II SAB/Łd 140/25

II SAB/Łd 140/25 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-11-20
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka /sprawozdawca/
Piotr Mikołajczyk /przewodniczący/
Tomasz Porczyński
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Zobowiązano organ do załatwienia wniosku
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 119 pkt 4, art. 149 § 1, § 1a, art. 151, art. 200, art. 205 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 13 ust. 1, ust. 2, art. 14 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Dnia 20 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Tomasz Porczyński, , Protokolant Starszy asystent sędziego Marcelina Niewiadomska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 listopada 2025 roku sprawy ze skargi P.T. w W. na bezczynność Polskiego Związku Wędkarskiego - Okręg w Piotrkowie Trybunalskim w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Polski Związek Wędkarski - Okręg w Piotrkowie Trybunalskim do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 21 lipca 2025 roku w sprawie udostępnienia informacji publicznej w zakresie "treści ostatniego protokołu i załącznika z oceny gospodarki rybackiej" w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Polski Związek Wędkarski - Okręg w Piotrkowie Trybunalskim dopuścił się bezczynności, która miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Polskiego Związku Wędkarskiego - Okręg w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz skarżącego P. T. w W. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR
Uzasadnienie
Polskie Towarzystwo Kolekcjonerskie z siedzibą w W. wniosło skargę na bezczynność Polskiego Związku Wędkarskiego Okręg w P. w sprawie udostępnienia informacji publicznej wskazując na naruszenie art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 1 ust 1 w związku z art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2022.902), dalej jako "u.d.i.p.". Opierając się na wskazanym zarzucie strona skarżąca wniosła o zobowiązanie Polskiego Związku Wędkarskiego Okręg w P. do rozpoznania wniosku strony skarżącej w terminie czternastu dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W motywach skargi wskazano, że strona skarżąca dnia 21 lipca 2025 r. za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres e-mail: pzw@[...].[...].pl (adres e-mail zamieszczony na stronie internetowej organu) złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wskazania: 1. treści planu łowieckiego za 2024 r.; 2. wysokości środków publicznych przekazanych okręgowi przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW) w 2024 r.; 3. treści aktualnego planu zarybiania; 4. treść ostatniego protokołu i załączników z oceny gospodarki rybackiej. Dalej strona skarżąca wskazała, że do dnia wniesienia skargi organ nie przedłużył terminu udostępnienia informacji, ani też nie udostępnił żądanej informacji. W ocenie skarżącego, Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienie informacji publicznej, w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., jako podmiot wykonujący zadania publiczne lub dysponujący majątkiem publicznym. Polski Związek Wędkarski, jako organizacja zrzeszająca wędkarzy i zarządzająca znaczną częścią polskich wód, realizuje zadania publiczne związane z gospodarką wodną i ochroną środowiska. Dodatkowo, statut Polskiego Związku Wędkarskiego – w § 7 pkt 21 – wprost wskazuje, że Związek uczestniczy w realizacji zadań publicznych, co potwierdza, że Związek pełni rolę organizacji realizującej zadania publiczne. Również sądy administracyjne potwierdziły, że Polski Związek Wędkarski gospodaruje wodami publicznymi, szczególnie wodami śródlądowymi, realizuje działania związane z ochroną środowiska i egzaminowaniem wędkarzy, w związku z czym podlega przepisom u.d.i.p. Ponadto w skardze wskazano, iż wnioskowana informacja jest informacją publiczną, bowiem – zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. – udostępnieniu podlega informacja o majątku publicznym, w tym majątku Skarbu Państwa, którego częścią są zwierzęta łowne w stanie wolnym (art. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U.2025.539), dalej jako "p.ł."). Nadto, udostępnieniu podlega informacja o podmiotach zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej i zasadach ich funkcjonowania (art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p.) oraz informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Zadania publiczne wykonywane przez Polski Związek Łowiecki i Polski Związek Wędkarski są analogiczne w odniesieniu do określonych obszarów władztwa państwa. Umowy zawierane przez Polski Związek Wędkarski z organami władzy publicznej podlegają udostępnieniu, tym bardziej, jeżeli ich przedmiot dotyczy wykonywania zadań publicznych. Treść umów podpisanych w 2024 r. przez Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Ponadto w skardze wskazano, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, bowiem dotyczy gospodarowania mieniem publicznym. PGW Wody Polskie zarządzają wodami stanowiącymi własność Skarbu Państwa (art. 211 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U.2025.960), dalej jako "p.w."). Umowy te regulują korzystanie z tego mienia oraz zasady prowadzenia gospodarki rybackiej na wodach publicznych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p., informacje o majątku publicznym, w tym umowy dotyczące jego wykorzystania, są informacją publiczną. Ponadto, Okręgi Polskiego Związku Wędkarskiego wykonują zadania publiczne w zakresie gospodarki rybackiej na wodach publicznych na podstawie zawieranych umów. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie potwierdzono, że okręgi Związku w tym zakresie są podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej. Treść umów zawieranych z podmiotami wykonującymi zadania publiczne, w tym z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie, stanowi informację publiczną. Jawność ta obejmuje całość treści umów, z wyłączeniem ewentualnych danych objętych tajemnicą ustawowo chronioną.
