżąca nie poprzedziła swojej skargi złożeniem ponaglenia do organu wyższego stopnia, co jest wymogiem formalnym w przypadku skarg na bezczynność organu, zgodnie z art. 53 § 2b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Sąd podkreślił, że wyczerpanie środków zaskarżenia, rozumiane jako wniesienie ponaglenia, jest niezbędne do dopuszczalności skargi. Skarżąca nie odpowiedziała również na wezwanie sądu do wykazania, czy takie ponaglenie zostało złożone. Wobec braku spełnienia tego warunku procesowego, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. postanowił ją odrzucić.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 53 § 2b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że wniesienie ponaglenia jest warunkiem formalnym złożenia skargi na bezczynność organu, a jego brak skutkuje niedopuszczalnością skargi, co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie.
p.p.s.a. art. 53 § § 2b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia do właściwego organu.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
k.p.a. art. 37 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Określa sposób wnoszenia ponaglenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga nie została poprzedzona wymaganym ponagleniem do organu wyższego stopnia.
Godne uwagi sformułowania
Wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia do właściwego organu. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu.
Skład orzekający
Aneta Majowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na bezczynność organu w przypadku braku wcześniejszego ponaglenia."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowań przed sądami administracyjnymi i skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowej kwestii proceduralnej, która jest ważna dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowej wykładni prawa.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SAB/Gl 7/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2026-03-30 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2026-01-12 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Aneta Majowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 658 Hasła tematyczne Przywrócenie terminu Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska, , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie wypłaty świadczenia aktywni rodzice w pracy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 16 grudnia 2025 r. A. G. (dalej: skarżąca), wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie dotyczącej wypłaty świadczenia aktywni rodzice w pracy na dziecko D. M.. Z nadesłanych akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca nie poprzedziła skargi złożonej do tut. Sądu ponagleniem do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak na zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: k.p.a.) stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18). Wobec tego skarżąca, obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność organu. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). W rozpatrywanej sprawie z akt sprawy nie wynika, aby złożenie skargi na bezczynność zostało poprzedzone ponagleniem zgodnie z art. 37 k.p.a. Skarżąca nie odpowiedziała także na wezwanie z dnia 11 lutego 2026 r. do wykazania czy przed wniesieniem skargi wystąpiła z ponagleniem do organu wyższego stopnia (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 lutego 2026 r., karta nr 15 akt sądowych, doręczone w dniu 19 lutego 2026 r.). W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Stosownie bowiem do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę