II SAB/Łd 112/21

II SAB/Łd 112/21 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2021-11-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-05-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Dębowska /sprawozdawca/
Robert Adamczewski /przewodniczący/
Teresa Rutkowska
Symbol z opisem
6135 Odpady
659
Hasła tematyczne
Inne
Przewlekłość postępowania
Sygn. powiązane
III OSK 307/22 - Wyrok NSA z 2024-04-09
Skarżony organ
Marszałek Województwa
Treść wyniku
Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 149 par. 1 pkt 1, art. 149 par. 2, art. 154 par. 6, art. 200, art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 256
art. 35 par. 3, art. 36 par. 1, art. 37 par. 1 pkt 1, art. 37 par. 1 pkt 2, art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1219
art. 183c ust. 3, art. 209 ust. 2
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
Dz.U. 2015 poz 1800
par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Asesor WSA Anna Dębowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2021 r. spraw ze skarg A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do przetwarzania odpadów 1. zobowiązuje Marszałka Województwa [...] do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Marszałka Województwa [...] miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Marszałkowi Województwa [...] grzywnę w wysokości 4000 (cztery tysiące) złotych; 4. przyznaje od Marszałka Województwa [...] na rzecz strony skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. sumę pieniężną w wysokości 6000 (sześć tysięcy) złotych; 5. zasądza od Marszałka Województwa [...] na rzecz strony skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 714 (siedemset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. dc
Uzasadnienie
Pismem z 19 kwietnia 2021 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie przez Marszałka Województwa [...] postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne zlokalizowanej w Ł. przy ul. A i B. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 112/21.
Skarżąca zarzuciła organowi administracji naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 35 § 1-2, § 4 w związku z art. 209 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1219 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.o.ś.", oraz wniosła o:
1. uwzględnienie skargi na przewlekłość postępowania organu i zobowiązanie organu do wydania w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego;
2. stwierdzenie, że przewlekłość organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3. wymierzenie organowi grzywny w wysokości maksymalnej określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.";
4. przyznanie od organu na rzecz skarżącej maksymalnej sumy pieniężnej określonej w art. 154 § 7 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że wystąpiła do Marszałka Wojewódzkiego [...] z wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji w gospodarce odpadami dla odpadów innych niż niebezpieczne do odzysku lub kombinacji odzysku i unieszkodliwiania o zdolności przetwarzania ponad 75 ton na dobę (instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne), zlokalizowanej w Ł. przy ul. A oraz ul. B, na terenie zakładu obejmującego działki nr ewid. 97/12, 97/16, 97/17, 97/14 w obrębie [...] w Ł.
Decyzją z [...] r., nr [...] Marszałek Województwa [...] udzielił skarżącej pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne.
Postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. Marszałek Województwa [...] nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności decyzji.
Na skutek odwołań wniesionych przez Stowarzyszenie A z siedzibą w Ł. oraz Stowarzyszenia B w Ł., decyzją z [...] r. nr [...] Minister Środowiska uchylił decyzję z [...] lipca 2018 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Ministra Środowiska.
Wyrokiem z 28 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 219/19 uchylił decyzję Ministra Środowiska z [...] r.
Decyzją z [...] września 2019 r., nr [...] Minister Środowiska uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Motywem rozstrzygnięcia w sprawie było wejście w życie 1 września 2019 r. ustawy z dnia19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1579), powoływanej dalej jako: "ustawa zmieniająca z dnia 19 lipca 2019 r.".
Skarżąca w piśmie z 25 września 2019 r. zrzekła się prawa do wniesienia sprzeciwu od decyzji.
17 września 2019 r. organ administracji otrzymał decyzję Ministra Środowiska.
9 października 2019 r. akta sprawy wpłynęły do Marszałka Województwa [...].
Postanowieniem z [...] listopada 2019 r. Marszałek Województwa [...] zawiesił postępowanie w sprawie na okres 6 miesięcy.
Postanowieniem z [...] września 2020 r. Marszałek Województwa [...] podjął zawieszone postępowanie. Pismo zostało doręczone skarżącej 2 października 2020 r., Stowarzyszeniu A 2 października 2020 r., natomiast Stowarzyszeniu B w Ł. 6 października 2020 r.
Pismem z 21 grudnia 2020 r. organ administracji zwrócił się do skarżącej o uzupełnienie wniosku o prawomocne warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wyjaśnienia dotyczące zabezpieczenia roszczeń.
Pismem z 27 stycznia 2021 r. skarżąca udzieliła odpowiedzi na pismo z 21 grudnia 2020 r.
Pismem z 19 marca 2021 r. organ administracji ponownie wezwał skarżącą do przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ administracji ponownie wniósł o podanie informacji o tytule prawnym do instalacji i wskazanie nieruchomości, na której realizowane jest gospodarowanie odpadami.
W trakcie zawieszenia postępowania równolegle uzupełniane były przez skarżącą braki formalne, składane wyjaśnienia, a także poprawki merytoryczne.
26 marca 2021 r. skarżąca dokonała wglądu do akt. Stwierdzono brak metryki akt administracyjnych, uporządkowania akt oraz numerowania dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Zdaniem skarżącej, sposób przechowywania dokumentów w aktach sprawy uniemożliwiał bezpośrednie odwoływanie się do konkretnego dokumentu. Nie ma też pewności czy niektóre dokumenty nie zostały z akt usunięte. Sposób prowadzenia akt stwarzał wrażenie nieładu i chaosu. 31 marca 2021 r. skarżąca wystosowała do organu administracji pismo w tej sprawie.
Pismem z 15 kwietnia 2021 r., doręczonym organowi administracji 16 kwietnia 2021 r., skarżąca wniosła ponaglenie na przewlekle prowadzone postępowanie.
Zdaniem skarżącej, długość postępowania w sprawie wyznacza art. 209 ust. 2 p.o.ś. i wynosi on 6 miesięcy. Organ administracji dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania. Postępowanie jest prowadzone przez organ od przekazania sprawy do ponownego rozpoznania od 17 września 2019 r. Akta przekazano 9 października 2019 r. Usprawiedliwieniem nierozpoznania wniosku przez okres 1,5 roku nie może być sytuacja kadrowa w urzędzie czy stan epidemii. Postępowanie zostało zawieszone z uwagi na pandemię choroby COVID-19, więc okres ten nie wlicza się do rozpoznania sprawy. Mimo to od czasu podjęcia postępowania upłynęło ponad 6 miesięcy. Odwlekanie podejmowania czynności zmierzających do bezpośredniego załatwienia sprawy, skutkujące długimi odstępami czasu pomiędzy nimi z naruszeniem terminów określonych ustawowo oraz uchybienie obowiązkowi informowania stron o przyczynach opóźnień, są wystarczającą przesłanką do przyjęcia, że postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły. Wyjaśnieniem dla działań organu nie jest też stopień skomplikowania sprawy. Wszelkie uzupełnienia składane były przez skarżącą niezwłocznie, zawsze w wyznaczonym przez organ terminie. Tymczasem kolejne działania organu były rozciągnięte w czasie i często sprowadzały się do powielenia żądanych informacji. Rozproszenie w czasie, w którym organ żądał wymaganych dokumentów nie znajduje uzasadnienia w niniejszej sprawie. Organowi znane są wszelkie niezbędne dokumenty do wydania stosownego pozwolenia, które wynikają z obowiązujących przepisów prawa. Niezrozumiałe wobec tego jest żądanie ich "na raty". Organ dopiero 3 miesiące po podjęciu postępowania podjął czynności związane z prowadzoną sprawą. Do dnia wniesienia skargi upłynęło ponad 6 miesięcy od podjęcia postępowania, w których to organ nie zakończył postępowania i nie wydał aktu administracyjnego. Zdaniem skarżącej, należy zwrócić uwagę na znaczne odstępy czasowe pomiędzy poszczególnymi czynnościami podejmowanymi przez organ w toku postępowania, brak adekwatnych do okoliczności sprawy i efektywnych działań organu w następstwie złożenia przez wnioskodawcę wyjaśnień i dokumentów. Skarżąca wielokrotnie zwracała się z prośba o pilne rozpatrzenie sprawy z uwagi na ważny interes społeczny i ważny interes strony, które w tym przypadku pokrywają się. W toku postępowania skarżąca nie składała licznych czy też zbędnych wniosków dowodowych, które mogły tamować tok postępowania. Na wezwanie organu odpowiedzi udzielane były bezzwłoczne. Nigdy nie przekroczyły wyznaczonego przez organ terminu. Według skarżącej, działania podejmowane przez organ w toku postępowania, nie mogą stanowić podstawy do wyłączenia przewlekłego działania. Nie odznaczały się one bowiem koncentracją wymaganą w świetle zasady szybkości postępowania. Pomiędzy niektórymi czynnościami występowały znaczne odstępy czasowe (nawet 3 miesięczne), a przyczyny przedłużenia nie zawsze były niezależne od organu w rozumieniu art. 35 § 5 k.p.a. Minister Środowiska przekazał organowi sprawę 17 września 2019 r., a pełne akta administracyjne 9 października 2019 r. Następnie po ponad miesiącu, przy braku czynności ze strony organu, zawieszono postępowanie na okres 6 miesięcy. Pierwsza czynność organu zmierzająca do wyjaśnienia i rozpoznania sprawy nastąpiła równolegle z zawieszeniem postępowania. W trakcie zawieszenia postępowania skarżąca składała wyjaśnienia oraz poprawki merytoryczne w sprawie. Podjęcie zawieszonego postępowania postanowieniem z [...] września 2020 r. skutkowało wezwaniem skarżącej dopiero pismem z 21 grudnia 2020 r. Zatem organ przez trzy miesiące nie podejmował żadnych działań i czynności służących szybkiemu załatwieniu sprawy. Dodatkowo pismem z 19 marca 2021 r. organ zwrócił się do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej o przeprowadzenie kontroli w zakresie spełniania przez instalację wymagań przeciwpożarowych. Nie jest jasne z jakiego powodu organ zwlekał z tą czynnością przez 6 miesięcy, podczas gdy dokumentację posiadał już od roku. Do dnia wniesienia skargi organ nie zwrócił się też do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o podjęcie czynności niezbędnych do wydania pozwolenia zintegrowanego. Niepodjęcie tych działań nie ma żadnego uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy, a czynności przeprowadzone lub te, których organ nie przeprowadził bez przyczyny, spowodują kolejne długotrwałe przedłużenia trwającego postępowania. Okoliczności sprawy potwierdzają, że sprawa prowadzona jest "dłużej niż jest to niezbędne do jej załatwienia" (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Według skarżącej, przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Na ocenę tę rzutuje przede wszystkim długotrwałość toczącego się postępowania administracyjnego. Wskazane działania organu należy potraktować jako zaniedbanie i lekceważący stosunek do ciążących na nim obowiązków, szczególnie w sytuacji gdy brak wydania decyzji powoduje nie tylko ujemne skutki społeczne, ale także dla samej skarżącej, a są to niebagatelne straty finansowe, konieczność ograniczenia zatrudnienia, chaos związany z odebraniem odpadów w województwie łódzkim, a także zwiększone stawki odbioru odpadów wynikające ze zbyt małej liczby instalacji w regionie. Skarżąca zwracała się z wnioskiem o podjęcie interwencji w sprawie do Wojewody [...] z uwagi na duży problem z odpadami na terenie województwa spowodowany brakiem wydania pozwolenia zintegrowanego przez Marszałka Województwa [...] oraz ogromnymi stratami finansowymi. Na etapie postępowania przed Ministrem Środowiska złożyła wnioski dowodowe wraz ze stosowną dokumentacją, związane ze zmianą przepisów, na które organ drugiej instancji powołał się w decyzji z [...] września 2019 r. Z uwagi na charakter sprawy, brak jej szybkiego rozstrzygnięcia oznacza nie tylko ponoszenie ogromnych strat finansowych przez skarżącą w wyniku braku możliwości eksploatacji instalacji, ale także naraża mieszkańców na ryzyka związane z brakiem możliwości zagospodarowania odpadów, konsekwencje zdrowotne, epidemiologiczne, skrajnie niekorzystne zmiany w całym systemie gospodarki odpadami w regionie. Każdy dzień wydłużający rozpoznanie sprawy niesie za sobą ryzyko związane z zaprzestaniem lub ograniczeniem działania zakładu, a w konsekwencji likwidacją lub ograniczeniem wielu miejsc pracy i tym samym bardzo negatywne skutki dla pracowników oraz ich rodzin. Pojawienie się dodatkowej instalacji w regionie wpłynie na poziom i stabilność cen gospodarowania odpadami. Jak najszybsze zakończenie postępowania leży nie tylko w interesie przedsiębiorcy, ale i w interesie społecznym. W tym przypadku interesem społecznym jest zapewnienie miejsc pracy, bezpieczeństwo sanitarne oraz środowisko naturalne jako dobro wspólne. Zdaniem skarżącej, działania organu w sprawie mają charakter noszący cechy lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na organy administracji. Zasądzona suma pieniężna ma zrekompensować, przynajmniej w pewnej mierze, uszczerbek jakiego doznała na skutek bezczynności lub przewlekłego działania organu administracji. Postępowanie, w którym organ działa opieszale i jest bezczynny dotyczy znacznych sum pieniężnych. Przez cały ten okres skarżąca pozostaje w niepewności co do swojej sytuacji prawnej. W związku z tym odpowiednio do przepisu art. 149 § 2 p.p.s.a. skarżąca wniosła o nałożenie na organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, to jest dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów i przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy tej kwoty.