Wskazano także w skardze, że wysokości środków publicznych przekazanych Okręgowi Związku przez WFOŚiGW w 2024 r. to dane dotyczące majątku publicznego, w tym budżetu, dochodów i wydatków, które są informacją publiczną (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p.). WFOŚiGW dysponuje funduszami publicznymi, a ich przekazanie Okręgowi Związku stanowi wydatkowanie środków publicznych. "informacje o wydatkowaniu środków publicznych przez podmiot, który je otrzymał, stanowią informację publiczną, niezależnie od tego, czy podmiot ten jest jednostką administracji publicznej, czy stowarzyszeniem. Okręgi Związku przyjmując środki publiczne realizują zadania o charakterze publicznym. Tym samym wysokość i przeznaczenie tych środków podlega ujawnieniu na podstawie przepisów u.d.i.p. (vide: wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r., I OSK 2211/12).
Dalej w skardze podniesiono, iż treść aktualnego planu zarybiania także stanowi informację publiczną jako informacja o dokumentach dotyczących realizacji zadań publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p.). Plan zarybiania to dokument zatwierdzany w ramach gospodarki rybackiej na wodach publicznych, który określa sposób użytkowania i odtwarzania zasobów ichtiofauny. Dokument ten dotyczy korzystania z mienia publicznego (wód) oraz wykonywania zadań publicznych w zakresie ochrony środowiska i racjonalnego wykorzystania zasobów przyrodniczych. Plany zarybiania sporządzane przez Polski Związek Wędkarski dla wód publicznych stanowią informację publiczną, ponieważ dotyczą gospodarowania mieniem Skarbu Państwa i mają bezpośredni wpływ na ochronę przyrody (vide: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 12 lutego 2020 r., II SAB/Gd 3/20)
Także treść ostatniego protokołu i załączników z oceny gospodarki rybackiej, jako protokół z oceny gospodarki rybackiej to dokument urzędowy sporządzany w związku z kontrolą wykonywania umów użytkowania wód publicznych i gospodarki rybackiej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p., treść dokumentów dotyczących realizacji i kontroli zadań publicznych jest informacją publiczną. Ocena gospodarki rybackiej dotyczy prawidłowego użytkowania wód publicznych, które stanowią mienie Skarbu Państwa. Jest to informacja o stanie środowiska, a więc również informacja publiczna w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U.2025.647), dalej jako "p.o.ś.". Protokoły kontroli dotyczące gospodarowania mieniem publicznym podlegają udostępnieniu w całości, gdyż dokumentują sposób realizacji zadań publicznych. Protokoły i dokumenty sporządzone przez inspektora rybackiego, związane z oceną racjonalności gospodarki rybackiej prowadzonej przez Polski Związek Wędkarski muszą być udostępnione każdemu wnioskodawcy (vide: wyrok WSA w W. z dnia 29 czerwca 2017 r., II SAB/Wa 204/17).
Podsumowując w skardze wskazano, że wszystkie powyższe informacje dotyczą gospodarowania mieniem publicznym, wydatkowania środków publicznych i realizacji zadań publicznych przez Okręg Związku na wodach należących do Skarbu Państwa. Z tego powodu, zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. oraz utrwalonym orzecznictwem są one informacją publiczną, niezależnie od tego, że Okręg Związku jest stowarzyszeniem, bowiem w zakresie gospodarowania wodami publicznymi wykonuje zadania publiczne i dysponuje mieniem państwowymi.
W odpowiedzi na skargę Okręg Polskiego Związku Wędkarskiego w P. wnosząc o oddalenie skargi wskazał, że w dniu 1 sierpnia 2025 r. wysłał odpowiedź na wnioski w sprawie udzielenia informacji publicznej na wskazany we wnioskach adres poczty elektronicznej, tj. info@kolekcjonerzy.org. W tym zakresie podał, że Okręg Związku jako podmiot prowadzący gospodarkę rybacką nie posiada, ani nie sporządza "planów łowieckich", zatem brak jest możliwości udostępnienia tego rodzaju dokumentów. W kwestii otrzymanych środków z WFOŚiGW, Okręg Związku w udzielonej odpowiedzi poinformował stronę skarżącą, że w 2024 r. nie otrzymał środków publicznych przekazanych przez WFOŚiGW. Okręg Związku zobowiązany jest w swojej działalności stosować się w szczególności do zapisów ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym i ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Jednak, żaden z ww. aktów prawnych nie wskazuje w swojej treści na dokument "planu zarybiania". W udzielonej odpowiedzi organ poinformował, że dane dotyczące wykonanego zarybienia obejmującego rodzaj i ilość materiału zarybieniowego wprowadzonego do użytkowanych obwodów rybackich dostępne są na stronie internetowej Okręgu PZW w P. pod wskazanym adresem internetowym. Odnosząc się natomiast do kwestii ostatniego protokołu z oceny obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej, sporządzonego przez Inspektora Rybackiego z Urzędu Marszałkowskiego, organ wskazał, że jest stowarzyszeniem i nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Z tego względu stosowne zapytanie w tej kwestii winno być skierowane do Urzędu Marszałkowskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Na wstępie należy zauważyć, że prawo dostępu do informacji publicznej wynika w pierwszym rzędzie z przepisów Konstytucji RP. Zgodnie z art. 61 ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 4 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a tryb udzielania informacji publicznej określają ustawy. Problematyka dostępu do informacji publicznej na płaszczyźnie ustawowej została unormowana w przepisach u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Pojęcie informacji publicznej jest ujmowane szeroko i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy informacja ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji. Zawartą w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wskazuje rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych. Za informację taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Tak więc pojęcie informacji publicznej odnosi się do wszelkich spraw publicznych, również wówczas, gdy informacja nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie się do nich odnosi. Wspomniana wykładnia pojęcia informacji publicznej opiera się przede wszystkim na treści art. 61 Konstytucji RP, wskazującego jako kryterium udostępniania informacji, czy dotyczy ona działalności organów władzy publicznej lub osób pełniących funkcje publiczne.
Udostępnianie informacji publicznych, stosownie do art. 7 u.d.i.p., następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej (pkt 1.), udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11 u.d.i.p. (pkt 2.); wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3.); udostępniania w portalu danych, o którym mowa w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz.U.2021.1641), z więc w portalu danych (pkt 4.). Formami dostępu do informacji publicznej są także wskazane w art. 11 u.d.i.p. wyłożenie, wywieszenie lub zainstalowanie stosownych urządzeń oraz zapewnienie wstępu na posiedzenia zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek.
Stosownie do art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.).
W przypadku skierowania do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej pisemnego wniosku o udzielenie informacji publicznej, można wyróżnić, w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych, następujące działania podmiotu, do którego wniosek taki został skierowany. Podmiot ten może:
1) udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia; podmiot dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (pisemnej odpowiedzi);
2) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też wskazać, że podmiot nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować wnioskodawcę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia żądanej przez niego informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.);
3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej;
4) odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p. polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia bądź o umorzeniu postępowania w sytuacjach określonych w ustawie, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem.
Przechodząc do oceny samego wniosku i udzielonej nań odpowiedzi wypada zauważyć, iż nie budzi wątpliwości, że Polski Związek Wędkarski – Okręg w P. w zakresie objętym przedmiotowym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jako podmiot wykonujący zadania publiczne, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są bowiem władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Wskazując na treść § 37 Statutu Polskiego Związku Wędkarskiego (dostępny na stronie internetowej: https://pzw.pl/ ) wypada zauważyć, iż okręg jest terenową jednostką organizacyjną Związku zapewniającą realizację celów Związku określonych w § 7 Statutu (ust. 1). Terenem działania okręgu jest obszar terytorialny określony w uchwale Zarządu Głównego o powołaniu danego okręgu, jako podmiotu uzyskującego odrębną osobowość prawną (ust. 2). Warunkiem powołania i istnienia okręgu jest posiadanie zdolności do samodzielnego finansowania celów statutowych (ust. 3). Jednym z celów Związku, określonych w § 7 Statutu jest uczestniczenie w realizacji zadań publicznych (ust. 21). Ponadto należy zauważyć, odwołując się do biogramu Związku udostępnionego na jego stronie internetowej, iż Polski Związek Wędkarski gospodaruje na ponad 219 tys. ha wód. W stosunku do całego areału wód śródlądowych w kraju, w dyspozycji Związku jest około 35% ich powierzchni. Związek użytkuje 66% całej powierzchni wód płynących (rzeki), 84% powierzchni zbiorników zaporowych i 26% ogólnej powierzchni jezior. W takiej sytuacji nie można podzielić stanowiska Polskiego Związku Wędkarskiego – Okręg w P., że Związek jest jedynie stowarzyszeniem i nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p.
Ponadto nie budzi też wątpliwości Sądu, że informacja, o udzielenie której wystąpiła strona skarżąca w niniejszej sprawie jest informację publiczną, stosownie do art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych.
