II SAB/Gd 40/02

II SAB/Gd 40/02 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Andrzej Przybielski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania postanowienia rozstrzygającego wniosek o zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: umorzyć postępowanie.
Uzasadnienie
T. M. w dniu 11 kwietnia 2002 r. złożyła w biurze podawczym Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w rozpoznaniu jej podania z dnia 23 maja 2001 r., wniesionego do organu administracji w dniu 24 maja 2001 r. o zawieszenie postępowania administracyjnego toczącego się z wniosku Z. K. o zmianę pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego dla inwestycji dotyczącej budowy hurtowni wraz z przyłączami na terenie położonym w G. przy ulicy J., tj. na działce nr [...].
W uzasadnieniu skargi wskazano, że w związku z bezczynnością organu pierwszej instancji w rozpatrzeniu tego wniosku pełnomocnik wnoszącej skargę, R. M., w dniu 20 lutego 2002 r. wniósł do Wojewody stosowne zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ pierwszej instancji. W ocenie skarżącej uzasadniony był wniosek skargi o zobowiązanie Prezydenta Miasta do wydania w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyroku postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego w opisanej wyżej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że skarga dotycząca żądania zawieszenia postępowania w sprawie zmiany decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 września 1992 r. oraz zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego dla inwestycji prowadzonej przez Z K zakończona została ostateczną decyzją Wojewody z dnia 13 września 2001 r.
Od decyzji tej T. M. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 3250/01 ją oddalił.
W ocenie strony przeciwnej, skoro postępowanie w sprawie zakończone zostało wydaniem ostatecznej decyzji administracyjnej, to bezprzedmiotowe jest rozstrzyganie wniosku o zawieszenie postępowania w tej samej sprawie.
Pismem z dnia 8 czerwca 2002 r. Sąd zwrócił się do skarżącej z pytaniem, czy w świetle treści odpowiedzi na skargę cofa ją, czy też podtrzymuje jej zarzuty.
W piśmie z 17 czerwca 2002 r. skarżąca podtrzymała skargę wyrażając pogląd, że zakończenie postępowania w sprawie, w której złożony został wniosek o zawieszenie postępowania, nie stoi na przeszkodzie w merytorycznym rozpatrzeniu skargi na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z przepisami art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) istota skargi na bezczynność polega na tym, że Sąd, po ustaleniu, iż wniosek strony wszczynający postępowanie administracyjne lub odrębne postępowanie wpadkowe, np. dotyczące żądania zawieszenia postępowania w sprawie, nie został rozpatrzony w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia procesowego – w tym przypadku postanowienia, zobowiązuje organ administracji do wydania takiego rozstrzygnięcia w określonym terminie.
Powstaje zatem pytanie, czy dopuszczalne jest merytoryczne rozpatrywanie skargi na bezczynność organu administracji w sprawie rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania administracyjnego w określonej sprawie, w której postępowanie to, przed wniesieniem skargi na bezczynność, zakończone zostało ostateczną decyzją administracyjną, od której skarga została oddalona prawomocnym wyrokiem Sądu. Odpowiedź na to pytanie może być oczywiście wyłącznie negatywna. Wynika to z istoty instytucji zawieszenia postępowania, która polega na tym, że trwa nadal stan zawisłości sprawy (lis pendens), w którym istnieją powstałe w nim stosunki prawno procesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu, a sama sprawa pozostaje bez dalszego biegu i w zasadzie żadne czynności procesowe nie są podejmowane (por. Komentarz do k.p.a. B.Adamiak i J. Borkowski, C.H.Beck, W-wa 2000, Wyd. III). Inaczej mówiąc wstrzymanie toczącego się postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na budowę przez wydanie postanowienia o zawieszeniu tego postępowania może być przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji tak długo, jak długo sprawa administracyjna nie zostanie zakończona ostateczną decyzją administracyjną. Można bowiem zawiesić postępowanie tylko w toczącym się aktualnie postępowaniu administracyjnym.
Skoro, w świetle materiału dowodowego zebranego w tej sprawie oraz w aktach II SA/Gd 3250/01 oraz II SA/Gd 4390/01, bezsporne jest, że postępowanie w sprawie dotyczącej zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego dla inwestycji prowadzonej przez Z. K. na działce nr [...] w G. zostało zakończone ostateczną decyzją administracyjną, to bezprzedmiotowe jest rozstrzyganie skargi na bezczynność organu pierwszej instancji w rozpatrzeniu wniosku o zawieszenie tego właśnie postępowania. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do wydania rozstrzygnięcia procesowego w sprawie, w której postępowanie administracyjne zostało zakończone, chyba, że chodziłoby o stosowanie trybów nadzwyczajnych, o jakich mowa w art. 16 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, między innymi, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie wskazać należy, że skarga T. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w rozpatrzeniu jej wniosku o zawieszenie postępowania dotyczącego zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego dla inwestycji prowadzonej przez Z. K. wniesiona została do Sądu w dniu 11 kwietnia 2002 r., tj. w dzień po ogłoszeniu przez Sąd, w obecności jej pełnomocnika – R. M.- wyroku oddalającego jej skargę na merytoryczną decyzję dotyczącą przedmiotowej inwestycji Z. K.
Ponadto, jak wynika z akt sprawy II SA/Gd 4390/01 z wniosku T. M. toczyło się postępowanie o zawieszenie przedmiotowego postępowania administracyjnego, które zakończone zostało ostatecznymi rozstrzygnięciami organów administracji o odmowie zawieszenia postępowania właśnie w sprawie zmiany decyzji Prezydenta Miasta z dnia 28 września 1992 r. o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego dla inwestycji prowadzonej na działce nr [...] w G. przy ulicy J. Ostateczne postanowienie w tym przedmiocie Wojewoda wydał w dniu 17 grudnia 2001 r., utrzymując w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 23 maja 2001 r. o odmowie zawieszenia postępowania.
Skarga T. M. na odmowę zawieszenia postępowania w tej samej sprawie została również oddalona wyrokiem Sądu z dnia 10 kwietnia 2002 r. w sprawie sygn. akt II SA/Gd 4390/01, a zatem skarga na bezczynność wniesiona po wydaniu powyższych wyroków dotyczy sprawy zakończonej ostatecznym postanowieniem organów administracji.