II SAB/Gl 106/14

II SAB/Gl 106/14 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2015-04-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-12-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
659
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Sygn. powiązane
II OSK 1885/15 - Wyrok NSA z 2016-05-31
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
Stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 149 par. 1 i art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Protokolant sekretarz sądowy Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta S. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. w pozostałym zakresie postępowanie sądowe umarza.
Uzasadnienie
W piśmie, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dnia 12 listopada 2014 r. powołując się na treść art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) M. K. zarzucił Burmistrzowi Gminy S. przewlekłe prowadzenie postępowania z jego wniosku w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację na działce nr 1 w S. przy ul. [...] przedsięwzięcia pod nazwą "A". W piśmie tym stwierdził, że wniesienie skargi do sądu na decyzję wydaną wcześniej w postępowaniu administracyjnym przez SKO nie wstrzymywało postępowania przed organem pierwszej instancji, który jednak takiego postępowania nie kontynuował.
W odpowiedzi na skargę działający z upoważnienia Burmistrza Miasta S. Sekretarz Gminy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Stwierdził, że w dniu [...] r. Burmistrz S. wydał decyzję nr [...] znak: [...] odmawiającą określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia pn. "A". W dniu [...] r. wpłynęło do organu pierwszej instancji odwołanie M. K. od tej decyzji, które przy piśmie z dnia [...] r. wraz z kompletem dokumentów sprawy zostało przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. znak: [...] uchyliło zakwestionowaną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Stosownie do wytycznych SKO Burmistrz S. działając na podstawie art. 50 § 1 kpa wezwał M. K. do uzupełnienia braków formalnych we wniosku z dnia [...] r. Jednocześnie wystosowane zostało pismo do jednej ze stron postępowania mieszkającej za granicą, zawierające informację o treści art. 40 § 4 i 5 kpa. W odpowiedzi w dniu [...] r. M. K. złożył do organu pismo stanowiące opis ustalający, na jaki obszar będzie oddziaływać objęte wnioskiem przedsięwzięcie wraz z mapami z naniesionymi obszarami granicy zabudowy (ogrodzenia) oraz oddziaływania przedsięwzięcia.
W dniu [...] r. do Burmistrza S. wpłynęło wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do pilnego przesłania całości akt przedmiotowej sprawy w związku z wniesieniem przez M. K. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. decyzję odwoławczą SKO z dnia [...] r. nr [...]. Zgodnie z tym wezwaniem wszystkie dokumenty sprawy zostały w dniu [...] r. wysłane do SKO w K. o czym M. K. został poinformowany.
Po wysłaniu dokumentów sprawy organ pierwszej instancji nie prowadził dalszych czynności w postępowaniu z powodu braku akt sprawy. Akta te pozostawały w dyspozycji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. a następnie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W dniu [...] r. do Burmistrza S. wpłynęło postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 września 2014 r. wraz z uzasadnieniem, ale akta sprawy dotyczącej wydania decyzji środowiskowej nie zostały organowi pierwszej instancji zwrócone. Z tej przyczyny zdaniem odpowiadającego na skargę organ nie miał możliwości kontynuowania postępowania.
W dniu [...] r. do Urzędu Gminy wpłynęło pismo M. K. zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" w którym wezwał on organ pierwszej instancji do wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Ze względu na powołanie się w treści tego pisma na art. 37 § 1 kpa Burmistrz S. potraktował je jako zażalenie strony i niezwłocznie bo pismem z dnia [...] r. przekazał je SKO, z powiadomieniem skarżącego. W piśmie tym organ poinformował, iż akta przedmiotowej sprawy znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 860/14.
Nieadekwatne jest powoływanie się zdaniem odpowiadającego na skargę na art. 61 ust. 1 p.p.s.a., a to z uwagi na obiektywną przeszkodę uniemożliwiającą kontynuowanie postępowania administracyjnego po przekazaniu przez SKO w K. akt do WSA w Gliwicach, pismem z dnia [...] r. Okoliczność ta znana jest skarżącemu z doręczonych mu pism Burmistrza S. z dnia [...] r. oraz [...] r. W konsekwencji organ pierwszej instancji stanął na stanowisku, że realizacja przez niego czynności procesowych w postępowaniu administracyjnym, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego nie była obiektywnie możliwa. Przekazanie akt sądowi administracyjnemu, niezbędne do rozpoznania zawisłej przed nim sprawy, uniemożliwiło bowiem organowi kontynuowanie postępowania. Przyczyna ta trwa nadal co uzasadnia przyjęcie, że zwłoka w załatwieniu sprawy zaistniała z przyczyn niezależnych od organu w rozumieniu art. 36 § 2 kpa.
W piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 7 stycznia 2015 r. skarżący powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych stwierdził, że brak akt administracyjnych nie stanowi przeszkody do rozpoznania sprawy.