W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ administracji stwierdził, że działania podejmowane przez skarżącą są wewnętrznie sprzeczne i niezrozumiałe dla organu. Działanie polegające na złożeniu dwóch odrębnych skarg (na przewlekłość oraz bezczynność), które merytorycznie wzajemnie się wykluczają, do dwóch instytucji, z których jedna jest właściwa (Marszałek Województwa [...]), a druga (sąd) zmuszona jest przekazać skargę do pierwszej, jest zaskakujące i prowadzi wyłącznie do dalszego przedłużenia i niepotrzebnego skomplikowania postępowania. W postanowieniu z [...] maja 2021 r. Minister Klimatu i Środowiska stwierdził, że Marszałek Województwa nie dopuścił się przewlekłości prowadzenia postępowania, a czynności i wezwania kierowane do skarżącej znajdywały swoje uzasadnienie w konieczności uzupełnienia materiału dowodowego sprawy.
Organ administracji przedstawiając dotychczasowy przebieg postępowania wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia zintegrowanego zainicjował wniosek skarżącej z 26 czerwca 2017 r., pierwotnie uzupełniony pod względem formalnym 4 lipca 2017 r. Marszałek Województwa [...] wydał pozwolenie zintegrowane dla instalacji decyzją z [...] lipca 2018 r., jednak od wydanego pozwolenia, m. in. z uwagi na budzącą konflikty społeczne lokalizację instalacji w granicach miasta Ł. odwołały się organizacje ekologiczne na prawach strony. Decyzją z [...] września 2019 r. Minister Środowiska uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. 8 października 2019 r. Minister Środowiska przekazał do organu pierwszej instancji akta sprawy. Pismem z 13 listopada 2019 r. Marszałek Województwa [...] wezwał spółkę do uzupełnienia wniosku o kwestie wskazane w znowelizowanej ustawie o odpadach oraz inne zagadnienia wynikające z przepisów prawa, m. in. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 7 lutego 2019 r. w sprawie wysokości stawek zabezpieczenia roszczeń (Dz. U. poz. 256), powoływanego dalej jako: "rozporządzenie z dnia 7 lutego 2019 r.", oraz ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 701 ze zm.), ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1592 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa zmieniająca z dnia 20 lipca 2018 r.", oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839), powoływanego dalej jako: "rozporządzenie z dnia 10 września 2019 r.". Postanowieniem z [...] listopada 2019 r. Marszałek Województwa [...] zawiesił na podstawie znowelizowanej ustawy o odpadach postępowanie w sprawie wydania pozwolenie zintegrowanego na 6 miesięcy. Postępowanie zostało zawieszone w związku z art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. Pismem z 4 grudnia 2019 r. skarżąca złożyła uzupełnienie wniosku. Pismem z 5 lutego 2020 r. organ zawiadomił skarżącą, że z uwagi na nieprzedłożenie wszystkich wymaganych prawem załączników wskazanych w wezwaniu z 13 listopada 2019 r. postępowanie pozostaje zawieszone. Jednocześnie zwrócił się o wyjaśnienie kwestii pełnomocnictwa oraz wskazał, że do pisma z 4 grudnia 2019 r. nie załączono kompletnego operatu przeciwpożarowego. Pismem z 11 marca 2020 r. skarżąca uzupełniła wniosek, przedstawiając m. in. nowe dokumenty, stanowiące obligatoryjne, wymagane przepisami prawa załączniki do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Do pisma załączyła m. in. nowy operat przeciwpożarowy z 21 stycznia 2020 r. oraz nowe postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z [...] marca 2020 r. zatwierdzające operat przeciwpożarowy. Pismem z 2 kwietnia 2020 r. skarżąca zwróciła się o pilne procedowanie sprawy w związku z bezpieczeństwem sanitarno-epidemiologicznego związanym z epidemią. Pismem z 22 kwietnia 2020 r. organ udzielił odpowiedzi wnioskodawcy w kwestii bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego w kontekście gospodarki odpadami informując o regulacjach ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.), powoływanej dalej jako: "ustawa covidowa". Pismem z 25 maja 2020 r. organ administracji zawiadomił skarżącą, że z uwagi na nieprzedłożenie wszystkich wymaganych w świetle prawa załączników do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego wskazanych w wezwaniu z 13 listopada 2019 r., postępowanie pozostało zawieszone zgodnie z treścią postanowienia z [...] listopada 2019 r. Wobec powyższego organ administracji zwrócił się o przedłożenie stosownych dokumentów i wyjaśnień, w tym dokumentów stanowiących obligatoryjne załączniki do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, których nieprzedłożenie stanowi brak formalny wniosku. Pismem z 10 lipca 2020 r. skarżąca uzupełniła wniosek. W uzupełnieniu zmieniono wysokość zabezpieczenia roszczeń, ponadto wskazano na nowy sposób magazynowania odpadów. Do pisma załączono także część dokumentów stanowiących obligatoryjne załączniki do wydania pozwolenia. Marszałek Województwa [...] postanowieniem z [...] września 2020 r. podjął zawieszone postępowanie. Jednocześnie wskazał, że będzie prowadzone dalsze postępowanie wyjaśniające. Zawieszenie postępowania wynikało z art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. Organ administracji pismem z 21 grudnia 2020 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 208 p.o.ś. oraz art. 9 ust. 1 i 2 i art. 14 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. Pismem z 27 stycznia 2021 r. skarżąca uzupełniła wniosek. We wniosku wskazano m. in. na nową wysokość zabezpieczenia roszczeń. Do uzupełnienia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego z 27 stycznia 2021 r. nie załączono ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...] stycznia 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Załączono jedynie pismo Dyrektora Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Ł. z 19 stycznia 2021 r. informujące, że decyzja ta stała się ostateczna z dniem 11 marca 1997 r. Organ administracji wezwaniem z 19 marca 2021 r. ponownie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. poprzez przedłożenie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wyjaśnienie kwestii tytułu prawnego do instalacji i jednoznaczne wskazanie nieruchomości, na której/ych realizowane jest gospodarowanie odpadami, o którym mowa w art. 41b ustawa o odpadach. Organ administracji pismem z 19 marca 2021 r. wystąpił do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. na podstawie art. 183c ust. 2 p.o.ś. oraz art. 41a ust. 1a i ust. 2 ustawy o odpadach o przeprowadzenie kontroli w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, w tym miejsc magazynowania odpadów, których dotyczy wniosek skarżącej. W odpowiedzi na wezwanie z 19 marca 2021 r. do organu administracji 21 kwietnia 2021 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku w związku z wezwaniem z 19 marca 2021 r. Do pisma załączono zaświadczenie Prezydenta Miasta Ł. z 6 kwietnia 2021 r., w którym wskazano, że decyzja o warunkach zabudowy z [...] stycznia 1997 r. dla nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 4, stała się ostateczna 11 marca 1997 r. Zdaniem organu administracji, wobec tego dopiero 22 kwietnia 2021 r. przekazano załącznik, który obligatoryjnie należy załączyć do wniosku o wydanie zezwolenia na wytwarzanie odpadów, a więc pozwolenia zintegrowanego. Wymóg przedłożenia tej decyzji wynika z art. 42 ust. 3c ustawy o odpadach. Rzeczywisty termin wszczęcia postępowania administracyjnego należy liczyć od dnia złożenia żądania pozbawionego braków formalnych. Wszczęcie postępowania administracyjnego może spowodować bowiem tylko wniosek strony niedotknięty brakami formalnymi. Wobec usunięcia braków formalnych wniosku w kwietniu 2021 r. należy uznać, że datą doręczenia organowi wniosku o udzielenie pozwolenia zintegrowanego jest 22 kwietnia 2021 r. Termin do wydania decyzji w sprawie pozwolenia zintegrowanego odnosi się do kompletnego wniosku zawierającego wszystkie wymagane prawem treści i załączniki. Podjęcie się przez organ merytorycznej analizy przedłożonego przez skarżącą wniosku na wcześniejszym etapie postępowania wynika ze specyfiki wniosku o udzielenie pozwolenia zintegrowanego, który ze względu na swoją obszerność oraz powiązania pomiędzy poszczególnymi elementami instalacji wymaga kompleksowej i całościowej analizy. Zmiany niektórych elementów treści wniosku warunkują konieczność jego dostosowania w innym zakresie, co z kolei może wpływać na zakres wymaganych załączników. Działania organu, polegające na każdorazowej, kompleksowej analizie dokumentów przedkładanych przez skarżącą ukierunkowane były na przyspieszenie postępowania i uzyskanie kompletnego, wewnętrznie spójnego wniosku. 4 maja 2021 r. do organu administracji wpłynęło pismo Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z 29 kwietnia 2021 r., w którym poinformowano o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy w związku z możliwością uzupełniania przez stronę dokumentacji niezbędnej do wydania pozytywnego postanowienia w zakresie spełnienia wymagań przepisów dotyczących ochrony przeciwpożarowej w miejscach zbierania, przetwarzania oraz wytwarzania odpadów lub warunków ochrony przeciwpożarowej określonych przy wydawaniu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego przetwarzanie odpadów oraz pozwolenia na wytwarzanie odpadów do 28 maja 2021 r.
Organ administracji podkreślił, że sama skarżąca zmieniła z własnej inicjatywy materiał dowodowy, tj. przedłożyła, m. in. "nowe" postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej, o którym mowa w art. 42 ust. 4c pkt 2 ustawy o odpadach, oraz część operatu przeciwpożarowego w marcu 2020 r. Następnie skarżąca, na skutek wezwania, przedłożyła aneks do operatu.
Organ administracji stwierdził, że do skarżącej "wystosował trzy wezwania". Pierwsze wezwanie było z 13 listopada 2019 r. W jego wyniku złożony został zaktualizowany wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Dwa kolejne wezwania: z 21 grudnia 2020 r. oraz z 19 marca 2021 r. dotyczyły załączników wskazanych we wcześniejszych pismach, ale nie przedłożonych przez skarżącą. Ponadto w okresie zawieszenia postępowania organ administracji informował skarżącą dwukrotnie o fakcie nieprzedłożenia wszystkich wymaganych prawem załączników do wniosku i "wyjaśnienia kwestii wskazanej w wezwaniu z 13 listopada 2019 r.". Nie bez znaczenia dla postępowania i wnioskodawcy miało także ustanowienie nowych przepisów prawa w zakresie prawa odpadowego i wejście w życie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2018/1147 z 10 sierpnia 2018 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE, które obowiązują wnioskodawcę od momentu uchylenia pozwolenia. Zaktualizowany wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego z listopada 2019 r. był wielokrotnie uzupełniany i zmieniany w zakresie merytorycznym oraz formalnym. Od momentu złożenia zaktualizowanego wniosku o wydanie pozwolenia zmieniano szereg załączników do wniosku, stanowiących element niezbędny do wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji m. in. przedłożono nowe postanowienie uzgadniające zabezpieczenia przeciwpożarowe i nowy operat przeciwpożarowy. Zdaniem organu administracji, świadczy to jednoznacznie o tym, że skarżąca w dalszym ciągu pracuje nad proponowanymi warunkami eksploatacji instalacji w kontekście wymogów znowelizowanej ustawy o odpadach, której to wejście w życie przyczyniło się do uchylenia wydanego przez Marszałka Województwa [...] pozwolenia zintegrowanego przez Ministra Środowiska w 2019 r. Fakt ten znajduje odzwierciedlenie w postępowaniu prowadzonym Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. Postępowanie to zostało przedłużone z uwagi na możliwość uzupełnienia przez skarżącą dokumentacji do 28 maja 2021 r.
Ponadto skarżąca zmieniała także wniosek o wydanie pozwolenia w innym istotnym zakresie. Przykładem takiej zmiany może być forma i wysokość zabezpieczenia roszczeń, którą zmieniono w trakcie prowadzonego postępowania.
Organ administracji zaprzeczył, że od roku dysponował dokumentacją umożliwiającą wystąpienie do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. Wskazał, że w marcu 2020 r. skarżąca przedłożyła tylko część operatu przeciwpożarowego uzgodnionego przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. Dopiero do pisma z 10 lipca 2020 r. załączyła uzupełnienie do operatu z 2 marca 2020 r. Zgodnie z postanowieniem Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z [...] marca 2020 r. postanowienie należy rozpatrywać łącznie z operatem przeciwpożarowym z 21 stycznia 2020 r. i wyjaśnieniami skarżącej z 2 marca 2020 r. Dopiero zatem 17 lipca 2020 r. organ dysponował całym operatem przeciwpożarowym, który był przedmiotem oceny Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej.
Organ administracji podniósł także, że kwestie związane z magazynowaniem odpadów, jako elementu składowego wyliczonej kwoty zabezpieczenia roszczeń były przedmiotem wezwania z 21 grudnia 2020 r. W odpowiedzi skarżąca zmieniła znacząco wysokość kwoty zabezpieczenia roszczeń, odstępując od wcześniejszych wyliczeń, w których stosowano art. 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 7 lutego 2019 r., czyli 35 % stawki podstawowej. Bieg terminu załatwienia sprawy uległ zawieszeniu na podstawie art. 15zzs ustawy covidowej na okres stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii do czasu uchylenia art. 15zzs na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), powoływanej dalej jako: "ustawa zmieniająca z dnia 14 maja 2020 r.". Wobec tego termin rozpoczął bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej z dnia 14 maja 2020 r. Na czas prowadzonego postępowania wpływały także ograniczenia, w tym nałożone na administrację rozporządzeniami Rady Ministrów w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii: rozporządzeniem z dnia 1 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2132), rozporządzeniem z dnia 21 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2316 ze zm.) oraz rozporządzeniem z dnia 26 lutego 2021 r. (Dz.U. z 2021 r., poz. 367 ze zm.). W oparciu o dyspozycję art. 15zzzzzn1 ust. 1 ustawy covidowej organ administracji zawiadomieniem z 22 grudnia 2020 r. wstrzymał bieg terminów załatwienia spraw administracyjnych na okres od 4 stycznia 2021 r. do 2 lutego 2021 r. w postępowaniach przez siebie prowadzonych. Co więcej, w komórce organizacyjnej urzędu obsługującej sprawy pozwoleń zintegrowanych niejednokrotnie występowały przypadki zachorowania na koronawirus. Okres zagrożenia epidemiologicznego zbiegł się również z okresem, w którym nastąpiło "spiętrzenie" ogólnej liczby spraw. Sposób i czas ich rozpoznawania od marca 2020 r. jest uwarunkowany w szczególności brakiem pełnej obsady kadrowej do rozpoznawania spraw, koniecznością minimalizowania ryzyka zachorowań poprzez zastosowanie pracy zdalnej, ograniczeniem możliwości przeprowadzania kontroli, spowolnionym obiegiem dokumentów oraz uzyskiwaniem stanowisk organów współdziałających, wolniejszym uzupełnianiem braków formalnych i merytorycznych w tego typu sprawach. Co prawda postępowanie prowadzi organ administracji publicznej dysponujący profesjonalną obsługą oraz zasobami ludzkimi umożliwiającymi mu realizację powierzonych zadań publicznych, to jednak każde postępowanie administracyjne prowadzone jest przez konkretnego pracownika merytorycznego. Pracownicy na tożsamych stanowiskach nie są w stanie zastępować się wzajemnie w każdym postępowaniu i prowadzić ich wspólnie, bowiem wymagałoby to szczegółowego zapoznania się z aktami sprawy liczącymi nierzadko po kilka tysięcy stron. W związku z powyższym merytoryczne wdrożenie się w tak skomplikowane postępowanie może zajmować kilka tygodni. Instalacja skarżącej jest wprawdzie niezmiernie nowoczesna, lecz bardzo skomplikowana i mogąca znacząco oddziaływać na środowisko. Stąd analiza przedkładanych dokumentów oraz wniosku wymaga dużej wiedzy merytorycznej oraz doświadczenia w opisywaniu sposobu funkcjonowania instalacji w decyzji administracyjnej.
Pismem z 27 kwietnia 2021 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Marszałka Województwa [...] w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne zlokalizowanej w Ł. przy ul. A i B. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 126/21.
Skarżąca zarzuciła organowi administracji naruszenie art. 8, art. 12 § 1, art. 35 § 1-2 i § 4 k.p.a. w związku z art. 209 ust. 2 p.o.ś. i art. 36 § 1 poprzez przekroczenie terminów do załatwienia sprawy oraz wniosła o:
1. uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do wydania aktu administracyjnego w terminie 30 dni;
2. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3. wymierzenie organowi grzywny w wysokości maksymalnej określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.;
4. przyznanie od Marszałka Województwa [...] na rzecz skarżącej maksymalnej sumy pieniężnej określonej w art. 154 § 7 p.p.s.a.
5. zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy tak jak w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 112/21 wskazując przy tym, że zarzucana bezczynność dotyczy tego samego wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji w gospodarce odpadami dla odpadów innych niż niebezpieczne do odzysku lub kombinacji odzysku i unieszkodliwiania o zdolności przetwarzania ponad 75 ton na dobę (instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne), zlokalizowanej w Ł. przy ul. A oraz ul. B, na terenie zakładu obejmującego działki nr ewid. 97/12, 97/16, 97/17, 97/14 w obrębie [...] w Ł.
Skarżąca podniosła nadto, że pismem z 23 kwietnia 2021 r. złożyła do organu ponaglenie na bezczynność postępowania. Zarzuciła, że postępowanie organu administracji cechuje bezczynność. Usprawiedliwieniem nierozpoznania wniosku w ustawowym terminie nie jest stopień skomplikowania sprawy. Wszelkie uzupełnienia składane były przez skarżącą niezwłocznie, zawsze w wyznaczonym przez organ terminie. Tymczasem kolejne działania organu były rozciągnięte w czasie i często sprowadzały się powielania żądanych informacji. Organowi są znane wszelkie niezbędne dokumenty do wydania stosownego pozwolenia. Wynikają one z obowiązujących przepisów prawa. Po podjęciu zawieszonego postępowania minęło ponad 6 miesięcy, a od wszczęcia postępowania ponad 7 miesięcy uwzględniając okres zawieszenia postępowania przez organ i okresy zawieszenia ustawowe spowodowane pandemią COVID-19.
W ocenie skarżącej, bezczynność organu ma charakter kwalifikowany. Sposób prowadzenia postępowania jest nieakceptowalny z punktu widzenia zasad demokratycznego państwa prawa. Nosi znamiona rażącego naruszenia nie tylko zasad postępowania przyjętych w administracji. Nie mając żadnego racjonalnego uzasadnienia godzi przede wszystkim w fundamentalne prawa strony, utrudniając jej normalne funkcjonowanie w życiu gospodarczym i społecznym. Działania organu mają cechy lekceważącego traktowania obowiązków. Postępowanie, w którym organ działa opieszale i jest bezczynny dotyczy znacznych sum pieniężnych. Przez cały ten okres skarżąca pozostaje w niepewności co do swojej sytuacji prawnej. Z uwagi na stan faktyczny sprawy oraz jej charakter brak szybkiego rozstrzygnięcia sprawy oznacza nie tylko ponoszenie ogromnych strat finansowych przez skarżącą w wyniku braku możliwości eksploatacji instalacji, ale także naraża mieszkańców na ryzyka związane z brakiem możliwości zagospodarowania odpadów, konsekwencje zdrowotne, epidemiologiczne. Oznacza to skrajnie niekorzystne zmiany w całym systemie gospodarki odpadami w regionie, a w określonej sytuacji może to nawet oznaczać katastrofę. Każdy dzień wydłużający rozpoznanie sprawy niesie ze sobą ryzyko zaprzestania lub ograniczenia działania zakładu, a w konsekwencji likwidację lub ograniczenia wielu miejsc pracy oraz bardzo negatywne skutki dla pracowników i ich rodzin, a także samej skarżącej. Z uwagi na nierozpatrzenie wniosku przez organ skarżąca straciła możliwość zawarcia kontraktów związanych z funkcjonowaniem instalacji, które zapewniały jej dochód, jak i finansowanie całej instalacji.
W odpowiedzi na powyższą skargę Marszałek Województwa [...] wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w odpowiedzi na skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 112/21.
Dodatkowo organ administracji podniósł, że Minister Klimatu i Środowiska w postanowieniu z [...] maja 2021 r. stwierdził, że Marszałek Województwa [...] nie dopuścił się bezczynności w sprawie.
W piśmie z 29 czerwca 2021 r. wniesionym w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 112/21 skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zawiadomienia z 22 grudnia 2020 r. o wstrzymaniu biegu terminów załatwienia spraw administracyjnych na okres o 4 stycznia do 2 lutego 2021 r. na podstawie art. 15zzzzzn1 ustawy covidowej. Skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W pismach z 29 października 2021 r. wniesionych w sprawach o sygn. akt II SAB/Łd 112/21 i II SAB/Łd 126/21 organ administracji wyjaśnił, że pozwolenie zintegrowane, którego dotyczą skargi nie zostało wydane. Jednak przyczyny tego stanu rzeczy mają swoje źródło w czynnikach będących poza kontrolą organu.
Organ administracji podniósł, że 2 lipca 2021 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia i wyjaśnienia wniosku. 6 lipca 2021 r. do organu administracji wpłynął wniosek skarżącej o przyspieszenie rozpoznania sprawy oraz ponaglenie do Ministra Klimatu i Środowiska na bezczynność i przewlekłość. Pismem z 13 lipca 2021 r. organ administracji przekazał ponaglenie do Ministra Klimatu i Środowiska. 16 lipca 2021 r. do organu administracji wpłynął wniosek skarżącej z 9 lipca 2021 r. o wyjaśnienie treści wezwania z 2 lipca 2021 r. 26 lipca 2021 r. wpłynęło pismo Ministra Klimatu i Środowiska z 29 lipca 2021 r. wzywające skarżącą do uzupełnienia braków. Pismem z 27 lipca 2021 r. organ administracji przekazał wyjaśnienia do wezwania. 27 sierpnia 2021 r. do organu administracji wpłynął wniosek o wydłużenie terminu uzupełnienia wniosku o 30 dni. 7 września 2021 r. organ administracji wyraził zgodę na wydłużenie terminu na uzupełnienie wniosku. 12 października 2021 r. skarżąca złożyła uzupełnienie wniosku z 8 października 2021 r. Pomimo wyznaczenia długiego terminu do złożenia wniosku skarżąca wnosiła o jego przedłużenie analizując posiadaną technologię i możliwość określenia optymalnego sposobu funkcjonowania instalacji. Sformalizowanie w postaci decyzji sposobu funkcjonowania tak dużej instalacji, jaką posiada skarżąca, jest procesem niezmiernie skomplikowanym, a poszczególne elementy instalacji są ze sobą powiązane w taki sposób, że zmiana parametrów (np. emisyjności) jednego z elementów ma wpływ na pozostałe jej części i wymaga dostosowania treści całego wniosku. Sama objętość ostatniego uzupełnienia i wyjaśnień przedłożonych przez skarżącą (około 300 stron) wskazuje na obszerność analizowanej materii. Przedłożony dokument stanowi jedynie wyjaśnienia i uzupełnienia do wniosku. Wymaga zestawienia z całością dotychczas zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz dotychczasowych stanowisk skarżącej.
Nadto organ administracji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Postanowieniami z 4 listopada 2021 r., wydanymi na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a., sąd połączył sprawę o sygn. akt II SAB/Łd 112/21 ze sprawą o sygn. akt II SAB/Łd 126/21w celu ich wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skargi są zasadne.
Na wstępie wyjaśnić należy, że sprawy rozpoznano w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Sytuacja, o które stanowi powołany art. 119 pkt 4 p.p.s.a. zaistniała w rozpoznawanych sprawach. Przedmiotem wniesionych skarg w połączonych na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. sprawach o sygn. akt II SAB/Łd 112/21 i II SAB/Łd 126/21 w celu wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia jest bowiem przewlekłość oraz bezczynność organu administracji w tym samym stanie faktycznym, w tym samym postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów.
Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona przed wniesieniem skargi wniosła do organu ponaglenie wyczerpując przysługujący jej środek zaskarżenia (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Spełnienie wymogu wyczerpania środków zaskarżenia następuje już w chwili złożenia ponaglenia w organie (por. postanowienia NSA: z 8 listopada 2013 r., II OSK 2654/13; z 25 maja 2018 r., II OSK 1210/18). Skarżąca przed wniesieniem skarg dopełniła tego wymogu formalnego. W piśmie z 15 kwietnia 2021 r. złożyła ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania (16 kwietnia 2021 r. wpłynęło do organu administracji), zaś 26 kwietnia 2021 r. wniosła ponaglenie na bezczynność w piśmie z 23 kwietnia 2021 r. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania wpłynęła do organu administracji 20 kwietnia 2021 r., zaś skarga na bezczynność została wniesiona 28 kwietnia 2021 r.
Bezczynność zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.), a przewlekłość jako prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Załatwienie sprawy w postępowaniu uproszczonym powinno nastąpić niezwłocznie, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania (§ 3a). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a (§ 4). Jak wynika z art. 35 § 3 k.p.a., do terminu załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu, a od 5 października 2021 r. z uwagi na wejście w życie art. 61 pkt 3 w związku z art. 166 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 tej ustawy. Okresy trwania tych zdarzeń procesowych dolicza się do daty upływu terminu załatwienia sprawy. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.).
Zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a. datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 k.p.a.) lub dzień wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej (art. 61 § 3a k.p.a.) Nie ma zatem istotnego znaczenia, że żądanie strony nie spełniało warunków formalnych. Organ administracji powinien wezwać stronę do uzupełnienia braków podania w trybie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., niemniej jednak dniem wszczęcia postępowania będzie dzień doręczenia organowi pierwszego pisma w sprawie, a nie dzień uzupełnienia braków formalnych tego pisma, nawet jeżeli to podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa. Ten sam moment należy traktować jako początek biegu terminu do załatwienia sprawy przez organ (por. uzasadnienie uchwały NSA z 3 września 2013 r., I OPS 2/13; wyroki NSA: z 13 listopada 1998 r., IV SAB 124/98; z 30 czerwca 1999 r., I SA/Ka 2422/97, "Serwis Podatkowy" 2001, nr 7, s. 63; z 12 grudnia 2001 r., SA/Rz 1438/01; z 10 kwietnia 2015 r., II OSK 2518/14, wyrok WSA w Olsztynie z 24 września 2008 r., II SAB/Ol 24/08, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 29 kwietnia 2015 r., II SAB/Go 5/15; P. Przybysz, K.p.a. Komentarz, Lex, 2021, t. 6 do art. 61, M. Karpiuk, P. Krzykowski, A. Skóra (red.), K.p.a. Komentarz do art. 61-126. Tom II, Wyd. UW-M 2020, t. 4 do art. 61, H. Knysiak-Sudyka (red.), K.p.a. Komentarz, WKP 2019, t. 16 i 20 do art. 61).
W niniejszej sprawie postępowanie administracyjne, którego dotyczy zarzucana bezczynność i przewlekłość, zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej z 26 czerwca 2017 r. W świetle art. 209 ust. 2 p.o.ś. wydanie pozwolenia zintegrowanego powinno nastąpić w ciągu 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Rozpoznawana sprawa obejmuje więc przypadek związania organu przepisem szczególnym wyznaczającym ramy czasowe, w których wniosek skarżącej o wydanie pozwolenia zintegrowanego powinien zostać załatwiony, tj. art. 209 ust. 2 p.o.ś.
Marszałek Województwa [...] po rozpatrzeniu tego wniosku wydał wprawdzie [...] sierpnia 2018 r. decyzję o udzieleniu skarżącej pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne, lecz decyzją z [...] r. Minister Środowiska uchylił tę decyzję. Następnie prawomocnym wyrokiem z 28 lutego 2019 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 219/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Środowiska z [...] r. Decyzją z [...] września 2019 r. Minister Środowiska uchylił decyzję z [...] sierpnia 2018 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji uznając, że zaistniała w sprawie sytuacja odpowiada dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. w brzmieniu nadanym od 1 września 2019 r. przez art. 8 pkt 1 w związku z art. 27 pkt 4 ustawy zmieniającej z dnia 19 lipca 2019 r. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. do postępowań w sprawach o wydanie zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów, pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów, pozwoleń zintegrowanych uwzględniających zbieranie odpadów lub przetwarzanie odpadów oraz decyzji zatwierdzających instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy nowe, przy czym w przypadku postępowań toczących się w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przed organem odwoławczym, organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Natomiast stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. organ pierwszej instancji wzywa do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1, zawieszając postępowanie do czasu uzupełnienia wniosku, nie dłużej niż na okres 6 miesięcy.
W rozpoznawanej sprawie z akt administracyjnych wynika, że 9 października 2019 r. do organu administracji wpłynęły zwrócone przez Ministra Środowiska akta administracyjne po wydaniu decyzji z [...] września 2019 r.
17 października 2019 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącej z 14 października 2019 r., reprezentowanej przez pełnomocnika – adwokata R.R. informujące o tym, że jest on jedynym pełnomocnikiem w sprawie, a korespondencję należy kierować na adres Kancelarii wskazany w nagłówku pisma. Skarżąca w postępowaniu przed Ministrem Środowiska złożyła stosowną dokumentację związaną ze zmianą przepisów wprowadzoną ustawą zmieniającą z dnia 20 lipca 2018 r., tj. w zakresie wynikającym z konkluzji BAT: zaktualizowany rozdział "Wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza" zastępujący rozdział 3.2 wniosku w wersji z 16 lutego 2018 r. stanowiącego podstawę decyzji z [...] lipca 2018 r., cechy charakterystyczne gazów odlotowych w zakresie związanym ze spełnieniem wymogu konkluzji BAT 3, cechy charakterystyczne ścieków w zakresie związanym ze spełnieniem wymogu konkluzji BAT 3, ocenę spełnienia wymagań konkluzji BAT w odniesieniu do przetwarzania odpadów przez instalację; w zakresie obowiązków wprowadzonych ustawą zmieniającą z dnia 20 lipca 2018 r.: określenie maksymalnych mas odpadów, które mogą być magazynowane w instalacji w tym samym czasie i w okresie roku oraz całkowitej pojemności instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów, oświadczenie o ustanowieniu zabezpieczenia roszczeń, o których mowa w art. 48 ustawy o odpadach w formie gwarancji bankowej na kwotę 2 222 388 zł, wskazanie sposobu wypełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej w toku eksploatacji instalacji oraz procedur ich monitorowania, zaświadczenia o niekaralności, o których mowa w art. 42 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy o odpadach, oświadczenie o niekaralności, o którym mowa w art. 42 ust. 3a pkt 3 ustawy o odpadach, oświadczenia, o których mowa w art. 42 ust. 3a pkt 5 ustawy o odpadach, o niewydaniu decyzji o cofnięciu zezwolenia na przetwarzanie lub o niewymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194 ustawy o odpadach, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 42 ust. 3c ustawy o odpadach, operat przeciwpożarowy, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1 ustawy o odpadach, postanowienie uzgadniające operat przeciwpożarowy, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1 ustawy o odpadach. Jednocześnie skarżąca wniosła o przyspieszenie rozpoznania sprawy.
W piśmie z 25 października 2019 r. organ administracji zwrócił się do Ministerstwa Środowiska o wyjaśnienie, czy składane przez skarżącą w toku postępowania odwoławczego dodatkowe materiały dowodowe i wyjaśnienia stanowiły następstwo pism tego organu do niej kierowanych oraz o ich przesłanie.
W piśmie z 30 października 2019 r. skarżąca wniosła do organu administracji o przyspieszenie rozpoznania sprawy oraz nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.
W piśmie z 5 listopada 2019 r. Ministerstwo Środowisko wyjaśniło, że wraz z pismem z 8 października 2019 r. przekazało wszystkie materiały dowodowe, które skarżąca składała w toku postępowania. Skarżąca z własnej inicjatywy uzupełniała dokumenty.
13 listopada 2019 r. organ administracji wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o:
1. szczegółowy opis metodologii wyliczenia proponowanej wysokości zabezpieczenia roszczeń na podstawie rozporządzenia z dnia 7 lutego 2019 r. oraz ustawy o odpadach;
2. zaświadczenie o niekaralności posiadacza odpadów za przestępstwa przeciwko środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz. U. z 2018 r. poz. 703 i 1277) – przedłożono jedynie zapytanie o udzielenie informacji o podmiocie zbiorowym, na którym brak jest pieczęci z adnotacją "Nie figuruje" co powoduje, że przedłożony dokument nie może być uznany za czyniący zadość wymaganiom art. 42 ust. 3a pkt 2 ustawy o odpadach;
3. oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów nie jest lub nie był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy w stosunku do którego w ostatnich 10 latach wydano ostateczną decyzję o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194, w ostatnich 10 latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł za naruszenia popełnione w czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego innego przedsiębiorcy;
4. oświadczenie, że w stosunku do: posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej tego posiadacza odpadów prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna w ostatnich 10 latach nie wydano ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł;
5. tekst jednolity wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego uwzględniający zmiany w przepisach prawa, w szczególności: ustawę zmieniającą z dnia 19 lipca 2019 r., ustawę zmieniającą z dnia 20 lipca 2018 r. oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. poz. 1839), powoływane dalej jako: "rozporządzenie z dnia 10 września 2019 r.";
6. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną dla przedsięwzięcia będącego przedmiotem wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego i udzielenie wyjaśnień, czy względem tej decyzji toczą się postępowania sądowoadministracyjne;
7. ustosunkowanie się do kwestii, czy przedsięwzięcie będące przedmiotem wniosku należy, do przedsięwzięć, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia z dnia 10 września 2019 r.
W piśmie tym organ administracji zwrócił się także do skarżącej o jednoznaczne wskazanie pełnomocników do reprezentowania skarżącej oraz pełnomocnika do doręczeń oraz zakreślił czternastodniowy termin do wykonania tego wezwania. Zaznaczył przy tym, że termin do usunięcia braków nie biegnie w czasie zawieszenia postępowania.
Jednocześnie postanowieniem z [...] listopada 2019 r. organ administracji na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej z 20 lipca 2018 r. zawiesił na okres 6 miesięcy postępowanie w sprawie wydania pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne, zlokalizowanej w Ł. przy ul. A i ul. B.
Powyższe wezwanie wraz z postanowieniem doręczono skarżącej 20 listopada 2019 r.
6 grudnia 2019 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącej, reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata R. R. z 4 grudnia 2019 r. W piśmie tym skarżąca wyjaśniła, że aktualna metodologia wyliczenia proponowanej wysokości zabezpieczenia roszczeń znajduje się w tekście jednolitym wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego dla instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne zlokalizowanej w Ł. przy ul. A oraz B w punkcie 3.5.5. W załączeniu przedkłada aktualne zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego w ilości 8 sztuk dla: wnioskodawcy, wspólnika A [...], prezes zarządu T.W., członków zarządu M. G., L.B.P., A. T., prokurentów M. M., P. S., aktualne oświadczenia zgodne z treścią art. 175, art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6, art. 191 oraz art. 194 ustawy o odpadach w ilości 8 sztuk dla: wnioskodawcy, wspólnika A [...], prezesa zarządu T. W., członków zarządu M. G., L.B. P., A. T., prokurentów M.M., P.S., dwa egzemplarze tekstu jednolitego wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego uwzględniające zmiany w przepisach prawa wraz z załącznikami oraz wersją elektroniczną wniosku, aktualne załączniki. Skarżąca wskazała, że do wniosku dołączony zostanie aneks do złożonego operatu przeciwpożarowego, zawierający warunki ochrony przeciwpożarowej, a przewidywany termin przekazania aneksu do organu to połowa stycznia 2020 r. Skarżąca stwierdziła, że nie istnieje wymóg prawny obligujący do legitymowania się decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla każdego przedsięwzięcia, dla którego istnieje obowiązek wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nie istnieje decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, która mogłaby być wydana dla instalacji w zakresie, jaki stanowi przedmiot wniosku. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] grudnia 2012 r. dotyczy tych elementów instalacji objętych wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego, które podlegały rozbudowie na mocy tej decyzji decyzji. Wskazana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest ostateczna i prawomocna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z [...] maja 2017 r. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wyłącznie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. W sprawie tej został wydany 30 maja 2018 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrok, który jest przedmiotem skargi kasacyjnej. Nie został wyznaczony termin rozpatrzenia sprawy. Wszystkie z elementów instalacji objętej wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego są obiektami zrealizowanymi, a nieplanowanymi. Z związku z tym nie stanowią przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego objęta jest instalacja, która w obecnym kształcie wypełnia warunki określone w przepisie, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 47) rozporządzenia z dnia 10 września 2019 r. Skarżąca wskazała jako pełnomocników do doręczeń adwokata R.R. oraz K. S., jako pełnomocników do reprezentacji adwokata R. R., K.S. i A.K.
