II SAB/Łd 196/25

II SAB/Łd 196/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-12-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Tomasz Porczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6 i § 3, art. 232 § 1 pkt 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 17 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Rekotora [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu A.B. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 13 października 2025 roku, pod pozycją [...].
Uzasadnienie
A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Rektora [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jego wniosek z 11 lipca 2025 r. Jednocześnie skarżący uiścił wpisu sądowy od skargi.
W piśmie z 3 listopada 2025 r. skarżący oświadczył, że wycofuje ww. skargę, gdyż została ona omyłkowo wysłana do organu w formie niedopuszczalnej przez sąd, tj. za pośrednictwem wiadomości e-mail. Skarga na bezczynność organu zostanie wniesiona ponownie w formie dopuszczalnej przez sąd. Jednocześnie skarżący wniósł o zwrot uiszczonego wpisu od skargi.
W odpowiedzi na skargę Rektor [...] w P. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli podlega ona odrzuceniu z innych powodów aniżeli wymienione w pkt 1–5a.
Zauważyć należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism drogą elektroniczną. Konieczne jest jednak w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Mianowicie w myśl art. 54 § 1 i 1a p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Przepis art. 49a p.p.s.a. określa sposób potwierdzenia przez sąd wniesienia pisma w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej, którą jest dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu na adres mailowy organu. Zdaniem sądu skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być bowiem uznane za skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu (por. postanowienie z 15 czerwca 2021 r. sygn. III OSK 4856/21, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Elektroniczna skrzynka podawcza organu to dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego (art. 3 pkt 17 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1557 ze zm.). Zgodnie z art. 16 ust. 1a ww. ustawy podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji oraz zapewnia jej obsługę, natomiast zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1513 ze zm.) przez adres elektroniczny rozumieć należy oznaczenie systemu teleinformatycznego umożliwiające porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. Elektroniczna skrzynka podawcza, wymagająca spełnienia standardów określonych i opublikowanych na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, nie jest zatem tożsama z jakimkolwiek adresem elektronicznym, czy urzędową skrzynką mailową, a funkcjonalność elektronicznej skrzynki podawczej zasadniczo wiąże się z dostarczaniem dokumentów do tzw. podmiotu publicznego. Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 180) minister właściwy do spraw informatyzacji umożliwia podmiotom publicznym tworzenie elektronicznych skrzynek podawczych na ePUAP. Natomiast utworzenie elektronicznej skrzynki podawczej na ePUAP oznacza upoważnienie ministra do obsługi doręczeń za pomocą ePUAP do pomiotów, o których mowa w ust. 1, i doręczeń realizowanych przez te podmioty (§ 8 ust. 2 rozporządzenia). Doręczenia dokonywane za pomocą ePUAP uważa się za dokonane przez podmiot publiczny lub do podmiotu publicznego, który utworzył na ePUAP elektroniczną skrzynkę podawczą. Za pomocą ePUAP możliwe jest przekazywanie doręczanych podmiotowi publicznemu dokumentów elektronicznych do jego systemu teleinformatycznego (§ 8 ust. 3 rozporządzenia).
Należy też podkreślić, że w przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń (§ 13 ust. 1 rozporządzenia).
Jeżeli zatem pismo (podanie, wniosek, skarga) zostało przesłane drogą elektroniczną do podmiotu publicznego, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie poświadczenia przedłożenia pozwala przyjąć przez nadawcę, że dokument ten wpłynął do urzędu (por. postanowienie NSA z 10 września 2019 r., sygn. akt II FZ 483/19). Standardów takich nie musi spełniać "zwykła" skrzynka mailowa. Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, nie jest jednak tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej, która stanowi "dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej" i służy "do przekazywania dokumentu elektronicznego". Pojęcie elektronicznej skrzynki podawczej nie jest więc tożsame z adresem e-mail, choćby ten drugi był dostępny w przestrzeni publicznej.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie dochował powyższego warunku wnoszenia skargi drogą elektroniczną, albowiem nie złożył skargi w formie dokumentu elektronicznego wniesionego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, lecz przesłał skargę zwykłą pocztą elektroniczną.
Z powyższego wynika, że skarżący nie wniósł skutecznie skargi. Bezsprzecznie bowiem za taką czynność nie można uznać złożenia skargi w formie zwykłego listu elektronicznego, który nie został skierowany do elektronicznej skrzynki podawczej organu.
Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.).
W tym miejscu wskazać należy, że oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi nie może odnieść zamierzonego skutku, bowiem merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby skarga została wniesiona w prawidłowy sposób. Natomiast jak już wyżej zaznaczono skarga wniesiona w sposób nieprzewidziany przez ustawę jest skargą niedopuszczalną, a wada ta ma charakter trwały i nie podlega usunięciu. Dlatego taka skarga podlega odrzuceniu przez sąd bez konieczności wzywania strony do usunięcia braków.
Na marginesie wskazać jednak wypada, że właściwie złożona skarga A. B. na bezczynność Rektora [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jego wniosek z 11 lipca 2025 r., została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 182/25 i oczekuje na rozpoznanie.
Mając powyższe na uwadze Sąd obowiązany był orzec o odrzuceniu skargi na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.