W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] r. M. K. wniósł o zbadanie sprawy merytorycznie a nie tylko pod kątem bezczynności i przewlekłości organu pierwszej instancji. Powołał się na treść dołączonych do tego pisma postanowień SKO w K. z dnia [...] r., którym organ ten uwzględnił zażalenie M. K. na bezczynność Burmistrza Miasta S. i wyznaczył temu organowi dodatkowy termin załatwienia sprawy do [...] r. oraz z [...] r., którym uznano za nieuzasadnione zażalenie M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez tegoż Burmistrza.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyłączyło Burmistrza S. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przez skarżącego M. K. przedsięwzięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Biorąc pod uwagę, że będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta S. została poprzedzona zażaleniem skarżącego do SKO (nazwanym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa), które wpłynęło do Urzędu Miejskiego w S. dnia [...] r., Sąd uznał, że spełnione zostały formalne warunki wniesienia skargi określone w art. 52 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a.
W nawiązaniu do treści pisma skarżącego z dnia [...] r. należy stwierdzić, że w sprawie na przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd nie był uprawniony merytorycznie wypowiadać się co do przesłanek uwzględnienia przez organy obu instancji wniosku skarżącego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanej przez niego "A.".
Rozpoznając zaś skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie przez Burmistrza Miasta S. Sąd uznał ją za zasadną. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem skarżącego, że nie było przeszkód prawnych do kontynuowania postępowania przed organem pierwszej instancji po wydaniu przez SKO decyzji kasatoryjnej z dnia [...] r., również po wniesieniu na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z powoływanym przez obie strony art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zresztą czynności takie zgodnie z wytycznymi SKO zawartymi w ww. decyzji z [...] r. zostały przez Burmistrza S. podjęte (wezwanie do uzupełnienia wniosku, pismo do strony zamieszkałej za granicą), ale nie były kontynuowane po przekazaniu akt administracyjnych SKO przy piśmie z dnia [...] r., celem przekazania ich wraz ze skargą do WSA w Gliwicach. Rację ma skarżący, że bezczynności po tej dacie nie może usprawiedliwiać fakt przedmiotowego przekazania akt administracyjnych w sytuacji, gdy z żadnego przepisu nie wynika aby zwalniało to organ pierwszej instancji z obowiązku kontynuowania postępowania. W konsekwencji przekazując oryginał akt administracyjnych Burmistrz S. powinien sporządzić ich odpis lub kserokopię umożliwiającą kontynuowanie czynności dowodowych w sprawie toczącej się już od [...] r. Efektywnych czynności procesowych organ pierwszej instancji nie podjął także po zwrocie mu akt administracyjnych przez SKO (w następstwie prawomocnego odrzucenia skargi M. K. postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 15 września 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 860/14), co nastąpiło w [...] r. i to w sytuacji, gdy M. K. wniósł zażalenie na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Dowolne jest zatem zawarte w odpowiedzi na skargę stwierdzenie, że zwłoka w załatwieniu sprawy miała miejsce z przyczyn niezależnych od organu w rozumieniu art. 36 § 2 kpa. Burmistrz S. nie powiadomił też stron o przyczynie zwłoki w rozpoznaniu sprawy zgodnie z treścią art. 36 kpa. Zdaniem Sądu niepodejmowanie przez Burmistrza S. od [...] r. efektywnych czynności procesowych zmierzających do załatwienia sprawy przez wydanie decyzji administracyjnej świadczy nie tylko o bezczynności ale także o przewlekłym prowadzeniu postępowania w przedmiotowej sprawie. Tak prowadzone postępowanie niewątpliwie nie charakteryzuje się bowiem koncentracją niezbędną do realizacji wynikającej z art. 12 kpa zasady szybkości postępowania.
Z powyższych względów należało stwierdzić na podstawie art. 149 § 1 ustawy p.p.s.a. przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie przez Burmistrza S.. Jednocześnie Sąd uznał, że przewlekłość ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a to w sytuacji gdy organ pierwszej instancji przed przekazaniem akt administracyjnych SKO przy piśmie z dnia [...] r. podjął czynności procesowe wynikające z wytycznych zawartych w decyzji SKO z dnia [...] r. W tym względzie Sąd miał też na uwadze wewnętrzną sprzeczność w zachowaniu skarżącego, który z jednej strony wniósł skargę do sądu administracyjnego na kasatoryjną decyzję SKO, a z drugiej domagał się szybkiego rozpoznania sprawy przez organ do którego przekazanie sprawy kwestionował (przez złożenie skargi do sądu). Należy mieć też na uwadze rodzaj sprawy będącej przedmiotem przewlekłości, w której co do zasady wydanie pozytywnej decyzji merytorycznej przez organ odwoławczy może nastąpić przy odmownej decyzji organu pierwszej instancji, tylko w wyjątkowych okolicznościach, po wszechstronnym zgromadzeniu wymaganego w takich sprawach materiału dowodowego, które w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały.
Wobec wyłączenia Burmistrza S. od rozpoznania sprawy objętej skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania i wyznaczenie do jej załatwienia Prezydenta Miasta G. bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe w pozostałym zakresie, tj. w części dotyczącej zobowiązania Burmistrza S. do załatwienia sprawy w określonym terminie (w związku z treścią art. 149 § 1 ustawy p.p.s.a.). W tym zatem zakresie postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.