IV SO/Wa 193/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów dotyczącą korupcji w wymiarze sprawiedliwości, uznając sprawę za niedopuszczalną w kognicji sądu administracyjnego.
J. C. złożył skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie korupcji w wymiarze sprawiedliwości, twierdząc, że organ nie podjął żadnych działań od 1997 roku. Sąd uznał, że żądania skarżącego nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego, ponieważ dotyczą one skargi unormowanej w art. 227 KPA, która nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Skarżący J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie skarg dotyczących korupcji w wymiarze sprawiedliwości. Skarżący podniósł, że od 1997 roku zgłasza problemy z korupcją, a Prezes Rady Ministrów nie podjął w tej sprawie żadnych działań. Sąd administracyjny uznał jednak, że żądania zawarte w skardze nie mieszczą się w jego kognicji. Wskazano, że właściwość sądu administracyjnego jest określona w art. 3 § 2 i 3 PPSA, który precyzuje, jakie akty i czynności organów administracji podlegają kontroli. Sąd podkreślił, że skargi na bezczynność organu są właściwe tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4 wspomnianego przepisu. Zdaniem Sądu, żądania J. C. miały charakter skargi unormowanej w art. 227 KPA, dotyczącej zaniedbań organów lub ich pracowników, naruszenia praworządności lub interesów skarżących, albo przewlekłego załatwiania spraw. Postępowanie w takich sprawach nie skutkuje wydaniem rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadomieniem o czynnościach wewnętrznych. W konsekwencji, działania administracji w takich przypadkach nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności poddawanych nadzorowi sądowemu. Skargę w tym przedmiocie należy wnosić do organu właściwego zgodnie z art. 229 KPA. Ponieważ żądania skarżącego nie podlegały kognicji sądu administracyjnego, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga taka nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest właściwy do kontroli aktów i czynności organów administracji określonych w art. 3 § 2 PPSA. Skargi na bezczynność organu są dopuszczalne tylko w przypadkach wskazanych w tym przepisie. Żądania skarżącego dotyczyły skargi unormowanej w art. 227 KPA, która nie podlega kontroli sądów administracyjnych, a powinna być wnoszona do właściwego organu zgodnie z art. 229 KPA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kontroli sądów administracyjnych nad aktami i czynnościami organów administracji publicznej.
KPA art. 227
Kodeks postępowania administracyjnego
Reguluje skargi dotyczące zaniedbań organów, naruszenia praworządności lub interesów skarżących, czy przewlekłego załatwiania spraw.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w § 1 pkt 1-5.
PPSA art. 58 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Potwierdza możliwość odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Pomocnicze
PPSA art. 3 § § 2 pkt 8
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazuje na właściwość sądu administracyjnego w sprawach skarg na bezczynność organu, ale tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4.
KPA art. 229
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa organ właściwy do wniesienia skargi, o której mowa w art. 227 KPA.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Żądania skarżącego nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego. Skarga dotyczy kwestii, które powinny być rozpatrywane w trybie art. 227 KPA, a nie przez sąd administracyjny.
Godne uwagi sformułowania
żądania zawarte w skardze nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skład orzekający
Zofia Flasińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady niedopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w sprawach, które nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających kontroli sądowej zgodnie z PPSA, w szczególności w odniesieniu do skarg rozpatrywanych w trybie KPA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy skarżący próbuje poddać kontroli sądowej administracyjnej sprawy, które nie są objęte właściwością sądów administracyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy ustalenia właściwości sądu, co jest istotne dla prawników, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SO/Wa 193/05 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-08-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-07-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Zofia Flasińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Skarżony organ Minister Sprawiedliwości Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie skarg "na korupcję w Wymiarze Sprawiedliwości" postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 30 czerwca 2005 r. J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie skarg "na korupcję w Wymiarze Sprawiedliwości". W uzasadnieniu podał, iż od 1997 r. skarży się na korupcję w Wymiarze Sprawiedliwości, zaś Prezes Rady Ministrów nie podjął żadnych czynności. Zdaniem Sądu, żądania zawarte w skardze nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego /confer postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 1983 r., SA/Wr 625/83, ONSA 1983, Nr 2, poz. 94/. Właściwość sądu administracyjnego określona jest w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Przepis ten wskazuje, jakie akty i czynności organów administracji publicznej podlegają kontroli sądu administracyjnego. Nadto, zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organu jedynie w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 wspomnianego przepisu. W ocenie Sądu, żądania zawarte w skardze J. C. mają charakter skargi unormowanej w treści art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego, której przedmiotem mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie wydaje się w nim rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera dyspozycja art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Skargę zaś w tym przedmiocie należy wnieść do organu, którego właściwość została określona w art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro żądania zawarte w skardze będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania nie podlegają kognicji sądu administracyjnego, to skarga jako niedopuszczalna - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - podlega odrzuceniu. Mając na względzie szereg powyższych okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI