II SAB/Gl 28/26

II SAB/Gl 28/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-03-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-02-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agnieszka Kręcisz-Sarna /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 3, art. 34, art. 35, art. 220 par. 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Kręcisz- Sarna, , , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
J. C. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.
Na podstawie zarządzenia z dnia 11 lutego 2026 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie przesłano pełnomocnikowi odpis zarządzenia z dnia 11 lutego 2026 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 12 lutego 2026 r.
W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 19 lutego 2026 r., nie uzupełniono braków formalnych skargi, nie uiszczono również należnego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przy czym w art. 57 § 1 p.p.s.a. stwierdzono, iż skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła wszystkich dokumentów z których wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji strony skarżącej w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane w sposób dostateczny umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej.
Na mocy art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym art. 35 § 1 p.p.s.a. stwierdza, iż pełnomocnikiem strony może być między innymi adwokat lub radca prawny. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie
(art. 37 § 1 p.p.s.a.)
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącej, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych, nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.