II SAB/Łd 56/13

II SAB/Łd 56/13 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2013-07-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-05-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień /przewodniczący/
Czesława Nowak-Kolczyńska
Grzegorz Szkudlarek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 54 § 3, art. 161 § 1 pkt 3, art. 201 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Dnia 30 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant specjalista Dominika Janicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2013 roku sprawy ze skargi El. Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zasądzić od Starosty [...] na rzecz skarżącej E. Ł. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS
Uzasadnienie
E. Ł. wniosła skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazania:
1. w jaki sposób władze powiatu zapewniają, że na terenie pomieszczeń publicznych będących bezpośrednio lub pośrednio przez nie zarządzanymi:
a) krzyże tam wiszące nie będą zdejmowane pomimo żądań osób należących do mniejszości wyznaniowych, ateistycznych, dewiackich, nihilistycznych, anarchistycznych, komunistycznych, satanistycznych, faszystowskich czy nazistowskich;
b) krzyże mają prawo być tam zawieszane pomimo protestów osób należących do mniejszości wyznaniowych, ateistycznych, dewiackich, nihilistycznych, anarchistycznych, komunistycznych, satanistycznych, faszystowskich czy nazistowskich;
c) obok krzyży mogą być zgodnie z zasadą wzajemnego poszanowania i tolerancji wieszane symbole innych religii, których kult nie sprzeciwia się podstawowym zasadom porządku prawnego Rzeczpospolitej Polskiej, a w szczególności w których reguły wierzeń nie mają związku z szerzeniem zła, nienawiści, destrukcji, przestępczości;
d) krzyż wiszący na ścianie, a także inne ewentualnie znajdujące się obok niego symbole religijne nie mogą być tak umieszczone w stosunku do godła lub flagi Rzeczpospolitej Polskiej, że mogłoby to wywoływać poczucie prymatu prawa religijnego stanowionego nad prawem państwowym stanowionym, w szczególności godło nie jest umieszczone poniżej symboli religijnych, ani nie jest mniejszych rozmiarów od symboli religijnych;
e) krzyż wiszący na ścianie, a także inne ewentualnie znajdujące się obok niego symbole religijne nie mogą być tak umieszczone w stosunku do siebie, że mogłyby wywoływać poczucie dominacji któregoś z nich w stosunku do pozostałych;
f) krzyż wiszący na ścianie, a także inne ewentualnie znajdujące się obok niego symbole religijne nie mogą być umieszczone na tyle blisko godła Rzeczpospolitej Polskiej, że mogłoby to wywoływać poczucie zatracenia rozdziału państwa od Kościoła lub od innych związków wyznaniowych;
g) krzyż lub inne symbole religijne umieszczone na ścianach powinny być otaczane nie mniejszą czcią niż godło i flaga państwowe, w szczególności krzyż może wisieć obrócony o 180 stopni z postacią Chrystusa głową skierowaną ku dołowi.
2. czy na terenie powiatu (w tym na terenie jednostek podległych organom powiatu) obowiązują jakiekolwiek akty prawne, których przedmiot regulacji dotyczy kwestii przedstawionych powyżej, a jeśli nie to, czy mają miejsce w powiecie prace legislacyjne, mające na celu zmianę prawa w kierunku wdrożenia tego typu lub podobnych regulacji, mających na celu prawne uregulowanie zawieszania symboli religijnych zgodnie z konstytucyjnymi zasadami poszanowania religii, ich równouprawnienia oraz rozdziału państwa od kościołów i związków wyznaniowych, a jeśli tak, to wniosła również o podanie, czego one konkretnie dotyczą, które osoby są odpowiedzialne za prace nad projektami, jaki jest zakres przedmiotowy tych projektów, jakie są założenia i ustalenia do tych projektów, jaki jest ich tekst, jaki jest ewentualny czas niezbędny do zakończenia prac nad nimi.
W uzasadnieniu skargi jej autorka wskazała, że termin do załatwienia jej wniosku upłynął w dniu 17 kwietnia 2013 roku, jednakże do dnia sporządzenia skargi nie została jej doręczona pisemna odpowiedź na złożony wniosek. W konkluzji wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia jej żądanej informacji w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku oraz ewentualne wymierzenie organowi grzywny na wypadek nieprzekazania skargi, odpowiedzi na skargę lub akt sprawy w terminie 15 dni od jej wniesienia.
Starosta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na udzielenie stronie wnioskowanej informacji. W istocie informacja nie została udzielona w terminie zakreślonym w art. 13 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), a przekroczenie terminu było związane z automatycznym przeniesieniem informacji mailowej zawierającej wniosek do tzw. "spam". Faktycznie o istnieniu wniosku o udzielenie informacji organ dowiedział się w momencie otrzymania skargi, po czym udzielił stronie pismem z dnia 30 kwietnia 2013 roku informacji.
W treści pisma z dnia 18 lipca 2013 roku skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. z, i270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Zgodnie z art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Podkreślić należy, że w trybie przepisu art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że organ pismem z dnia 30 kwietnia 2013 roku udzielił stronie wnioskowanej informacji. Z urzędu Sądowi wiadomo, iż pismo powyższe zostało doręczone skarżącej. Uznać zatem należy, iż organ nie pozostaje w bezczynności w niniejszej sprawie. Fakt udzielenia wnioskowanej przez stronę informacji publicznej, po złożeniu do sądu administracyjnego skargi na bezczynność świadczy o tym, że postępowanie w sprawie podlega umorzeniu z uwagi uwzględnienie skargi przez organ w zakresie swojej właściwości (art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ponadto, podkreślić należy, iż skarżąca w treści pisma z dnia 18 lipca 2013 roku oświadczyła, iż cofa skargę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
LS