II SAB/Łd 199/25

II SAB/Łd 199/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-02-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Tomasz Porczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 35 § 1, art. 44 § 1 i 2, art. 46 § 1 pkt 4 i § 3, art. 49 § 1, art. 57 § 1, art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, art. 232 § 1 pkt 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Dnia 27 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. U. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu w przedmiocie utrzymania budynków letniskowych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – na rzecz skarżącej J. U. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną 5 grudnia 2025 roku, pod pozycją [...]. dc
Uzasadnienie
Pismem z 4 grudnia 2025 r., przesłanym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, P.U. złożył w imieniu J.U. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu w przedmiocie utrzymania budynków letniskowych. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo z 30 lipca 2024 r., z którego nie wynikało, że P.U. należy do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) – w skrócie: "p.p.s.a.".
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 11 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazania, że należy do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie.
Wobec braku odpowiedzi przez P. U., na ww. wezwanie, zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 28 stycznia 2026 r. uznano, że P.U. nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie. Jednocześnie wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Stosowne wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej 10 lutego 2026 r.
W odpowiedzi na ww. wezwanie 13 lutego 2026 r. (data nadania 12 lutego 2026 r.) P.U. nadesłał do niniejszej sprawy podpisany własnoręcznie przez siebie egzemplarz skargi oraz kopię tożsamego pełnomocnictwa z 30 lipca 2024 r., które zostało załączone do pisma z 4 grudnia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę niemogącą przedstawić pełnomocnictwa. Sąd wyznaczy równocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę. Jeżeli termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności procesowe tej osoby (art. 44 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie P.U. złożył pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącą J.U., z którego treści nie wynika, że należy do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Bezspornym jest również to, że P.U. nie wykazał na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie, że jest uprawniony do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie. W związku z tym należy stwierdzić, że P.U. nie legitymuje się pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.
W uchwale z 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy".
Jak wynika zatem z powołanej wyżej uchwały, brak przedstawienia przez osobę podpisującą skargę pełnomocnictwa do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym jest brakiem formalnym skargi, którego nieusunięcie skutkuje odrzuceniem skargi.
Jednakże z uwagi na fakt, że w P.U. został wezwany do wykazania, że należy do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. pod rygorem uznania, że nie jest uprawniony do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, a nie pod rygorem odrzucenia skargi, w oparciu o art. 44 § 2 p.p.s.a. należało pominąć czynności procesowe z jego udziałem i wezwać skarżącą J.U. do podpisania skargi.
Natomiast skarżąca, pomimo doręczenia jej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi wraz z informacją o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, nie podpisała skargi, ani nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi. Skoro bowiem wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej 10 lutego 2026 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był 17 lutego 2026 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a zatem skarga podlega odrzuceniu.
W tym miejscu podkreślić należy, że skoro P.U. nie wykazał w zakreślonym przez Sąd terminie, że należy do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a., to złożone przez niego 13 lutego 2026 r. (data wpływu do Sądu) pismo wraz z podpisanym przez niego własnoręcznie egzemplarzem skargi nie może wywołać żadnych skutków procesowych, a więc brak formalny skargi pozostał nieusunięty.
Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia.
Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.).
W związku z powyższym, o zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.