II SAB/Gl 236/24

II SAB/Gl 236/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska /sprawozdawca/
Beata Kalaga-Gajewska
Krzysztof Nowak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6136 Ochrona przyrody
658
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Stwierdzono bezczynność organu  - art.149 par.1a ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 37 par. 1 pkt 1, art. 36 par. 1, art. 35 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 149 par. 1 pkt 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 lutego 2025 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w W. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia 1. stwierdza, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. zobowiązuje Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. do wydania aktu w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia w terminie 60 dni od otrzymania akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem, 3. zasądza od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. na rzecz strony skarżącej 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Pismem nadanym dnia 15 listopada 2024 r. [...] z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca), reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. (dalej: organ, RDOŚ) w sprawie dotyczącej przedsięwzięcia pod nazwą "Wydobywanie kopaliny: węgla kamiennego i metanu jako kopaliny towarzyszącej ze złoża [...] zarzucając organowi naruszenie art. 35 § 1, 2, 3 w zw. z art. 12 § 1 w zw. z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.) poprzez brak załatwienia sprawy w terminach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji w sprawie w terminie miesiąca oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Skarżącej wskazał, iż na wniosek P. S.A. Oddział [...] (dalej: Inwestor, Wnioskodawca) z dnia 10 października 2018 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanego wyżej przedsięwzięcia. Postępowanie zostało zawieszone na mocy postanowienia z dnia 10 listopada 2021 r. znak [...], a następnie podjęte na mocy postanowienia z dnia 16 listopada 2022 r. znak [...]. Sprawa była szereg razy przedłużana, o czym informowano kolejnymi obwieszczeniami. Inwestor pomimo wezwań organu nie uzupełnił raportu, zatem w ocenie strony skarżącej organ prowadzący postępowanie powinien rozpatrzyć sprawę na podstawie dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego i wydać rozstrzygnięcie kończące postępowanie, a w razie braku kompletnego materiału umożliwiającego określenie środowiskowych uwarunkowań wydać decyzję odmowną. Pełnomocnik akcentował również, że postępowanie trwa już 6 lat, a ciągłe przedłużanie daty przedłożenia wymaganej dokumentacji powoduje dezaktualizację zgromadzonego już w sprawie materiału dowodowego. Zwrócił również uwagę na stanowisko wyrażone przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wyrażone w postanowieniu z dnia 24 października 2024 r. znak [...], wydane w związku z wniesionym w sprawie ponagleniem.
W odpowiedzi na skargę organ przedstawił przebieg postępowania oraz wyjaśnił, że wydłużał termin załatwienia sprawy na wniosek strony najbardziej zainteresowanej rozstrzygnięciem – Inwestora, który nie jest w stanie przedłożyć wymaganych informacji, a inne strony nie wnosiły zastrzeżeń do takiego stanu. Podkreślił, że szybkość wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla każdego przedsięwzięcia, zależy w głównej mierze od jakości przedstawianej do organu dokumentacji. Materiał uzupełniający złożony przez pełnomocnika nie zawierał wszystkich informacji oraz elementów zgodnych z wezwaniami. Organ wskazał również na konieczność odliczenia czasu zawieszenia postępowania. Wskazał, że organ ma obowiązek dokładnego zbadania stanu faktycznego i prawnego sprawy, co może wymagać przeprowadzenia dodatkowych czynności wyjaśniających, i taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Inwestor został wezwany do uzupełnienia dokumentacji m.in. analiz dotyczących oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na jednolite części wód przy wykorzystaniu modelu hydrodynamicznego i każdorazowo informował organ o braku możliwości przedłożenia uzupełnień raportu w określonych terminach. Zauważył też, że czas potrzebny na zebranie pełnych, rzetelnych informacji i dostosowanie raportu do wymogów formalnych stanowi istotną część całego postępowania i wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Końcowo podał, że po otrzymaniu od Inwestora kompletnych uzupełnień i wyjaśnień na wezwanie z dnia 28 grudnia 2022 r. zostaną niezwłocznie podjęte dalsze kroki zmierzające do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla objętego postępowaniem przedsięwzięcia.
W dniu 7 stycznia 2025 r. do akt wpłynęło pismo Skarżącej, w którym pełnomocnik podtrzymał stanowisko skargi oraz wniósł o przeprowadzenie dowodu z kserokopii decyzji Ministra Środowiska z dnia 17 lipca 2020 r. znak [...]na mocy której przedłużono termin obowiązywania koncesji do roku 2044, przy ustalonym koncesją z 1994 roku okresie obowiązywania do 31 sierpnia 2020 r. (wraz z pismem Ministerstwa Klimatu i Środowiska z dnia 16 lutego 2021 r. znak [...]), oraz kserokopii koncesji Nr [...] z dnia 26 sierpnia 1994 r. wydanej przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (wraz z pismem Ministerstwa Klimatu i Środowiska z dnia 23 sierpnia 2021 r. znak [...]), celem wykazania pilnej potrzeby wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego rozstrzygnięcia sprawy. W treści pisma pełnomocnik Skarżącej poddał pod wątpliwość intencje Inwestora dysponującego koncesją, która powinna zostać wydana na podstawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a także zwrócił uwagę na problem braku przedmiotowej decyzji dla kopalni węgla kamiennego przy jednoczesnym wydaniu decyzji przedłużających koncesje o wiele lat, zauważając, że eksploatacja złoża odbywa się już 4 rok bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Do pisma z dnia 22 stycznia 2025 r. pełnomocnik Skarżącej przedłożył postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 17 stycznia 2025 r. nr [...] wydanego po rozpoznaniu ponaglenia w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. wymogiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest jej poprzedzenie ponagleniem skierowanym do właściwego organu. W niniejszej sprawie wymóg złożenia ponaglenia został spełniony (pismo z dnia 13 listopada 2024 r.), skarga jest zatem dopuszczalna.
Wspomniane ponaglenie zostało uwzględnione przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który postanowieniem z dnia 17 stycznia 2025 r. nr [...] wskazał, że RDOŚ w K. dopuścił się bezczynności w prowadzonym postępowaniu, przy czym nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie 60 dni od dnia otrzymania postanowienia, zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności oraz zarządził podjęcie środków zapobiegających bezczynności w przyszłości (karta nr 48 akt sądowych).
Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
W obowiązującym stanie prawnym, bezczynność organu administracji publicznej definiowana jest w treści art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a., natomiast przewlekłość – w treści art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. jako prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.
Stwierdzenie bezczynności organu administracji publicznej może nastąpić po bezspornym ustaleniu, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie, natomiast stwierdzenie przewlekłego prowadzenia postępowania, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie podejmuje rozstrzygnięcia, mimo że brak jest do tego przeszkód (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19). W postępowaniu sądowym wszczętym skargą na bezczynność organu lub na przewlekłe prowadzenie postępowania sąd nie bada zgodności z prawem określonego aktu lub czynności organu administracji, lecz poddaje kontroli ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie, a także ocenia, czy działania podejmowane przez organ administracji w trakcie prowadzonego postępowania zmierzały do jej merytorycznego załatwienia. Kognicja sądu administracyjnego ogranicza się tu zatem do badania, czy organ miał wynikający z przepisów prawa obowiązek wydania aktu lub podjęcia czynności i czy dokonał tego w terminie ustawowym, określonym zgodnie z art. 35 k.p.a., przedłużonym na zasadach określonych w art. 36 tego Kodeksu ewentualnie w innym, wynikającym z przepisów prawa materialnego, terminie, a także czy czynności organu podejmowane w ramach prowadzonego postępowania były zasadne i adekwatne do okoliczności sprawy.
Analiza przeprowadzona w niniejszym postępowaniu, na skutek wniesionej skargi, prowadzi do wniosku, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające stwierdzenie pozostawania organu w bezczynności.
Jak wynika z akt administracyjnych przedłożonych do sprawy, w dniu 12 października 2018 r. do organu wpłynął wniosek P. S.A. Oddział [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Wydobywanie kopaliny: węgla kamiennego i metanu jako kopaliny towarzyszącej ze złoża [...]" (karta nr 1 akt administracyjnych). Obwieszczeniem z dnia 24 października 2018 r. znak [...] organ poinformował o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia (karta nr 3 akt administracyjnych), a następnie w dniu 24 października 2018 r. wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. (dalej: Dyrektor RZGW, karta nr 5 akt administracyjnych).
Wobec wezwania, przez Dyrektora RZGW przed zajęciem stanowiska w sprawie, do przedłożenia wyjaśnień w zakresie określonym w piśmie z dnia 26 listopada 2018 r. (karta nr 11 akt administracyjnych), organ wezwał Wnioskodawcę do ich przedłożenia (pismo z dnia 4 stycznia 2019 r., karta nr 12 akt administracyjnych).
