II SAB/Łd 29/26

II SAB/Łd 29/26 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-02-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 6, § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2024 poz 572
art. 37 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania odwołania od pisma dotyczącego wniosku o przedłużenie dzierżawy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.
Uzasadnienie
W dniu 31 grudnia 2025 r. E. K. wniosła skargę na bezczynność Wojewody Łódzkiego w przedmiocie rozpoznania odwołania od pisma dotyczącego wniosku o przedłużenie dzierżawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Zdaniem organu, skarga na bezczynność powinna zostać poprzedzona złożeniem ponaglenia na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 ze zm.), dalej jako: "k.p.a.". Tymczasem skarga wniesiona w sprawie nie została poprzedzona takowym, stąd - w ocenie organu - jest niedopuszczalna i powinna zostać odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143), dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Stosownie do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia.
Jednocześnie, jak wynika z treści art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
W związku z powyższym skarżąca, stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów obowiązana była, przed skierowaniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, wnieść ponaglenie do właściwego organu i dopiero następnie, złożyć skargę na bezczynność.
Z akt sprawy i argumentacji organu zawartej w odpowiedzi na skargę wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie złożyła ponaglenia do właściwego organu. W konsekwencji należało uznać, że w sprawie nie zostały wyczerpane wszystkie przysługujące stronie środki zaskarżenia, co oznacza, że skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
ds