Oceniając w takiej sytuacji, czy Związek udzielił żądanej informacji publicznej w ustawowym terminie, czy też pozostawał bezczynny w sprawie dostępu do tej informacji wypada zauważyć, iż wniosek o dostęp informacji publicznej dotyczył czterech kwestii. Wypada odnieść się do nich odrębnie.
Skoro pierwsze z żądań wniosku dotyczyło udostępnienia treści "planu łowieckiego" za 2024 r., to trafnie Związek wskazał, iż nie posiada takowego planu bowiem jest związkiem wędkarskim nie łowieckim. Plan łowiecki tworzony jest na podstawie art. 8a p.ł., a zatem ustawy, która nie znajduje zastosowania do działalności Polskiego Związku Wędkarskiego. Brak jest zatem prawnego powodu, który przemawiałby za koniecznością tworzenia przez Związek planów łowieckich, a w konsekwencji nie istnieje możliwość ich udostępnienia w trybie przepisów u.d.i.p. Wypada zatem uznać, iż w tym zakresie odpowiedź Związku odpowiada wymaganiom u.d.i.p.
Podobnie należy ocenić odpowiedź w kwestii wysokości środków publicznych przekazanych Okręgowi przez WFOŚiGW w 2024 r., skoro organ poinformował wnioskodawcę, iż takich środków nie otrzymał w 2024 r. Odpowiedź w tym zakresie uznać należy za wyczerpującą.
Z kolei odnosząc się do treści aktualnego planu zarybiania wskazać wypada, iż organ udzielając odpowiedzi w powyższym zakresie wskazał na adres strony internetowej, gdzie opublikowany został plan zarybiania: [...] . Mając na uwadze, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej w tym zakresie nie formułuje żądania informacji w konkretnej formie lub w ograniczonym zakresie uznać wypada, iż udzielona w ten sposób odpowiedź Związku stanowi udostępnienie żądanej we wniosku informacji.
Odnosząc się natomiast do żądania udostępnienia "treści ostatniego protokołu i załączników z oceny gospodarki rybackiej" uznać należy udzieloną odpowiedź za niedostateczną. Jak już zostało to powyżej przybliżone, Polski Związek Wędkarski pozostaje podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej na gruncie przepisów u.d.i.p. Treść protokołu i załączników z oceny gospodarki rybackiej pozostaje nośnikiem informacji o sprawach publicznych. Okoliczność, iż protokół, o którym mowa we wniosku znajduje się w Urzędzie Marszałkowski, tj. w organie, który go sporządził, nie zwalania Związku z obowiązku jego udostępnienia na gruncie przepisów u.d.i.p., tym bardziej, że Związek nie zaprzecza aby był w posiadaniu powyższego protokołu wraz z załącznikami. W powyższym zakresie żądanie udostępnienia informacji publicznej zawarte we wniosku strony skarżącej z dnia 21 lipca 2025 r. nie doczekało się należytej odpowiedzi wypełniającej przywołane powyżej przepisy u.d.i.p.
Jeżeli zatem żądana informacja stanowi informację publiczną, a organ jest w jej posiadaniu, to winien taką informację udostępnić. Jeśli natomiast uważa, że nie może udostępnić informacji, ze względu na powody wskazane w przepisach u.d.i.p., to winien wydać decyzję administracyjną w tym względzie. W kontrolowanej sprawie organ ani nie udzielił informacji w żądanym zakresie, ani też nie wydał decyzji odmownej, dlatego też pozostaje w bezczynności. Podkreślić w tym miejscu należy, że bezczynność nie oznacza jedynie braku jakichkolwiek działań organu, gdyż pod tym pojęciem rozumieć należy również i takie sytuacje, w których organ podjął wprawdzie określone działania, ale były one nieadekwatne do zgłoszonego żądania i nie doprowadziły do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Należy podkreślić, że na równi z niepodjęciem czynności traktuje się przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku. Takie sytuacje świadczą o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, co narusza normę art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
W tej sytuacji, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec o zobowiązaniu Polskiego Związku Wędkarskiego – Okręg w P. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 21 lipca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie treści ostatniego protokołu i załącznika z oceny gospodarki rybackiej, w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1. wyroku)
W związku z powyższym, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., Sąd uznał, że powyższa bezczynności Związku miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa (pkt 2. wyroku). Stwierdzona bezczynność nie była bowiem wynikiem złej woli Związku ani też lekceważącego traktowania przez Związek swoich obowiązków. W takiej sytuacji brak było podstaw do stosowania wobec Związku środków dodatkowych, o których mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a.
Natomiast w takim zakresie, w jakim Związek udzielił stronie skarżącej odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, skarga jako niezasadna podlegał oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 3. Wyroku).
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. Koszty te obejmują wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej.
Przedmiotowa sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., bowiem przedmiotem skargi jest bezczynność organu.