Po analizie przedłożonej przez Inwestora odpowiedzi (pismem z dnia 4 marca 2019 r., karta nr 13 akt administracyjnych), Dyrektor RZGW wskazał na konieczność uzupełnienia wyjaśnień w zakresie określonym w piśmie z dnia 20 sierpnia 2019 r. (karta nr 17 akt administracyjnych), na skutek czego RDOŚ pismem z dnia 10 września 2019 r. wezwał Wnioskodawcę do stosownego uzupełnienia dokumentacji (karta nr 18 akt administracyjnych). Wezwanie zostało ponowione pismem z dnia 13 sierpnia 2021 r. (karta nr 19 akt administracyjnych). Wobec wniosku Inwestora sformułowanego w piśmie z dnia 25 sierpnia 2021 r. (karta nr 20 akt administracyjnych), RDOŚ postanowieniem z dnia 10 listopada 2021 r. znak [...] zawiesił postanowienie w sprawie (karta nr 25 akt administracyjnych). Następnie, na skutek wniosku Inwestora (pismo z dnia 10 listopada 2022 r., karta nr 28 akt administracyjnych), organ podjął postanowieniem z dnia 16 listopada 2022 r. znak [...] zawieszone postępowanie (karta nr 28 akt administracyjnych), zawiadomił o nowym terminie załatwienia sprawy do dnia 28 kwietnia 2023 r. (obwieszczenie z dnia 8 grudnia 2022 r., karta nr 35 akt administracyjnych) oraz wezwał Inwestora do przedłożenia uzupełnienia i wyjaśnienia informacji zawartych w aktualizacji raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (pismo RDOŚ z dnia 28 grudnia 2022 r., karta nr 39 akt administracyjnych).
W odpowiedzi na wniosek Inwestora (pismo z dnia 1 lutego 2023 r., karta nr 50 akt administracyjnych), RDOŚ wyraził zgodę na uzupełnienie dokumentacji do dnia 13 kwietnia 2023 r. (pismo RDOŚ z dnia 9 lutego 2023 r., karta nr 54 akt administracyjnych). Pismem z dnia 13 kwietnia 2023 r. Inwestor przedłożył uzupełnienie dokumentacji (karta nr 61 akt administracyjnych), jednak z uwagi na dalsze braki RDOŚ poinformował Inwestora, że analiza przedłożonego materiału nastąpi po złożeniu uzupełnienia zgodnie z powyższym wezwaniem (pismo z dnia 27 kwietnia 2023 r., karta nr 65 akt administracyjnych).
Następnie obwieszczeniem z dnia 24 kwietnia 2023 r. RDOŚ zawiadomił o nowym terminie załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2023 r. (karta nr 63 akt administracyjnych), a dalej do dnia 31 października 2023 r. (obwieszczenie z dnia 11 sierpnia 2023 r., karta nr 75 akt administracyjnych), do dnia 30 kwietnia 2024 r. (obwieszczenie z dnia 28 listopada 2023 r., karta nr 81 akt administracyjnych), do dnia 29 listopada 2024 r. (obwieszczenie z dnia 10 maja 2024 r., karta nr 88 akt administracyjnych). Pismem z dnia 7 października 2024 r. Inwestor zwrócił się o przedłużenie terminu złożenia kompletnych dokumentów określonych w wezwaniu do dnia 30 września 2025 r. (karta nr 95 akt administracyjnych).
Organ obwieszczeniem z dnia 15 października 2024 r. zawiadomił o nowym terminie załatwienia sprawy do dnia 9 stycznia 2026 r. (karta nr 97 akt administracyjnych). Pismem nadanym dnia 14 listopada Skarżąca złożyła ponaglenie w sprawie, a następnie skargę na bezczynność organu.
Na gruncie niniejszej sprawy pełnomocnik Skarżącej zarzucił organowi bezczynność w rozpoznaniu sprawy z wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanego na wstępie przedsięwzięcia. Zdaniem organu okres rozpoznania sprawy spowodowany był w głównej mierze koniecznością dokładnego zbadania stanu faktycznego i prawnego sprawy, okresem zawieszenia postępowania, a także wioskami Inwestora o przedłużenie toczącego się postępowania.
Jak wynika z poczynionych ustaleń, wobec stwierdzonej przez Dyrektora RZGW konieczności wyjaśnienia sprawy w zakresie wskazanym w piśmie z dnia 20 sierpnia 2019 r. (karta nr 17 akt administracyjnych), RDOŚ pismem z dnia 10 września 2019 r. wezwał Inwestora do uzupełnienia dokumentacji (karta nr 18 akt administracyjnych). Kolejna czynność w sprawie miała natomiast miejsce dopiero po niespełna dwóch latach od powyższego wezwania. Mianowicie pismem z dnia 13 sierpnia 2021 r. organ ponownie wezwał inwestora do uzupełnienia żądanej dokumentacji (karta nr 19 akt administracyjnych). Ponadto organ w powyższym okresie nie uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z treści art. 36 § 1 k.p.a., zaniechał bowiem zawiadomienia o przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, jednocześnie nie zostały wypełnione pozostałe obowiązki w zakresie podania przyczyny zwłoki, wskazania nowego terminu załatwienia sprawy oraz pouczenia o prawie do wniesienia ponaglenia.
Nie budziło zatem wątpliwości Sądu, że już z tej przyczyny termin, o którym mowa w art. 35 § 3 k.p.a. (w sprawach szczególnie skomplikowanych – dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania) został znacznie przekroczony, uzasadniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie. Jednocześnie przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku nie przewidywały odmiennych terminów załatwienia sprawy.
Niezależnie od powyższego, organ dokonywał zawiadomienia o nowych terminach załatwienia sprawy już po upływie wyznaczonego terminu na jej załatwienie, co miało miejsce w przypadku obwieszczenia z dnia 11 sierpnia 2023 r. (karta z dnia 75 akt administracyjnych) wydanego w sytuacji, gdy upływ wyznaczonego terminu załatwienia sprawy zgodnie z uprzednim obwieszczeniem upływał dnia 30 czerwca 2023 r. (karta nr 63 akt administracyjnych), obwieszczenia z dnia 28 listopada 2023 r. (karta nr 81 akt administracyjnych) w sytuacji, gdy upływ wyznaczonego terminu załatwienia sprawy zgodnie z uprzednim obwieszczeniem upływał dnia 31 października 2023 r. (karta nr 75 akt administracyjnych), obwieszczenia z dnia 10 maja 2024 r. (karta nr 88 akt administracyjnych) w sytuacji, gdy upływ wyznaczonego terminu załatwienia sprawy zgodnie z uprzednim obwieszczeniem upływał dnia 30 kwietnia 2024 r. (karta nr 81 akt administracyjnych).
Jednocześnie skierowane do Inwestora pismem RDOŚ z dnia 28 grudnia 2022 r. wezwanie do przedłożenia uzupełnienia i wyjaśnienia informacji zawartych w aktualizacji raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (karta nr 39 akt administracyjnych), zostało jedynie częściowo uzupełnione pismem Inwestora z dnia 13 kwietnia 2023 r. (karta nr 61 akt administracyjnych). O braku wszystkich informacji, o które wzywał organ w piśmie z dnia 28 grudnia 2022 r., RDOŚ powiadomił Inwestora pismem z dnia 27 kwietnia 2023 r. (karta nr 65 akt administracyjnych). Dalej przez okres 16 miesięcy, do czasu kolejnego pisma skierowanego do Inwestora z "prośbą o podanie terminu, w którym zostanie przekazany materiał uzupełniający zgodnie z wezwaniem z dnia 28 grudnia 2022 r." (pismo z dnia 27 sierpnia 2024 r., karta nr 94 akt administracyjnych), organ jedynie – z uchybieniami szczegółowo opisanymi powyżej – wyznaczał nowe terminy zakończenia sprawy.
Sąd nie miał zatem wątpliwości co do tego, że organ nie dotrzymał terminów załatwienia sprawy administracyjnej, naruszając tym zasady określone w art. 12 § 1 k.p.a. Mając na względzie opisaną postawę organu, Sąd doszedł do przekonania, że organ nie dotrzymując terminów załatwienia sprawy oraz nie zachowując przy tym (w okresach podanych powyżej) obowiązku poinformowania stron, bez żadnej wątpliwości dopuścił się bezczynności. Stąd też Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku stwierdzając, że bezczynność w okolicznościach niniejszej sprawy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Jak zauważa się bowiem w orzecznictwie sądów administracyjnych, dla uznania rażącego naruszenia prawa konieczne jest stwierdzenie, że bezczynność organu była pozbawiona jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia oraz bez żadnych wątpliwości w kontekście okoliczności danej sprawy można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12, z dnia 17 grudnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2075/14). W świetle przeprowadzonych rozważań oraz wobec stopnia skomplikowania przedmiotu niniejszej sprawy objętej wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, Sąd nie dopatrzył się przyczyn stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W odniesieniu natomiast do instytucji sumy pieniężnej oraz grzywny, odnotowania wymaga, że wymienione środki mają charakter fakultatywny a ich stosowanie pozostawiono uznaniu sądu. W tym zakresie ocenie podlegają konkretne okoliczności danej sprawy. Skarżąca nie sformułowała wniosków w tym przedmiocie. Sąd nie znalazł natomiast uzasadnienia dla działania w tym zakresie z urzędu.
Uwzględniając, że do dnia rozpoznania skargi organ nie rozpoznał wniosku inicjującego postępowanie, zobowiązał RDOŚ do wydania aktu w terminie 60 dni od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 2 sentencji wyroku).
Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzeczono o kosztach postępowania, zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 597,00 zł (pkt 3 sentencji wyroku), na które składa się uiszczony wpis sądowy w wysokości 100,00 zł, opłata od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480,00 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 z późn. zm.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na mocy art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 p.p.s.a., stosownie do którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.