II SAB/Rz 23/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący nie wyczerpał drogi zażaleniowej.
Skarżący J. Ż. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym wyjaśnienia, czy składał zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący oświadczył, że nie znał przepisów i nie składał zażalenia. Organ administracji również potwierdził brak postępowania zażaleniowego. W związku z niewyczerpaniem środków zaskarżenia, sąd odrzucił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznał skargę J. Ż. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Skarga została wniesiona w związku z nieprzekazaniem przez organ do sądu skargi na jego bezczynność. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w szczególności do wskazania, czy składał zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 k.p.a. Skarżący wyjaśnił, że nie jest prawnikiem, nie znał treści art. 37 k.p.a. i nie składał takiego zażalenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło, że skarga skarżącego z dnia 19 marca 2008 r. została potraktowana jako wniosek o wszczęcie postępowania w trybie ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, a nie jako zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. W związku z tym, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Sąd wyjaśnił również, że odrębna sprawa pod sygnaturą II SO/Rz 7/08 dotyczy wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu, a odrzucenie obecnej skargi nie pozbawia skarżącego możliwości jej ponownego wniesienia po uprzednim złożeniu zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał trybu zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 52 P.p.s.a., który uzależnia skuteczność wniesienia skargi od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, środkiem tym jest zażalenie do organu wyższego stopnia. Ponieważ skarżący nie złożył takiego zażalenia, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia.
P.p.s.a. art. 52 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skuteczność wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
k.p.a. art. 37 § § 1 i § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Reguluje tryb zażaleniowy w przypadku bezczynności organu administracji publicznej.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.s.k.o. art. 20
Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych
Postępowanie w przypadku pisma traktowanego jako wniosek o wszczęcie postępowania.
P.p.s.a. art. 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wyjaśnienie dotyczące odrębności spraw rejestrowanych pod różnymi sygnaturami.
P.p.s.a. art. 55 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi do sądu.
P.p.s.a. art. 54 § § 1-3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy dotyczące przekazywania skargi do sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącego trybu zażaleniowego zgodnie z art. 37 k.p.a. stanowi podstawę do odrzucenia skargi na bezczynność organu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
nie wyczerpanie trybu instancyjności skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu nie pozbawia skarżącego możliwości ponownego jej wniesienia
Skład orzekający
Robert Sawuła
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi wniesienia skargi na bezczynność organu, w szczególności konieczność wyczerpania trybu zażaleniowego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy skarżący nie wyczerpał trybu zażaleniowego. Nie rozstrzyga merytorycznie sprawy bezczynności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych wymogów formalnych skargi. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji prawnych.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Rz 23/08 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2008-08-28 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2008-06-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 Hasła tematyczne Nieruchomości Odrzucenie skargi Sygn. powiązane I OSK 1361/08 - Postanowienie NSA z 2008-11-19 Skarżony organ Wójt Gminy Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Dnia 28 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 8 maja 2005 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. Ż. na bezczynność Wójta Gminy. Zarzucono w niej, iż ww. organ nie przekazał do Sądu złożonej przez skarżącego w dniu 11 marca 2008 roku skargi na jego bezczynność. Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2008 roku Sąd wezwał skarżącego o usunięcie braków formalnych skargi poprzez wskazanie rodzaju sprawy, w której wójt dopuścił się bezczynności oraz o wyjaśnienie, czy w związku z tą bezczynnością skarżący, stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071, dalej k.p.a.), składał zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W odpowiedzi skarżący poinformował, iż skarga dotyczy nie załatwienia przez Wójta Gminy sprawy o podział jego działek rolnych oraz nie przekazania do Sądu skargi jaką wniósł na jego bezczynność. Po przesłaniu, na wezwanie Sądu, oryginału skargi z dnia 11 marca 2008 roku ustalenie to zostało potwierdzone jej treścią – k. 29 akt sądowych. Skarżący wyraził nadto zaniepokojenie, iż w Sądzie "zauważa się bezczynność oraz matactwa na rzecz Wójta Gminy". Podał również, iż nie rozumie postępowania Sądu polegającego na zarejestrowaniu tej samej sprawy pod dwiema sygnaturami. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, iż nie jest prawnikiem, nie zna treści art. 37 k.p.a. i nie wiedział o konieczności wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia. Ponieważ w aktach sprawy znajduje się pismo SKO z dnia 30 maja 2008 roku, nr [...] (k. 24 akt sadowych), z którego wynika, iż J. Ż. pismem z dnia 19 marca 2008 roku złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy, Sąd zarządzeniem z dnia 21 lipca 2008 roku zwrócił się do tego organu o udzielenie informacji, w jakim trybie ww. skarga została rozpatrzona, a w szczególności, czy została potraktowana, jako zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. W odpowiedzi, SKO wyjaśniło, iż skargę/pismo z dnia 19 marca 2008 roku potraktowano, jako wniosek o wszczęcie postępowania w trybie art. 20 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. 2001 r. Nr 79, poz. 856, ze zm.). Po jego przeprowadzeniu organ, postanowieniem z dnia 30 maja 2008 roku zasygnalizował Komisji Rewizyjnej Rady Gminy oraz Wojewodzie, iż w pracy Wójta Gminy stwierdzono istotne uchybienia. Organ końcowo wyjaśnił, iż w sprawie ze skargi z dnia 19 marca 2008 roku nie prowadzono postępowania w trybie art. 37 k.p.a. (k. 71 akt sądowych). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd przyjął, iż przedmiotem postępowania jest skarga z dnia 11 marca 2008 roku na bezczynność Wójta Gminy polegająca na niezałatwieniu sprawy o zatwierdzenie podziału nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na "nie wyczerpanie trybu instancyjności". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), skuteczność wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Jak wynika z oświadczenia skarżącego oraz pisma SKO nie składał on w trybie art. 37 § 1 i 2 K.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenia na bezczynność Wójta Gminy. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. zobligowany był skargę odrzucić. Na podstawie art. 6 P.p.s.a. Sąd wyjaśnia, iż pod sygn. akt II SO/Rz 7/08 zarejestrowana jest sprawa z wniosku skarżącego o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.. Jest to sprawa oddzielna o tej, której dotyczy niniejsze postanowienie. Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do zobowiązania organu administracji publicznej do załatwienia sprawy administracyjnej. Natomiast wniosek o wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. ma celu ukaranie organu za nie przekazanie skargi do Sądu zgodnie z postanowieniami art. 54 § 1-3 P.p.s.a.. Ponieważ skarżący zwrócił się do Sądu zarówno z wnioskiem o jakim wyżej mowa (pismo z dnia 29 maja 2008 roku), jak i ze skargą na bezczynność, zainicjowane zostały dwie samodzielne sprawy, które należało zarejestrować pod dwiema oddzielnymi sygnaturami. Końcowo Sąd podkreśla również, iż odrzucenie skargi niniejszym postanowieniem, nie pozbawia skarżącego możliwości ponownego jej wniesienia. Stosownie jednak do tego co wcześniej wyłożono należy tego dokonać po uprzednim wniesieniu zażalenia na bezczynność Wójta Gminy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI