II SAB/Gl 55/09

II SAB/Gl 55/09 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2010-02-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Łucja Franiczek
Rafał Wolnik
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 141 par 2 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Grzegorz Śliwa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2010 r. sprawy ze skargi F. K. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków oddala skargę
Uzasadnienie
W skardze do sądu administracyjnego z dnia [...]r. sprecyzowanej w piśmie procesowym z dnia [...] ( k. 36 akt sąd.) F. K. zarzuciła Geodecie Miasta R. bezczynność w załatwieniu jej wniosku z dnia [...] r. w którym domagała się wypisu z rejestru gruntów odnośnie nieruchomości położonej w R. przy ul [....] stanowiącej własność P. S. Jak wynika z treści skargi organ do którego skierowała wniosek z dnia [...]r. nie uczynił zadość jej żądaniu bo co prawda wydał jej wypisy z rejestru ale odnośnie działek o łącznej powierzchni [...]m2, gdy tymczasem jej zdaniem P.S posiadał działki o łącznej powierzchni [...]ha. Z dalszej treści skargi zdaje się wynikać, że zdaniem skarżącej nie wydano jej wypisu z rejestru gruntów odnośnie działki nr 1 o powierzchni [...] m2 stanowiącej obecnie część ul. [...] W skardze F. K. powołała się na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia 11 maja 2009 r. wydane w związku z zażaleniem wniesionym przez L. K. reprezentowanego przez F. K. na bezczynność Geodety Miasta R., również w rozpatrzeniu ww. wniosku z dnia [...]r.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta R. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Uzasadniając do stanowisko stwierdził, że skarga została wniesiona przez F. K. działającą w imieniu jej męża L. K., którego skarga w tym samym przedmiocie została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SAB/Gl 11/09 – w związku z niedochowaniem trybu określonego w art. 52 § 3 ppsa. Tryb ten nie został w dalszym ciągu zdaniem Prezydenta R. przez L. K. wyczerpany. Alternatywnie Prezydent zakwestionował sformułowane w skardze twierdzenie co do jego bezczynności. Stwierdził, że w odpowiedzi na wniosek L. K. z dnia [...]r. zostały mu wydane w dniu [...] r. wypisy z rejestru gruntów obejmujące działki o numerach : 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10. Gdyby zaś przyjąć, że L. K. chodziło o szkic katastralny terenu, który był objęty zakresem wniosku, to żądanie takie z tego wniosku nie wynikało. Nadto jeszcze pismem z dnia [...] r. został on pouczony, że w świetle obowiązujących przepisów szkice katastralne mogą być udostępniane jedynie jednostkom wykonawstwa geodezyjnego w związku ze zgłoszeniem robót geodezyjnych. Skarga jest zdaniem Prezydenta R. niezasadna również gdyby przyjąć, że zakwestionowano w niej rzetelność danych udzielonych z ewidencji gruntów i budynków. Dane te zostały bowiem udzielone zgodnie ze stanem prowadzonej ewidencji, odzwierciedlającym stan prawny i faktyczny mający swoje oparcie w stosownych dokumentach, które dane w ewidencji odzwierciedlają. Organy ewidencyjne nie są władne danych tych modyfikować jeżeli zmiany te nie miałyby oparcia w stosownych dokumentach, czego faktycznie domaga się zdaniem Prezydenta R. L. K.
W drodze zmiany wpisów w ewidencji, ze względu na ich wtórny charakter, nie można rozstrzygać sporów dotyczących własności ani też kontrolować tytułów własności które stanowiły podstawę dokonanych w ewidencji wpisów.
W piśmie z dnia [...] r. ( k. 49 akt sądowych ) Sąd wezwał F.K. do oświadczenia się w terminie 7 dni czy skargę wniosła w imieniu własnym czy też jako pełnomocnik L. K. pod rygorem przyjęcia, że wniosła ją wyłącznie w imieniu własnym. Wtedy też powinna wykazać, że sprawa dotyczy jej interesu prawnego oraz, iż złożyła w imieniu własnym wniosek o udostępnienie jej danych z ewidencji gruntów. Na wezwanie to doręczone jej w dniu [...]r. skarżąca nie udzieliła odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga na bezczynność wniesiona przez F. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści skargi, pisma skarżącej z dnia 24 sierpnia 2009 r. oraz z treści postanowienia Ministra Infrastruktury z dnia [...]r. ( kserokopia k. 12 akt sądowych), na które skarżąca się powołuje, jednoznacznie zdaniem Sądu wynika, że F. K. kwestionowaną bezczynność Prezydenta R. wiąże z dołączonym do skargi ( w kserokopii karta 13 i 71 akt sądowych ) wnioskiem z dnia [...] r. skierowanym do Geodety Miasta R. przez jej męża L. K. Wniosek ten dotyczył udostępnienia danych z ewidencji gruntów i budynków. Działania organów w przedmiocie takiego wniosku należy zakwalifikować zdaniem Sądu do czynności materialno-technicznych o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Ani bowiem ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne ( Dz. U. z 2005 r. Nr 240 poz. 2027 ze zm.) ani też wydane do tej ustawy rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38 poz. 454 ) nie przewidują uprawnienia organów do rozstrzygania takich spraw w formie decyzji lub postanowienia. Dopuszczalność skargi na bezczynność w takiej sprawie wynika zatem z treści art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 ustawy p.p.s.a. Obowiązujące przepisy nie przewidują przy tym zdaniem sądu aby dopuszczalność takiej skargi była uzależniona od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia. Skoro załatwienie sprawy nie polega na wydaniu decyzji lub postanowienia to brak jest podstaw do wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 kpa w zw. z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a.. W sprawie nie zachodzi też sytuacja o jakiej mowa w art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. gdyż przepis ten odnosi się do skarg na akty lub czynności organów administracji a nie do bezczynności w sprawach kończących się wydaniem takiego aktu lub podjęciem czynności ( tak m.in. NSA w postanowieniu z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt I OSK 385/07).
W konsekwencji wbrew stanowisku zaprezentowanemu w odpowiedzi na skargę Sąd uznał, że brak jest podstaw do odrzucenia skargi.
Rozpoznając skargę F.K. Sąd uznał ją za bezzasadną i to z dwóch powodów. Po pierwsze Prezydent R. nie mógł pozostawać wobec skarżącej w bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia [...] r. skoro to nie ona była autorem tego wniosku. Został on bowiem wniesiony przez jej męża L. K.. Należy przy tym podnieść, że skarga L. K. na bezczynność Prezydenta R. w postępowaniu zainicjonowanym tym wnioskiem została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SAB/Gl 11/09.
Po drugie zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Tylko też skarga takiego podmiotu podlega merytorycznemu rozpatrzeniu. Przyjmuje się przy tym powszechnie w doktrynie i orzecznictwie, że podobnie jak na podstawie art. 28 kpa, interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a. należy rozpatrywać według szeroko ujmowanych norm prawa materialnego. Interes ten oznacza bowiem występowanie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków określonego podmiotu a sprawą administracyjną, w której może nastąpić konkretyzacja tych uprawnień lub obowiązków, będąca następnie przedmiotem kontroli w postępowaniu sądowo-administracyjnym (również w zakresie bezczynności organów w takich sprawach ). Pomimo wezwania skarżąca nie wykazała jednak aby tak rozumiany interes prawny w rozpatrywanej sprawie posiadała. Z treści jej pism procesowych oraz dołączonych do nich dokumentów zdaje się bowiem wynikać, że ewentualnie taki interes przysługiwał jej mężowi L. K. i jako jednemu z następców prawnych P. S., o którym mowa we wniosku L. K. z dnia [...]r.
Z powyższych względów skarga F. K. jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.
Marginalnie należy jedynie stwierdzić, że gdyby miało dojść do merytorycznej oceny bezczynności Prezydenta R. w załatwieniu wniosku L. K. z dnia [...]r. to należałoby ustalić w pierwszej kolejności czego ten wniosek dokładnie dotyczy – w odniesieniu do danych i informacji objętych ewidencją gruntów i budynków. Zdaniem Sądu zarówno bowiem treść tego wniosku jak i treść dalszych pism L. K.( również sporządzonych w jego imieniu przez F. K. ) jest mało precyzyjna i tym samym mało zrozumiała. Trudno w oparciu o te pisma zdaniem Sądu ustalić udostępnienia jakich konkretnie danych strona żąda i czy w istocie chodzi jej tylko o udostępnienie danych czy też faktycznie o rozstrzygnięcie innych kwestii np. sprawy spadkowej czy też sporu związanego z prawem własności konkretnie istniejącej fizycznie w terenie nieruchomości, co nie byłoby w takich postępowaniu możliwe. Bez dokładnego określenia żądania, co powinno nastąpić w trybie art. 64 § 2 kpa, jego prawidłowe rozpatrzenie nie jest praktycznie możliwe. W szczególności niezrozumiałe jest ewentualne żądanie wydania wypisu z rejestru gruntów odnośnie działki nr 1 Jak bowiem wynika z pisma Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych w R. z dnia [...] r. ( karta 73 akt sądowych ), wpisanie takiego numeru działki w Księdze wieczystej Tom [...] wykaz [...], na odpis z której powołuje się skarżąca, było następstwem pomyłki, która została sprostowana postanowieniem tego Sądu z dnia [...]r. O błędnym oznaczeniu mianownika tej działki numerem "[...]" zamiast "[...]" pisze przy tym sama skarżąca w piśmie do Sądu Rejonowego w R. z dnia [...]r.
( k. 65 – 67 akt sądowych). To zaś potwierdzałoby stanowisko organów ewidencyjnych, że działka nr 1 nie figuruje i nigdy nie figurowała w ewidencji gruntów i budynków ( tak m.in. w piśmie na karcie 26 akt sądowych).