II SAB/Gl 11/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczącej samowoli budowlanej. Skarżący zarzucił organowi opieszałość, pozorowane działania i dążenie do przedawnienia sprawy, wskazując na wielokrotne przedłużanie terminu rozpatrzenia odwołania. ŚWINB w odpowiedzi na skargę przedstawił szczegółowy przebieg postępowania, wskazując na konieczność umożliwienia stronom zapoznania się z aktami sprawy i złożenia stanowisk. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, analizując akta sprawy, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd uznał jednak, że te naruszenia nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, wskazując na usprawiedliwione przedłużenia terminu w początkowej fazie postępowania oraz niewłaściwą ocenę organu co do konieczności złożenia dodatkowych wyjaśnień i związku z inną sprawą. W związku z tym, że ŚWINB wydał decyzję rozpatrującą odwołanie po wniesieniu skargi, sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do wydania aktu administracyjnego i oddalił skargę w pozostałym zakresie. Sąd oddalił również żądanie skarżącego dotyczące ukarania dyscyplinarnego pracownika, wskazując, że kompetencje w tym zakresie należą do organu wyższego stopnia. Na koniec, sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego, a także kryteriów oceny rażącego naruszenia prawa w tym kontekście. Określenie zakresu kontroli sądu administracyjnego nad działaniami organów w sprawach dotyczących bezczynności i przewlekłości.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej, a ocena rażącego naruszenia prawa jest zawsze indywidualna dla każdej sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji dotyczącej samowoli budowlanej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stwierdzono bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania.
Uzasadnienie
Organ wielokrotnie przedłużał termin załatwienia sprawy, a ostatnie przedłużenie nie było uzasadnione, co doprowadziło do bezczynności i przewlekłości.
Czy stwierdzona bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie stwierdzono rażącego naruszenia prawa.
Uzasadnienie
Chociaż doszło do przekroczenia terminów, nie było ono znaczne, ewidentne i pozbawione racjonalnego usprawiedliwienia. Przekroczenie wynikało z niewłaściwej oceny organu co do konieczności złożenia dodatkowych wyjaśnień i związku z inną sprawą.
Czy sąd administracyjny powinien zobowiązać organ do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny nie jest właściwy do orzekania w tej kwestii.
Uzasadnienie
Zgodnie z przepisami k.p.a., możliwość ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie należy do kompetencji organu wyższego stopnia, a nie sądu administracyjnego.
Przepisy (18)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 37 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 149 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149 § 1a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 1 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 53 § 2b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 37 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 12 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 35 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 36 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § 6 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § 1 pkt 6
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stwierdzenie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. • Oddalenie skargi w pozostałym zakresie i umorzenie postępowania w części dotyczącej zobowiązania do wydania decyzji.
Odrzucone argumenty
Żądanie zobowiązania organu do ukarania dyscyplinarnego pracownika. • Stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez organ.
Godne uwagi sformułowania
Sąd uznał jednak, że zarówno stwierdzona bezczynność, jak i przewlekłe prowadzenie postępowania nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa. • W porównaniu do "zwykłej" bezczynności lub "zwykłego" przewlekłego prowadzenia postępowania rażąca postać każdego z tych stanów, o której mowa w art. 149 § 1a p.p.s.a. powinna odznaczać się określonymi dodatkowymi cechami i to o znacznym nasileniu. • Przekroczenie to nie mogło być ocenione jako znaczne. • Organ w niewłaściwy sposób ocenił także związek rozpatrywanej sprawy z odrębnie prowadzonym postępowaniem dotyczącym wskazanej powyżej utwardzenia.
Skład orzekający
Elżbieta Kaznowska
przewodniczący
Tomasz Dziuk
sprawozdawca
Wojciech Gapiński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia bezczynności i przewlekłości postępowania administracyjnego, a także kryteriów oceny rażącego naruszenia prawa w tym kontekście. Określenie zakresu kontroli sądu administracyjnego nad działaniami organów w sprawach dotyczących bezczynności i przewlekłości."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej, a ocena rażącego naruszenia prawa jest zawsze indywidualna dla każdej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu bezczynności i przewlekłości organów administracji, co jest istotne dla wielu obywateli i przedsiębiorców. Pokazuje, jak sąd ocenia te kwestie i jakie są granice odpowiedzialności organów.
“Czy organ nadzoru budowlanego działał zbyt wolno? Sąd rozstrzyga sprawę bezczynności i przewlekłości postępowania.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.