III SA/Wr 530/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie ze względu na niewłaściwość miejscową.
Strona wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną. Sąd uznał, że nie jest właściwy miejscowo do rozpoznania sprawy, ponieważ zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta RP, sprawy dotyczące kar pieniężnych z ustawy o transporcie drogowym powinny być rozpoznawane przez sąd właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę strony skarżącej. Ponieważ zaskarżona decyzja nie dotyczyła kar pieniężnych z art. 92a ustawy o transporcie drogowym, sąd zastosował art. 59 § 1 p.p.s.a. i przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2017 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Sąd, działając na posiedzeniu niejawnym, postanowił przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości. Uzasadnienie opiera się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zgodnie z art. 13 § 2 p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jednakże, art. 13 § 3 p.p.s.a. dopuszcza przekazanie spraw innego sądu, jeśli wymaga tego celowość. Sąd odniósł się do rozporządzenia Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym WSA spraw z zakresu działania GITD dotyczących kar pieniężnych z art. 92a ustawy o transporcie drogowym, które przekazuje sprawy do sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę strony skarżącej. Sąd stwierdził jednak, że zaskarżona decyzja nie dotyczy kar pieniężnych z art. 92a ustawy o transporcie drogowym, co wyklucza zastosowanie tego rozporządzenia. W związku z tym, sąd zastosował art. 59 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd stwierdzający swoją niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi. Postanowienie o przekazaniu mogło zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. W przypadku stwierdzenia niewłaściwości, sąd przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że rozporządzenie dotyczące przekazania spraw GITD do sądów właściwych ze względu na miejsce zamieszkania strony skarżącej dotyczy tylko kar pieniężnych z art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Ponieważ zaskarżona decyzja nie dotyczyła tej materii, sąd zastosował ogólną zasadę właściwości miejscowej i przekazał sprawę do sądu właściwego według siedziby organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazano_do_innego_sadu
Przepisy (14)
Główne
p.p.s.a. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 13 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
p.p.s.a. art. 13 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.
Rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego art. 1 § 1
Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
k.p.a. art. 104
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.d.p. art. 13k § 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
pkt 2
u.d.p. art. 13k § 4
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.d.p. art. 13k § 6
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
pkt 1
u.d.p. art. 13k § 9
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.d.p. art. 131 § 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.t.d. art. 50
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
pkt 1 lit. j
u.t.d. art. 51 § 6
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
lit. b
u.t.d. art. 92a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Kary pieniężne, o których mowa w tym przepisie, są przedmiotem rozporządzenia Prezydenta RP.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość miejscowa sądu ze względu na brak zastosowania rozporządzenia Prezydenta RP dotyczącego kar pieniężnych z art. 92a u.t.d.
Godne uwagi sformułowania
przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości nie ma do niej zastosowania powołane rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Skład orzekający
Anna Moskała
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej sądu administracyjnego w sprawach dotyczących kar pieniężnych, gdy nie mają zastosowania przepisy szczególne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy zaskarżona decyzja nie jest objęta rozporządzeniem o przekazaniu spraw ze względu na miejsce zamieszkania strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (właściwość sądu), co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wr 530/17 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2017-08-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2017-07-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Anna Moskała /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Właściwość sądu Skarżony organ Inspektor Transportu Drogowego Treść wyniku *Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego Powołane przepisy Dz.U. 2017 poz 1369 art. 59 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości. Uzasadnienie Pismem z 22 czerwca 2017 r. strona skarżąca wniosła do tutejszego Sądu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nakładającą karę pieniężną i wydaną na podstawie art. 104 w zw. z art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze zm.), art. 13k ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 3, art. 13k ust. 4, ust. 6 pkt 1, ust. 9 oraz art. 131 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 460, ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną, oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1263, ze zm.), art. 50 pkt 1 lit. j, art. 51 ust. 6 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1414, ze zm.). Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369, zwanej dalej "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, przy czym – stosownie do § 3 tego artykułu - Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Stosownie do § 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506 ze zm.) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Podkreślić należy, że przywołane unormowanie dotyczy jedynie spraw w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie dotyczy tej materii, a więc nie ma do niej zastosowania powołane rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W myśl natomiast art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI