II SAB/Ke 64/25

II SAB/Ke 64/25 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2025-09-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Krzysztof Armański /przewodniczący/
Renata Detka
Sylwester Miziołek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano organ do rozpatrzenia wniosku
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 149 par. 1a, art. 149 par. 1 pkt 1, art. 200 i art. 205 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędzia WSA Renata Detka Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 września 2025 r. sprawy ze skargi P. L. na bezczynność [...] S.A. z siedzibą w L. Oddział S.-K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] S.A. z siedzibą w L. Oddział S.-K. do rozpatrzenia wniosku P. L. z dnia [...] kwietnia 2025 r., w terminie 14 dni od daty zwrotu organowi akt sprawy wraz z odpisem prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że [...] S.A. z siedzibą w L. Oddział S.-K. dopuściła się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od [...] S.A. z siedzibą w L. Oddział S.-K. na rzecz P. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
W dniu 30 czerwca 2025 r. P. L. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, kwestionując bezczynność [...] S.A. z siedzibą w L. Oddział w S.-K. (zwanej dalej "Spółką" w przedmiocie udostępnienia informacji publicznych dotyczących słupa energetycznego, znajdującego się na jego działce nr ewid.[...] w B. , gmina M. – żądanych bezskutecznie wnioskami z marca, 28 kwietnia i 3 czerwca 2025r. W tym zakresie skarżący podniósł zarzuty naruszenia:
1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na jego wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji;
2. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek;
3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902), zwanej dalej "u.d.i.p." w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenia wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawą terminie.
Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o:
1. stwierdzenie, że Spółka dopuściła się bezczynności;
2. zobowiązanie Spółka do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie od uprawomocnienia się wyroku;
3. zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie, argumentując że nie była bezczynna, jako że:
- pismem z 1 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wniosek skarżącego z 14 marca 2025r. dotyczący usunięcia ww. słupa energetycznego – poinformowała, że urządzenia elektroenergetyczne znajdujące się na jego nieruchomości zostały wybudowane zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującym prawem, zaś ich przebudowa może nastąpić na koszt skarżącego po uprzednim złożeniu wniosku o określenie warunków usunięcia kolizji;
- wobec treści kolejnego wniosku skarżącego z 28 kwietnia 2025 r., w którym wprost wskazano na żądanie usunięcia słupa energetycznego uznano, że żądania są związane ze sporem dotyczącym istnienia na nieruchomości infrastruktury elektroenergetycznej i jej usunięciem;
- w rezultacie pismem z 15 maja 2025 r. Spółka poinformowała skarżącego, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej;
- pismem z 6 czerwca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie skarżącego z 2 czerwca 2025 r. do zaprzestania naruszenia prawa w zakresie odmowy udzielenia informacji publicznej - Spółka podtrzymała swoje stanowisko w sprawie.
Reasumując PGE stwierdziła, że wnioskowane przez skarżącego informacje nie stanowią informacji publicznej, gdyż dotyczą jego indywidualnej sprawy (żądania skarżącego odnoszącą się do usunięcia urządzeń elektroenergetycznych z jego nieruchomości), zaś powoływanie się przez skarżącego na przepisy u.d.i.p. ma jedynie charakter instrumentalny i ma służyć przygotowaniu do sporu cywilnego związanego z infrastrukturą elektroenergetyczną Spółki i jej usunięciem z nieruchomości. Ponadto, w odniesieniu do żądania skarżącego (zawartego w piśmie z 28 kwietnia 2025 r.) w zakresie podania wartości napięcia słupa energetycznego, wskazano że słup elektroenergetyczny jako taki nie stanowi nośnika energii elektrycznej, a jest jedynie konstrukcją wsporczą dla napowietrznych przewodów elektroenergetycznych. Nie istnieje zatem informacja, która mogłaby zostać skarżącemu udzielona w odpowiedzi na to pytanie. Zdaniem Spółki, informacje dotyczące spraw indywidualnych nie stanowią informacji publicznej, gdyż nie mają związku z prawidłowością funkcjonowania wspólnoty publicznoprawnej, zaspokajaniem potrzeb ogółu społeczeństwa, bezpieczeństwem funkcjonowania Krajowego Systemu Elektroenergetycznego, ani nie stanowią o realizacji funkcji dystrybucji energii elektrycznej i wykonywania obowiązków Operatora Sieci Dystrybucyjnej dla ogółu obszaru, na którym działa Spółka. Informacje dotyczące daty wybudowania, statusu właściciela, podstaw lokalizacji urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na konkretnie wskazanej nieruchomości oraz wysokości napięcia znamionowego energii elektrycznej dystrybuowanej za pomocą przewodów elektroenergetycznych nie mają żadnego znaczenia z punktu widzenia wartości, które mają być chronione dzięki przepisom u.d.i.p. Kwestia ta w żaden sposób nie wpływa na dobro publiczne, prawo do przejrzystego państwa i jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów. Spółka, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2020 r. o sygn. akt I OSK 404/20, wskazała, że sprawami publicznymi nie są konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach przez podmioty, których interesów te sprawy dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest bowiem problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Jak wskazuje orzecznictwo – za pomocą u.d.i.p. nie można starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Skarżący w istocie domaga się przekazania szeregu informacji mogących w przyszłości stanowić podstawę argumentacji przeciwko organowi w postępowaniu sądowym. Natomiast przepisy u.d.i.p. nie służą pozyskiwaniu dokumentów dla potrzeb spraw cywilnych czy innego rodzaju spraw indywidualnych. Tego rodzaju sprawy nie mają charakteru spraw publicznych, zaś właściciele poszczególnych nieruchomości mogą skorzystać z drogi sądowej (lub innej przewidzianej przez prawo metody rozstrzygania sporów) celem ochrony swojego interesu prawnego. Ponadto, skarżący nie odnosi swych żądań do linii energetycznych jako całości – infrastruktury energetycznej zapewniającej zasilanie odbiorców w energię elektryczną – a odnosi się wyraźnie do kwestii podstaw posadowienia słupa na nieruchomości, która dotyczy wyłącznie właściciela nieruchomości. Powyższe potwierdza istnienie indywidualnego interesu skarżącego w pozyskaniu żądanych informacji. Końcowo, Spółka powołała się na wypracowaną w orzecznictwie koncepcję nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej – polegającego na próbie wykorzystania tej instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska i dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. Celem u.d.i.p. nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Spółka dopuściła się bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z 28 kwietnia 2025 r. (k. 6 akt administracyjnych)
Na wstępie należy przypomnieć, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie – w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie takiej informacji – nie podejmie żadnej z czynności określonych w przepisach u.d.i.p., tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., który określa, że w tym przypadku sąd:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
Zgodnie z art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Przechodząc do oceny charakteru danych, których udostępnienia skarżący dochodzi wnioskiem z 28 kwietnia 2025 r. należy zauważyć, że:
- po pierwsze, pismo to zostało wystosowane w reakcji na odpowiedź Spółki z 1 kwietnia 2025 r. (k. 3 akt administracyjnych) – na pismo skarżącego z 14 marca 2025r., które nie dotyczyło informacji publicznej, gdyż zawierało żądanie "jak najszybszego usunięcia słupa energetycznego" z należącej doń działki nr [...], obr. B. , gmina M. (k. 1 akt administracyjnych), ilustrując zarazem genezę niniejszej sprawy;
- po drugie, wniosek z 28 kwietnia 2025 r. zawierał żądanie "udzielenia informacji wraz z uwierzytelnioną dokumentacją stwierdzająca zaistniały stan prawny:
od kiedy [...] jest właścicielem słupa na ww. działce
kiedy słup został posadowiony na ww. działce
na jakiej podstawie prawnej słup został usadowiony i wobec tego jaka jest podstawa korzystania z ww. nieruchomości
jakie napięcie ma ww. słup energetyczny".
Tymczasem w odpowiedzi z 15 maja 2025 r. (k. 7 akt administracyjnych) Spółka ograniczyła się do poinformowania skarżącego – na podstawie art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 i 2 u.d.i.p., że "żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ww. ustawy", podkreślając – z powołaniem się na orzecznictwo – że zapytania dotyczące prywatnych interesów nie stanowią informacji publicznej. Zdaniem Spółki, z treści poprzedniej korespondencji wynika, że wniosek dotyczy udostępnienia informacji związanej z wniesionym żądaniem przesunięcia słupa energetycznego – wobec czego "bezsprzecznie stoją więc za tym interesy prywatne - wnioskodawca pragnie pozyskać informację oraz dokumentację, którą wykorzysta dla osobistych i partykularnych interesów (roszczenie o przesunięcie słupa energetycznego)".
W analizowanej sprawie nie ma wątpliwości co do tego, że Spółka jako podmiot realizujący zadania publicznej należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Jak wynika bowiem z tego ostatniego przepisu zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są nie tylko władze publiczne, ale również inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Wnioskowane informacje mają zdaniem Sądu charakter informacji publicznej.
Nie mógł przy tym odnieść skutku argument Spółki, co do niezasadności żądania dotyczącego podania napięcia ww. słupa elektroenergetyczny – że słup ten jest jedynie konstrukcją wsporczą dla napowietrznych przewodów elektroenergetycznych. W tym zakresie wnioskodawca, nieposiadający wiedzy fachowej, bez wątpienia wyraził się bowiem w sposób potoczny, a jego żądanie dotyczyło de facto właśnie podania wartości napięcia napowietrznych przewodów elektroenergetycznych – dla których ten słup jest konstrukcją wsporczą. Ustawodawca, określając pojęcie informacji publicznej, odwołał się do kategorii sprawy publicznej. Jak bowiem stanowi art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną w rozumieniu tej ustawy jest "każda informacja o sprawach publicznych". W przepisach u.d.i.p. nie zdefiniowano pojęcia "sprawy publicznej". Niewątpliwie jednak sprawy publiczne są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej lub podmiotu wykonującego zadania publiczne. Sprawa publiczna oznacza przejaw działalności podmiotów wskazanych w art. 4 ust., 1, która ukierunkowana jest na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych, co nie jest tożsame z każdym przejawem aktywności tych podmiotów, w tym aktywnością związaną z wewnętrzną organizacją ich funkcjonowania. Wykładnia art. 6 u.d.i.p. prowadzi do wniosku, że informacją o sprawie publicznej jest więc w szczególności informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz zasadach ich funkcjonowania, w zakresie dotyczącym działalności tych podmiotów. Koresponduje z tą wykładnią treść art. 4 ust. 1 u.d.i.p. eksponująca element "wykonywania zadań publicznych" przez podmioty będące adresatami roszczeń o udostępnienie informacji publicznej, czyli zadań, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie (zob. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, CBOSA). W rezultacie, zgodnie z ugruntowanymi już poglądami orzecznictwa, wypracowanymi na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i precyzującego go art. 6 ust. 1 i 2 w związku z art. 4 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa). Wskazuje się zatem, że informacją publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych, w tym gospodarowania mieniem publicznym, utrwalone na nośniku w formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej, eksponując powiązania informacji publicznej z dynamiczną działalnością państwa, jako organizatora życia społeczno-gospodarczego z jednoczesnym wskazaniem, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (por. np. wyroki: NSA z dnia 31 maja 2004 r., sygn. akt OSK 205/04; z dnia 17 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1416/15, CBOSA).
W tym miejscu stwierdzić należy, że dokumenty i dane związane z procesem inwestycyjnym (budowlanym) i jego poszczególnymi parametrami – zrealizowanym przez podmiot publiczny – stanowią informację publiczną, ponieważ stanowią one informację o sposobie gospodarowania majątkiem publicznym, co wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3195/21, CBOSA). W tym kontekście informacje, których skarżący domaga się wnioskiem z 28 kwietnia 2025 r. odnoszące się do inwestycji elektroenergetycznej – słupa na działce nr ewid.[...], B. gmina M. – co do której Spółka zapewnia, że cyt. "urządzenie zostało wybudowane zgodnie ze sztuką budowlaną" (k. 3 akt administracyjnych) należy traktować jako dostęp do informacji publicznej. Bez wątpienia żądanie wskazania "podstawy prawnej", na jakiej słup elektroenergetyczny został posadowiony, odnosi się de facto do dokumentacji budowalnej tej inwestycji w zakresie przeprowadzonego w tym zakresie procesu budowlanego. Generalnie właściwe jest więc uznanie, iż żądane informacje, dotyczące również daty, kiedy ten słup został posadowiony w ww. lokalizacji i wskazania jego parametru (czyli napięcia sieci nań umieszczonej) dotyczą udostępnienia informacji publicznej. Zauważyć przy tym trzeba, że cyt. konstatacja Spółki wskazuje, że podmiot ten dysponuje wiedzą na temat okoliczności powstania ww. urządzenia i jego parametrów technicznych, który udostępnienia domaga się skarżący.
W konsekwencji, wobec uznania, że żądane wnioskiem z 28 kwietnia 2025 r. informacje niewątpliwie mają walor informacji publicznej organ powinien był załatwić ten wniosek w trybie i terminie przewidzianym w u.d.i.p. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Przy czym jeżeli wniosek dotyczy informacji publicznej, a organ nie może jej udostępnić w związku z przesłankami określonymi w art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. lub w związku z wystąpieniem nadużycia prawa do informacji, to jego obowiązkiem jest wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p.
Analizując akta administracyjne niniejszej sprawy stwierdzić, że Spółka nieprawidłowo wywiązała się ze swego ustawowego obowiązku, gdyż nie udostępniła żądanych informacji, a negując w piśmie z 15 maja 2025r. jej publiczny charakter, nie wydała wymaganej przez u.d.i.p. decyzji o odmowie jej udostępnienia. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się – w zakresie żądania udostępnienia dokumentacji budowlanej (a zatem i szczegółowych informacji w tym zakresie) przez przedsiębiorstwa przesyłowe – że jest to informacja publiczna (zob. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 331/14, wyrok NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3073/12, CBOSA).
Zdaniem Sądu, jakkolwiek Spółka dopuściła się bezczynności, to jednak z pewnością nie miała ona charakteru rażącego. Reakcja na wniosek strony skarżącej co prawda była błędna, jednak działaniu Spółki nie można przypisać znamion rażącego, a więc oczywistego i poważnego, naruszenia przepisów prawa, zwłaszcza że w pierwszym ze składanych wniosków zażądano usunięcia spornego słupa energetycznego, a domaganie się udostępnienia wyszczególnionych wyżej danych –kolejnym wnioskiem z 28 kwietnia 2025 r. – miało charakter niejako następczy. Nie bez znaczenia jest również fakt, że udostępnianie informacji publicznej, jakkolwiek istotne, nie jest jednak głównym zadaniem Spółki. Argumenty te uzasadniają rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji wyroku, podjęte na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.