W piśmie z 5 lutego 2020 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej adwokatowi R.R. 10 lutego 2020 r., organ administracji poinformował, że "z uwagi na nieprzedłożenie wszystkich wymaganych prawem załączników do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego wskazanych w wezwaniu z 13 listopada 2019 r." postępowanie "pozostaje zawieszone" zgodnie z treścią postanowienia z [...] listopada 2019 r. Z treści pisma z 4 grudnia 2019 r. wynika, że do operatu przeciwpożarowego sporządzony został aneks. Wobec powyższego przedłożenie aneksu do operatu przeciwpożarowego wraz z postanowieniem komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej jest konieczne dla rozstrzygnięcia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Organ administracji zwrócił się także "o jednoznaczne wyjaśnienie kwestii pełnomocnictw do reprezentowania" skarżącej oraz zaznaczył, że aktualna pozostaje treść wezwania z 13 listopada 2019 r. w zakresie pkt 7 tegoż wezwania, ponieważ nie wskazano jednoznacznie pełnomocnika do doręczeń. W piśmie z 4 grudnia 2019 r. podano dwóch pełnomocników do doręczeń. Zwrócił się też o przedłożenie aktualnych pełnomocnictw dla K. S. i A. K.
12 marca 2020 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącej z 11 marca 2020 r. wraz z załącznikami operatem przeciwpożarowym z 21 stycznia 2020 r., postanowieniem Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z [...] marca 2020 r. o wyrażeniu zgody na zastosowanie warunków ochrony przeciwpożarowej zawartych w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1 ustawy o odpadach pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań określonych w tym postanowieniu, pełnomocnictwa dla K.S. i A.K. Jako "jedynego pełnomocnika do doręczeń" wskazano A Sp. z o.o. Oddział [...], ul. A 6, [...] Ł. W piśmie tym skarżąca wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania.
9 kwietnia 2020 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącej z 2 kwietnia 2020 r., w którym skarżąca zwróciła się o przyspieszenie rozpoznania sprawy. Skarżąca oświadczyła także, że pismem z 4 grudnia 2019 r. uzupełniła załączniki wymagane przez organ. Wskazała wszelkie niezbędne informacje mające na celu procedowanie sprawy. Wraz z pismem złożonym 12 marca 2020 r. przekazała ostatni wymagany dokument – pozytywne postanowienie Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w Ł. zatwierdzające operat przeciwpożarowy i wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania.
8 maja 2020 r. do organu administracji wpłynęło pismo z 7 maja 2020 r., w którym skarżąca jako pełnomocnika do doręczeń wskazała K.S.
W piśmie z 25 maja 2020 r., doręczonym K.S. 3 czerwca 2020 r., organ administracji poinformował skarżącą, że "z uwagi na nieprzedłożenie wszystkich wymaganych w świetle prawa załączników do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego wskazanych w wezwaniu z 13 listopada 2019 r.", postępowanie "pozostaje zawieszone" zgodnie z treścią postanowienia z [...] listopada 2019 r. Organ administracji wskazał, że należy przedłożyć:
1. ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r., poz. 293), powoływanej dalej jako: "u.p.z.p." w formie wymaganej w art. 76a § 2 k.p.a. i jednocześnie wyjaśnić, z jakich powodów do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego przedłożono dwie decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
2. ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach (wraz ze zmianami, jeżeli zostały one wprowadzone) w formie wymaganej w art. 76a § 2 k.p.a.;
3. oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów nie jest lub nie był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy: w stosunku do którego w ostatnich 10 latach wydano ostateczną decyzję o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194, w ostatnich 10 latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł za naruszenia popełnione w czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego innego przedsiębiorcy; oświadczenie, że w stosunku do: posiadacza odpadów będącego osobą prawną, wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej tego posiadacza odpadów prowadzącego działalność gospodarczą, jako osoba fizyczna w ostatnich 10 latach nie wydano ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł. W zakresie administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 194 ustawy o odpadach, uwzględnia się jedynie kary nałożone decyzją ostateczną wydaną po 4 września 2018 r. Z przedłożonych do akt sprawy oświadczeń w zakresie kar administracyjnych i wydania ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów stosowane jest sformułowanie, że nie wymierzono kary i nie wydano decyzji w ostatnich 10 latach licząc od 5 września 2018 r. Wobec czego oświadczenia dotyczą okresu 10 lat liczonego wstecz od 5 września 2018 r. i nie uwzględniają okresu określonego w przepisach ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r.;
4. dokumenty potwierdzające posiadanie tytułu prawnego, o którym mowa w art. 42 ust. 4a ustawy o odpadach, do wszystkich działek gruntu objętych wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego w formie wymaganej w art. 76a § 2 k.p.a. Na s. 15 wniosku wskazuje się, że tytuł prawny do działki gruntu nr 97/12 wynika z umowy dzierżawy, której nie załączono do wniosku. Umowa dzierżawy powinna spełniać wymagania wynikające z art. 41 b ust. 3-4 ustawy o odpadach;
5. uzupełnienie operatu przeciwpożarowego, o którym mowa w postanowieniu Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z [...] marca 2020 r. W postanowieniu wskazuje się, że należy rozpatrywać je łącznie wraz operatem przeciwpożarowym z 21 stycznia 2020 r. i wyjaśnieniami strony z 2 marca 2020 r. Wskazanych wyjaśnień nie załączono do pisma z 11 marca 2020 r.;
6. wyjaśnienie rozbieżności w zakresie treści operatu przeciwpożarowego – na s. 19 operatu wskazuje się na określone miejsce magazynowania odpadów poza budynkami i określony sposób ich magazynowania wskazując, że będą to kontenery na odpady zlokalizowane 8 m od budynku sortowni. Jednocześnie w tekście wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego (np. w tabeli 3.24) wskazuje się inne sposoby magazynowania odpadów poza budynkiem niż wskazane w operacie przeciwpożarowym, gdzie dopuszcza się tylko magazynowanie w kontenerach. Należy wskazać, w jaki sposób inne odpady niż te, których magazynowanie przewidziano w kontenerach na placu magazynowym o gęstości obciążenia ogniowego < 1000 MJ/m2 zostały uwzględnione w operacie;
7. szczegółowy opis metodologii wyliczenia proponowanej wysokości zabezpieczenia roszczeń na podstawie rozporządzenia z dnia 7 lutego 2019 r.;
8. odniesienie się w opisie metodyki wyliczenia wysokości zabezpieczenia roszczeń, a także w opisie magazynowania do prawidłowego ustalenia największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w obiekcie niekubaturowym, np. na placu magazynowym. Wymaga to uwzględnienia: rodzajów odpadów, sposobu magazynowania oraz wielkości powierzchni placu. Powyższego opisu należy dokonać także w odniesieniu do magazynowania odpadów wewnątrz budynku. Należy przyporządkować do miejsc magazynowania odpadów pojemności magazynowe wynikające z rodzaju magazynowanych odpadów i sposobu ich magazynowania oraz z uwzględnieniem bezpieczeństwa magazynowania tych odpadów, aspektów związanych z załadunkiem lub rozładunkiem np. kontenerów, kwestii transportowych. Należy także wyjaśnić, w jaki sposób, w kontekście wspólnych miejsc magazynowania odpadów pochodzących z różnych procesów (przetwarzanie, zbieranie, wytwarzanie) nadzorowana będzie oznaczalność odpadów w powiązaniu z danym procesem, przy czym procesy te objęte są obecnie różnymi pozwoleniami/zezwoleniami. W kwestii objęcia powiązanych procesów (zbieranie, przetwarzanie, wytwarzanie) prowadzonych w ramach jednego zakładu dwiema odrębnymi decyzjami należy odnieść się do zasadności objęcia działalności jednym zezwoleniem. Z uwagi na złożone wnioski o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów oraz o zmianę pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem wymagań przewidzianych dla przetwarzania odpadów, którego warunki docelowo uwzględnione mają być w pozwoleniu zintegrowanym, konieczne będzie dokonanie zabezpieczenia roszczeń w tej samej wysokości i dla tych samych miejsc magazynowania w odniesieniu do każdego z wniosków złożonych w organie. W związku z tym, powyższe kwestie związane z magazynowaniem odpadów i zabezpieczeniem roszczeń należy szczegółowo opisać w powiązaniu z operatem przeciwpożarowym oraz wnioskami z 4 marca 2020 r. o zmianę decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...] stycznia 2015 r., znak: [...] w sprawie wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów z uwzględnieniem wymagań przewidzianych dla przetwarzania odpadów w Ł. przy ul. [...] 4 i z 4 marca 2020 r. o zmianę decyzji Prezydenta Miasta Ł. z [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] w sprawie wydania zezwolenia na zbieranie odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne w Ł. przy ul. A 4.
Jednocześnie organ administracji wskazał, że zgodnie z wezwaniem z 13 listopada 2019 r. należy w przypadku zamiaru powoływania się na przedłożone już do akt sprawy załączniki jednoznacznie potwierdzić ich aktualność (po uprzedniej analizie ich adekwatności do zmian stanu faktycznego i prawnego) m. in. w kontekście: zmian prawnych (zmian ustaw), aktualności zawartych umów (czy dołączone do wniosku umowy są aktualne), aktualności wydanych decyzji (czy decyzje, na które powołuje się wnioskodawca we wniosku, są aktualne, czy nie dokonano ich zmian, czy nie stwierdzono nieważności decyzji). W przypadku badań lub pomiarów organ administracji wezwał skarżącą do przedłożenia adekwatnych dokumentów charakteryzujących stan obecny (np. pomiary jakości ścieków). Organ administracji wskazał również, że w tekście jednolitym wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego z listopada 2019 r. nie wyjaśniono kwestii aktualności i adekwatności załączonych do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego załączników. Należy jednoznacznie wskazać dokumenty stanowiące uzupełnienie wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego z listopada 2019 r., które przedłożone zostały na wcześniejszych etapach postępowania lub je przedłożyć oraz przedłożyć dokument potwierdzający, że wnioskodawca jest uprawniony do występowania w obrocie prawnym (zgodnie z art. 184 ust. 4 pkt 1 p.o.ś.) w formie wymaganej w art. 76a § 2 k.p.a.
Odnośnie terminu na dokonanie uzupełnień organ administracji stwierdził, że należy ich dokonać w terminie wskazanym w postanowieniu o zawieszeniu postępowania z [...] listopada 2019 r. zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. Bieg terminu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r., rozpoczyna bieg na nowo na podstawie art. 68 ust. 7 ustawy zmieniającej z dnia 14 maja 2020 r. po upływie 7 dni od dnia jej wejścia w życie.
17 lipca 2020 r. wpłynęło do organu administracji pismo skarżącej z 10 lipca 2020 r. W piśmie tym skarżąca wyjaśniła, że na terenie, na którym obecnie funkcjonuje zakład przy ul. A i B prowadzona jest działalność w zakresie gospodarowania odpadami od lat 90-tych XX wieku. Działalność ta prowadzona była wcześniej przez Zakład Usług Komunalnych Sp. z o.o., która to spółka utworzyła zakład poprzez budowę sortowni i stacji przeładunkowej odpadów oraz całej infrastruktury towarzyszącej. Zakład został utworzony w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta Ł. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z 30 stycznia 1997 r. Jest to więc decyzja wydana na podstawie innego aktu prawnego niż u.p.z.p., która weszła w życie znacznie później. Następnie zakład został rozbudowany, już przez skarżącą, o obiekty i infrastrukturę techniczną związane z kompostownią tunelową w celu uruchomienia pełnego procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Rozbudowa ta została zrealizowana w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta w Ł. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...] maja 2013 r. (zmienioną później decyzją z [...] listopada 2013 r.). Do załącznika nr 8 do wniosku skarżąca załączyła dwie decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jakie uzyskano dla tego terenu: z [...] października 1995 r. (budowa stacji przeładunkowej sortowni odpadów komunalnych), z [...] stycznia 1997 r. (budowa sortowni i stacji przeładunkowej odpadów komunalnych i organizacja całego zakładu – infrastruktura towarzysząca) oraz decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...] maja 2013 r. (budowa kompostowni tunelowej, hali przyjęć, wiaty wraz z urządzeniami budowlanymi) wraz ze zmianą z [...] listopada 2013 r. Do wniosku w załączniku nr 8 zostało załączone również pismo Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta w Ł. z 22 października 2019 r. wyjaśniające brak potrzeby uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla kompostowni tunelowej. Pierwsza z powyższych decyzji utraciła ważność z [...] października 1996 r., a zakład został zrealizowany w oparciu o dwie pozostałe decyzje. Załączona do pisma decyzja Prezydenta Miasta Ł. o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] grudnia 2012 r. dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu o kompostownię tunelową o łącznej przepustowości 120 tys. Mg rocznie, zlokalizowanego w Ł. przy ul. A 4 nie była zmieniana. Potwierdzeniem tytułu prawnego do terenu, na którym prowadzona będzie instalacja do mechanicznobiologicznego przetwarzania odpadów objęta wnioskiem jest wypis z rejestru gruntów, który został przedłożony w załączniku nr 4 wniosku. Wypis z rejestru gruntów należy uznać za dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 4a ustawy o odpadach, bowiem zawiera dane właściciela lub władającego daną działką ewidencyjną. Skarżąca posiada następujący tytuł własności do działek, na których prowadzona będzie instalacja: działki 97/16 i 97/17 – użytkowanie wieczyste, działka 97/14 – własność. W odniesieniu do działki nr 97/12 we wniosku zamieszczono informację, że na tej działce nie będzie prowadzone przetwarzanie i magazynowanie żadnych rodzajów odpadów, ponieważ na działce tej znajduje się parking oraz warsztaty niepowiązane z instalacją mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Z tego powodu umowa dzierżawy tej działki nie musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Skarżąca wyjaśniła, że miejsca magazynowania zostały wyznaczone zgodnie z warunkami określonymi w operacie przeciwpożarowym oraz możliwościami technicznymi i logistycznymi obiektów na terenie zakładu. Jako miejsca magazynowania odpadów wskazała: plac magazynowy, halę sortowni wraz z wyznaczonymi miejscami magazynowania odpadów, halę przyjęć i tunel logistyczny. Skarżąca określiła miejsca oraz sposób magazynowania poszczególnych rodzajów odpadów. W zakresie obliczenia proponowanej wysokości zabezpieczenia roszczeń skarżąca wyjaśniła, że w kwestii objęcia powiązanych procesów (zbieranie, przetwarzanie, wytwarzanie) prowadzonych w ramach jednego zakładu jedną decyzją "podjęła decyzję o pozostawieniu każdego z procesów w osobnej decyzji". W momencie uzyskania prawomocnego ostatecznego pozwolenia zintegrowanego dla instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów pozwolenie sektorowe na wytwarzanie odpadów uwzględniające przetwarzanie odpadów, zostanie wygaszone (pozwolenia te nie będą "pokrywały się" w czasie). Zbieranie odpadów będzie prowadzone w oparciu o "osobne" zezwolenie, gdyż będzie prowadzone niezależnie od eksploatacji instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. W związku z tym zabezpieczenie roszczeń zostanie dokonane dla każdego z procesów gospodarowania odpadami niezależnie, dla założenia jakby w danym miejscu odpadów były magazynowane maksymalne ilości odpadów, których gospodarowanie jest objęte daną decyzją (czyli w przypadku pozwolenia zintegrowanego, tak jakby w danym miejscu magazynowania były magazynowane maksymalne ilości odpadów przeznaczonych do przetwarzania i wytwarzanych). Spowoduje to, że dla danego miejsca magazynowania odpadów może być zabezpieczona kwota roszczeń "podwójnie" jak dla zbierania odpadów i jak dla przetwarzania odpadów. W przypadku magazynowania w danym miejscu odpadów zbieranych jak i przeznaczonych do przetwarzania – ich ilość będzie odpowiednio mniejsza, tak aby nie przekroczyć masy danej grupy odpadów (np. papieru w magazynie frakcji surowcowych w ilości do 16,8 Mg zgodnie z operatem przeciwpożarowym), jak i pojemności całego miejsca magazynowania. Odpady zbierane i przeznaczone do przetwarzania czy wytwarzane nie będą fizycznie oznaczane. Pracownicy skarżącej posiadają wiedzę i doświadczenie, który z odpadów jest magazynowany w ramach danego procesu. Skarżąca wyjaśniła, że w celu wyznaczania największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowalnym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów konieczne jest określenie pojemności miejsca magazynowania (w m3) i gęstości (w Mg/m3) magazynowanych odpadów. Pojemność miejsca magazynowania odpadów wynika z jego powierzchni i maksymalnej wysokości magazynowania odpadów, z uwzględnieniem bezpieczeństwa magazynowania tych odpadów, aspektów związanych z załadunkiem lub rozładunkiem np. kontenerów, kwestii transportowych. Skarżąca przedstawiła pojemność poszczególnych miejsc magazynowania zbieranych odpadów, zestawienie gęstości poszczególnych rodzajów odpadów, największe ich masy, które mogłyby być magazynowane w danym miejscu oraz największą masę odpadów dla danego miejsca magazynowania odpadów, która wynika z pojemności miejsca magazynowania i gęstości "najcięższego" z odpadów, całkowitą pojemność wyrażoną w Mg instalacji, obiektu budowalnego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów. Zaznaczyła, że całkowitą pojemność określono bez uwzględniania bezpieczeństwa magazynowania tych odpadów, aspektów związanych z załadunkiem lub rozładunkiem i kwestii transportowych, co powiększa pojemność o około 10 % względem największej masy odpadów. Skarżąca wyjaśniła, w jaki sposób obliczyła wysokość zabezpieczenia roszczeń za odpady magazynowane w związku z eksploatacją instalacji na kwotę 677 423,60 zł oraz oświadczyła, że zabezpieczenie roszczeń zostanie ustanowione w formie gwarancji bankowej. Skarżąca oświadczyła, że przedłożone wraz z tekstem uzupełnionym i ujednoliconym wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego dokumenty i załączniki są wystarczające i wynikają z wymagań określonych w p.o.ś. i ustawie o odpadach. Zwróciła się o nieuwzględnianie przez organ administracji dokumentów uznanych "za nieadekwatne". Wskazała szczegółowo, które dokumenty załączone do wniosku są aktualne i adekwatne. Załączniki do tego pisma stanowiły: decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] stycznia 1997 r., decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...] maja 2013 r. wraz z decyzją zmieniająca z [...] listopada 2013 r., odpis pisma Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta w Ł. z [...] października 2019 r., decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] grudnia 2012 r., decyzja Prezydenta Miasta Ł. z [...] sierpnia 2015 r. udzielająca zezwolenia na zbieranie odpadów, uproszczony wypis z rejestru gruntów dla działek 97/16, 97/17, 97/14 obręb [...], na których prowadzona będzie instalacja mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów, kopia umowy dzierżawy działki nr 97/12 (parking i warsztaty), oświadczenia, o których mowa w art. 42 ust. 3a pkt 4 i pkt 5 ustawy o odpadach, uzupełnienie operatu przeciwpożarowego z 2 marca 2020 r., decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w S. z [...] maja 2020 r. udzielająca pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych do kanalizacji, aneks do umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków z 14 maja 2020 r., stan zanieczyszczenia powietrza na terenie miasta Ł. w 2019 r., pełnomocnictwa dla K. S. i A. K., informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców KRS.
Postanowieniem z 25 września 2020 r., doręczonym skarżącej 2 października 2020 r., organ administracji podjął zawieszone postępowanie.
W piśmie z 21 grudnia 2020 r. organ administracji wskazując na nieprzedłożenie wszystkich wymaganych w świetle prawa załączników do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego wskazanych w wezwaniach z 13 listopada 2019 r. i z 25 maja 2020 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez przedłożenie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 u.p.z.p. w oryginale lub w formie wymaganej w art. 76a § 2 k.p.a. Organ administracji stwierdził, że do uzupełnienia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego z 10 lipca 2020 r. nie załączono ostatecznych decyzji z [...] stycznia 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z [...] maja 2013 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W związku z nowymi informacjami zawartymi w uzupełnieniu z 10 lipca 2020 r. dotyczącymi proponowanej kwoty zabezpieczenia roszczeń oraz sposobu jej wyliczania na podstawie rozporządzenia z dnia 7 lutego 2019 r. należy wskazać podstawę dopuszczalności wyliczenia dla instalacji wskazanej kwoty w oparciu o § 2 ust. 2 tego rozporządzenia. W uzupełnieniu z 10 lipca 2020 r. wskazano, że na działce znajduje się parking i warsztaty niepowiązane z instalacją mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów i z tego powodu umowa dzierżawy nie musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Według organu administracji, w założonym dla tego zakładu wariancie organizacyjnym, warsztaty stanowią niejako "dział utrzymania ruchu zakładu produkcyjnego" i stanowią miejsce prowadzenia działalności związanej z utrzymaniem w sprawności instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów i miejscem wytwarzania oraz magazynowania wytworzonych tam odpadów. Zgodnie z art. 41b ust. 3 ustawy odpadach – umowa dzierżawy nieruchomości, na której będą zbierane lub przetwarzane odpady, wymaga zawarcia w formie aktu notarialnego. W umowie wskazuje się masę i rodzaje odpadów, które mogą być zbierane lub przetwarzane w okresie roku na tej nieruchomości. Wskazując na art. 208 ust. 5 i ust. 6 pkt 2 p.o.ś. organ administracji zwrócił się o przedłożenie złożonych dotychczas uzupełnień wniosku w wersji elektronicznej. Organ administracji określił, że nieusunięcie braków formalnych, o których mowa w wezwaniu w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania, spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia tego wezwania skarżącej.
1 lutego 2020 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącej z 27 stycznia 2021 r. stanowiące odpowiedź na to wezwanie. W piśmie tym skarżąca wyjaśniła, że w odpowiedzi na wezwanie z 25 maja 2020 r. przedłożyła poświadczone za zgodność z oryginałem odpisy ostatecznych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z 30 stycznia 1997 r. oraz o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z 10 maja 2013 r. Brak na decyzjach pieczęci "Decyzja ostateczna" nie oznacza, że nie są ostateczne. O ostateczności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu świadczy fakt zrealizowania i eksploatacji inwestycji (instalacji sortowni) w oparciu o pozwolenie na wytwarzanie odpadów, które jest przedmiotem postępowania w sprawie zmiany tej decyzji. Skarżąca wyjaśniła, że uwagi na upływ czasu (23 lata) nie jest w stanie uzyskać potwierdzenia ostateczności decyzji z [...] stycznia 1997 r. Uzyskano pismo informujące, kiedy decyzja ta stała się ostateczna (pismo z 19 stycznia 2021 r.). Ostateczność decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego potwierdza decyzja zmieniająca z [...] listopada 2013 r., która również została załączona do pisma z 10 lipca 2020 r. Decyzja zmieniająca posiada pieczęć "decyzja ostateczna". Instalacja mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów docelowo przewidziana jest jako instalacja komunalna. W związku z tym przy obliczaniu stawki zabezpieczenia roszczeń zastosowano warunek wynikający z § 2 ust. 2 rozporządzenia z dnia 7 lutego 2019 r. Aktualnie instalacja nie jest wpisana na listę instalacji komunalnych. Skarżąca po uzyskaniu statusu instalacji komunalnej wystąpi z wnioskiem o zmianę wysokości zabezpieczenia roszczeń zgodnie z art. 48a ust. 8 ustawy o odpadach. Obliczona wysokość zabezpieczenia roszczeń za odpady magazynowane w związku z eksploatacją instalacji mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów na terenie skarżącej w Ł. wynosi 1 935 496,00 zł. Zabezpieczenie roszczeń zostanie ustanowione w formie gwarancji bankowej. W jednolitej treści wniosku jednoznacznie określono, że na działce nr 97/12 nie będzie prowadzone przetwarzanie i magazynowanie żadnych odpadów. Na działce tej znajduje się parking oraz warsztaty niepowiązane z instalacją mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Zatem działka ta nie musi być wskazywana w pozwoleniu zintegrowanym, jako działka na której prowadzona jest instalacja. W przypadku, gdyby miała być zawarta umowa przed notariuszem, nie będzie możliwości określenia masy i rodzajów odpadów, gdyż odpady takie nie będą przetwarzane i zbierane na tej konkretnej działce. Działka nr 97/12 stanowi odrębną nieruchomość względem działek nr 97/16, 97/17 i 97/14 (posiada innego właściciela). Wytwarzane odpady olejów, zużytych opon i akumulatorów poza warsztatem będą powstawały w hali przyjęć lub w sortowni w wyniku bieżącego serwisowania ładowarek, wózków i ewentualnie samochodów obsługujących instalację. Pozwolenie zintegrowane nie obejmuje odpadów wytwarzanych w warsztacie, ale właśnie w hali przyjęć lub w sortowni. Skarżąca wskazała, że do pisma tego załącza płytę DVD zawierającą wersję elektroniczną złożonych uzupełnień, stanowisk i wyjaśnień. Jako załączniki wymieniła: decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] stycznia 1997 r., pismo Prezydenta Miasta Ł. z [...] stycznia 2021 r., decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego z [...] maja 2013 r. i zmieniającą ją decyzję z [...] listopada 2013 r., płytę DVD.
