II SAB/Gd 129/23

II SAB/Gd 129/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Dariusz Kurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
W dniu 10 sierpnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w postępowaniu dotyczącym lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 18 lipca 2023 r., a nadana została w dniu 17 lipca 2023 r. w urzędzie pocztowym.
Z treści akt wynika, że w dniu 10 lutego 2023 r. zostało przekazane organowi odwoławczemu odwołanie skarżącej od decyzji Wójta Gminy Pszczółki z 15 grudnia 2022 r., a w dniu 26 maja 2023 r. skierowane ponaglenie do organu odwoławczego, które nie zostało rozpoznane w ustawowym siedmiodniowym terminie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku wniosło o umorzenie postępowania wskazując, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem w dniu 17 lipca 2023 r. została wydana decyzja sygn. akt SKO Gd/1729/23 załatwiająca sprawę z odwołania skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.).
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a.
Przesłankami tymi są:
- niewłaściwość sądu (pkt 1),
- niezachowanie terminu do wniesienia skargi (pkt 2),
- nieuzupełnienie braków formalnych skargi pomimo wezwania (pkt 3),
- zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4),
- brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5),
- brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz
- niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).
Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe regulacje normatywne jak i opisane wyżej okoliczności faktyczne Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna.
Z akt administracyjnych sprawy przekazanych Sądowi wynika wprost, że decyzją z 17 lipca 2023 r. nr SKO Gd/1729/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku rozpatrzyło odwołanie P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od decyzji wydanej przez Wójta Gminy Pszczółki z 15 grudnia 2022 r. i zaskarżoną decyzję uchyliło a sprawę przekazało do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Wskazać w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19; publ.: ONSAiWSA 2020/6/79; dostępność: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjął, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podejmowanego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., to jest w zakresie stwierdzenia przez sąd administracyjny, że organ dopuścił się bezczynności.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił także, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, natomiast celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w celu odszkodowawczym. Za niedopuszczalną należy zatem uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne zapatrywanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego. NSA podkreślił również, że pogląd o dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność, w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi, jest nieprawidłowy z tego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, to jest stanu bezczynności.
W ocenie Sądu taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi skarżącego stanowi bowiem okoliczność wniesienia jej w dniu 17 lipca 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem w momencie, w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku nie prowadziło już postępowania, albowiem w tym dniu tj. 17 lipca 2023 r., wydało decyzję w sprawie.
W konsekwencji wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania administracyjnego (to jest po wydaniu decyzji ostatecznej), co miało miejsce w realiach rozpatrywanej sprawy, determinuje uznanie, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.