Sąd, rozpatrując skargę na bezczynność, bierze zasadniczo pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie wniesienia skargi do sądu, jednakże w zakresie ewentualnego zobowiązania organu do załatwienia sprawy, sąd musi uwzględniać stan istniejący w dacie wyrokowania. Wobec braku właściwego rozpoznania przez Spółkę wniosku skarżącego z 28 kwietnia 2025 r. konieczne było zobowiązanie organu do rozpatrzenia tego wniosku – o czym tut. Sąd orzekł w pkt I wyroku – na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym zakresie Spółka, w zależności od tego, czy dysponuje materiałami źródłowymi, powinna załatwić wniosek zgodnie z przepisami u.d.i.p. Sąd nie przesądza równocześnie, czy właściwe jest udostępnienie całości żądanej informacji, czy też dokonanie innych czynności określonych w ustawie o dostępnie do informacji publicznej. Należy wyjaśnić, że w przypadku prowadzenia postępowania wyłącznie na podstawie u.d.i.p., a więc w sytuacji, gdy: podmiot udostępnia informację publiczną; podmiot nie posiada żądanej informacji; podmiot jest niewłaściwy do udostępnienia informacji; żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy, istnieje odrębny tryb udostępnienia informacji – załatwienie wniosku następuje za pomocą czynności materialno-technicznej (odpowiedź pismem). Czynności tego rodzaju wywołują określone skutki prawne poprzez fakty, a nie przez bezpośrednie tworzenie nowej normy porządku prawnego. Jednocześnie istotne jest, że chociaż udostępnienie informacji publicznej należy zakwalifikować do czynności faktycznych organów administracji publicznej, to czynności te podejmowane w sferze praw i wolności obywateli są ściśle regulowane przez przepisy prawa powszechnie obowiązującego i przy ich realizacji nie ma miejsca na swobodę działania administracji. Natomiast w przypadku odmowy udostępnienia żądanej informacji – do czego w niniejszej sprawie faktycznie doszło z niezasadnym powołaniem się na koncepcję "nadużycia prawa do informacji publicznej" – podmiot zobowiązany do udostępniania informacji nie może zakończyć postępowania za pomocą czynności materialno-technicznej, lecz powinien wydać decyzję w trybie art. 16 u.d.i.p. W tym ostatnim zakresie, odnosząc się zaprezentowanego przez Spółkę stanowiska, należy przytoczyć stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaprezentowane w wyroku z 9 stycznia 2025 r. o sygn. akt III OSK 2508/23 (dostępnym w CBOSA), zgodnie z którym "kwestia nadużycia prawa do informacji publicznej nie może być przedmiotem badania w sprawie bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiocie bezczynności organu ustaleniu winien natomiast podlegać charakter żądanej informacji". W rezultacie, na obecnym etapie postępowania argumentacja Spółki związana z nadużyciem przez wnioskodawcę prawa do informacji nie może być uznana za skuteczną.
Końcowo, odnosząc się do niezasadnego zarzutu Spółki co do tego, że dochodzone wnioskiem informacje dotyczą partykularnego celu skarżącego (ewentualne postępowanie sądowe) należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przedstawione w podobnej sprawie – w prawomocnym wyroku z 21 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SAB/Bd 276/13 – który podkreślił, że o tym "czy dany dokument urzędowy ma charakter informacji publicznej nie decyduje cel, w jakim wnioskodawca chce go uzyskać. Założenie takie pozostaje w całkowitej sprzeczności z art. 2 ust. 2 u.d.i.p, w świetle którego nie jest dopuszczalne badanie interesu prawnego, a nawet faktycznego osoby występującej o udostępnienie informacji publicznej. Trzeba też podkreślić, że skarżący nie domagał się uzyskania dokumentów prywatnych znajdujących się w dyspozycji oddziału spółki, ale dokumentów urzędowych – decyzji administracyjnych". W cyt. orzeczeniu jednoznacznie stwierdzono, że decyzje, stanowiące podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na działkach wskazanych we wniosku oraz inne związane z tym dokumenty urzędowe, stanowią informację publiczną, a Spółka będąca przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym zadania publiczne należy do podmiotów zobowiązanych do udzielenia tej informacji publicznej, akcentując że skonkretyzowany obowiązek udzielenia owej informacji ciąży także na oddziale tej Spółki jako jednostce organizacyjnej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.
Nie odpowiadając zatem na żądanie skarżącego udostępnienia ww. informacji w sposób przewidziany szczegółowo przez przepisy u.d.i.p. [...] S.A. z siedzibą w L. Oddział w S.-K. pozostaje w bezczynności w załatwieniu jego wniosku z 28 kwietnia 2025 r. Powyższe nie skutkuje jednakże koniecznością nakazania udostępnienia informacji publicznej. W zależności bowiem od treści żądanej informacji i możliwości jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie adresat żądania może dojść do udostępnienia informacji, odmowy jej udostępnienia ze względu na ograniczenia wskazane w art. 5 u.d.i.p. lub umorzenia postępowanie w przypadku wskazanym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (pkt III wyroku).