W piśmie z 19 marca 2021 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej adwokatowi R.R. 29 marca 2021 r., organ administracji wezwał skarżącą w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpoznania poprzez przedłożenie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 u.p.z.p. w oryginale lub w formie wymaganej w art. 76a § 2 k.p.a. oraz jednoznaczne określenie "informacji o tytule prawnym do instalacji, o którym mowa w art. 184 ust. 2 pkt 3) p.o.ś." i jednoznaczne wskazanie nieruchomość/ści na której/ych realizowane jest gospodarowanie odpadami, o którym mowa w art. 41b ustawy o odpadach. Organ administracji wyjaśnił, że do uzupełnienia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego z 27 stycznia 2021 r. nie załączono ostatecznej decyzji z [...] stycznia 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Załączono jedynie pismo Dyrektora Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Ł. z 19 stycznia 2021 r. informujące, że decyzja o warunkach zabudowy wydana [...] stycznia 1997 r. dla nieruchomości położonej przy ul. A 4 stała się ostateczna 11 marca 1997 r. Powyższe pismo nie stanowi zaświadczenia organu właściwego do wydania decyzji, której to decyzji zaświadczenie o ostateczności ma dotyczyć. Należy jednoznacznie wyjaśnić, czy nieruchomości wskazywane przez wnioskodawcę stanowią integralną część całego zakładu oraz instalacji do przetwarzania odpadów, a więc czy na nich prowadzony będzie proces przetwarzania odpadów, przy czym nieruchomość należy rozumieć zgodnie z art. 46 k.c.
Pismem z 19 marca 2021 r. organ administracji zwrócił się do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. o przeprowadzenie kontroli w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, w tym miejsc magazynowania odpadów, których dotyczy wniosek skarżącej oraz o wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 183c ust. 3 p.o.ś. i art. 41a ust. 3a ustawy o odpadach.
W piśmie z 16 kwietnia 2021 r., doręczonym organowi 21 kwietnia 2021 r., skarżąca oświadczyła, że w załączeniu do pisma z 26 stycznia 2021 r. ponownie przedłożyła poświadczone za zgodność z oryginałem odpisy ostatecznych decyzji wraz ze stwierdzeniem ich ostateczności: o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z [...] stycznia 1997 r. – ostateczność tej decyzji potwierdza załączone pismo Prezydenta Miasta Ł. z [...] stycznia 2021 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z 10 maja 2013 r., zmieniającej decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...] listopada 2013 r. Skarżąca oświadczyła, że przedkłada w załączeniu zaświadczenie Prezydenta Miasta Ł. z 6 kwietnia 2021 r. o ostateczności decyzji z [...] kwietnia 2021 r. z podpisem osoby umocowanej do wydania zaświadczenia. W ujednoliconym wniosku z listopada 2019 r. zawarta została informacja, że właścicielem oraz prowadzącym instalację objętą wnioskiem jest wnioskodawca (s. 10 wniosku). Instalacja objęta wnioskiem oraz obiekty i urządzenia pomocnicze zlokalizowane są w obrębie działek ewidencyjnych nr: a) 97/16 obręb [...], ul. A 4, własność Gminy Miasto Ł. w użytkowaniu wieczystym skarżącej, teren działki stanowi budynek warsztatu, parking oraz droga wjazdowa na teren; b) 97/17 obręb [...], ul. A 2, własność Gminy Miasto Ł. w użytkowaniu wieczystym skarżącej, na terenie działki zlokalizowany jest budynek sortowni oraz m. in. plac magazynowy; c) 97/14 obręb [...], ul. A 4, własność skarżącej, na terenie tej działki zlokalizowany jest budynek kompostowni, drogi dojazdowe itp. W jednolitej treści wniosku jednoznacznie określono (s. 11), że na działce nr 97/12 nie będzie prowadzone przetwarzanie i magazynowanie żadnych rodzajów odpadów. Na działce tej znajduje się parking oraz warsztaty niepowiązane z instalacją mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Zatem działka ta nie musi być wskazywana w pozwoleniu zintegrowanym, jako działka na której prowadzona jest instalacja mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów. Z tego powodu umowa dzierżawy tej działki nie musi być zawarta w formie aktu notarialnego. W przypadku działki 97/12 nie będzie prowadzone przetwarzanie i magazynowanie żadnych rodzajów odpadów, dlatego też nie jest wymagana forma aktu notarialnego. Działka nr 97/12 stanowi odrębną nieruchomość względem działek nr 97/16, 97/17 i 97/14. Nie ma na niej budowli czy innych urządzeń związanych z instalacją mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów objętą wnioskiem o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Wyjaśnienie dotyczące działki nr 97/12 zostały złożone już w odpowiedzi z 27 stycznia 2021 r. Do pisma skarżąca załączyła zaświadczenie z 6 kwietnia 2021 r. oraz płytę CD.
7 czerwca 2021 r. do organu administracji wpłynęło postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z [...] maja 2021 r. stwierdzające spełnienie wymagań określonych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c ustawy o odpadach.
W piśmie z 2 lipca 2021 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej adwokatowi R. R. 8 lipca 2021 r., organ administracji wezwał skarżącą w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania do złożenia szeregu, szczegółowo opisanych w tym piśmie wyjaśnień w zakresie:
1. sprecyzowania treści żądania zawartego we wniosku poprzez jednoznaczne i spójne z wnioskiem wskazanie o jakiej treści pozwolenia zintegrowanego wnosi obecnie wnioskodawca;
2. odniesienia się do zgodności magazynowania odpadów z wymaganiami w tym zakresie ustanowionymi rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 11 października 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz. U. poz. 1742);
3. uzupełnienia w zakresie wytwarzanych i przetwarzanych odpadów o informacje wymagane w art. 184 ust. 2 pkt 16 p.o.ś. – proponowane procedury monitorowania procesów technologicznych istotnych z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska, w szczególności pomiaru lub ewidencjonowania wielkości emisji oraz wymagań ochrony przeciwpożarowej w przypadku pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów;
4. skorygowania wyliczonego zabezpieczenie roszczeń poprzez jego ponowne przeliczenie z zastosowaniem odpowiednich stawek określonych zgodnie z przepisami rozporządzenia z dnia 7 lutego 2019 r.;
5. oddziaływania instalacji na klimat akustyczny;
6. gospodarki odpadami;
7. gospodarki wodno-ściekowej;
8. oddziaływania instalacji na powietrze atmosferyczne;
9. informacji przedstawionych we wniosku w tabeli 3.2 dotyczącej oceny spełniania wymagań konkluzji BAT;
10. streszczenia wniosku sporządzonego w języku niespecjalistycznym, o którym mowa w art. 184 ust. 4 pkt 3 p.o.ś. uwzględniającego zmiany wprowadzone w uzupełnieniach i na skutek tego wezwania;
11. opisu zmian zachodzących w instalacji do mechanicznego przetwarzania odpadów (sortowni) na przestrzeni lat w kontekście ich kwalifikacji do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Jednocześnie organ administracji stwierdził, że jeżeli w toku postępowania wyjaśniającego, zostanie potwierdzony obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dołączenie jej do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego będzie stanowiło wymóg formalny, bez spełnienia którego nie będzie możliwe dalsze merytoryczne rozpatrywanie sprawy. Nieusunięcie braków merytorycznych, o których mowa w wezwaniu w terminie 60 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania może spowodować odmowę wydania pozwolenia zintegrowanego. Organ administracji zwrócił się także o przedłożenie uzupełnień w jednym egzemplarzu oraz w wersji elektronicznej.
16 lipca 2021 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącej z 9 lipca 2021 r. zawierające wniosek o sprecyzowanie wezwania w zakresie terminu jego wykonania i numeracji poszczególnych punków.
W piśmie z 27 lipca 2021 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej adwokatowi R. R. 2 sierpnia 2021 r., organ administracji wyjaśnił, że uzupełnienia wniosku należy dokonać w terminie 60 dni od dnia otrzymania wezwania. Skorygował także numerację punktów wezwania.
27 sierpnia 2021 r. do organu administracji wpłynęło pismo skarżącej z 24 sierpnia 2021 r. zawierające wniosek o przedłużenie terminu do złożenia wyjaśnień merytorycznych o 30 dni.
W piśmie z 7 września 2021 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej adwokatowi R. R. 13 września 2021 r., organ administracji poinformował o przedłużeniu terminu uzupełnienia wniosku do 8 października 2021 r.
12 października 2021 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia skarżącej z 8 października 2021 r.
Do dnia wydania w rozpoznawanych sprawach wyroku, tj. 4 listopada 2021 r. nie zostało zakończone postępowanie z wniosku skarżącej, który wpłynął do organu administracji 26 czerwca 2017 r.
W ocenie sądu, chociaż niewątpliwie sprawę należy zakwalifikować jako skomplikowaną i stanowiącą przypadek związania organu przepisem szczególnym wyznaczającym mu sześciomiesięczny termin na jej załatwienie (art. 209 ust. 2 p.o.ś.), to uznać należy, że organ pozostaje w bezczynności (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.) i przewlekle prowadzi postępowanie (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Nie sposób nie zauważyć, że postępowanie to toczy się od ponad 4 lat i 5 miesięcy (26 czerwca 2017 r. wpłynął do organu administracji wniosek skarżącej), a od zwrotu akt przez Ministra Środowiska w związku z decyzją z [...] września 2019 r. (9 października 2019 r.) ponad 2 lata.
Analiza akt administracyjnych nie pozwala uznać, aby wskazywane przez organ administracji argumenty usprawiedliwiały taką opieszałość w tej sprawie. Nawet jeżeli uwzględnić maksymalny – sześciomiesięczny okres, na jaki organ administracji mógł zawiesić postępowanie na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej z dnia 20 lipca 2018 r. z uwagi na konieczność uzupełnienia wniosku spowodowaną zmianą przepisów, okres zawieszenia biegu terminów w postępowaniach administracyjnych na podstawie art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy covidowej w okresie od 14 marca do 24 maja 2020 r. (od ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 – Dz. U. poz. 433 ze zm. – do rozpoczęcia ich dalszego biegu z mocy art. 68 ust. 7 w związku z art. 46 pkt 20 i art. 76 ustawy zmieniającej z 14 maja 2020 r.), okresy związane z wezwaniami skarżącej do uzupełnienia wniosku i wydaniem przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. postanowienia w trybie art. 183c ust. 3 p.o.ś., to i tak postępowanie prowadzone jest przez organ administracji znacznie dłużej niż powinno. Należy zwrócić uwagę, że pierwsze wezwanie do uzupełnienia wniosku organ administracji skierował do skarżącej (13 listopada 2019 r.) po ponad miesiącu od zwrotu akt przez Ministra Środowiska (9 października 2019 r.). Pomiędzy wpłynięciem do organu administracji uzupełnienia wniosku przez skarżącą 17 lipca 2020 r. a kolejnym wezwaniem do jego uzupełnienia 21 grudnia 2020 r. upłynęło kolejnych 5 miesięcy, podczas których organ administracji podjął jedną udokumentowaną czynność, tj. wydał [...] września 2020 r. postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania z uwagi na upływ sześciomiesięcznego terminu na uzupełnienie wniosku. Przy czym wydanie tego postanowienia również uznać należy za znacznie opóźnione nawet jeżeli uwzględnić okres zawieszenia biegu terminów w postępowaniu administracyjnym z mocy art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy covidowej w okresie od 14 marca do 24 maja 2020 r. Zwrócić trzeba uwagę, że skarżąca o podjęcie postępowania wniosła już w piśmie z 11 marca 2020 r. Organ administracji nie wykazał odpowiedniej aktywności i koncentracji czynności także w okresie od 2 lutego do 19 marca 2021 r. (od dnia wpłynięcia do organu pisma skarżącej z 27 stycznia 2021 r. zawierającego uzupełnienie wniosku w odpowiedzi na wezwanie z 21 grudnia 2020 r. do kolejnego wezwania do uzupełnienia wniosku oraz zwrócenia się do Komendanta Miejskiego Powiatowej Straży Pożarnej w Ł. o przeprowadzenie kontroli w trybie art. 183c ust. 3 p.o.ś. – upłynął ponad miesiąc), od 7 czerwca do 2 lipca 2021 r. (od wpływu do organu administracji postanowienia Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. z [...] maja 2021 r. do skierowania do skarżącej kolejnego wezwania do wyjaśnienia szeregu kwestii szczegółowo opisanych w wezwaniu z 2 lipa 2021 r. – upłynęły ponad trzy tygodnie) oraz od 12 października 2021 r. do 4 listopada 2021 r. (od wpłynięcia do organu administracji wyjaśnień skarżącej oraz uzupełnienia wniosku do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie – upłynęły ponad trzy tygodnie). Niezrozumiałe jest, dlaczego organ zwrócił się do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej o przeprowadzenie kontroli w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, w tym miejsc magazynowania odpadów, których dotyczy wniosek skarżącej dopiero 19 marca 2021 r., chociaż niezbędną dokumentacją w tym zakresie dysponował już od 17 lipca 2020 r., jak przyznał w odpowiedziach na skargi. Pomiędzy niezbędnym według organu administracji uzupełnieniem wniosku a wystąpieniem do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. o przeprowadzenie kontroli upłynęło 8 miesięcy. Okoliczność, że zawiadomieniem z 22 grudnia 2020 r. organ administracji na podstawie art. 15zzzzzn1 ust. 1 ustawy covidowej w sprawach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] wstrzymał bieg terminów załatwienia spraw administracyjnych na okres od 4 stycznia do 2 lutego 2021 r. nie oznacza, że w sprawie stanowiącej przedmiot skarg organ administracji wstrzymał bieg terminu jej załatwienia. Zwrócić należy bowiem uwagę, że w zawiadomieniu tym nie wskazano postępowania administracyjnego toczącego się z wniosku skarżącej (tj. sprawy nr [...], poprzednio [...]). Przepis art. 15zzzzzn1 ust. 4 ustawy covidowej łączy tymczasem wyłączenie wywodzenia wobec organu administracji publicznej środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z ogłoszeniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1. Stosownie zaś do art. 15zzzzzn1 ust. 1 ustawy covidowej w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 organ administracji publicznej może wstrzymać bieg terminów załatwiania spraw na okres nie dłuższy niż 30 dni, o czym zawiadamia strony. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, następuje poprzez umieszczenie go przez organ administracji publicznej w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na swojej stronie internetowej oraz w widocznym miejscu w swojej siedzibie (art. 15 zzzzzn1 ust. 2 ustawy covidowej). Wbrew stanowisku organu administracji nie można zatem uznać, aby zawiadomienie z 22 grudnia 2020 r. w stosunku do skarżącej wywołało określone w art. 15zzzzzn1 ust. 1 i 4 ustawy covidowej skutki, skoro nie dotyczy ono sprawy o nr [...], poprzednio [...]. Co więcej, w ostatnim dniu wskazanym w zawiadomieniu z 22 grudnia 2021 r. wpłynęło do organu administracji pismo skarżącej z 27 stycznia 2021 r. stanowiące odpowiedź na wezwanie z 21 grudnia 2020 r. Wyjaśnić dodatkowo należy, że zawiadomienie z 22 grudnia 2020 r. znajduje się w aktach administracyjnych sprawy przekazanych przez organ administracji, wobec czego stanowi ich element i nie jest konieczne dodatkowe przeprowadzenie dowodu z tego dokumentu przez sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a.
W ocenie sądu, sposób formułowania kierowanych do skarżącej kolejnych wezwań do uzupełnienia wniosku i składania wyjaśnień również świadczy o tym, że organ nie zorganizował postępowania w taki sposób, aby zakończyło się ono w ustawowym terminie. W kolejnych wezwaniach organ administracji powtarzał w znacznej mierze treść wcześniejszych wezwań. Kilkukrotnie wzywał skarżącą do złożenia dokumentów, które już złożyła i wyjaśnienia tych samych kwestii (np. wskazania pełnomocnika pomimo, że już w piśmie z 14 października 2019 r. adwokat R.R. poinformował, że jest jedynym pełnomocnikiem w sprawie, decyzji o warunkach zabudowy, decyzji lokalizacyjnej, decyzji środowiskowej, wykazania tytułu prawnego do działki nr 97/12, metodologii wyliczenia proponowanej wysokości zabezpieczenia roszczeń). O niektóre dokumenty organ administracji zwrócił się do skarżącej dopiero po wielu miesiącach od zwrotu akt sprawy przez Ministra Środowiska. Kwestie związane z decyzją o warunkach zabudowy, tytułem prawnym do działki nr 97/12, aktualnością i adekwatnością załączników po raz pierwszy stanowiły przedmiot wezwania z 25 maja 2020 r. W wezwaniach z 5 lutego i 21 grudnia 2020 r. organ powoływał się ogólnie na "nieprzedłożenie wszystkich wymaganych prawem załączników do wniosku", ale nie precyzował jednocześnie w sposób wystarczająco zrozumiały, jakich konkretnie załączników brakuje. Część pytań zawartych w kolejnych wezwaniach, a zwłaszcza w wezwaniu z 2 lipca 2021 r. nie dotyczyła w istocie braków formalnych wniosku. Co więcej, z wezwania tego wynika, że pomimo prowadzenia postępowania od wielu miesięcy w dalszym ciągu organ administracji nie ustalił, czy konieczne będzie uzyskanie przez skarżącą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla instalacji objętej wnioskiem. Przy czym brak takiej decyzji uznał za ewentualną przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu sprawy. Zdaniem sądu, wyjaśnienie tych wątpliwości winno już nastąpić w terminie przewidzianym na załatwienie sprawy. W sytuacji gdy wnioskodawca zawarł we wniosku wymagane informacje, to wyjaśnienie dodatkowych wątpliwości powinno nastąpić w terminie przewidzianym na załatwienie sprawy określonym w k.p.a. lub w przepisach szczególnych. Termin na wydanie pozwolenia zintegrowanego jest wystarczająco długi, gdyż wynosi 6 miesięcy. Organ zwracając się do skarżącej o usunięcie kolejnych braków wniosku i złożenie kolejnych wyjaśnień wyznaczał skarżącej terminy, których dotrzymywała, lecz czynił to w zbyt dużych odstępach czasu (po raz pierwszy po ponad miesiącu od zwrotu akt przez Ministra Środowiska). Zmiany wniosku będące następstwem zmiany przepisów w trakcie postępowania nie powinny skutkować tak dalece negatywnymi konsekwencjami dla skarżącej i opieszałością organu w jego załatwieniu.
Zdaniem sądu, w kontrolowanej sprawie przewlekłość postępowania i będąca jego konsekwencją bezczynność noszą cechy rażącego naruszenia prawa.
W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że stwierdzenie przez sąd rażącego naruszenia prawa przy bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania przez organ wymaga zaistnienia szczególnych okoliczności, które należy rozpatrywać indywidualnie, w kontekście stanu faktycznego danej sprawy. Fakt przekroczenia ustawowych terminów załatwiania spraw sam w sobie, co do zasady, nie jest taką szczególną okolicznością. W konsekwencji stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, chociaż niewątpliwie stanowi naruszenie prawa, nie przesądza jeszcze o rażącym charakterze tego naruszenia (por. wyroki NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12; z 21 kwietnia 2017 r., I OSK 2331/16). Sformułowanie "rażące" oznacza działanie bezspornie ponad miarę, niewątpliwe, wyraźne oraz oczywiste. Ocena, czy mamy do czynienia z naruszeniem rażącym, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. Nie jest bowiem możliwe przesądzenie z góry o tym, że dana kategoria naruszeń przybiera postać kwalifikowaną (por. wyroki NSA z 30 stycznia 2014 r., I OSK 2563/13; z 17 listopada 2015 r., II OSK 652/15). Kryterium pozwalającym na zakwalifikowanie przewlekłości prowadzenia postępowania przez organ do naruszającej prawo w sposób rażący, jest więc oczywistość, drastyczność naruszenia prawa, przy jednoczesnym braku racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z 10 marca 2021 r., II OSK 1610/20). Taka też sytuacja wystąpiła w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. Sposób prowadzenia postępowania przez organ w sposób oczywisty (niewątpliwy, rażący) naruszył prawo, czego nie da się usprawiedliwić żadnymi wyjątkowymi okolicznościami związanymi z warunkami jego funkcjonowania. Nie usprawiedliwia takiego toku postępowania nawet skomplikowana materia sprawy oraz konieczność uzupełniania przez skarżącą wniosku, na co powołuje się organ w odpowiedzi na skargę i piśmie z 29 października 2021 r. W takiej sytuacji organ administracji tym bardziej powinien kolejne czynności podejmować niezwłocznie, a nie po miesięcznych, czy nawet pięcio- i ośmiomiesięcznej, nieuzasadnionych przerwach. Rażący charakter stwierdzonej przewlekłości wynika z faktu znacznego przekroczenia terminu z art. 209 ust. 2 p.o.ś. w następstwie opieszałego i nienależycie skoncentrowanego podejmowania przez organ czynności procesowych.
Wobec powyższego na mocy art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. sąd orzekł, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ administracji do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Sąd określając powyższy termin miał na uwadze, że pomimo niewątpliwie skomplikowanego charakteru sprawy, organ administracji już wystarczająco długo prowadził postępowanie. Jednocześnie sąd wyjaśnia, że w sprawie skargi na przewlekłość i bezczynność nie może wypowiadać się w sposób wiążący co do treści ani formy aktu, jaki w sprawie winien być wydany (por. wyrok NSA z 28 lipca 2011 r., I OSK 211/11).
Na podstawie art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., na wniosek skarżącej sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości 4 000 zł. Grzywna, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. ma charakter represyjno-dyscyplinujący. Celem jej wymierzenia jest zmobilizowanie organu do załatwienia danej sprawy oraz ugruntowania w nim przekonania o konieczności przestrzegania terminów procesowych na przyszłość. O potrzebie wymierzenia grzywny oraz jej wysokości decyduje sąd orzekający, opierając rozstrzygnięcie w tym zakresie na całokształcie okoliczności danej sprawy. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę uznał, że grzywna w wymierzonej wysokości spełni zarówno cele o charakterze prewencyjnym, jak i represyjnym. Ustalając wysokość grzywny w wysokości 4 000 zł, sąd uwzględnił skomplikowany charakter sprawy, jej znaczenie dla społeczności nie tylko lokalnej, ale także dla ochrony środowiska z uwagi na przedmiot – postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne, rażący charakter bezczynności i przewlekłości. Należy przy tym zauważyć, że skarżąca wnosiła o wymierzenie organowi grzywny w wysokości maksymalnej. Ustawodawca do uznania sądu pozostawił ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzona grzywna zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 5 167,47 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2020 r. – M.P. poz.137). Grzywna w kwocie 4 000 zł jest adekwatna do stopnia naruszenia przez organ obowiązku ustawowego i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość.
W oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd może obok wymierzenia grzywny przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd uznając, że organ administracji dopuścił się bezczynności i przewlekłości w prowadzeniu postępowania o charakterze rażącego naruszenia prawa w załatwieniu wniosku z 26 czerwca 2017 r., przyznał skarżącej, jako odpowiednią sumę pieniężną, kwotę 6 000 zł (art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a.). Określając wysokość sumy pieniężnej sąd miał na uwadze zarówno istotne znaczenie sprawy dla prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej, jak i czas jaki upłynął od złożenia wniosku oraz obiektywnie skomplikowany charakter sprawy. Zaznaczyć przy tym trzeba, że suma pieniężna pełni przede wszystkim funkcję kompensacyjną. Przyznanie skarżącemu od organu określonej sumy pieniężnej stanowi nie tyle sankcję dla organu za wadliwe prowadzenie postępowania, co rekompensatę dla strony za wszelkiego rodzaju dolegliwości i niedogodności, jakich doznała na skutek bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania (por. wyrok NSA z 11 maja 2018 r., I OSK 2230/17). Z woli ustawodawcy przyznanie stronie skarżącej odpowiedniej sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a., a więc w przypadku uwzględnienia jej skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zależy od uznania sądu (może nastąpić z urzędu, bez wniosku strony) i ustawodawca nie przewidział w tym zakresie żadnych ograniczeń. Ustawodawca w ogóle nie wskazał, że suma pieniężna z art. 149 § 2 p.p.s.a. ma być przyznawana celem naprawienia poniesionej przez stronę szkody majątkowej bądź niemajątkowej, wprowadzając instytucję "sumy pieniężnej" jako całkowicie odrębną od występujących w kodeksie cywilnym "odszkodowania" i "zadośćuczynienia". W związku z tym przyznanie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. nie wyklucza możliwości dochodzenia przez stronę w postępowaniu cywilnym naprawienia szkody wynikłej z bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego postępowania. Dopiero w takim postępowaniu strona byłaby zobligowana do wykazania wystąpienia po jej stronie określonego uszczerbku majątkowego bądź niemajątkowego. W postępowaniu w przedmiocie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie ma miejsca na prowadzenie postępowania dowodowego co do zaistniałej szkody (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2021 r., III OSK 651/21).
Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.) sąd zasądził na rzecz skarżącej kwotę kwotę 714 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
dc